<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شقایق قوامی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_956939</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:33:42</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>شقایق قوامی</title><link>https://virgool.ir/@m_956939</link></image><item><title>زندگی</title><link>https://virgool.ir/@m_956939/زندگی-at88t7rlyetb</link><description>پیش از آنکه واپسین نفس را برآرمپیش از آنکه پرده فرو افتدپیش از پژمردن آخرین گلبر آنم که زندگی کنمبر آنم که عشق بورزمبر آنم که باشمدر این جهان ظلمانیدر این روزگار سرشار از فجایعدر این دنیای پر از کینهنزد کسانی که نیازمند منندکسانی که نیازمند ایشانمکسانی که ستایش‌انگیزندتا دریابمشگفتی کنمبازشناسمکه‌امکه می‌توانم باشمکه می‌خواهم باشم؟تا روزها بی‌ثمر نماندساعت‌ها جان یابدلحظه‌ها گران‌بار شودهنگامی‌که می‌خندمهنگامی‌که می‌گریمهنگامی‌که لب فرو می‌بندمدر سفرم به سوی توبه سوی خودبه سوی خداکه راهی‌ست ناشناختهپُر خارناهموارراهی که باری در آن گام می‌گذارمکه قدم نهاده‌امو سر بازگشت ندارمبی‌آنکه دیده باشم شکوفایی گل‌ها رابی‌آنکه شنیده باشم خروش رودها رابی‌آنکه به شگفت درآیم از زیبایی حیاتاکنون مرگ می‌تواند فراز آیداکنون می‌توانم به راه افتماکنون می‌توانم بگویم که زندگی کرده‌ام. شاعر: مارگوت بیکل | ترجمهٔ احمد شاملو |</description><category>شقایق قوامی</category><author>شقایق قوامی</author><pubDate>Thu, 15 Oct 2020 12:04:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>