https://virgool.ir/feed/@m_94669435هیچ!..fa2026-11-12 08:29:27https://files.virgool.ir/upload/users/4113387/avatar/OFRRAR.jpghttps://virgool.ir/@m_94669435https://virgool.ir/@m_94669435/اجبار-زیستن-sbyy4pdjt1xsدر واهمه‌ی این روزها،نفس‌کشیدن...تقلای بی‌ثمر ماهی‌ستدر تنگی ترک‌خورده از دلهره.زندگی... نه زیستن،که شکنجه‌ای‌ست تمدیدشدهبا لبخندِ اجباری بر لب.دل... سال‌هاست خاک خورده،لابلای لایه‌های فراموشی،جایی میان بغض‌های بی‌صدا و نامه‌هایی که هرگز نرسیدند.زنجیرهایی از جنس سکوت،با تیغ‌هایی آلوده به «تحمل»،گلو را می‌فشارند،و هر "نگفتن"،خون تازه‌ای‌ست بر بندِ حنجره.مردم..با نگاه‌های بی‌نور و واژه‌های تهی از معنا،آهسته از کنار جنازه‌ی روح می‌گذرند،بی‌آن‌که حتی کفش‌هایشانخیس از این خونِ خاموش شود.و من....در این گورِ بازِ روزمره،زنده‌ به‌ گور شده‌ام،با اشک‌هایی که دیگر حتی راه افتادن را همفراموش کرده‌اند..و اما آینه؟آینه تنها می‌داندکه این چهره دیگر"من" نیست…فقط بازمانده‌ای‌ستاز روزهایی کهآفتاب هم گریه می‌کرد…NavaNavaSun, 06 Jul 2025 01:38:43 +0330