https://virgool.ir/feed/@m_94451802fa2026-11-11 02:02:41https://files.virgool.ir/upload/users/1238218/avatar/T3qrfP.jpeghttps://virgool.ir/@m_94451802https://virgool.ir/@m_94451802/رگهایی-پر-از-جادو-zmsnmsrmux2uیکی از ترسای بزرگم اینه که کلماتم یه روزی ته بکشه.کلمات جادوی منه! اگه جادوم تموم بشه چیکار کنم؟ بدون کلمه میتونم نویسنده باشم؟خب نه؛ نمیتونم.ولی ته کشید. کلمه هام ته کشید و ذوقم خاموش شد و انگیزم سرد. بعدش این ترس اومد سراغم که: اگه نتونم بنویسم مجبورم کس دیگه ای باشم. چون نمیتونم نویسنده باشم! ولی کی باشم؟دنکنه تبدیل بشم به یه زن خونه دار معمولی؟ نه نه امکان نداره! یه زن خونه دار معمولی آخرین چیزیه که میخوام باشم! من میخوام پرواز کنم! میخوام مشهور بشم! میخوام همه ی دنیا نوشته های منو بخونن! میخوام از انگیزه هام بدونن!تا اینکه یه روز یه جمله ای خوندم: اولین نشانه ی نویسنده بودن این است که کسی نتواند ننویسد!و خودمو به یاد آوردم که هر روز و هرشب قبل خواب ،موقعی که وقت آزاد داشتم و موقعی که حوصلم سر میرفت یا از این دنیا خسته میشدم میرفتم تو رویا های به قول مامانم "بی در و پیکر"! برای خودم داستان میساختم ... یه دنیای جدید خلق میکردم ... به محض اینکه یه چیز قشنگ میدیدم برای خودم در موردش داستان میبافتم و حتی گاهی که افکارم خییییلی زیاد میشدن رشته های کلمه رو میدیدم که به هم میپیچیدن و جمله میساختن و جمله ها به هم میپیچیدن و یه داستان میساختن و داستانا به هم میپیچیدن و یه دنیا میساختن.اینو دوست داشتم. این حس فوق العاده که میتونم هر حرف و کلمه ای که میخوامو کنار هم بچینم و هر چیزی که میخوام بسازم. مثل جهانی که از تخم مرغ ساخته شده یا مردی که به جای دماغ یه کبوتر رو صورتش داره. و من فهمیدم. که تو خونمه رو! فهمیدم نویسنده بودن تو خونمه و کلماتم ته نمیکشن! هیچ وقت! اونا فقط گاهی لای شیارای مغزم مخفی میشن. ولی پیداشون میکنم. همه گاهی شکست میخورن . همه گاهی خسته میشن و چیزی که تو خونشونه رو گم میکنن. ولی اکثرا دوباره خودشونو پیدا میکنن. و این چیزیه که خوشحالم میکنه.خب تموم شد! مرسی که گوش دادین! :)SamaSamaThu, 21 Oct 2021 13:28:33 +0330https://virgool.ir/@m_94451802/مهم-ترین-چیزی-که-فراموش-شده-wearfzjk5tdyروزی روزگاری بودآدمها همه جا تو دسته ها و فرقه های مختلف وجود داشتن.اونا زندگی میکردن. برای لذت ، برای بقای آینده و برای همدیگه.اونا مفاهیمی مثل عشق ،دوستی یا وفاداری رو درک میکردن و با این حال؛اونا همدیگرو تیکه پاره میکردن و به سمت جلو میرفتن. مهم نبود نابود کردن همدیگرو دوست دارن یا نه. مهم نبود ازش میترسن یا نه. در هر حال اونا این کارو میکردن و بعد از مدتی براشون عادی میشد.چون اونا بزرگ ترین دارایی بشریت رو فراموش کرده بودن. چیزی که باعث پیدایش نام بشر و باعث آغاز و ادامه یزندگی شده بود.چیزی به نام انسانیت.وقتی که صرف نظر از دین ،مذهب یا فرقه انسانیت رو فراموش میکردن اونا هیولاهایی وحشی میشدن که فقط به فکر چیزهای احمقانه ای مثل ثروت ، قدرت و هوس بودن. با این تفاوت که این هیولاهای انسان نما احساسات را درک میکردند.متاسفانه؛ این کمک چندانی نمیکرد. وقتی تنها چیزی که برایت مهم است احساسات خودت و آدمهای قلبت باشد همه چیز حتی بدتر میشود. آنوقت تو هیولایی نیستی که قربانی تمایلات وجودی اش شده. تو هیولایی هستی که قربانی عشقش به نزدیکانش شده. برایت مهم نیست چه بر سر دنیا می آید تا زمانی که احساساتت و کسانی که به آنها احساس داری سالم باشند.و بعد از صدها سال، بشریت هنوز به درون دیوار های هیولاوار وجودش گیر افتاده و به سختی به دنبال چیزی که میگردد که با آن خلق شده. انسان هنوز هم به دنبال انسانیت میگردد.معنای انسانیت چیست؟ خیلی ها نفهمیدند و نخواهند فهمید اما افرادی هم هستند که شجاعانه ابعاد هیولاوار غیر انسانی وجودشان را در هم شکستند و در حالی که مثل کبوتر ها آزاد بودند سعی کردند به انسان های دیگر یادآوری کنند با چه گوهری خلق شده اند.با گوهری به نام : انسانیتمعنای انسانیت چیست؟گاهی برای انسانیت باید کشت؛گاهی برای انسانیت باید مرد؛گاهی برای انسانیت باید صبور ماند؛انسانیت یعنی هرگز اجازه نداری موجودات دیگر را فدای خودت و هوای نفسانی ات کنی. یعنی اجازه نداری بی دلیل بکشی و آسیب بزنی. یعنی نباید به خاطر تعصب نژادی تحقیر کرد. انسانیت یعنی همه ی موجودات به اندازه ی اعمالشان ارزش دارند.و در آخرانسانیت مانند لبخند بی دلیلیست که ناگهان صورت دنیا را زیبا میکند.مینو ابراهیمی✍️تعملات شبانه?SamaSamaSat, 09 Oct 2021 09:45:15 +0330