https://virgool.ir/feed/@m_94214702fa2026-11-12 07:34:37https://files.virgool.ir/upload/users/4348388/avatar/9szRbv.jpghttps://virgool.ir/@m_94214702https://virgool.ir/@m_94214702/داستان-سوخت-گیری-در-پمپ-بنزین-و-سهمیه-گمشده-njw4bmdn5sjfآقا مرتضی، همسایه قدیمی‌مان، همیشه به دقتش در حساب و کتاب معروف بود. از آن آدم‌هایی که حتی یک لیتر بنزین را هم هدر نمی‌داد و هر ماه، مثل حسابدار بانک، سهمیه بنزینش را با ماشین‌حساب چک می‌کرد. می‌گفت: «بنزین الان مثل طلاست، باید مواظبش باشی.»یک جمعه صبح، تصمیم گرفت باک پرایدش را تا لب پر کند. گفت: «می‌خوام ببینم دقیقاً چند لیتر جا داره و مصرف واقعی چقدره.» رفت سراغ شلوغ‌ترین پمپ بنزین محله، جایی که صفش همیشه تا وسط خیابان می‌رسید. نیم ساعت تو صف وایستاد، زیر آفتاب، با رادیو خاموش و پنجره بالا، که مبادا یک قطره بنزین اضافی بسوزد.بالاخره نوبتش شد. ماشین را کنار نازل پارک کرد، پیاده نشد، فقط شیشه را کمی پایین داد. کارت سوخت را از جیبش درآورد، با انگشت شست پاکش کرد، انگار که داره شیشه عینک را تمیز کند، و با احتیاط داخل دستگاه گذاشت. چند ثانیه منتظر ماند. عدد سهمیه روی صفحه آمد: ۵۸ لیتر. لبخند رضایت زد و به کارگر گفت: «پر کن آقا، تا آخر.»کارگر نازل را برداشت و شروع کرد به زدن. آقا مرتضی اما چشم از صفحه برنداشت. مثل عقاب، به عدد لیترها نگاه می‌کرد که یکی یکی بالا می‌رفت. گاهی زیر لب زمزمه می‌کرد: «۴۲... ۴۳... آها، حالا درست شد.» باک که پر شد، کارگر نازل را آویزان کرد و منتظر ماند.آقا مرتضی دکمه «موجودی» را زد. صفحه یک لحظه چشمک زد و بعد نوشت: کارت نامعتبر.چشمانش گشاد شد. رنگش پرید. انگار برق بهش زده باشد، فریاد زد: «چی؟! کارت سوخته؟! سهمیه‌ام پرید؟!» با سرعت از ماشین پیاده شد، در را محکم کوبید و رفت سمت دستگاه. کارگر که تازه نازل را گذاشته بود سر جایش، با تعجب نگاهش کرد.آقا مرتضی با انگشت به صفحه اشاره کرد: «این دستگاه کارت منو سوزونده! سهمیه ماهانه‌ام رفته! من ۵۸ لیتر داشتم، الان چی؟!» کارگر گفت: «آقا جان، آرام باشین، بذارین ببینم.» آقا مرتضی اما گوشش بدهکار نبود: «نه! تو کارت منو خوردی! دستگاهت خرابه! من الان باید برم شکایت کنم!»صف عقب شلوغ شده بود. یکی از راننده‌ها کلافه شد، پیاده شد و گفت: «آقا، مگه کارتتون تو دستگاه نیست؟ چرا می‌گین سوخته؟» آقا مرتضی با عصبانیت گفت: «همین که می‌بینین! نوشته نامعتبر! یعنی تموم! سهمیه‌ام رفته زیر چرخای این پمپ!»کارگر که دیگه طاقتش طاق شده بود، با احتیاط به شیار کارت‌خوان اشاره کرد و گفت: «آقا... این کارت... کارت ملی‌تونه.»سکوت مطلق شد. آقا مرتضی مثل مجسمه به کارت داخل دستگاه نگاه کرد. عکس خودش بود، شماره ملی، تاریخ تولد... همه چیز جز سهمیه بنزین.تمام مدت، با دقت و وسواس، داشت موجودی سهمیه‌اش را با کارت ملی چک می‌کرد. دستگاه هم مودبانه به او می‌گفت: «این کارت برای بنزین نیست، آقا.»ناگهان خنده از انتهای صف بلند شد. اول یکی، بعد دو نفر، بعد همه. صدای خنده تا دفتر رئیس پمپ هم رسید. رئیس بیرون آمد، ماجرا را شنید، دستش را به پیشانی زد و گفت: «خدا رو شکر که کارت بانکی نذاشتی، وگرنه فکر می‌کردی سهمیه‌ات همراه با موجودی حسابت رفته تو باک!»آقا مرتضی قرمز شد، مثل گوجه فرنگی رسیده. کارت ملی را با دو انگشت بیرون کشید، انگار که داره چیزی کثیف را بردارد. کارت سوخت واقعی را از جیب بغل درآورد، با دست لرزان گذاشت داخل دستگاه، عدد ۵۸ لیتر دوباره آمد. پول بنزین را داد، سوار شد، بدون اینکه به هیچ‌کس نگاه کند، گاز داد و رفت.تا شش ماه، پای راستش به آن پمپ بنزین نرسید. می‌گفت: «هر بار یادم می‌افته، بوی بنزین از کارت ملی‌ام می‌پیچه.»و از آن روز به بعد، هر وقت می‌خواست کارت سوختش را دربیاورد، اول با دقت به عکسش نگاه می‌کرد — که مبادا دوباره خودش را به جای سهمیه ببیند.امیدوارم از داستانم خوشتون اومده باشه .#دنده عقب با اتو ابزارm_94214702m_94214702Sun, 09 Nov 2025 11:43:52 +0330