<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های قطبی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_94088032</link><description>کله فندقی بودن و زندگی تو دنیایه رنگین کمونی&#xA; یا&#xA;نابغه بودن و زندگی تو یه شهر پر از دود؟&#xA;&#xA;این کاربر هنوز تصمیم نگرفته...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 21:46:36</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3282206/avatar/y2PaIQ.jpg</url><title>قطبی</title><link>https://virgool.ir/@m_94088032</link></image><item><title>وقتی شروع فوق آسونه ولی..</title><link>https://virgool.ir/@m_94088032/وقتی-شروع-فوق-آسونه-ولی-vd7kqzdaidad</link><description>موندم بی معطلی برم سراغ موضوع اصلی یا یه مقدمه داشته باشیم؟ از اونجایی که این اولین نوشته من داخل ویرگول هست بهتره فعلا بدون معرفی ادامه بدم و بجز معرفی هم برای مقدمه چیز خاصی العان مد نظرم نیست پس میریم سراغ موضوعهمونطور که اون بالا بزرگ نوشته شده (شروع کردن فوق العاده آسان هستش) مثلا شروع نوشتن این متن به شدت راحت و ساده بود و بدون اینکه درست حسابی متوجه بشم چند خط بدون محتوا نوشتم در نگاه اول اینکه بتونی به راحتی کاری رو شروع کنی یه نکته مثبت و عالیه اما چیزی که نباید ازش غافل بشم اینکه شروعی که نتیجه یه حس زودگذر یا انگیزه بعد فیلم دیدن باشه و شروعی که با برنامه و مداومت نباشه به درد جیرجیکی که تو باغچه خونمون میخونه هم نمیخوره تا برسه به من که یه آدمم مثلا همین العان بی برنامه شروع کردم و دارم از نوشتن خسته میشم نکنه نصفه ول کنم!!  یه بند میرم سراغ اصل مطلب وقتی شروع فوق آسونه دقیقا موقعیت العان من توی زندگی رو مشخص میکنه الحمدلله از لحاظ خانوادگی و اجتماعی توانایی شروع یاد گرفتن حرفه جدید، انجام کاری یا .... کلا برای شروع کردن ۹۰٪ مشکل حل نشدنی ایی ندارم ولی متاسفانه توی ادامه دادن و استمرار داشتن چه توی برنامه ریزی یا شروع کار و حرفه نقطه های تاریکی دارم که بهشون به عنوان تجربه افتخار میکنم و میگم من حداقل تماشاچی نبودم حداقل شروع کردم ولی خب این شروع کردنا تا یه حدی خوبه تا یه حدی مثبت اندیشی خوبه ولی این استمرار نداشتن من دیگه داره به مرز خودش میرسه و من وقتی به این فکر میکنم میرسم به اینکه چطوره کاری رو ادامه نمیدم و میفهمم آدم موفق تو هرکاری اونیه که حتی وقتی حال و حوصله نداره انجامش میده! و برای هدفش میجنگه! خوب اینو میدونم ها ولی چرا پس من نه؟ چرا؟ خب من اون هدفرو واضح نمیبینم اینجوری نیست که بگم بخاطر اون رویا بخاطر هدفم العان پا میشم و میرم و ایول...و خب متاسفانه رشته ی طولانی و بلندی از افکار از همین موضوع هدف تو ذهن من شروع میشه میرههههههههههههههههه و من هنوز در این برهه از زندگی موندم ولی قول میدم کم و بیش داره ولی نشد نداره بلخره از این چرخه میزنم بیرونمیشکنم! مطمئناً! و به خودم استمرار و ایستادگی واقعی رو میبینم وقتی انجامش دادم اینجام که بهتون بگ.......پایان این قسمت از [ وقتی شروع فوق آسونه ولی..] لطفا اگه تجربیاتی مشابه با من دارین بیاین تا صحبت کنیم انتقاداتتون رو می‌پذیرم پس حتما بهم برسونیدشون(بنویسید) فعلا👋🏻</description><category>قطبی</category><author>قطبی</author><pubDate>Thu, 15 Aug 2024 23:32:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>