https://virgool.ir/feed/@m_94051016fa2026-11-12 17:58:35https://files.virgool.ir/upload/users/2185345/avatar/zfNhQO.jpghttps://virgool.ir/@m_94051016https://virgool.ir/@m_94051016/دهلیز-vii14ge5ckihاز مسیر های پر پیچ و خمی که منتهی به خانه می شد می خواستم عبور کنم اما باید خودم را راضی می کردم که تنهایی ، تاریکی و دلهره آور بودن مسیر را به جان بخرم، هر بار که ترس بر من غالب می شد فکر دیدن محبوبم و آرامشی که نگاهش به من می داد ترس ها را همانند یک صحنه دار با تجربه ی سرد و گرم چشیده کنار میزدم تا هنرمندانه عمق عشقم را نشان بدهمنمی دانم شاید اگر مزه ی دلواپسی های گاه و بی گاهش را در پس شیرینی وصال چشیده باشید همه چیز را برای دیدنش به خدمت خود در می آوردید...بگذریم من بودم و هدفی که از سنگلاخ ها می گذشت ترس را نمی توانستم کنار بزنم آن را بر دوش انداختم، زحمتم می داد ولی باید می رفتم ،التماس دلم کردم که دست و پا شکسته همراهم شود همه چیز هم پای همین دل بود نذر کردم برایش، که همپایم شود.اما باید کاری می کردم که ارزش این را داشته باشد که بهانه باشد برای دیدن دوباره اش ، شنیدن صدایش، آن صدایی که وقتی طنین انداز می شد انگار که من را به بهشتی می برد که نهر هایی با گفتن جانم هایش جاری می شد ، وقتی به اسم مرا می خواند گویا که سایه ی آرامش را در این بهشت روی سرم می گذارد درست است بهای دیدن و شنیدنش بهشت است برای من ، دیدن او کاز بهشتی می خواهد.عزمم را جزم کردم وقتی جوی آب کوچک میان کوچه را رد کردم نگاهم به کسی افتاد گویا زخم برداشته بود همه چیز را فراموش کردم کنارش نشستم که ناگهان.....جوادجوادThu, 02 Mar 2023 02:05:21 +0330