https://virgool.ir/feed/@m_93824609fa2026-11-12 18:16:29https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_93824609https://virgool.ir/@m_93824609/شعر-های-کرونایی-zsjbji063o8pجمعی از شاعران کشور در روزهای اخیر برای کمک به حفظ سلامتی جامعه و به خصوص کادر درمانی کشور، اقدام به راه‌اندازی پویش شعر طنز با عنوان «اقتراح ماسک» کردند که با استقبال خوبی همراه بوده است.به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، طی ماه‌های اخیر پس از شیوع ویروس کرونا در کشور، راه‌های مختلفی در جهت تشویق مردم به رعایت پروتکل‌های بهداشتی از جمله حفظ فاصله اجتماعی و زدن ماسک صورت گرفته است. راه‌هایی که تلاش دارند تا با استفاده از تبلیغ و تشویق، دایره شیوع این بیماری را محدودتر کنند.شاعران کشور از همان روزهای ابتدایی شیوع این بیماری نیز با سروده‌های خود در جهت فرهنگسازی در این زمینه کوشیدند. در چند روز اخیر جمعی از شاعران با همکاری نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور اقدام به راه‌اندازی پویش «اقتراح ماسک» کردند که با استقبال خوبی از سوی مردم مواجه شده است. اقتراح که در لغت به معنای خواستن و طلب کردن است، یک اصطلاح ادبی است که آن را «بی‌اندیشه سخن گفتن و به قریحه خود امری تازه آوردن» تعریف کرده‌اند.در روزهای اخیر شبکه‌های اجتماعی پر است از سروده‌هایی که با بهره‌گیری از ابیات بزرگان ادب فارسی مانند حافظ، سعدی، بابا طاهر، فخرالدین عراقی، رهی معیری، فریدون مشیری و ...بر زدن ماسک تأکید دارند. بخش‌هایی از این سروده‌ها را می‌توانید در ادامه بخوانید:محمدعلی یوسفی:چنین گفت فردوسی پاکزاد:«چو خواهی که هر دم بیابی مرادبزن ماسک بر چهره، دستت بشورسر و کار تو تا نیفتد به گور»***حمید حمزه‌نژاد:ای دوست تو را به هر مکان می‌جستمهر دم خبرت ازین و آن می‌جستمدیدم که بدون ماسک حاضر شده‌ایخجلت زده‌ام کز تو نشان می‌جستم***عبدالجبار کاکایی نیز در سروده‌ای با بهره‌گیری از شعر «عقاب» ناصر خسرو و با تحریف قافیه به استقبال این پویش رفته است:روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خاسک‌بهر طلب طعمه پر و بال بیاراسکبر بال و پر خود ژل و الکل زد و فرمودامروز دهان همه‌مان صاف شد از ماسکپایین‌تر از این گر بروم از نظر تیزبینم سرموی وزغی سوخته در جاسکناگه ز کمینگاه یکی ناقل پنهانزد عطسه تندی و بیفکند بر او راسکاینش عجب آمد که ز یک بینی کوچکاین تیزی و این تندی عطسه ز کجا خاسکبر خاک فرود آمد و با خس خس سینهلختی نظر خویش گشاد از چپ و از راسکچون نیک نظر کرد به منقار بلندشگفتا ز که نالیم؟ بزن ماسک، بزن ماسک***سعید بیابانکی:ناگهان ماسک برانداخته‌ای یعنی چه؟«مست از خانه برون تاخته‌ای یعنی چه؟»***علیرضا قزوه:«دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود»بینی‌اش بر اثر ماسک زدن سوخته بود***زهرا میریان کریمی:تن محنت کشی دیرم خدایابدون ماسک می میرم  خدایاز سوز واکسن و درد کروناهمیشه ماسک می‌گیرم خدایاابیات زیر نیز نمونه‌های دیگری از استقبال شاعران برای شرکت در این پویش است:از لحظه پیدا شدنت از دل ووهانبی ماسک پشیمانم و با ماسک پریشان***«تنت به ناز طبیبان »نمی شود محتاجاگر به ماسک بپوشانی آن رخ زیبا***«اشک خونین بنمودم به طبیبا گفتند»ماسک را چاره ی درد کرونا باید کرد***«دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید»یک ماسک بزن تا نشوی اینهمه بیمار«هر آن کسی که در این حلقه ماسک می‌نزند»برو نمرده به فتوای من نماز کنیدشعر و حکایات طنزآمیز در جامعه ایرانی همواره کارکردی اجتماعی و سیاسی داشته است. بسیاری از مسائل و مصائب اجتماعی با بهره‌گیری از طنز سالم امکان رفع شدن دارند. این گونه ادبی که سابقه طولانی در ادبیات فارسی و فرهنگ مردم ایران دارد، جنبه‌های بد رفتاری‌ها و ضعف‌های اخلاقی و فسادهای اجتماعی را همواره به شیوه‌ای طنازانه و اغلب غیر مستقیم بازگو می‌کند و هدف آن همواره اصلاح امور بوده است. در سال‌های اخیر نیز جامعه ایران به طنز چه در گونه‌های ادبی آن و چه در کارهای سینمایی و تلویزیونی اقبال خوبی نشان داده است؛ هرچند که گاه متأسفانه در برخی از این آثار ساحت طنز، گاه با هزل و تمسخر کردن دیگران اشتباه انگاشته شده است.کرونا نیز فرصت جدیدی برای فعالان این حوزه فراهم کرد تا با در نظر گرفتن آسیب‌های اجتماعی در این برهه، به بیان این مسائل بپردازند و بدون فضل‌فروشی و با زبانی ساده، سهمی داشته باشند در محدود کردن شیوع این بیماری. طی روزهای اخیر در کنار پویش اقتراح ماسک، سروده‌های طنز دیگری نیز در این زمینه منتشر شده که نمونه‌هایی از آن را می‌توانید در ادامه بخوانید:محمود اکرامی‌فر:این من که خراسانی‌ام و ساکن تهرانبی‌ماسک پریشانم و با ماسک پریشانتا چند پیامک بدهم، گل بفرستمتا چند به یا تو دهم آب به گلدانتاکی بنویسم غزلی با با دل زخمیتا کی بنشینم تک و تنها لب ایوانچشمان تو با ماسک غزالی‌ است که خفته‌ استدر  خاطره‌ی خاک غزل‌خیز خراسانهر چند که دلتنگ  نگاه توام، اما‌بی ماسک نیا پیش من ای پسته خندان ...***سروده ذیل نیز نمونه دیگری از این اشعار است که با الهام گرفتن از غزلی از حافظ سروده شده است:ماسک را خوب بزن تا ندهی بر بادمعطسه بی‌ماسک مکن تا نَکَنی بنیادمبوسه بر هرکس و ناکس مده، جان در خطر استدستکش دست بکن تا نکنی ناشادمبه عروسی مرو، از ختم و عزا دوری کنغره بر خویش مشو کز کرونا آزادم!داخل جمع مشو ورنه بسوزی ما رانرو در دورهمی تا نروی از یادمماسکِ آلوده میانداز به هر کوی و گذرعقل شیرین منما تا نکنی فرهادمرحم‌کن بر من مسکین و نیا منزل مابه کجا می‌رسد از دست شما فریادم؟تو رعایت کن و در زمرۀ یارانم باشگر رعایت کنی از لطف تو بس دلشادمحافظ از روی تو شرمنده‌ام اما چه‌کنم؟که رسیده به فلک نالۀ استمدادممحمد یاسین صفویمحمد یاسین صفویMon, 14 Dec 2020 20:09:10 +0330https://virgool.ir/@m_93824609/شعر-های-کرونایی-lshnybt9igpwچنین گفت فردوسی پاکزاد:«چو خواهی که هر دم بیابی مرادبزن ماسک بر چهره، دستت بشورسر و کار تو تا نیفتد به گور»ای دوست تو را به هر مکان می‌جستمهر دم خبرت ازین و آن می‌جستمدیدم که بدون ماسک حاضر شده‌ایخجلت زده‌ام کز تو نشان می‌جستروزی ز سر سنگ عقابی به هوا خاسک‌بهر طلب طعمه پر و بال بیاراسکبر بال و پر خود ژل و الکل زد و فرمودامروز دهان همه‌مان صاف شد از ماسکپایین‌تر از این گر بروم از نظر تیزبینم سرموی وزغی سوخته در جاسکناگه ز کمینگاه یکی ناقل پنهانزد عطسه تندی و بیفکند بر او راسکاینش عجب آمد که ز یک بینی کوچکاین تیزی و این تندی عطسه ز کجا خاسکبر خاک فرود آمد و با خس خس سینهلختی نظر خویش گشاد از چپ و از راسکچون نیک نظر کرد به منقار بلندشگفتا ز که نالیم؟ بزن ماسک، بزن ماسکناگهان ماسک برانداخته‌ای یعنی چه؟«مست از خانه برون تاخته‌ای یعنی چه؟»«دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود»بینی‌اش بر اثر ماسک زدن سوخته بودتن محنت کشی دیرم خدایابدون ماسک می میرم  خدایاز سوز واکسن و درد کروناهمیشه ماسک می‌گیرم خدایااز لحظه پیدا شدنت از دل ووهانبی ماسک پشیمانم و با ماسک پریشان«تنت به ناز طبیبان »نمی شود محتاجاگر به ماسک بپوشانی آن رخ زیبا«اشک خونین بنمودم به طبیبا گفتند»ماسک را چاره ی درد کرونا باید کرد«دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید»یک ماسک بزن تا نشوی اینهمه بیمار«هر آن کسی که در این حلقه ماسک می‌نزند»برو نمرده به فتوای من نماز کنیداین من که خراسانی‌ام و ساکن تهرانبی‌ماسک پریشانم و با ماسک پریشانتا چند پیامک بدهم، گل بفرستمتا چند به یا تو دهم آب به گلدانتاکی بنویسم غزلی با با دل زخمیتا کی بنشینم تک و تنها لب ایوانچشمان تو با ماسک غزالی‌ است که خفته‌ استدر  خاطره‌ی خاک غزل‌خیز خراسانهر چند که دلتنگ  نگاه توام، اما‌بی ماسک نیا پیش من ای پسته خندان ...هر چند که دلتنگ  نگاه توام، اما‌بی ماسک نیا پیش من ای پسته خندان ماسک را خوب بزن تا ندهی بر بادمعطسه بی‌ماسک مکن تا نَکَنی بنیادمبوسه بر هرکس و ناکس مده، جان در خطر استدستکش دست بکن تا نکنی ناشادمبه عروسی مرو، از ختم و عزا دوری کنغره بر خویش مشو کز کرونا آزادم!داخل جمع مشو ورنه بسوزی ما رانرو در دورهمی تا نروی از یادمماسکِ آلوده میانداز به هر کوی و گذرعقل شیرین منما تا نکنی فرهادمرحم‌کن بر من مسکین و نیا منزل مابه کجا می‌رسد از دست شما فریادم؟تو رعایت کن و در زمرۀ یارانم باشگر رعایت کنی از لطف تو بس دلشادمحافظ از روی تو شرمنده‌ام اما چه‌کنم؟که رسیده به فلک نالۀ استمدادممحمد یاسین صفویمحمد یاسین صفویSun, 13 Dec 2020 14:08:19 +0330