<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Hadis</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_937385</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:33:04</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Hadis</title><link>https://virgool.ir/@m_937385</link></image><item><title>دوچرخه</title><link>https://virgool.ir/@m_937385/دوچرخه-mm0ybynq7r7s</link><description>پدربزرگ من و‌برادرش از تجار دوچرخه بودن تو‌ زمان خودشون، این شد که کار دوچرخه و موتور شغل موروثی و خانوادگی پدر من بود ، البته همه ی عموها و پسرعموها و پسرعموهای پدری به جز بابام‌. بابا علاقه ای به کار بازاری نداشت و عاشق درس و دانشگاه بود ، طوری که به قول خودش اون زمانا که میخواست انتخاب رشته کنه ، پدرش همه رو‌ بسیج کرده بود که به این پسر بگین بیخیال بشه ، بیاد کنار خودم‌ . ولی بابا گوش نکرده بود و‌بازم به قول خودش بدون داشتن هیچ مشاوری فقط انتخاب رشته کرده بود ، حتی به شهرشم‌فکر نکرده بود . خلاصه بابا دست زن و بچه رو گرفت و سی و اندی سال پیش راهی یکی از شهرای شمالی شد که مهندس کشاورزی بخونه. بابا تعریف میکرد غربت اونقدری بهشون سخت میگذشت که کنار میدون شهر مینشست و اگر اتفاقی ماشینی میدید که پلاک اون ماشین واسه شهر باباایناس ازش دعوت میکردن بره پیششون ( چقدر اون سی سال پیشا اعتماد زیاد بوده!) خلاصه به شش ماه نمیکشه که بابا انتقالی میگیره و‌برمیگرده شهر خودش ، الان که میگه اشتباه کردم ولی اون زمانا کلی خوشحال شده بوده از اینکه برگشته . خلاصه درس بابا تمام شد و منو داداشمم در حال بزرگ شدن . من از زمانی که یادمه بهترین و‌جدیدترین دوچرخه ها رو بابابزرگ واسمون کنار میزاشت .حتی یادمه دوچرخه های من اوایل همیشه دوتا کمکی داشت کنارش، بابام اول تک‌ کمکش کرد ، یه روز ظهرم اون یکی کمکشو‌ در آورد، داداشم منو برد تو‌ کوچه ، گفت اروم اروم برو من از پشت دوچرخه رو گرفتم ، دوچرخه هی اینور شد اونور شد ، چند بارم افتادم ولی بلاخرررررره شد و من بدون کمکی رفتم . دیگه بهشت شد . دیگه حرکات ریتمیکو ، یه دستی روندنو‌، بچه ها منو ببینیدو از صب تا عصر تو کوچه دوچرخه سواری شد خوش ترین تفریح ما . حالا خودم پنج سالم بود ، شده بودم مربی بقیه بچه ها، کی میخواد بی کمکی یادش بدم‌، کی میخواد یه دستی یادش بدم‌، کی میخواد سرعت بالا یهو‌ ترمز یادش بدم‌... دیگه نگم از اون مهره رنگیا و‌چراغ رنگیا که بابابزرگ هر هفته از مغازه میاورد واسه میله تایر دوچرخه هامون که اون دیگه دین و ایمان من بود که دوچرخم پر بشه ازینا . دیگه بچه های کوچه هم دعوا سر صمیمیت با من که هر کی صمیمی تر باشه اونم سهم داشت ازین مهره ها ... خلاصه دنیایی داشتم در کودکی بسیاااااااار قشنگ .</description><category>Hadis</category><author>Hadis</author><pubDate>Wed, 30 Sep 2020 18:13:35 +0330</pubDate></item></channel></rss>