<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Nazanin</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_92891941</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:45:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/516978/avatar/4VD1Rn.jpeg</url><title>Nazanin</title><link>https://virgool.ir/@m_92891941</link></image><item><title>#روایتگرباش</title><link>https://virgool.ir/@m_92891941/روایتگرباش-bhvrcpxipzsh</link><description>تقریبا از نیمه شب گذشته و با صدای بارون از خواب میپرم. به عادت همیشه پنجره رو باز میکنم تا هوای سرد و بارونی و به ریه هام بکشم. ولی جریان سرد هوا تمام تنم و مور مور میکنه . ژاکتمو بیشتر دور خودم میپیچم و بیخیال نفس کشیدن میشم . پنجره رو میبندم و به پتو پناه میبرم. صدای بارون، پرنده خیالم و بیدار میکنه و من و از تهران میبره به رشت...به مغزم فشار میارم که دقیقا اخرین بار کی بود که زیر بارون، راه رفتم و تنم و سپردم به قطره های بارون. تو این کند و کاو ، موجی از خاطرات سر ریز شد به یادم. یاد اون غروب پاییزی که با زنبیل حصیری رفتم برای خرید . اون نارنگی های سبز نوبرونه. ماهی دودیا که رنگ و لعاب داده بودن به بازار. به آوای بازار. همهمه مردم و این جریان سیال زندگی که عجیب جاری بود. به اون دستفروش های سبزی های تر و تازه ک وسوسه ماهی شکم پر و به جونم میریخت. به عطر سیر. یاد بوی نون داغ وقتی که با بوی بارون قاطی میشد و تمام سلول های بدنم از طعم نون تازه به وجد میومد. رعد و برق مهیبی منو دوباره پرت کرد تو اتاقم . مرور خاطرات دلتنگم کرده بود. تو تاریکی اتاق ، کور کورانه دنبال گوشیم بودم . وقتی روشنش کردم نورش اذیتم کرد. با تلخیِ از سر دلتنگی به عکسایی نگاه میکردم که یه روزی سرخوشانه گرفته بودم. بعد فکر کردم ینی میشه یه روزی با همین گوشی ها علاوه بر صدا و تصویر، بوها هم قابل حس کردن باشه؟ مثلا فک کن یه فیلم از دریا رو پلی کنی ؛ همین جوری که داری به رقص موج ها نگاه میکنی و صدای مرغ های دریایی تمام اتاق و پر کرده؛ بوی ساحل نم خورده مشامتو پر کنه. بعد تصویر بره رو ماهیگیرا که از صید برگشتن و دارن ماهی ها رو از تور بیرون میکشن و تو بوی ماهی تازه رو حس کنی . بعد تصویر میره وسط شهر ، جلوی یه قهوه خونه نسبتا قدیمی. جایی که پاتوق همه ادماییه ک دنبال یه جان پناه هستن. بوی چای تازه دم ، سیگار بهمن ک دود میشه و پیرمردی که بی توجه به خِس خِس سینه ش ، با ولع عجیبی کام میگیره. یا مثلا تصویر یه ظهر تعطیل ، از یه خانواده خوشبخت ، روی زمین مرطوب جنگل زیر سایه دلچسب درختای مرداد ؛ درحالی که تو اون ساعت بیرون جنگل شرجی بودن هوا کلافه کننده ست.بوی چوب های نم گرفته ای ک به ضرب و زور مواد مشتعل کننده داره میسوزه ، جوجه هایی که به لطف حضور پیازهای خلال شده و زعفرون، حالا چیزی از بوی ناخوشایندش باقی نمونده. و دقایقی بعد عطر دلچسب کبابی ک همه رو سر ذوق میاره...اینبار دیگه خبری از رعد و برق نبود، تصور کباب ، صدای داد و قال شکمم و دراورده بود . زیر پتو مچاله شدم و فک کردم شاید یه روزی این رویا ، به واقعیت های بدیهی زندگی تبدیل بشه.#روایتگرباش #روایتگر_باش #سامسونگ #ویرگول</description><category>Nazanin</category><author>Nazanin</author><pubDate>Tue, 29 Dec 2020 14:34:56 +0330</pubDate></item></channel></rss>