https://virgool.ir/feed/@m_92032757fa2026-11-12 22:30:51https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_92032757https://virgool.ir/@m_92032757/مستطیل-سیاه-من-ddwodsaozpo2روزهای کمتر معمولی هم دیگر دارند معمولی میشوند و این فقط یادآوری میکند که ما، آدمها، چقدر جان سختیم. و اصلا شاید از سگ هم جان بیشتری داریم؛ جان آدم داریم.دیگر دارد یک سال میشود از شروع دوری ها، از شروع وسواس ها، خبر مرگها، مرگها، و سوگهایی در تنهایی. آخرین سال قرن طوری تمام میشود که انگار به اندازه یک قرن طول کشیده. ولی همچنان زندگی ادامه دارد. خورشید هر روز از همان جای همیشگی می آید بالا و کاری به کار آلودگی، و سرما، و گرما و دلهای غصه دار و شادیهای عزیان ما ندارد. به همین سادگی.از پنجره به بیرون نگاه میکنم. میخواهم ساده باشم و ساده بگیرم. به یک سال گذشته ام فکر میکنم. چه شد؟ من چه شدم؟ از گوشی ام تقریبا هر پنج دقیقه یکبار پیامی میرسد که باید چک کنم. این دیگر چه بود؟ حالا گوشی موبایلم انگار قسمتی از وجودم شده. چیزی مثل چهار انگشت، یا یک چشم، یا اصلا گوش. موبایم بسته به جانم شده. عضو جدیدی که مرا به بقیه جهان وصل میکند. و اگر نباشد درمانده و جدا افتاده میشوم. اما آیا این خوبست؟ این اعتیاد بالا به این عضو جدید بدنم؟ عضوی که میشود آن را ارتقا داد، پیر نمیشود، حتی روز به روز کاراتر و مهربانتر هم میشود. دائم در تلاش است که توجه بیشتری از من بگیرد. حتی دلش نمیخواهد که من صحنه ای را مستقیم با چشمهایم ببینم، میخواهد که همه چیز را از نگاه او ببینم. بد هم نمی خواهد. گاهی دنیا از چشمهای او رنگی تر و براق تر است، گاهی نه، همیشه.در این سال دوری دستها و آغوش ها، انگار من و مستطیل سیاهم نزدیک تر هم شده ایم. سلایقم را بهتر شناخته و برایم داستان و مستند و موسیقی هدیه می آورد که عجیب مقبول می افتد.موقعی که به گلدان ها می رسم و یا خانه را تمیز میکنم عاشق اینم که برایم پاکست پخش کند. از داستان چرچیل و بودا بگیر تا روایت راننده های کامیون که حس طرد شده گی دارند. دیگر مدت هاست که حس تنهایی نمیکنم. مستطیل سیاهم همه جا همراهم هست و مراقب، در این روزهای غیر معمول که دیگر بسیار معمولی مینمایند.مستطیل سیاهم را قضاوت نمیکنم. گرچه گاهی دلتنگ طبیعت میشوم و یاد اجدادم میافتم که مستطیل سیاهی نداشتند و در کوه و دشت میدویدند. در هر حال دیگر جد و آبادی در کار نیست. این ماییم و زندگی مدرن، و روزهای دوری و حسرت آغوشها.مستطیل سیاهم مرا پیوند میدهد به تمامی آنچه دلتنگشان هستم.نوید نجفینوید نجفیTue, 22 Dec 2020 11:23:31 +0330