https://virgool.ir/feed/@m_91950477_تعریف زندگی؟ +شاید بشه گفت یه سری آدم کوکی که کنار هم روز هاشون رو شب می‌کنن...fa2026-11-12 21:26:26https://files.virgool.ir/upload/users/363224/avatar/5J0MXO.pnghttps://virgool.ir/@m_91950477https://virgool.ir/@m_91950477/موقعیت-اول-xghtcyjzzatq_ایستگاه بعدی... طرشت!صدای نامفهوم بلندگو بود که مابین واگن ها می‌پیچید...در واگن سوم قطار ساعت سیزده و چهل دقیقه ی خط دو تهران، مرد جوانی نشسته بود...۲۵،۲۶ ساله، پوستی رنگ پریده، موهای فرفری و پلک های بسته...سرش را مانند هر بیست و چهار ساعت پنج سال گذشته به شیشه ی واگن تکیه داده، هدفونی سبزرنگ را در گوش خود فرو کرده و غرق در جریان گرم نت های موسیقی بود...ضربه ای آرام به روی زانو، او را از دنیای خیال بیرون کشید و توجهش را به کودک رو‌به رویش جلب کرد...۶،۷ ساله، موهای از ته تراشیده شده، صورتی با لکه های سیاه، چشم های بزرگ میشی رنگ و نگاهی شیطنت آمیز...تنها کاری که کاوه تا آن لحظه انجام داده بود، پایین آوردن هدفون تا روی گردن و خاموش کردن آن بود.پسرک با لحنی بازیگوش گفت:"آقا! این ژیلت هامو ببینید! فکر کنم به کار شوما بیان! دوتا رو میدم هفت تومن!"کاوه به طنزپردازی کوچولوی مقابلش لبخند زد؛ پسرک راست می‌گفت، الان مدت ها بود که ریش هایش را نزده بود. به قول سوگند، قصد داشت ویکتور هوگوی دوم شود!رو به پسرک گفت:"امم... نه، مرسی... اما..."سپس با درآوردن یک آبنبات لیمویی از جیب سویشرت چهارخانه اش لبخند را به صورت پکر شده ی کودک برگرداند...پسرک به سرعت آبنبات را قاپید و با یک تشکر کوتاه و سرسری دور شد...لبخندی محو بر صورت کاوه نشست.سرش را دوباره به شیشه ی واگن تکیه داد و درست چند لحظه قبل از بسته شدن دوباره ی پلک هایش، مردی را دید که در دفتری سیاه رنگ، چیزهایی را یادداشت می‌کرد.●●●●●●●●●●●●●●●خب، سلام!به تازگی در ویرگول ثبت نام کردم، و فکر کردم شاید بد نباشه نوشته های حاکی از مغز مغشوش خودم رو به اشتراک بگذارم!متنی که مطالعه کردید، قسمت اول از یک داستان پنج قسمتی است، که به زودی قسمت های بعدی رو هم آپلود می‌کنم!خوشحال میشم نظرات خودتون رو با من به اشتراک بگذارید؛لازم به ذکره که کل این داستان، حاصل از بعدازظهر های کسل کننده ی قرنطینه است...ممنونم از وقتی که گذاشتید♡بهم میگن مهلا‌‌‌...بهم میگن مهلا‌‌‌...Sat, 07 Nov 2020 22:32:38 +0330