<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سفیرستاره‌ها</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_91745289</link><description>نویسندگی شغل من نیست، زندگی‌ام است.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:34:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4279929/avatar/SN1Cez.jpg</url><title>سفیرستاره‌ها</title><link>https://virgool.ir/@m_91745289</link></image><item><title>دوست‌داشتنی من</title><link>https://virgool.ir/@m_91745289/دوست-داشتنی-من-gl0fcnudkmex</link><description>کوه‌ها هنوز تصویر خاطرات من هستند. وقتی با اتوموبیل میان دامن مارپیچشان روان می‌شدیم و من در سرسبزی‌شان شور زندگی را می‌دیدم. کوه‌ها نوستالژی من هستند؛ درست مثل جعبه‌ی موزیکالم، چراغ مطالعه‌ام‌، میز تحریر چوبی‌ام، مجله‌ها و واکمنم ... واکنم... چه‌قدر دوستش داشتم و با هر صدایش خون در رگ‌هایم شدت می‌گرفت، از زمانی که النگوهایم را برای به دست آوردنش فروختم دریافتم که هر دوست‌داشتنی بهایی دارد. وقتی خراب شد و از بین رفت فهمیدم که دوست داشتنی‌های این دنیا دوام ندارند ولی می‌توانند همیشه در قلب آدم بمانند؛ مثل تمام آدم‌هایی که دوست داشتم و دارم؛ و آ‌ن‌هایی که فقط  همان نسخه‌ی قدیمی‌شان را دوست دارم. مثل تصویر سبز کوه‌ها، مثل میز تحریر چوبی و مجله‌ها و جعبه‌ی موزیکالم، مثل واکمنم ...</description><category>سفیرستاره‌ها</category><author>سفیرستاره‌ها</author><pubDate>Tue, 07 Oct 2025 23:12:19 +0330</pubDate></item></channel></rss>