https://virgool.ir/feed/@m_91232486fa2026-11-11 23:47:42https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_91232486https://virgool.ir/@m_91232486/داستان-حسین-و-عصبانیت-dox06qbmgtli🟣 به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان✨ داستان حسین و عصبانیتحسین پسر شاد و پرانرژی‌ای بود، اما یک مشکلی داشت…او خیلی زود عصبانی می‌شد!هر روز به کوچه می‌رفت تا با بچه‌ها بازی کند. ولی وقتی توی بازی می‌باخت، ناراحت می‌شد، داد می‌زد و گاهی هم قهر می‌کرد.بچه‌های کوچه از این کارهایش ناراحت بودند و کم‌کم دیگر با او بازی نکردند.یک روز، حسین مثل همیشه به کوچه رفت.اما این بار کسی با او بازی نکرد…او روی جدول نشست و ناراحت شد. دلش گرفت و آرام اشک ریخت.در همان لحظه، پسری مهربان به نام علی کنار او آمد و گفت:ـ حسین، تو نباید این‌قدر زود عصبانی بشی. بچه‌ها از دستت ناراحت شدن. واسه همین دیگه باهات بازی نمی‌کنن.حسین گفت:ـ من نمی‌دونم چطوری خودمو کنترل کنم. هر وقت یه چیزی ناراحتم می‌کنه، زود عصبانی می‌شم!علی لبخند زد و گفت:ـ من یه راه خیلی خوب بلدم. وقتی چیزی ناراحتت کرد، یه نفس عمیق بکش… بعد توی دلت از یک تا ده بشمار و به چیزایی که دوست داری فکر کن. مثلاً بستنی شکلاتی یا دوچرخه‌ات!حسین گفت:ـ وای! من بستنی شکلاتی رو خیلی دوست دارم!از اون روز به بعد، هر وقت حسین ناراحت می‌شد، توی دلش تا ده می‌شمرد و به بستنی فکر می‌کرد. کم‌کم آرام‌تر شد، دیگه داد نمی‌زد و خوش‌رفتارتر شده بود.بچه‌های کوچه که دیدن حسین عوض شده، دوباره با او دوست شدند و با هم کلی بازی کردند و خندیدند.نویسنده:آیدا فرجانی کیش 🟢 پایانآیساآیساTue, 03 Jun 2025 01:52:17 +0330https://virgool.ir/@m_91232486/داستان-حسین-و-عصبانیت-elsy8r9dm7fa🟣 به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان✨ داستان حسین و عصبانیتحسین پسر شاد و پرانرژی‌ای بود، اما یک مشکلی داشت…او خیلی زود عصبانی می‌شد!هر روز به کوچه می‌رفت تا با بچه‌ها بازی کند. ولی وقتی توی بازی می‌باخت، ناراحت می‌شد، داد می‌زد و گاهی هم قهر می‌کرد.بچه‌های کوچه از این کارهایش ناراحت بودند و کم‌کم دیگر با او بازی نکردند.یک روز، حسین مثل همیشه به کوچه رفت.اما این بار کسی با او بازی نکرد…او روی جدول نشست و ناراحت شد. دلش گرفت و آرام اشک ریخت.در همان لحظه، پسری مهربان به نام علی کنار او آمد و گفت:ـ حسین، تو نباید این‌قدر زود عصبانی بشی. بچه‌ها از دستت ناراحت شدن. واسه همین دیگه باهات بازی نمی‌کنن.حسین گفت:ـ من نمی‌دونم چطوری خودمو کنترل کنم. هر وقت یه چیزی ناراحتم می‌کنه، زود عصبانی می‌شم!علی لبخند زد و گفت:ـ من یه راه خیلی خوب بلدم. وقتی چیزی ناراحتت کرد، یه نفس عمیق بکش… بعد توی دلت از یک تا ده بشمار و به چیزایی که دوست داری فکر کن. مثلاً بستنی شکلاتی یا دوچرخه‌ات!حسین گفت:ـ وای! من بستنی شکلاتی رو خیلی دوست دارم!از اون روز به بعد، هر وقت حسین ناراحت می‌شد، توی دلش تا ده می‌شمرد و به بستنی فکر می‌کرد. کم‌کم آرام‌تر شد، دیگه داد نمی‌زد و خوش‌رفتارتر شده بود.بچه‌های کوچه که دیدن حسین عوض شده، دوباره با او دوست شدند و با هم کلی بازی کردند و خندیدند.🟢 پایانآیساآیساTue, 03 Jun 2025 01:50:54 +0330