https://virgool.ir/feed/@m_91055647fa2026-11-11 06:32:29https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_91055647https://virgool.ir/@m_91055647/پیله-و-پروانه-ldquhk0yedueاز زمانی که خودمو شناختم یادم میاد عاشق نوشتن بودم. دوران دبیرستان رمان می نوشتم و خوانندهام دخترعموها ودخترخاله ام بودند نظرشون برام خیلی مهم بود. حالا بعد گذشت سالها که خودمو در این مدت فراموش کردم و هزارتا نقش قبول کردم الی نقش خودم ، دخترم به من یادآور شد حالا نوبت خودته ، برو دنبال چیزهایی که دوست داری به حرفش گوش دادم در واقع دنبال خودم رفتم نوشتم حالا دوست دارم نوشته هامو به اشتراک بزارم از نظراتتون استفاده کنم مطعنم خیلی چیزها از شما یاد می گیرم شروع داستانمو گذاشتم خوندی نظرتتو هم برام کامنت کن چون خیلی برام با ارزشن 🙏🌹ره جوی قصه هاره جوی قصه هاSat, 19 Apr 2025 09:31:22 +0330https://virgool.ir/@m_91055647/پیله-و-پروانه-rhuw47niih5hچشمانش نیمه باز بود .مثل جسمی بی جان که روحی تازه در آن دمیده. اما چیز تاریک پشت پلکهایش تکان خورد .مثل سایه ای که حتی نمی توانست اسمش را بیاد آورد.سرش به عقب رها شده، چیزی در گلویش سنگینی کرد. انگار دست نامرئی راه نفسش را بسته بود. وحشت مثل موجی سرد توی سینه اش پیچید. خواست نفسی بگیرد اما احساس خفگی در گلویش به ناگاه به جلو پرتش کرد .خم شد. سرش به زانویش رسید.تمام بدنش به لرزه افتاد. ضربان قلبش تند و تندتر شد. ناگهان فشار عظیمی به گردنش نشست .سرگیجه دنیا را دور سرش چرخاند. در همان حال خمیده ،نفس نفس می زد.دهانش بسان زهری تلخ ،خشک شد. از جای دور ،صدایی گنگ مثل زمزمه ای توی گوشش پیچید. سردرد بخاطر سرگیجه به سرعت چشمانش را تار کرد گویی دو جسم سنگین درون سرش قرار دارد .سعی کرد کنترل جسم را در اختیار بگیرد اما انگار جسمش مال او نبود .یه حس آشنا مثل یه خواب قدیمی تو وجودش بیدار شد.نگاهش بسختی چرخید.پلکش هنوز سنگین بود گویی نور خاکستری اتاق با پلکهایش می جنگید همچنان نمی خواستند باز شوند. نمی دانست کجاست تصور کرد جایی غیر از خانه ی خود هست. گاهی اینگونه سردرگم و پریشان از خواب بیدار میشد .در بین مژهای بلندش به سختی ساعت روبرو را دید . هفت صبح بود .ره جوی قصه هاره جوی قصه هاWed, 16 Apr 2025 09:41:44 +0330