https://virgool.ir/feed/@m_90991056fa2026-11-11 23:44:17https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_90991056https://virgool.ir/@m_90991056/به-وقت-کرونا-yornafwvj1nu[زمانی که نبودی] سال پیش؛ نمیدانم همین موقع ها بود یا نه که در اتاق پر از مشغله ذهنم میان افکار مشوشم، می‌رقصیدم. به هر نقطه از اتاق شلوغ و ذهنم خیره می شدم، جمله آنتوان چخوف نویسنده معروف چشمم را میزد: ((خوشبختی وجود ندارد اما می‌توانیم در آرزوی آن باشیم)) به دنبال چیزی یا کسی که سامان دهد. دل، دنیا و همان ذهن مشوش مرا در حالی که نوت های موجود درون دستگاه متصل به جهان های مجازی که جمله چخوف روی آنها کور کننده بود را با قلم آن پاک می‌کردم. حس لباس های ترِ پهن شده روی بند اتاقم را که هر لحظه انتظار دیدن آفتاب را می‌کشند آزارم می‌داد. گاهی دختر مو خرمایی و چشم درشت ذهنم، صبح را می‌دید و نشانه‌هایی از او می‌یافت؛ اما اکثر اوقات مانند وزغی که در سرمای قطب جنوب رها شده و آرزویی جز گرما ندارد وقت می‌گذراندم. گاهی برای تصور کردنش شبیه آشپزی می‌شدم که سبزی خوردن را برای آش رشته استفاده می‌کند، گویا خداوند هم لحظه خلق کردن من مثل همان آشپز درونم می‌شد؛ لحظاتی که دیگر در کنار هم نبودیم اما لحظات خود را ثبت میکردیم در قالب این دستگاه جادویی. شنیدن صدای آلارم آن برای من کافی بود؛ اوج هیجان من ، اوج لذت و بی حد و مرزبودن آن. این بار پرده اتاق مغز لعنتی ام را کنار زدم. صدایی در گوشم پیچید:《مگر عشق جز این است که در طلب یار جان دهی؟! پس باید بلند شوی و برای راحتی یارت سختی‌ها به جان بخری.》 پس برخاستم و اتاق نامرتب ذهنم را کمی جمع و جور کردم. از همان وقتی که برخاستم او را مهمترین بخش زندگی‌ام قرار دادم. او شد اولویت زیستنم. و حالا پس از سال‌ها سردرگمی میان مملو و خالی بودن ذهنم، روبرویم نشسته، کرونا را با آمدنش برده و دنیایمان را از این رو به آن رو کرده. آگاهم که اشتباه کرده‌ام و گاهی اتاقک ذهنم را با نادانی‌ام آتش زدم. اما حداقل به چخوف ثابت کردم آمدنش بالاترین خوشبختی است و اگرچه قبلا خلاف این بود.او بیشتر از خودم به من توجه داشت و هر قدمی که بر میداشتم آن را در درون خود حک میکرد. این روزهای طاقت فرسا دیگر دلم آسوده است در کنار یک دوست که تمام اسرار مرا در دل خود دارد. دوستی که علایق و انتخاب های من آشناست و در تمام لحظات همیشه همراه من است و در انجام کارهای من بزرگترین نقش را دارد. اگرچه نمیتواند برای من چای خوشبختی بریزد، و قند حلاوت تعارف کند اما میتواند داستان مرا روایت کند:) #روایگرباشناصرانصاریناصرانصاریFri, 25 Dec 2020 23:45:22 +0330