https://virgool.ir/feed/@m_90491966fa2026-11-11 23:38:54https://files.virgool.ir/upload/users/398827/avatar/8s5frG.jpeghttps://virgool.ir/@m_90491966https://virgool.ir/@m_90491966/جان-به-لب-رسیده-nebb9os5slbrبه ساعت نگاه کرد و وقتی فهمید از نیمه شب گذشته به خودش گفت:شاید لازم بود که امشب اینقدر ناراحت باشی. ذهنش رفت به سالها قبل وقتی سال اول دانشگاه بود وقتی با شور و هیجان برای یه باز تو تئاتر برای بچه های بیمارستان داوطلب شده بود و با ذوق خیلی زیاد تمرین کرده بود یاد اون روزا لبخند رو اورد به لبش اما همون موقع یادش افتاد که یکی از مسئولای اون جمع به شوخی بهش یه حرف خیلی بد زده بود اونم جلوی جمع!حرفی که کلی عواقب براش داشت حتی هنوزم اذیت میشد و اون چیزی نگفته بود چون اون لحظه فکر کرد اگه تو ناراحتی و عصبانیتم حرفی بزنم که اونم دلش مثل من بکشنه درد خیلی زیادی رو تحمل میکنه پس ولش کن!همین قدر ساده برای اینکه یه نفر دیگه اذیت نشه اذیت زیادی رو به جون خریده بود. یادش افتاد همیشه بخاطر سعی کرده کنار ادم ها باشه تو موقعیت های حساسشون و همون ادم ها نادیده گرفتش! حس کرد این زخم ها اینبار جای ورود نور نمیشن و داره ازشون چرک میاد بیرون.گوشیش رو برداشت و برای دوستش نوشت اینبار نمیبخشمشون!اینبار میرم!تمام.mahlamahlaSat, 21 Aug 2021 04:47:01 +0430https://virgool.ir/@m_90491966/ازمايش-ژنتيك-wxheyoibooekبعد از چند بوق تلفن رو جواب داد.صداش به يه خانم ٤٠-٥٠ساله شبيه بود وقتي ازش پرسيدم كه دختر شما بيماري ژنتيكي داره؟زنگ زدم كه فرم شناسايي پر كنم انگار كه داغ دلش تازه شده باشه شروع كرد به صحبت كردن و گفتن شرايطش از زندگيش گفت كه تا چندسال پيش خيلي خوب بوده و همه چي رو به راه بوده اما وقتي شوهرش معتاد شده همه زندگيشون بر باد رفته تا جايي كه شوهرش همه وسايلشون رو فروخته و خرج مواد كرده. از وقتي فهميده كه دختر ٦-٧سالش مريضه و هيچ درماني براش پيدا نميشه تنهايي دخترش رو برداشته و از مشهد اومده تهران تا يه درماني براش پيدا كنه. از اين دكتر به اون دكتر،از اين بيمارستان به اون بيمارستان پيش خيلي از دكترا برده تا بفهمه كه چي شده كه يهو دختر سالمش داره قدرت حركتش رو از دست ميده؟تا رسيده به دكتري كه براي تشخيص يه ازمايش ژنتيك خارجي نوشته كه بفرستن المان تا شايد متوجه بشن بيماري از كجاست؟! هزينه ازمايش خيلي بالا بود و تعريف ميكرد كه تا كجاها براي جور كردن هزينه اش رفته از رو انداختن به اشنا و غريبه بگير تا رفتن دم در مجلس كه بتونه كمك بگيره. همه جاها رو امتحان كرده بود و حالا كه نا اميد شده بود يكي بهش گفته بود كه #جمعیت_امام_علی تو درمان كمك ميكنه و اونم زنگ زده بود. وقتي فرم رو پر كردم بهش گفتم كه تمام تلاشمون براي انجام ازمايش ميكنيم. با پيگيري هايي كه انجام شد بالاخره ازمايش ژنتيك دخترمون انجام شد و سالهاست كه درمانش پيگيره ميشه حالا مطمئنيم كه بخاطر مشكل مالي از درمان جا نميمونه و اميد مادرش نا اميد نميشه. #انکار_هزاران_کودکmahlamahlaFri, 12 Mar 2021 15:59:58 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/من-برايت-مادري-ميكنم-niqcu6bicwbnسالهاست كه دختر بيمارش را بغل كرده و براي درمانش در بيمارستان ها ميدود. دختري كه به گفته خودش تنها دلخوشي اش بود بعد از تمام سختي هايي كه كشيده.دختري كه قرار بود سنگ صبور مادر و همراه او باشد ،قرار بود التيام بخش دردهاي جنگ و مهاجرت و ترك كردن پدر باشد.دختري كه قرار بود كنار مادر باشد تااو بتواند زخم هاي روزگار را دوام بياورد اما دختر از بدو تولد دچار عقب ماندگي ذهني بود و به مرور زمان صرع شديد هم به عقب ماندگي اش افزوده شد. بيماري كه باعث ميشد دختر بار ها در روز تشنج كند و بخاطر مناسب نبودن مكان زندگي دچار شكستگي سر و بيني و دندان شود.مادر براي درمان دخترش تمام تلاشش را ميكنداما بخاطر نداشتن هزينه درمان دخترش با مشكلات زيادي روبروست.اتباع بودن براش رنج بسياري رو به همراه داشته دوري از كشور و خانواده اش يه طرف مشكلات مالي و بيكاري و بيماري يه طرف. تعريف ميكرد كه قبلنا ميرفته براي تميزكاري خونه ها ولي وقتي بيماري دخترش بيشتر شده و مجبور بوده بهش دائما رسيدگي كنه اون كارم از دست داده.تو تمام اين سالها مادرانه و شجاعانه ايستاده و خيلي سختيا كشيده يه وقتايي فكر ميكنم كه چقدر تواناست و چقدر راه هست تا تحمل ما به اون حد برسه. mahlamahlaSat, 13 Feb 2021 00:55:38 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/دوشنبه-ها-xxnpfafspj1gتقريبا يك سال از اخرين دوشنبه اي كه رفتيم بيمارستان و بعدش رسما اعلام كردن كه كرونا اومده ايران گذشته. يك سالي كه ديگه هر هفته براي بازي با بچه ها نرفتيم،باهم كتاب نخونديم، نقاشي نكشيديم و نخنديديدم و عوضش كلي عزيز از دست داديم و هر روز از روز قبل ناراحت تر شديم. يكي از بچه هامون ميگفت كه هفته هاي ما از دوشنبه كه ميريم بيمارستان شروع ميشه. راست ميگفت ما يك ساله كه شروع هفتمون رو گم كرديم. اوايل فكر ميكرديم كه تا چندماهه اينده كرونا ميره و ماهم ميريم بيمارستان ولي نه تنها چندماه بلكه الان فكر ميكنيم تا چندسال هم نميتونيم بريم بيمارستان براي بازي و حتي جشن هاي بيمارستان هم كنسل شد. حالا نزديك يك ساله كه در كمد بيمارستان باز نشده و حتما كلي خاك تو كمد نشسته.و ما منتظر كه كي برسه روزي كه بتونيم مثل سابق دوشنبه ها بريم بيمارستان بازي. mahlamahlaSat, 06 Feb 2021 00:31:09 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/اثبات-twtb4bowqj5pيه داستاني بود كه يه روز دوتا گاو كنار يه رودخانه وايستاده بودن گاو اولي به دومي گفت:اينكه تو ابه تمساحه. گاو دوم گفت:نه تنه درخته. اولي گفت:ببين بهش اب ميپاشم تكون ميخوره اين تمساحه. دومي گفت:نه تنه درخته. اولي گفت:بابا جان نگاه كن،رفت روي تمساح ايستاد كه نشون بده تسماحه كه ناگهان تمساحه بلند شد و خوردش!!اين قصه خيليامون شده انگار ميخوايم به زور به بقيه نشون بديم كه اين چيزي كه جلوشونه تمساحه غافل از اينكه ممكنه خودمون بيوفتيم تو دهن تمساح و از بين بريم تازه اگه قبل از اينكه تمساح بخورتمون بلاي ديگه اي سرمون نياد. شايد تو مواجهه با اين شرايط اگه فقط نظرمون رو بگيم و ديگه پافشاري نكنيم خيلي بهتر باشه. شايد اگه بزاريم كه تجربه كنن خيلي بهتر باشه شايد قراره ازش درس مهمي بگيرن كه كل زندگيشون رو تغيير ميده.يادمه با يه مادري در ارتباط بودم كه هنر آشپزيش فوق العاده بود با اينكه دخترش بيماريcf داشت كارهاي مربوط به اشپزي رو عالي انجام ميداد.بخاطر بيماري دخترش مشكل مالي داشتن و يه دوره خيلي طولاني با چندتا از بچه ها كلي باهاش صحبت كرديم كه بيا از اين هنر اشپزيت استفاده كن تا درامد داشته باشي اما هميشه يه بهونه اي مياورد و قبول نميكرد تا اينكه يبار براي يه مراسمي دسر درست كرد و ديد كه همش فروش رفت و سفارش گرفت انگار اونجا براش يه جرقه اي بود تا شروع كنه و رفت جلو. شايد كلي ادم باهاش صحبت كرده بودن و راضي نشده بود ولي وقتي تجربه كرد انجامش داد و كلي توش موفق شد با اينكه قبلش ميتونست انجامش بده و بيشتر موفق بشه!mahlamahlaSat, 30 Jan 2021 00:44:20 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/عكس-ها-q1bprhn2uqkkتا حالا شده از باهم بودنتان عكس بندازيد براي روزهايي كه قراره عزيزاتون كنارتون نباشن؟ تا اون موقع به عكس ها نگاه كنيد و كمي از دلتنگيتون كم بشه. شده هر عكسي كه ميگيريد اين جمله تو ذهنتون پلي بشه" بماند براي روزهاي دلتنگي"؟ و خاطره اون لحظه رو تو ذهنتون نگه داريد تا روزهايي كه حالتون خوب نيست بهش فكر كنيد و لبخند بزنيد. من هميشه سعي ميكردم كمتر از باهم بودنا عكس بگيرم و سعي كنم بيشتر اون لحظه زندگي كنم تا بهم بچسبه چون از نگاه كردن به عكس هاي قديمي دلم ميگرفت.اما الان مدتيه كه إحساس ميكنم ياداوري خاطرات برام كافي نيست و دوست دارم ازش يه يادگاري داشته باشم،يه تيكه فيلم ، چندتا عكس تا اون لحظه رو با جزئيات برام ثبت كنه كه هر وقت دلم خيلي تنگ شد با ديدنشون يادم بره كه عزيزام يه جاي ديگه از اين دنيان و خيلي بينمون فاصله است. دلتنگي حسه عجيبيه نميدوني براي نبودنشون كنارت بايد ناراحت باشي و ارزو كني كه بيان پيشت يا به موفقيت هاشون فكر كني و بگي اشكال نداره همين چندتا عكس و فيلم و تماس تصويري كافيه! يادمه يه خانم آشپزي كه تو اينستاگرام از غذاهاش عكس ميذاشت ميگفت كاش اينستاگرام اين قابليت رو داشت كه وقتي ميگم خيلي خوشمزه شده شما بتونيد دستتون رو از گوشي بياريد داخل و يه تيكه ازش برداريد تا باهم از مزه اش لذت ببريم! چقدر جالب ميشد اگه اين قابليت وجود داشت اينجوري وقتي دلمون تنگ ميشد ميتونستيم دستمون رو از گوشي ببريم داخل و همديگه رو بغل كنيم و يه كمي از دلتنگيمون كم بشه!mahlamahlaFri, 22 Jan 2021 21:40:20 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/آرزوهايي-كه-شنيده-ميشوند-okjmchlqk4jgمثل هر پنجشنبه توي واحد كارآفريني درحال صحبت كردن درمورد سوزن دوزي هايي كه مادرامون توليد كردن بوديم، اينكه قراره به هركدومشون مجدد چندتا كار بديم كه برامون انجام بدن.همينطوري كه صحبت ادامه داشت يه خانم و اقا كه نميشناختيشمون براي جلسه معارفه وارد واحد كارافريني شدن و اون سمت ميز نشستن تا يكي از اعضا، از جمعيت براشون بگه و با جمعيت اشنا بشن و اگه مايل بودن باهامون همكاري كنن. همينطوري كه يكي از اعضا داشت از جمعيت ميگفت يهو مكث كرد و روبه اون خانم و آقا پرسيد:راستي من يادم رفت ازتون بپرسم شما چجوري با جمعيت اشنا شديد؟خانم كه انگاراستارت اين كار رو زده بود گفت: من بعد ازفوت رضا صفحه جمعيت رو فالو كردم و بعدش تو ليست مراكزتون ديدم كه تو احمداباد هم خونه علم داريد و ماهم چون اين سمت كارگاه داريم گفتيم بيايم اينجا شايد بتونيم كاري انجام بديم ديگه ادامه حرفاشون رو نشنيدم و فقط به اون جمله فكر ميكردم كه وقتي رضا فوت شد اومدم و صفحه جمعيت رو فالو كردم تا ببينم كاري ازم برمياد يا نه!به رضا فكر ميكردم كه چقدريه بچه ميتونه مثل فرشته ها باشه كه حتي وقتي فوت ميكنه هم باعث ميشه يسري ادم بيان كه كنار بچه هايي مثل خودش باشن.به حرف هايي كه زده بود فكر ميكردم به اينكه ميگفت آرزو ندارم چون وقت نكردم بهش فكر كنم.به بچه هاي خودمون فكر ميكردم كه چندنفرشون مثل رضا آرزويي ندارن!به نوجونامون كه الان ١٦-١٧سالشونه وخيلي بيشتر از هميشه نياز به حمايت دارن ،نياز به كار دارن اما نه كارهاي سنگيني كه باعث ميشه از درس خوندن جا بمونن و مجبور بشن ساعت هاي طولاني كار كنن. به كلي از بچه هاي با استعدادمون فكر ميكردم كه اگه حمايت بشن به كجا ها ميتونن برسن و اگه حمايت نشن... تو همين فكرا بودم كه با صداي خانمه كه ميگفت ما براي پيجمون نياز به ادمين داريم و خوشحال ميشيم كه نيرو بگيريم به خودم اومدم.ياد پسرنوجون خونه علممون افتادم كه چقدر به اين كار نياز داره و چقدر نگرانش بوديم كه يه وقت راه اشتباهي نره و حالا ميتونيم معرفيش كنيم تا هم بتونه درس بخونه و هم كار كنه وبه آرزوهايي كه داره برسه و شايد لبخند رضايتش بشه بدرقه راه رضا.mahlamahlaFri, 15 Jan 2021 22:43:44 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/لبخند-قشنگ-sv8idsmowniiوقتي تو درمانگاه دكتر داشت دخترك رو ويزيت ميكرد مادرش با سرعت اومد داخل اتاق تا ايراد دخترش رو بگه كه دكتر درمانش كنه.دكتر كه عجله مادر رو ديد دست از نوشتن برداشت و گفت:خب مشكلش چيه؟مادر با لحني كه انگار مطمئن بود دخترش ايراد داره و بايد درمان بشه گفت:اقاي دكتر دخترم خيلي ميخنده.همش لبخند داره انگار ديونه است يه دارويي براي اين بهش بديد.دكتر كه ماتش برده بود گفت: يعني چون ميخنده بهش ميگيد ديونه؟برگشت سمت من و پرسيد:دخترمون تو كلاساش مشكلي داره؟تو يادگيري تاحالا به مشكل برخوريد باهاش؟به دخترمون نگاه كردم كه تو اين سالهايي كه ميومد خونه علم جزو مودب ترين و اروم ترين دخترامون بود كه هميشه كلاساش و شركت ميكرد و تو كلاس كاملا گوش ميداد و تا حالا به جزء اخلاق خوش ازش نديده بودم و هميشه فكر ميكردم كه آدم هايي كه لبخند به لب دارن و خوش اخلاق هستند گلي از گل هاي بهشت هستند و اگه يه خانواده بچه اش اين ويژگي رو داشته باشه بهش افتخار ميكنه و براي داشتن چنين بچه أي خيلي خوشحاله .اما غافل از اينكه يه گوشه از اين شهر اين ويژگي رو بد ميدونند و حتي بهش ميگن ديونه.با صداي دكتر مجدد به خودم اومدم و گفتم:نه ما تا حالا مشكلي تو يادگيري باهاش نداشتيم. برگشتم سمت مادرش و گفتم خوش بحالتون كه چنين دختري داريد كه اينقدر خوش اخلاقه. دكتر رو به مادر پرسيد:چرا ميگيد كه دخترتون ديونه است؟مادر يه نگاهي به اطراف انداخت و گفت:رفته بوديم عروسي اونجا براش حرف دراوردن كه ديونه است از بس ميخنده. ميگم شايد عقلش مشكل داره يا كار رو دير ياد ميگيره. دكتر با عصبانيت گفت :كه اگه بينمون يه نفر سالم باشه اين دخترمونه كه ميخنده و روبه دخترك گفت:بخند هميشه بخند بلند بخند تو سالم ترين ادم هستي.اصلا از حرف بقيه ناراحت نشو. از اون روز مدام حرف مادردخترك تو گوشم ميپيچيد وبه اين فكر ميكردم كه حرف دراوردن براي يه نفر حتي اگه يه دختر بچه باشه چقدر راحت ميتونه زندگيش رو نابود كنه!!براي اينكه دخترمون باور نكنه حرف هايي كه درموردش ميزنن رو بهش گفتيم كه بياد تا بهش كار بديم كه بدونه ميتونه. وقتي اومدن و شروع كردن به انجام دادن كار دخترك كار رو خيلي تميزتر از خواهرش كه به گفته مادرش سالم بود انجام داد با همون لبخند قشنگ هميشگيش. mahlamahlaSat, 09 Jan 2021 00:32:27 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/كيف-گل-دار-rbeayoqxq5anساعت از ٢گذشته و من هنوز بيدارم. صداي بارون با ريتم تندي كه داره سكوت رو شكسته و همراه تاريكي اتاق فضاي خوبي براي فكر كردن درست كرده. توي اخرين روزهاي پاييز براي من زمان خوبي فراهم كرده تا به ايده جديدم براي كيف جديد فكر كنم. چند وقتيه كه ميخوام يه كار جديد بزنم اما اينقدر سرم شلوغ بود براي توليد كيف ها كه نرسيدم به طراحي و ساخت.بعد از عكاسيه مجموعه اول حالا بايد اروم اروم به فكر مجموعه هاي بعدي بود بايد كارهاي جديد طراحي كرد براي اين مجموعه به فكر كيف كوچك هستم كه چند گل كوچك سوزن دوزي شده روي اون باشه و نمادي باشه از حال خوبي كه قراره برسه به زودي زود. قراره با رفتن كرونا حالمون خوب بشه.شايد شكوفه هاي روي كيف هم نويد اومدن روزاي بهتر رو ميدن روزاي خيلي بهتر.بارون تندتر شده و من بيشتر به فكر فرو ميرم دلم ميخواد از جام بلند بشم كاغذ و مدادم رو بردارم و طرحش رو بكشم. طرح يه كيف با الگو صندوقي كه اندازه اش براي كيف دوشي مناسب باشه. بدنه پشت كيف با دَر كيف يكسره باشه ودركيف تا نصفه هاي بدنه جلو بياد حالا ميتونم روي در كيف چند تا شكوفه رو كه يه مادر هنرمند برامون سوزن دوزي كرده به چرم اپليكه كنم و با گذاشتن يه دسته به كيف دوتا قابليت بدم يكي كيف دوشي و اون يكي يه كيف دستي كوچك.همينطور كه دارم مينويسمش تو ذهنم طرح رو ميكشم و به خودم ميگم حتما يادت باشه فردا صبح رو كاغذ پياده اش كني.صداي بارون هنوز داره مياد با همون شدت.به ساعت نگاه ميكنم از ٢:٣٠گذشته و ديگه بايد بخوابم تا فردا كيفي كه ايده اش رو داشتمو بسازم شايد مثل اين باروني كه داره كثيفي ها رو ميشوره كيف منم بتونه به ادما حال خوب هديه بده. mahlamahlaMon, 21 Dec 2020 02:49:33 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/داستان-كيف-ها-ha13mruf4o9oمن كيف سازم يعني يه مدتِ كوتاهيه كه كيف ساز شدم داستانم از اون روزي شروع شد كه ديدم تو رشته خودم كه روانشناسيه موفق نيستم به عبارتي دوستش ندارم و كار كردن باهاش برام خيلي سخته. فكر اينكه برم سمت هنر چيزي كه از بچگي دوست داشتم مثل خوره افتاده بود به جونم تا اينكه بالاخره تصميم گرفتم كه ديگه براي ارشد روانشناسي اقدام نكنم و برم سمت طراحي لباس. از اون روزا حدودا ٢سالي ميگذره و الان دارم كيف طراحي ميكنم و ميسازم و ميفروشم و از اين كارم خيلي لذت ميبرم از حق نگذريم كاره سختيه وقتي صفر تا صد رو خودت انجام ميدي با كلي چالش جديد روبرو ميشي چالش هايي كه هيچ وقت فكر نميكردم باهاش روبرو بشم اما برام جذابه. پدربزرگ من كفاش بوده و پدرم هم مغازه كيف و كفش داشته و من هم الان دارم ميرم سمت طراحي و ساخت كيف و كفش.كار من مثل نقاشي كشيدن يا ساختن يه قطعه موسيقي ميمونه چون پشت كار يه ايده هست و اون كيف قراره يه مفهمومي داشته باشه و چيزه خاصي رو نشون بده. حالا اينجا دوست دارم كه قصه كيف هام رو بگم كيف هايي كه درست كردنش براي من كلي زمان ميبره و نتيجه نهايي ديگه فقط يه كيف نيست.كيف ها ميتونن صبحت كنن و بگن كه مدل شخصيتي صاحبشون چجوريه؟ چه رنگي رو دوست داره؟وقتي از خونه مياد بيرون چه چيزايي و با خودش برميداره؟بهمون ميگه صاحبش يه فرد شاغله كه داره ميره سركارو يه كيف اداري همراهشه يا ميخواد بره پياده روي و يه كيف كمري كوچيك براش كافيه؟قراره بره كوه و يه كوله بزرگ لازم داره يا ميخواد بره سر قرار دوستانه و كيف دوشي ظريفي لازم داره. تازه داخل كيف ها كلي داستان هست و هر كيفي اگه شروع به صحبت كنه ميتونه كلي داستان از روزايي كه همراه صاحبش بوده برامون تعريف كنه از روزاي خوب و بدي كه كنارش بوده از زماني كه دستمال داده بهش تا اشكاش رو پاك كنه تا اون روزي كه شاخه گلي كه هديه گرفته و با خودش أورده تا خونه و مراقبش بوده تا خراب نشه. خلاصه كه كيف ها كلي داستان دارن،داستان هاي تلخ و شيرين. داستان هايي كه حتما شنيدن داره و من دوست دارم داستان ساخته شدن كيف هام رو تعريف كنم. mahlamahlaSat, 19 Dec 2020 00:21:43 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/بازي-دوز-aalhm4ghr5o4تو روزايي كه ميرفتيم بيمارستان تو بخش گوارش تو يكي از اتاق ها،پسري ١٥-١٦ساله اي بستري بود كه بيماريش ناشناخته بود و هنوز درمان قطعي براش پيدا نشده بود از اهواز اومده بودن براي درمان و تايم خيلي طولاني در بيمارستان بستري بود و درمان ها هم هر روز ضعيف تر و بي قرار ترش ميكرد. ارتباط نميگرفت و اونقدر اهل بازي نبود شايد چون فكر ميكرد سنش گذشته. وقتي بچه ها تو اتاقش ميرفتن اكثرا بايد با تخت بغلي بازي ميكردن و سينا بازي نميكرد و فقط يكي دوبار دوز بازي كرده بود. اون روز كه رفتم تو اتاقش بعد از كلي كلنجار رفتن به شرطي قبول كرد بازي كنه كه از قصد نبازم و جدي بازي كنم وسط بازي كردن كه باهم صحبت كرديم فهميدم كه درس خوندن رو خيلي دوست داره و رشته اش تجربيه و دلش ميخواد كه داروساز بشه. مادرش كه نزديكمون بود ازم درمورد اينكه ما درس ميديم يا نه پرسيد و همين شروع درس خوندن با سينا بود. اون روز من خيلي جدي تو بازي باختم با اينكه تلاشم رو كردم كه نبازم و با سينا برنامه ريختيم كه زيست بخونيم توي بيمارستان . كتابش رو باخودش اورده بود تهران اما كتاب كار و تست نداشت كه تونستيم اونو براش بگيريم و اولين جلسه كلاسمون توي اتاق بخش گوارش برگزار شد.از شروع سال تحصيلي چندماهي گذشته بود و بايد يكم سريعتر جلو ميرفتيم كه برسيم و اون روز يه فصل رو باهم كار كرديم و قرار شد كتاب كار رو جواب بده تست ها رو بزنه تا دفعه بعدي. بدن سينا بخاطر داروها خيلي ضعيف شده بود و بايد منتقل ميشد به اتاق ايزوله اما چون اون اتاق هزينه زيادي داشت و فرد ديگه اي كه توانايي پرداخت رو داشت اونجا رو گرفته بود،سينا رو به اتاق ايزوله منتقل نكردن و با هم اتاقي شدن با بيماري كه بيماريه ويروسي داشت سينا ويروس رو گرفت و حالش خيلي بد و به پي آي سي يو منتقل شد و براي هميشه رفت و اون خوندن يك فصل كتاب زيست تنها جلسه كلاس ما شد.از اون موقع بازي دوز ياداور سيناست و ياداور نبود عدالت درماني. mahlamahlaSat, 21 Nov 2020 21:58:39 +0330https://virgool.ir/@m_90491966/اميد-oeh6fhthgxeyاميد داشتن يكي از مهمترين انتخاب هايي بوده كه تو اين سالها كردم. اينكه هر كاري كه انجام ميدم نيمه پر ليوان رو ببينم،از اولين روزي كه تصميم گرفتم برم سمت كار مورد علاقه ام و رشته تحصيلي كه خوندم رو ادامه ندم گرفته تا زماني كه تدريس موسيقي كودك رو كنار گذاشتم تا برم سمت كار مورد علاقه ام. اميد داشتن منجر به آغاز رويا مي شود.روياي من اونجايي شروع شد كه براي پشت كمربند هاي سوزن دوزيمون دنبال چرم ميگشتيم و پام به كلاس چرم باز شد و اولين كيف رو با دست دوختم و ديدم كه چقدر اين كار رو دوست دارم و دقيقا اون كاريه كه من دنبالش هستم چون هم طراحي داره هم رنگ داره هم خلاقيت. همينطور كه كلاس جلو ميرفت ايده ها بيشتر ميشد تا زماني كه قرار شد براي يكي از عزيزانم كه خارج ايران زندگي ميكنه يه كيف درست كنم و درست كردن اون كيف باعث شد مطمئن بشم كه ميخوام اين كار رو ادامه بدم.كيف ساختن اينطوريه كه ايده اي كه داريم و بايد به صورت الگو دربياريم و اين الگو رو روي چرم بندازيم و بعد از برش زدن جاي سوراخ ها مشخص كنيم و بعد با دستگاه سوراخ كنيم و بعد از آماده كردن داخل كيف قسمت هاي مختلف رو بهم بدوزيم و در پايان رنگ لبه بزنيم تا كيف آماده بشه. فرآيند كار خيلي زمان بره و مثل يه اثر هنري ميمونه مثل يك تابلو نقاشي يا يه قطعه موسيقي نه فقط يك كيف ساده چون درتمام مراحلش احساسات سازنده و هنرش دخالت داره و انگار اون كيف آينه سازندشه. ساختن به ادم حسِ قدرت ميده و حال ادم رو خيلي خوب ميكنه اما مشكل زماني شروع ميشه كه كاري كه انجام ميدي مثل بقيه ادم ها نباشه و مسيري كه ميخواي بري داخلش فرق داشته باشه اون موقع است كه همه كسايي كه ميشناسي مقابلت قرار ميگيرن و فقط نقطه ضعف ها رو ميبينند،تاريكي ها و شكست ها رو بهت ياداوري ميكنند و معتقدن كه تو مو ميبيني و ما پيچش مو و سخت ترين قسمت اينجا آغاز ميشه كه بايد علاوه بر سختي هاي كار سختيه تنها بودن و حامي نداشتن رو هم به جان بخري و براي قدمي به جلو حركت كردن تمام تلاشت رو بكني اينجاست كه خستگي هات چندبرابر ميشه.ترس ها بهت نزديك تر ميشن.انگار كم طاقت تر از سابق شدي،ادامه دادن تو اين شرايط يه انرژي خيلي زياد ميخواد كه محكم باشي و بري جلو ممكنه كه خسته بشي اما به قول نادر ابراهيمي كه ميگه ما هرگز خسته نخواهيم ماند ادامه ميديم تا بالاخره قشنگ بشه.mahlamahlaSat, 21 Nov 2020 21:27:25 +0330