<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های تارا مولایی پور</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_90311436</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 18:18:59</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>تارا مولایی پور</title><link>https://virgool.ir/@m_90311436</link></image><item><title>ویلیام اینگ</title><link>https://virgool.ir/@m_90311436/ویلیام-اینگ-uxlhaligmjmk</link><description>William Inge(1913-1973)زندگی نامه :ویلیام اینگ در ۳ مه ۱۹۱۳ در ایندیپندنس، کانزاس به دنیا آمد. علیرغم زندگی در حومه ای ثروتمند، او به یک خانواده طبقه متوسط پایین تعلق داشت. پدرش یک فروشنده دوره گرد بود و مادرش یک پانسیون کوچک را اداره می کرد. او از یه خانواده پنج فرزندی و کوچکترین فرزند خانواده بود.شیفتگی اینگ به ​​تئاتر خیلی زود شروع شد. در دهه 1920، ایندیپندنس رویدادهای فرهنگی بسیاری را برگزار می کرد و اینگ نمایش های زیادی را دید.در 1930، در سن هفده سالگی، اینگ از دبیرستان ایندیپندنس فارغ التحصیل شد و به لارنس نقل مکان کرد تا در دانشگاه کانزاس تحصیل کند.در 1935، اینگ از دانشگاه کانزاس در لارنس با مدرک لیسانس هنر در گفتار و نمایش فارغ التحصیل شد.کالج جورج پیبادی در نشویل، تنسی، به او بورسیه ای برای مقطع کارشناسی ارشد پیشنهاد کرد که او پذیرفت. او بعداً از پیبادی انصراف داد و به کانزاس بازگشت.در کانزاس، او تلاش کرد تا مسیر روشن تری را برای زندگی خود تعریف کند و تابستان آن سال به عنوان کارگر در بزرگراه ایالتی کار می کرد. پس از آن به ویچیتا رفت و در آنجا به عنوان گوینده اخبار مشغول به کار شد. در سالهای 1937-38 ، اینگ در دبیرستان انگلیسی کانزاس تدریس کرد و در سال 1938 برای تکمیل مدرک کارشناسی ارشدخود به پیبادی بازگشت.از سال 1938 تا 1943 اینگ به عنوان عضو هیئت علمی در کالج استفنز در کلمبیا، میسوری کار کرد.در 1943 او به شهر بزرگتر، سنت لوئیس، میسوری نقل مکان می کند. او شغلی غیرمنتظره به عنوان منتقد سنت لوئیس استار تایمز پیدا کرد که به او امکان دسترسی به تعدادی رویداد فرهنگی و البته انتشار را داد. در طول این حرفه، او با تنسی ویلیامز آشنا شد و او را در اجرای نمایشنامه‌اش به نام The Glass Managerie همراهی کرد. اینگ که تحت تأثیر کار ویلیامز قرار گرفته بود، متوجه شد که باید نمایشنامه نویسی را شروع کند.ظرف سه ماه پس از ملاقات با ویلیامز، اینگ اولین نمایشنامه خود به نام دورتر از بهشت را  در دالاس ساخت. او به تدریس در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس بازگشت و در آنجا روی شرح دادن نمایشنامه ای که در دوران دانشجویی نوشته بود کار کرد. این نمایشنامه برگرد، شبای کوچولو بود که عنوان «امیدبخش ترین نمایشنامه نویس فصل برادوی ۱۹۵۰» را برای اینگ به ارمغان آورد.در سال ۱۹۵۳، نمایشنامه پیک نیک او در The Music Box Theatre در نیویورک افتتاح شد و برنده جایزه پولیتزر، جایزه حلقه منتقدان درام، جایزه دایره بیرونی و جایزه کلوپ تئاتر شد. در سال ۱۹۵۷ نمایشنامه او تاریکی در بالای پله ها در برادوی افتتاح شد و بهترین نمایشنامه او به حساب می آمد.در سال ۱۹۶۰ اولین فیلمنامه شکوه در علفزار فیلمبرداری شد و جایزه اسکار بهترین فیلمنامه را برای او به ارمغان آورد. او به نوشتن دو نمایشنامه ناموفق ادامه داد: عشق طبیعی در سال ۱۹۶۳ و بابا کجاست؟ در سال ۱۹۶۵.او که قادر به مقابله با انتقادات منفی نبود، در سن ۵۰ سالگی به کالیفرنیا نقل مکان کرد و در سال ۱۹۶۸ در دانشگاه کالیفرنیا، ایروین تدریس کرد. افسردگی او در عرض دو سال افزایش یافت.او در سال ۱۹۷۰ رمان موفق باشید، خانم ویکوف و رمان زندگی‌نامه‌ای خود یعنی پسر من یک راننده خیلی خوب است را در سال ۱۹۷۱ نوشت که به دردی که او در رابطه با روابط دگرجنس‌گرا احساس می‌کند می‌پردازد. قهرمان داستان، جوی، بر اساس اینگ ساخته شده و زندگی نزدیکی به خودش را دارد.در اوایل ژوئن سال ۱۹۷۳، اینگ به سرعت به بیمارستان وست وود در لس آنجلس منتقل شد، زیرا خواهرش متوجه شد که او به دلیل افسردگی شدید بیش از حد الکل مصرف کرده است. با وجود اینکه او زنده از بیمارستان خارج شد، در ۱۰ ژوئن، خود را در مرسدس بنز خود حبس کرد و بر اثر مسمومیت با مونوکسید کربن درگذشت. او یادداشتی برای خودکشی نگذاشت، اما می‌توان دست‌نوشته‌اش «مرگ عشق» را یکی از آن‌ها دانست.سبک و نگرش نویسنده :شهرت اینگ بیشتر به لحاظ نگارش نمایشنامه ها و فیلمنامه هایی است که با نگاهی واقعگرا همراه با مفاهیم فرعی تمثیلی، مسائل خانوداگی و عاطفی انسان ها به رشته تحریر درآمده اند.اینگ رابطه نزدیکی با مادرش داشت که یک پانسیون کوچک را اداره می کرد. او دو خواهر بزرگتر داشت (سومی در چهار سالگی فوت کرد) و برادرش در دوران دبیرستان از دنیا رفت. از این رو، اینگ توسط زنان مسن تر احاطه شده بود و هرگز الگوهای مردانه ای نداشت. این تأثیر زنانه در زندگی او به او اجازه داد تا با زنانگی و مبارزات زنانه در زمان خود ارتباط نزدیکی داشته باشد. مادرش از کودکی درگیری های جنسی خود را با مردان برای او بیان می کرد. این باعث شد که اینگ در طول زندگی خود از نظر جنسی با مشکل مواجه شود. او هیچ دوست صمیمی نداشت و هرگز قرار ملاقاتی هم نداشت. می توان در نظر گرفت که رشد جنسی ضعیف او می تواند بر آثار او تأثیر بگذارد، زیرا بسیاری از آثار او شامل قهرمانانی هستند که با جنبه های زندگی عاشقانه و جنسی خود دست و پنجه نرم می کنند.نمایشنامه های اینگ در زمان نگارش خود بر موضوعاتی متمرکز بود که هنوز بحث برانگیز بودند و اغلب در انظار عمومی مورد بحث قرار نمی گرفتند. مسائل جنسی و بارداری خارج از ازدواج موضوعات تکان دهنده ای بودند که معمولاً در نمایشنامه به تصویر کشیده نمی شدند. این در مورد اعتیاد به الکل نیز صادق بود. عضویت در الکلی های گمنام موضوعی برای گفتگوی معمولی نبود.اینگ با به تصویر کشیدن زندگی غرب میانه، فضای جدیدی را برای حامیان تئاتر برادوی فراهم کرد. قبل از نمایشنامه‌های اینگ، بیشتر آثار بر شخصیت‌های شهری شمال شرقی یا شخصیت‌های جنوبی تنسی ویلیامز متمرکز بودند . موضوعاتی که در درام اینگ به ​​تصویر کشیده شد نیز برای برادوی جدید بود. شیوه‌ای که اینگ در نمایش، اعتیاد را به تصویر کشید برای بسیاری از بینندگان شوکه کننده بود. و آنها از صحنه حمله مستی داک به لولا وحشت زده می شدند. آزار خانگی، به ویژه از آنجایی که مربوط به الکل بود، موضوعی بود که در دهه 1950 فقط با زمزمه های خاموش مورد بحث قرار می گرفت. اینگ در را برای بحث دراماتیک درباره این موضوعات باز کرد.آثار :دور تر از بهشت (1947)اولین نمایشنامه اینگ که در سال 1957 آن را با عنوان تاریکی در بالای پله ها بازنگری کرد. صحنه، یک شهر کوچک در اوکلاهما در اوایل دهه 1920 و خانه خانواده فلود است. در اینجا روبین، فروشنده دوره گردیست، کورا، همسر حساس و دوست داشتنی اش، سانی، پسر کوچکشان و رینی، دختر نوجوانشان را می یابیم. طرح شامل یک سری داستان کوتاه است. دعوای زن و شوهر،  ترس از یک دختر جوان بیش از حد خجالتی، مشکلات یک پسر کوچولوی درونگرا که احساس می کند تمام دنیا علیه او هستند. ازدواج خواهر جنجالی کورا و تراژدی یک دانشجوی مدرسه نظامی که از ننگ یهودی بودن در یک جامعه بیگانه رنج می برد.برگرد، شبای کوچولو (1950) این نمایشنامه در دو پرده اتفاق می افتد که بر زندگی ناامید داک و لولا متمرکز است. داک که در یک ازدواج 20 ساله بدون فرزند افتاده است، خود را در الکل غرق می‌کند و در مورد ماری، مستاجر جوان آنها خیال پردازی می کند.پیک نیک (1953)پیک نیک درباره یک خانواده آمریکایی در دهه 40 و 50 است. پدر خانواده از دنیا رفته و مادر با دو دخترش زندگی می کند. ورود یک آقا به خانه آنها باعث بروز اتفاقاتی می شود و خانواده را به درک و تصور دیگری از زندگی میرساند و مسیر زندگی اعضای خانواده را تغییر می دهد. پیک نیک، نمایشنامه ای سه پرده ای است.ایستگاه اتوبوس (1955)برخلاف دو نمایشنامه قبلی او، این اثر مطالعه عمیقی از روابط نیست و آن را یک کمدی-رمانتیک می دانند. نمایشنامه درباره مسافران یک اتوبوس است که یک شبه در اثر کولاک سرگردان می شوند و در رستوران گریس جمع می شوند.تاریکی در بالای راه پله (1957)از دست دادن گل رز (1959)این نمایشنامه تصویری بی پرده از مردم یک شهر کوچک ارائه می دهد که از افسردگی و خشکسالی روح رنج می برند.شکوه در علفزار  (1960) ( فیلمنامه)در سال 1928 در کانزانس نوجوانان، دینی و دوست پسرش باد خواهان رابطه فیزیکی صمیمانه تری هستند اما به توصیه والدین خود توجه می کنند که به خاطر شهرت دینی و برنامه های آینده باد برای دانشگاه بیشتر درگیر نشوند.عشق طبیعی (1963)  سو بارکر در حالیکه منتظر دیدار پسر نوجوانش، دانی است، بین عشقی که به عنوان یک مادر احساس می کند و ترس از اینکه حضور او زندگی ای را که در غیاب او ساخته است مختل کند، درگیر می شود.پدر کجاست؟ (1965) یک کمدی در دو پردهموفق باشید خانم ویکوف (1970)  (رمان)پسر من یک راننده خیلی خوب است (1971) (رمان)آثار ترجمه شده ویلیام اینگ به فارسی :پیک نیک، رضا دادویی، تهران، انتشارات سبزان، 1400بازگشت، رضا دادویی، تهران، انتشارات سبزان، 1400ایستگاه اتوبوس، رضا دادویی، تهران، انتشارات سبزان، 1401تاریکی بالای راه پله ها، رضا دادویی، تهران، انتشارات سبزان، 1401تاریکی بالای راه پله ها و یک نمایشنامه دیگر، حامد صحت، نشر یکشنبه، 1399تماس، رضا دادویی، تهران، انتشارات سبزان، 1388</description><category>تارا مولایی پور</category><author>تارا مولایی پور</author><pubDate>Sat, 20 Jul 2024 01:00:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>