https://virgool.ir/feed/@m_90203757fa2026-11-12 06:12:43https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_90203757https://virgool.ir/@m_90203757/تصاویر-آنچه-می-گویند-از-آنچه-نشان-می-دهند-مهم-تر-است-ao5vgdxetorh«ویژگی بی‌مانند عکس این است که یک نفر مصداق عکس را به صورت چیزی دارای گوشت و خون، یا به عبارت دیگر، چونان یک انسان ببیند.» رولان بارت با این گذاره تکلیف عکس با غیر عکس را روشن کرده و به عبارت دیگر از افتادن عکس در ورطه هنر میان مایگی که بوردیو بدان اشاره دارد جلوگیری می‌کند. عکس از این منظر و دیدگاه موجودی زنده است که با هر بار دیدنش معنای تازه ای از آن استخراج می‌شود.عکسی که حال گوشت و خون دارد و به صورت سنتی و کلاسیک نیز همانا نقش‌اش نجات لحظه از مرگ و تاباندن نور به تاریکی بوده و خواهد بود، بیشترین شباهت و نزدیکی را به یک سرباز به کسی که در یک فرم واحد و به نیت واحد به جغرافیای زمانی پا میگذارد تا نجات بخش باشد، برخوردار است. سربازی که در دل تاریخ و در یک گستره وسیعی که زمان جغرافیای اوست، تمام کسب و کارش نجات بزنگاه های مهم است. تا در نهایت در قالب یک تصویر، مشاهده گرش را با روایتی دیگر از  زمانه ای که دیگر برای مخاطب در دسترس نیست، روایت کند. مواجه ای که هر چقدر کمتر به جزییات و بیشتر به مفهوم بپردازد، دست مخاطب خود را برای قصه پردازی و تخیل باز گذاشته است و همچون سربازی می شد که تا سالها میتواند قصه های جنگ یا دوران سربازی خود در پادگان را به هزار شکل و صورت جذاب برای بیننده اش تعریف کند. والتر لیپمن در کتاب افکار عمومی به درستی اشاره کرده بود که: «امروزه عکس همان سلطه‌ای را بر تخیل دارد که دیروز نوشتار چاپی و پیش از آن بیان شفاهی داشتند.»حسین گنجیحسین گنجیWed, 30 Mar 2022 13:35:10 +0430