https://virgool.ir/feed/@m_89396494fa2026-11-11 13:49:54https://files.virgool.ir/upload/users/1351262/avatar/IAA41c.jpeghttps://virgool.ir/@m_89396494https://virgool.ir/@m_89396494/haji-scemioopxeo5اول(همه چیز)عشق رفت، امید رفت، آرزو رفت، زیبایی رفت، سیما رفت، صدا رفت، تو رفتیدرد آمد، بلا آمد، زشتی آمد، جهل آمد، تکبر آمد، کفر آمد، تو رفتیجنگ شد، سقف ریخت، باران آمد، سقف ریخت، تو رفتی، جان ریختتو رفتی، دنیا رفت، تو چند نفر بودی؟ کجاها بودی و چه کارهایی کردی که همه چیز فقط "تو" بودی... احتمالا همان زمان نوجوانیت که چوپانی می‌کردی، در یک روز گرم و طاقت فرسای تابستان با خدایت عهدی بستی و عهدت را عملی کردی. وگرنه چه کسی را خدا این اندازه محبوب می‌گرداند؟ تو رفتی، با تو غرور رفت، چه کسی بودی؟ غرور از تو سرچشمه می‌گرفت و عشق در دستان تو بود که معنا پیدا می‌کرد. تو الگویت حسین(ع) بود و شدی الگوی ما. ولی الگویی که حتی بعد از رفتنش هم نشناختیمش... مگر نگفته‌اند مردان خوب را بعد از رفتنشان می‌شناسید؟ نشناختیم چون خواستی گمنام باشی، تا عزیزتر شوی، تو خودت را پیش خدا لوس می‌کردی و برای بندگان خدا شیرمرد بودی.دوم(تو)تو رفتی، جهل آمد، جاهلیت تا زمانی که تو بودی جرعت نزدیک شدن به ما را نداشت، تو به فکر همه چیز بودی.تو رفتی، جنگ شد، جنگ بین عاطفه، احساس، جنگ شد چون تا وقتی که بودی فرماندهی میدان به دست تو بود.تو رفتی، بلا آمد، ما دیگر بلاکِش شدیم بعد از تو، بلای بی تو بودن، بلای تنها شدن، بلای انتقام.تو رفتی، جان ریخت، جانِ من، جانِ تمامی ما که تو امیدمان بودی، الان هم هستی، امید به اینکه روزی مثل "تو" شویم.سوم(اشک)حالا نشسته‌ام و تمام این کلمات و جملات را با خودم تکرار می‌کنم، دلتنگ‌تر از این دو سالم، حالا مدت هاست به عکسِ کوچک داخل اتاقم نگاه می‌کنم و در ذهنم تو را تصور می‌کنم، ما بعد از تو تمام شدیم؛ رفتیم و حالا تویی که مانده‌ای و هستی، در زندگی‌ها، در اتاق‌ها، در گوشی‌ها، در یادها، اگر توانستی یکبار برگرد و بخند...امین‌محمد احدیامین‌محمد احدیWed, 29 Dec 2021 10:05:44 +0330https://virgool.ir/@m_89396494/bijan-uru2rlodidffیادش بخیر من بودم و تو، حالا همیشه تنها نبودیم ولی آن دو سه باری هم که خواهرت را فرستادند تا حواسش به‌مان باشد هم خوش گذشت. آلوچه فروشی نبود که درکه نرفته باشیم، دیگر این دم آخری ها صاحب آن لواشک فروشیِ برِ خیابان فرشته با من درِ رفاقت را باز کرده بود و می‌گفت آبجی(منظورش تو بودی) رفیقی چیزی ندارد برایمان جور کند و به مامان بابامون بگیم آستین بالا بزنن؟حیف شد نیلا، تو با آن موهای بلندت و بوی کوکو شنلت دلم را بردی اما شدی رفیق نیمه راه! این رسمش نبود نیلا. چقدر به‌ات گفتم بمان تا با هم زندگی را بسازیم؟ نمی‌دانم کدام از خدا بی خبری زیر سرت را بلند کرد و پا شدی رفتی خارج! که چه بشود؟ که من را افسرده کنی و خودت عیش و نوشت به راه باشد؟ کلمات آخرت هنوز توی گوشم است. مثل همیشه نبودی، خودت یادت می‌آید؟ داخل فرودگاه به‌ام گفتی:منو ببخش برا اینکه عاشقت کردم. توقع داشتی بگویم نه اختیار دارید و ممنون این همه مدت با احساساتم بازی کردی؟ حرفت عجیب بود ولی با بغض. می‌دانم خودت هم راضی نبودی که بروی، می‌دانم دلت اینجاست و داری به‌ام فکر می‌کنی. شاید همین الان هم که داری این نامه را می‌خوانی اشک بریزی ولی من دلم با این چیزها خوش نمی‌شود، اصلا نمی‌دانم چرا دارم برایت نامه می‌نویسم. در این سال‌ها آنقدر اتفاق افتاده است برایم که فکر نکنم مشتاق شنیدنش باشی. لااقل جایت را به‌ من می‌گفتی تا بیایم به دیدنت، نه مثل قبل، مثل یک دوست یک فامیل، آخر این رسمش بود؟ نیلا ناراحتم از دستت ولی اشکال ندارد زمانه همین است. اگر این نامه به دستت رسید و خواندی فقط به شماره روی پاکت یک پیام بده که لااقل بدانم سالمی! دوست دارت نریمان. قسمت اولامین‌محمد احدیامین‌محمد احدیThu, 23 Dec 2021 22:11:56 +0330https://virgool.ir/@m_89396494/hminnazdikiha-liozqcrdqwgtنمیدانم روانی بود یا مَست کرده بودبا حالت عجیبی سمتم آمد، انگار که کسی تصادف کرده باشد و بعدش مغزش جا به جا شده باشد، گیج بود.+اسمت چیه؟_اسم! یعنی چی؟+از کجا اومدی؟_جایی نبودم، از اول همینجام+خیابون؟_آره از....حرفش را برید.۲۴ یا ۲۵ ساله بود با قدی حدود ۱۸۷ سانتی‌متر.موهای کوتاه و مرتبی داشت، لباس‌هایش نو نبود فقیرانه هم نبود، انگار پدرش کارخانه دار باشد و این را از ارث محروم کرده باشد و او هم دختری را بخواهد که به‌اش نداده باشند و دیوانه شده باشد.حرفش را برید.+ادامه‌اش رو بگو._ادامه‌ی چی؟+ادامه‌ی همونی که حرفت رو خوردی._من فقط نون خشک میخورم.نمی‌دانستم باید چه کار کنم. دوست داشتم کمک کنم به‌اش تا مشکلش حل شود یا لااقل خانواده‌اش را پیدا کند اما راهش را بلد نبودم.دستش را گرفتم تا با هم برویم جایی که نور بیشتر باشد. اینجا شهرداری ندارد، برای همان بی سامان است.به چند خیابان آنطرف‌تر رفتیم و رو به روی مغازه‌ای که چراغ هایش را روشن گذاشته بود ایستادیم.گلویش زخم بود. سرش را پایین گرفته بود و بدون توجه به من با خودش سر موضوعی کلنجار می‌رفت. عجیب بود.من نگاهش می‌کردم تا بلکه بتوانم از روی لب هایش تشخیص دهم او چه می‌گوید، اما جوری تند تند لب می‌زد که نمی‌شد فهمید.ناگهان لب‌ها تکان نخورد، آرام سرش را بالا آورد و مبهوت شروع کرد به نگاه کردن.+ببخشید آقا شما کی هستید؟_حالت بهتر شد؟+حالم خوب بود از اول_اسمت چیه؟ از کجا اومدی؟+اسمم!؟اسمم رو کاری نداشته باش، فقط میتونم بگم از کجا اومدم_بگو خبمکث کرد. از دماغش خون ریخت.ترسیدم. عقب رفتم و از جیبم دستمال کاغذی درآوردم و دادم دستش.《بدون اون نمیتونم زنده بمونم》بدون مقدمه این را گفت و رفت.دنبالش دویدم.+چی گفتی؟بدون کی؟_فضولی؟+نه. آخه...حرفم را برید. دستم را گرفت و گفت بیا.در راه چند جمله عجیب گفت.《ما برای وصل آمده بودیم》ترس تمام وجودم را گرفته بود.یک جا ایستاد.گفت بنشین تا بگویم برایت.نشستم و گفت:اینگونه نبودم. عشق من را دیوانه کرد.هیچوقت عاشق نشو یا اگر شدی عشق نورزعشق نامرد است، می‌اندازتت داخل یک کوره‌ی آتش و می‌گوید تا مَستم نشوی ولت نمی‌کنمبا اینکه آتش مَست کننده نیست، سوزان است.امین‌محمد احدیامین‌محمد احدیSun, 28 Nov 2021 08:31:09 +0330https://virgool.ir/@m_89396494/aminahadi-cja5nwrqfhdoشیشه را با دستم پاک‌می‌کنم. باران که می‌زند خاصیت شیشه است که بخار کند.خیابان زیبا است برایم. بَرِ خیابان مردم ایستاده‌اند تا تاکسی بیاید و بروند به مقصد هایشان.پیرمرد در پیاده‌رو بر عصایش تکیه زده است و با چشمان نیمه بازش که از خواب آلودگی سو سو می‌زنند راه می‌رود.کودک ۴ ساله دست مادر را گرفته و پا به‌ پای آن مسیرِ ماشین تا ایستگاه اتوبوس را طی می‌کند.نوجوان ۱۷ ساله‌‌ای که به گمانم به مدرسه می‌رود از دکه یک نخ سیگار گرفته است و با یک حسی پُکی می‌زند و به خیالش کلاسِ کار را بالا می‌برد.تاکسی هنوز ایستاده است. دوست ندارم حرکت کند. می‌خواهم به تماشای بخشِ کوچک زندگی مردم بنشینم و تخمه بشکنم!راننده یک مرد پنجاه و سه ساله است. با موهای جوگندمی و ریش های سفیدِ ژولیده.دوتا گوشی دارد. احتمالا یکی برای ماشین است ورپریده، یکی هم برای خانم بچه‌ها. زنش بفهمد داستانی می‌شود ها.صدای رادیو را زیاد تر می‌کند.《آمار فوتی های موج جدید کرونا در اروپا دو برابر شد، چند کشور قرنطینه عمومی اعلام کردند》این خبر که تمام می‌شود صدا را کم‌می‌کند.کرونا شده است تمام زندگیِ ما.انگار چیزی جز اخبار کرونا برایمان مهم نیست.ماشین یک لحظه مقداری مایل به راست می‌شود، راننده می‌خواهد ما بقی پول من را بدهد و دستش در جیبش است برای همان کج می‌شود. موتوری از پشت بوق می‌زند که چرا می‌آیی اینور، مگر نمیبینی مرا؟می‌آید جلویمان و یک چیزکی می‌گوید. یک ذره راه می‌رود، با چشم می‌پایمش، ماسکش را در می‌آورد و وسط خیابان می‌اندازد. فکر کنم به نشانه‌ی اعتراض به ما بود!رادیو را دوباره زیاد می‌کند:《دستمزد پرستاران زیاد می‌شود》حالا آنها هم بخشی از ما شده‌اند.دوباره رادیو را کم‌می‌کند، می‌گویم نگه دار پیاده می‌شوم.در گوشه‌ی خیابان چشمانم را می‌بندم و تصور می‌کنم دنیای بدون ماسک را، دنیا چقدر زیباست.امین‌محمد احدیامین‌محمد احدیTue, 23 Nov 2021 20:41:52 +0330