<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های الناز عباس زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_89268751</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:23:53</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2737860/avatar/SS2TZS.jpg</url><title>الناز عباس زاده</title><link>https://virgool.ir/@m_89268751</link></image><item><title>خانه‌ی آبا جانم…</title><link>https://virgool.ir/@m_89268751/خانه-ی-آبا-جانم-qr2e0h64kd8z</link><description>چند وقتيست عجيب ياد گذشته ها ميفتم، ياد خانه مادربزرگ وقتي زيلو پهن ميكرديم روي سكوي حياط و صداي اذان موذن زاده اردبيلى از مسجد نزديك خانه به گوش ميرسيد،آدم معتقدي نيستم اما با تمام وجودم دلم ميخواست يكبار،فقط يكبار ديگر آن لحظه را تجربه ميكردم، بازيهاي توى كوچه ...يادم نميرود  كه چطور وقتي همه چرت بعد از ظهر ميزدند جيم ميزدم توي كوچه و با دوچرخه از خط قرمزهايي كه پدر ومادرم برايم تعريف كرده بودند رد ميشدم آنقدر ميرفتم و دور ميشدم كه گاهي اوقات خودم هم ميترسيدم و از همان جا دور ميزدم و برميگشتم و هيچوقت حتي به خواهر و برادرم هم نميگفتم وقتي شما خوابيد من هر روز يك كوچه جديد كشف ميكنم...خانه مان بزرگ بود اما از اين قديمي ها كه اتاق مخصوص خودم را نداشتم ، روي راه پله پشت بام يك طناب كشيده بودم چادر گل گلي مادرم را رويش انداخته بودم و پشت آن حريم دست ساز خودم چه روزها و حال خوبي داشتم حتى دلم ميخواست ميتوانستم شبها همان جا بخوابم هميشه روي پشت بام خانه مان يه اتاق  شيشه اي كوچك براي خودم تصور ميكردم و چقدر خوب يادم هست كه ساعتها براي خودم آنجا زندگي ميكردم انقدر واقعي بودكه يعضي وقتها فكر ميكنم اگر برگردم به آن خانه دختر كوچكي با موهاى صاف وچترى هاى روى پيشانى دارد براى خودش زندگي ميكند توي يك اتاق شيشه اي خوشگل ، هميشه آرزوهاي عجيب و غريب داشتم مثلا دلم ميخواست مثل اسكيموها از خانه هاي برفي داشتم، يك روز كه خانه آبا جانم بودم و برف آمده بود از صبح تا شب توي حياط لوليدم و انقدر تلاش كردم تا يكي شبيهش را ساختم ، اما خانه برفي من سقف نداشت آخر بلد نبودم چطور بايد درستش ميكردم، آبا جانم به دادم رسيد رفت و از خرپشته خانه اش چندتا تخته چوب ِ بزرگِ به هم وصل شده بيرون كشيد و گذاشت روي سقف خانه برفي ام ، انگار اصلا براي خانه من ساخته بودندش، كاش يكنفر پيدا ميشد و از من وقتى كه با تمام وجودم ميلرزديم اما نشسته بودم توي خانه ام و بيرون نمي آمدم عكس مي انداخت مطئنم ذوق توي چشمانم تو ي عكس ميافتاد من عاشق آبا جانم بودم ، هميشه مارو به خودش به مراسم ختم و مرثيه خواني همسايه ها ميبرد، عاشق آن شكر پنيرها و تافي كره اي هاي و مشكل گشاهايي بودم كه بهمان تعارف ميكردند، راستي خانه آبا جانم خيلي قشنگ بود دهليز داشت ، پستو داشت خرپشته داشت اتاق مهمان آن بالا بود يك  اتاق خيلي تاريك هم داشت كه هميشه عقرب داشت و از آنجا ميترسيديم آن خانه هنوز هم هست اما مثل آن روزها نيست من دلم براى كودكى ام تنگ شده ….خانه_مادربزرگ_خاطرات_کودکی</description><category>الناز عباس زاده</category><author>الناز عباس زاده</author><pubDate>Mon, 24 Jul 2023 22:15:36 +0330</pubDate></item></channel></rss>