https://virgool.ir/feed/@m_88927400معلم خوشحالی که همیشه میخونه وبعضی وقت هامی نویسه!fa2026-11-11 19:11:55https://files.virgool.ir/upload/users/3408309/avatar/cHQJNT.jpghttps://virgool.ir/@m_88927400https://virgool.ir/@m_88927400/جنگ-زیرساختی-یا-تسلیم-uuwj97jrocphتاریخ به ما یاد داده است که زیرساخت‌های آسیب‌دیده و شهرهای ویران‌شده هرگز به معنای پایان کار و تسلیم یک ملت نبوده‌اند. در جریان جنگ جهانی دوم، آلمانی‌ها شهرها و زیرساخت‌های انگلستان را به شدت بمباران کردند؛ مردم روزها با وجود همه‌گیری ویرانی‌ها به سر کار می‌رفتند و شب‌ها روی همین خرابه‌ها سر بر بالین می‌گذاشتند، اما تن به تسلیم ندادند. امروز نیز در شرایطی که روسیه بخشی از ظرفیت پالایشگاه‌های خود را از دست داده و اروپا خود را برای جنگی آماده می‌کند که در آن زیرساخت‌ها هدف قرار می‌گیرند، برخی تلاش می‌کنند با آدرس غلط دادن این‌گونه القا کنند که زیرساخت‌های ما ضربه می‌خورد و پس باید تسلیم شویم. این یک خطای راهبردی بزرگ است، چرا که این برهه تاریخی مولفه‌های مشخص خود را دارد و این اتوبان یک‌طرفه، هرگز دوربرگردانی به نام تسلیم ندارد؛ به ویژه که جامعه امروز ما با آگاهی عمیق‌تر و تجربه‌ای انباشته‌تر از دهه‌های گذشته، مرز میان «آسیب اقتصادی» و «تسلیم سیاسی» را به خوبی تشخیص می‌دهد.​در پاسخ به این پرسش که آمریکا چگونه باید هزینه‌های تجاوزگری خود را بپردازد، واقعیت این است که ایالات متحده همین الان هم در اوج هزینه قرار دارد. بازی با ناوهایی مثل آیزنهاور و اعزام آن‌ها دیگر خریدار ندارد و این ارتش آمریکا است که در تنگنا گیر افتاده است. امروز ارتش ایالات متحده یک ارتش چابک برای جنگ‌های کوتاه و برق‌آسا نیست؛ خطوط تولید تسلیحاتش کند است، دچار چالش‌های عمیق لجستیکی است و اگر بخواهد وارد یک درگیری فراگیر و زیرساختی شود، با مشکلات لاینحلی مواجه خواهد شد. علاوه بر این، افکار عمومی و ساختار سیاسی خود ایالات متحده نیز درگیر تنش‌های داخلی است و تاب‌آوری طولانی‌مدت در یک جنگ فرسایشی جدید را ندارد.​وقتی صحبت از عمق بالای تحولات می‌کنیم به این دلیل است که با «مادر بمب‌ها» و امثالهم کار درنمی‌آید؛ اساساً بزرگ‌ترین چالش آمریکا امروز «مدیریت بحران و نبرد» است. استراتژیست‌های آمریکایی به خوبی می‌دانند که درگیری با ایران پرونده‌ای نیست که بتوانند آن را طی ده یا دوازده روز جمع کنند، همان‌طور که می‌بینند در پرونده یمن نیز به دلیل وسعت و ماهیت مقاومت، با دو دور بمباران کار تمام نمی‌شود. جغرافیای نبرد ایران به قدری گسترده، پیچیده و چندلایه است که واشنگتن توان مدیریت فرسایشی و هزینه‌های نجومی آن را ندارد؛ حوزه‌ای که نه تنها نبرد نظامی، بلکه جنگ سایبری، اقتصادی و دیپلماتیک را نیز شامل می‌شود.​از زاویه‌ای دیگر، نظام بین‌الملل نیز به سرعت در حال گذار از یک‌جانبه‌گرایی سنتی به سمت چندقطبی شدن است. در این پازل جدید، کشورهای مستقل دیگر فرمول‌های دیکته‌شده‌ی غربی را نمی‌پذیرند. در چنین شرایطی، ایران نه تنها در موضع تسلیم نیست، بلکه ابزار و ظرفیت لازم را برای گسترش دادن و بالا بردن هزینه حریف در اختیار دارد. در نهایت، ایالات متحده چاره‌ای نخواهد داشت جز اینکه واقعیت قدرت ایران را – درست مانند جایگاه چین و روسیه – در محیط بین‌الملل به رسمیت بشناسد و بپذیرد که دوران تحمیل اراده از طریق هراس‌آفرینی نظامی و بمباران زیرساخت‌ها به سر آمده است.منبع:تحلیل محمدندیمی در برنامه کلیدواژهعلیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیTue, 03 Nov 2026 20:59:08 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/نه-جنگنه-صلحخطرناک-ترین-وضعیت-برای-اقتصاد-ایران-jmhbqoafvzviقیمت دلار در ایران، در زمان نگارش این متن، به حدود ۲۵۶ هزار تومان رسیده؛ رقمی که با توجه به سرعت افزایش نرخ ارز، ممکن است زمانی که شما این متن را می‌خوانید، دیگر حتی معتبر نباشد.هم‌زمان با این تحولات، ایران و آمریکا در حال مذاکره‌های غیرمستقیم برای پایان دادن به درگیری‌ها هستند؛ اما در کنار فشارهای نظامی و سیاسی، یک جنگ اقتصادی نیز جریان دارد.آمریکا تلاش می‌کند با محدود کردن درآمدهای ارزی ایران، به‌ویژه از مسیر فروش نفت، فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی را افزایش دهد. کاهش دسترسی به منابع ارزی، در کنار تضعیف ارزش ریال، هزینه اداره کشور و ادامه جنگ را برای تهران افزایش می‌دهد؛ با این هدف که در نهایت، ادامه این وضعیت برای ایران از نظر اقتصادی صرفه نداشته باشد و تهران را به سمت پذیرش توافق سوق دهد.اما در این میان، محاصره دریایی می‌تواند حتی از تحریم اقتصادی هم پرهزینه‌تر باشد؛ چرا که تحریم، در درجه اول فروش و دریافت پول نفت را دشوار می‌کند، اما محاصره دریایی می‌تواند اساساً مسیر خروج فیزیکی نفت از منطقه را مختل کند.در چنین شرایطی، مسئله فقط پیدا کردن مشتری برای نفت و نحوه دریافت پول نیست؛ سؤال مهم‌تر این است که اصلاً چگونه قرار است نفت به‌صورت فیزیکی از منطقه خارج شود؟ به همین دلیل، یکی از مهم‌ترین کانال‌های ورود ارز به اقتصاد ایران، هم‌زمان از دو جهت تحت فشار قرار گرفته است: هم فروش و هم انتقال فیزیکی نفت.در چنین شرایطی، شاید بتوان وضعیت فعلی را «نه جنگ، نه صلح» نامید؛ وضعیتی که می‌تواند از هر دو گزینه جنگ تمام‌عیار یا توافق مشخص، فرسایشی‌تر باشد.در وضعیت کنونی، نه توافقی وجود دارد که حتی بخشی از مزایای اقتصادی را برای ایران به همراه داشته باشد، و نه جنگی در جریان است که امکان اعمال فشار نظامی گسترده بر طرف مقابل را فراهم کند.مسئله اصلی اینجاست: این وضعیت فرسایشی نمی‌تواند برای مدت طولانی ادامه پیدا کند.چه مسیر آینده به سمت جنگ برود و چه به سمت توافق، تغییر از وضعیت فعلی می‌تواند برای ایران روشن‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر باشد. آنچه بیش از همه به اقتصاد فشار می‌آورد، همین بلاتکلیفی است؛ وضعیتی که در آن نه صلح اقتصادی شکل گرفته و نه جنگ به نقطه تعیین‌کننده‌ای رسیده است.منبع:برنامه ی نیک اطلس(یوتیوب)علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیWed, 07 Oct 2026 17:14:28 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/ایران-در-محاصره-تکرار-سناریوی-شوروی-j9oqwyoglhv6پس از جنگ جهانی دوم، آمریکا با یک رقیب اصلی در برابر خود روبه‌رو بود: شوروی. راهبرد آمریکا در برابر این رقیب، تنها به رویارویی مستقیم محدود نمی‌شد؛ بلکه ابتدا مهار و سپس تضعیف شوروی در دستور کار قرار گرفت. برای اجرای این راهبرد، مجموعه‌ای از پیمان‌ها در اطراف شوروی شکل گرفت.ناتو در اقیانوس اطلس شمالی، سیتو در جنوب‌غرب اقیانوس آرام و سنتو در حد فاصل این دو، سه بخش اصلی این کمربند را تشکیل می‌دادند. ایران در دوران شاه نیز در چارچوب پیمان سنتو قرار داشت. این ساختار، کمربندی پیرامون شوروی و کشورهای کمونیستی ایجاد می‌کرد تا قدرت آن‌ها محدود و مهار شود.با تغییر شرایط و ایجاد خلأ در بخشی از این ساختار، آمریکا برای پر کردن این خلأها به دنبال ایجاد موقعیت‌های جدید رفت. حضور شوروی در افغانستان و سپس خروج آن از این کشور نیز در ادامه همین تحولات مورد اشاره قرار می‌گیرد. نکته مهم در این الگو، استمرار راهبرد تا رسیدن به نتیجه نهایی است؛ یعنی مهار رقیب صرفاً یک اقدام مقطعی نبود و تا فروپاشی شوروی ادامه پیدا کرد.این الگو در ادامه به ایران تعمیم داده می‌شود. ایران کشوری با ظرفیت تبدیل‌شدن به یک قدرت بزرگ معرفی می‌شود و بر همین اساس، ایجاد یک کمربند پیرامونی برای جلوگیری از بالفعل‌شدن این ظرفیت مطرح می‌شود. پیمان ابراهیم و کریدور ترامپ نیز در همین چارچوب به‌عنوان بخش‌هایی از این کمربند مورد اشاره قرار می‌گیرند.اما این فشار صرفاً به اقدامات پیرامونی محدود نمی‌شود. در همان چارچوب، محاصره هوایی و دریایی ایران نیز به‌عنوان بخش دیگری از شرایط موجود مطرح شده است. بسته‌شدن حریم هوایی، محدودیت‌های دریایی و مسئله تردد نفت از تنگه هرمز، در کنار احتمال گسترش فشار به محاصره زمینی، مجموعه‌ای از محدودیت‌ها را شکل می‌دهند که در این تحلیل باید در کنار یکدیگر دیده شوند.در چنین شرایطی، مسئله فقط یک فشار نظامی یا اقتصادی منفرد نیست؛ بلکه بحث بر سر ایجاد مجموعه‌ای از فشارهای هم‌زمان است که می‌تواند حلقه‌ای پیرامون کشور ایجاد کند. به همین دلیل، در این تحلیل، تجربه شوروی اهمیت پیدا می‌کند: اگر راهبرد آمریکا در برابر شوروی بر مهار تدریجی و ایجاد فشار پیرامونی استوار بود، اکنون نیز مجموعه اقدامات پیرامون ایران به‌عنوان بخشی از یک الگوی مشابه تفسیر می‌شود.از همین‌جا بحث «کاهش تنش» نیز وارد ماجرا می‌شود. اگر هدف طرف مقابل صرفاً مدیریت یک بحران موقت نباشد و مهار بلندمدت قدرت ایران را دنبال کند، کاهش تنش به‌تنهایی نمی‌تواند مسئله را حل کند. توافق و تنفس زمانی نتیجه مطلوب می‌دهد که دو طرف برداشت مشترکی از هدف آن داشته باشند؛ در غیر این صورت، یک طرف می‌تواند توافق را فرصتی برای بازسازی و تقویت بداند و طرف دیگر آن را بخشی از روند فشار و مهار تلقی کند.در نهایت، نکته اصلی این تحلیل به ماهیت ساختار و راهبرد آمریکا بازمی‌گردد. این ساختار، در مواجهه با یک رقیب، راهبرد خود را صرفاً به یک اقدام مقطعی محدود نمی‌کند؛ بلکه آن را تا رسیدن به هدف دنبال می‌کند. همان‌طور که در مورد شوروی، روند مهار و فشار تا فروپاشی ادامه پیدا کرد، در مورد ایران نیز این تحلیل بر این باور است که نباید انتظار داشت چنین فشاری صرفاً با گذشت زمان متوقف شود. ساختار آمریکا تا زمانی که به هدف خود نرسد، راهبردش را رها نمی‌کند.منبع متن:برنامه ی قوام در یوتیوبعلیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیMon, 28 Sep 2026 17:10:02 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/چین-راه-تنفس-اقتصاد-ایران-ojc0ovvveoktدونالد ترامپ بار دیگر از تشدید فشار اقتصادی علیه ایران خبر داده و تهدید کرده است کشورهایی که به ایران امکان ادامه تجارت و دسترسی به منابع مالی بدهند، با پیامدهای اقتصادی سنگینی روبه‌رو خواهند شد. این سیاست می‌تواند مرحله تازه‌ای از فشار حداکثری آمریکا علیه ایران باشد؛ مرحله‌ای که در آن، هدف فقط تحریم شرکت‌ها و افراد ایرانی نیست، بلکه کشورها و مؤسسات مالی طرف معامله با ایران نیز تحت فشار قرار می‌گیرند.یکی از مهم‌ترین ابزارهای آمریکا در این زمینه، تحریم‌های ثانویه است. بر اساس این سیاست، آمریکا می‌تواند شرکت‌های غیرآمریکایی را نیز تهدید کند که در صورت همکاری اقتصادی با ایران، دسترسی خود به بازار آمریکا، بانک‌های آمریکایی یا نظام مالی مبتنی بر دلار را از دست خواهند داد. اهمیت این ابزار از آنجا ناشی می‌شود که بسیاری از شرکت‌های بزرگ جهان، حتی اگر آمریکایی نباشند، ارتباط گسترده‌ای با بازار و نظام مالی آمریکا دارند.با این حال، تحریم‌های ثانویه محدودیت‌هایی هم دارند. هرچه یک شرکت یا کشور ارتباط کمتری با بازار آمریکا داشته باشد، قدرت واشنگتن برای اعمال فشار بر آن نیز کاهش پیدا می‌کند. همین مسئله، چین را به یکی از مهم‌ترین چالش‌های سیاست تحریمی آمریکا علیه ایران تبدیل کرده است.چین در سال‌های اخیر به یکی از اصلی‌ترین خریداران نفت ایران تبدیل شده است. بخش قابل‌توجهی از این نفت نیز به پالایشگاه‌های مستقل و کوچک‌تر چین، به‌ویژه پالایشگاه‌های مستقر در استان شاندونگ، می‌رسد. این پالایشگاه‌ها معمولاً به دلیل ساختار و ارتباط محدودترشان با بازار آمریکا، آسیب‌پذیری کمتری در برابر تحریم‌های واشنگتن دارند.عامل مهم دیگر، قیمت نفت ایران است. نفت تحریم‌شده معمولاً با تخفیف فروخته می‌شود و همین تخفیف می‌تواند برای پالایشگاه‌هایی که با حاشیه سود پایین فعالیت می‌کنند، جذاب باشد. بنابراین، خرید نفت ایران لزوماً به معنای حمایت سیاسی از تهران نیست؛ برای برخی پالایشگاه‌ها، مسئله بیشتر به یک تصمیم اقتصادی و سودآوری مربوط می‌شود.از سوی دیگر، چین بارها اعلام کرده است که تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا را به رسمیت نمی‌شناسد و به تجارت خود با ایران ادامه می‌دهد. به همین دلیل، اگر واشنگتن بخواهد برای قطع کامل تجارت ایران و چین، مستقیماً بانک‌ها یا شرکت‌های بزرگ چینی را هدف قرار دهد، موضوع از سطح پرونده ایران فراتر خواهد رفت و می‌تواند به رویارویی اقتصادی گسترده‌تری میان آمریکا و چین منجر شود.در نتیجه، تهدیدهای جدید ترامپ را باید در چارچوب تلاش آمریکا برای بستن مسیرهای باقی‌مانده تجارت خارجی ایران دید. موفقیت این سیاست، تا حد زیادی به میزان همراهی کشورهایی مانند چین بستگی دارد. هرچه این کشورها حاضر نباشند از تجارت با ایران صرف‌نظر کنند، اجرای فشار حداکثری آمریکا دشوارتر و پرهزینه‌تر خواهد شد.برای اقتصاد ایران نیز نتیجه این تقابل اهمیت زیادی دارد. کاهش درآمدهای نفتی، افزایش هزینه تجارت و دشوارتر شدن دسترسی به منابع مالی می‌تواند فشار بیشتری بر اقتصاد کشور وارد کند؛ اما در مقابل، ادامه همکاری اقتصادی با شرکایی مانند چین می‌تواند بخشی از مسیرهای تجاری ایران را باز نگه دارد.علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیThu, 27 Aug 2026 15:08:33 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/راز-ماندگاری-رهبران-در-خاک-وطن-وغربت-شاهان-ایران-a9dz7bziztjsدر تحلیل تاریخ سیاسی، گاهی نشانه‌ها و نمادها بسیار گویاتر از صدها جلد کتاب هستند و یکی از این نمادهای شگفت‌انگیز در تاریخ معاصر ایران، «جغرافیای مرگ و محل دفن» حاکمان است. این که چرا آخرین پادشاهان ایران سرنوشت‌شان به خاک غربت گره خورد، اما رهبران جمهوری اسلامی در قلب کشور و در میان سازه‌های عظیم یا مقدس‌ترین حرم‌ها به خاک سپرده شدند، صرفاً یک تصادف تاریخی نیست؛ بلکه نشانه‌ای عمیق از مفهوم استقلال سیاسی، خاستگاه قدرت و میزان وابستگی یا ریشه‌دار بودن حاکمان در بطن جامعه است.وقتی به سرنوشت سه پادشاه اخیر ایران پیش از انقلاب ۵۷ نگاه می‌کنیم، با یک الگوی تکرارشونده و تلخ از غربت مواجه می‌شویم. احمدشاه قاجار پس از خلع از قدرت در پاریس درگذشت و در فرانسه به خاک سپرده شد؛ رضاشاه پهلوی، بنیان‌گذار این سلسله، پس از تبعید توسط بریتانیا در ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی جان سپرد و محمدرضاشاه پهلوی نیز پس از خروج از کشور در سال ۵۷، آواره کشورهای مختلف شد و در نهایت در قاهره مصر درگذشت و در مسجد الرفاعی دفن شد. چرا پادشاهانی که روزگاری قدرت مطلق را در دست داشتند، نتوانستند آرامگاهی پایدار در خاک خود داشته باشند؟ پاسخ علوم سیاسی به این پرسش در «مشروعیت و خاستگاه قدرت» آن‌ها نهفته است؛ وقتی پایه‌های امنیتی و بقای یک حکومت به تضمین‌های قدرت‌های خارجی وابسته باشد، با تغییر موازنه قوا در صحنه بین‌الملل، پایگاه داخلی حکومت به سرعت فرو می‌ریزد و پادشاهی که بقای خود را در گرو رضایت غرب می‌بیند، در روز حادثه پناهگاهی جز خارج از مرزها ندارد.در نقطه مقابل این تصویر، جغرافیای مرگ و تدفین رهبران جمهوری اسلامی داستان متفاوتی را روایت می‌کند که مستقیماً با بدنه اجتماعی و ساختار بومی قدرت گره خورده است. آیت‌الله روح‌الله خمینی، بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، در تلاطم‌های سیاسی داخلی در تهران درگذشت و تشییع جنازه‌ای بی‌سابقه را تجربه کرد که آرامگاهش امروز نمادی از ماندگاری ساختار سیاسی اوست. آیت‌الله سید علی خامنه‌ای نیز پس از دوران طولانی رهبری خود، در خاک وطن ماند و پیکر او طی یک مراسم گسترده، در مقدس‌ترین نقطه مذهبی کشور، یعنی حرم امام رضا (ع) در مشهد به خاک سپرده شد. نکته تکان‌دهنده و جریان‌ساز در این میان، ابعاد تشییع جنازه و وداع با او بود؛ به طوری که بر اساس آمارهای رسمی، بین ۳۰ تا ۴۰ میلیون نفر در مراسم تشییع او در شهرهای مختلف شرکت کردند؛ حضوری میلیونی که فراتر از یک آیین مذهبی، به عنوان یک پدیده سیاسی بزرگ در جهت اثبات پایگاه اجتماعی درون‌مرزی حکومت قلمداد شد.این تفاوت فاحش در پایان راه حاکمان، پیش از هر چیز نشان‌دهنده استقلال ساختاری از اراده قدرت‌های جهانی است. جمهوری اسلامی از ابتدا بر پایه شعار «نه شرقی، نه غربی» شکل گرفت و این ماندگاری حاکمان در خاک وطن ثابت می‌کند که این نظام سیاسی برای بقای خود نیازی به تاییدیه یا پناهگاه واشنگتن، لندن یا هر پایتخت خارجی دیگری ندارد. وقتی حکومتی از درون مرزهای خود تغذیه کند و مکانیسم‌های دفاعی‌اش بومی باشد، حتی شدیدترین طوفان‌ها نیز نمی‌توانند رهبران آن را به خروج از کشور یا آوارگی در غربت وادار کنند؛ از همین رو، ماندن و دفن شدن در وطن، نماد عینی این استقلال ژئوپلیتیک است.از سوی دیگر، این پدیده گویای واقعیت مهمی به نام تولید قدرت از طریق ایدئولوژی و بسیج توده‌ها است. شاهان سابق تکیه‌گاه خود را ارتش مدرن و حمایت دیپلماتیک غرب قرار داده بودند؛ ابزارهایی که در بزنگاه‌های تاریخی به سرعت کارایی خود را از دست دادند. اما جمهوری اسلامی ساختاری را بنا کرد که ریشه در علایق سنتی، عقیدتی و بومی بخشی از جامعه ایران دارد. حضور آن جمعیت ۳۰ تا ۴۰ میلیونی در تشییع پیکر رهبری، نشان‌دهنده یک «قدرت درون‌زا» است که اجازه نمی‌دهد رأس حکومت در برابر تکانه‌ها متلاشی شده و به خارج پرتاب شود.تاریخ معاصر ایران آیینه‌ای است که نشان می‌دهد چشم دوختن به دست بیگانگان، عاقبتی جز مرگ در غربت ندارد، اما حاکمیتی که مستقل و متکی بر توده‌های داخلی باشد، در همان خاکی که حکم رانده و در میان مردمی که بر آن‌ها حکومت کرده، آرام می‌گیرد. تفاوت آرامگاه قاهره با مقبره‌های تهران و مشهد، در واقع تفاوت عمیق میان دو رویکرد به مقوله استقلال، مشروعیت و حاکمیت ملی است.علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیFri, 10 Jul 2026 21:23:04 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/انقلاب-۵۷-vs-آشوب-نیابتی-yjvpm5sapg64---🔴 شبهه می‌کنند و متوهمانه می‌گویند: «شما حق داشتید سال ۵۷ انقلاب کنید، ما حق نداریم؟! چه فرقی داریم با شما؟»✅ عزیزم؛ ما خیلی با هم فرق داریم!+ ما کشته می‌شدیم؛ شما آدم کشتید، آدم سوزاندید. حتی از بین آدم‌های ناآگاه و فریب‌خورده‌ی حاضر در جمع خودتان، کشته‌سازی کردید.+ ما کتاب خواندیم، شما کتابخانه آتش زدید! ما به سربازها گل می‌دادیم، شما گل کشیدید و سربازها را تکه‌تکه کردید.+ لیدرهای ما مطهری و شریعتی بودند؛ باسوادترین آدم‌های زمان خودشان. لیدرهای شما داعشی‌های وارداتی و تروریست بودند. ما در خیابان شعار دادیم، شما در خیابان سر بریدید.+ سلاح ما شعار و تظاهرات بود؛ سلاح شما گلوله و قمه و تبر. آرمان ما گسترش انسانیت، آزادگی و شرافت در جهان بود؛ آرمان شما گسترش فساد، کثافت‌کاری و گناه.✍ انقلاب ما خودجوش بود؛ مزدور خارجی نبودیم. انقلاب شما از اجنبی، از دشمن، از آمریکا و اسرائیل خط می‌گیرد؛ چیزی که دنیا فهمیده و می‌داند با چه جنایتکارانی طرف است و دستشان به خون ملت ایران آغشته است. اینترنت خارجی که قطع می‌شود، انقلاب‌تان هم قطع می‌شود!+ ما می‌خواستیم شاه برود تا رعیت نباشیم؛ شما می‌خواهید شاه برگردد تا برده باشیم. امید ما به خدا بود؛ امید شما به آمریکا و ترامپ. ما برای وطن جلوی اجنبی جنگیدیم تا یک وجب از خاک‌مان از دست نرود؛ شما به اجنبی می‌گویید بیا به وطن و خاک کشور حمله کن، اشغال و تجزیه هم مهم نیست!شما محکوم به شکست و ذلت هستید؛ چون خودتان این مسیر تباهی، شکست و بدبختی را انتخاب کرده‌اید.نویسنده:حسین ابراهیمیان | بیکران---اگعلیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیFri, 30 Jan 2026 16:53:08 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/معرفی-کتاب-آیا-ملت-متمدنی-هستیم-zcdmi52lftq8گاهی برای انتقال پیام نیاز به نوشته های طولانی نیست.اگر مخاطب اهل اشاره باشد،یک حکایات یا یک خاطره کوتاه نیز به او تلنگر خواهد زد و او را وادار به فکر کردن می کند.تمام ماجرا از دوران کرونا شروع شد.وقتی که نویسنده ی این کتاب در خلوتی که توفیق اجباری بود،مجال پاسخ به این پرسش را پیدا کرد که آیا ما ملت متمدنی هستیم؟آیا ساختار حکومت و ملت ما طوری است که به سمت پیشرفت می رویم یا این که دور سر خود می چرخیم و همه چیز را به قضا و قدر سپرده ایم.نتیجه ی ساعت ها تفکر هم شد 1001 شگردهمزیستی،همدلی و همدردی.خواندن کتابی که بخش هایی از آن را در ادامه می آورم به کسانی پیشنهاد میکنم که دغدغه ی پیشرفت ملک و ملت و آیین خود را دارند...............................................................(روزی دست کم یک زباله از زمین بردار!)این عبارت زیبا و انگیزشی شعار انجمنی است در سوئد،که پادشاه این کشور رئیس افتخاری آن به شمار می آید.اعضای این انجمن پذیرفته و متعهد شده اند که هر روز دست کم یک زباله از زمین برداشته،در نتیجه زمین را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کنند.روزی در یک برنامه ی تلویزیونی خبرنگاری از دبیرانجمن پرسید بر فرض که این اتفاق افتاد و شما توانستید عده ای را زیر این پرچم جمع کنید؛آیا گمان می کنید با این کار،سوئد را به بهشت روی زمین تبدیل کرده اید؟پاسخی که او داد؛یکی از هوشمندانه ترین رمز و رازهای آموزش مسئولیت شناسی و تمدن سازی است:«معلوم است که نه؛اما با این کار به آدم ها یاد می دهیم که هرگز خودشان زباله ای روی زمین نیندازند!»...............................................................ماه رمضان بود و او از تجار متدین بازارتهران؛سرخوش از این که شبی میزبان نواب صفوی و گروهی از فداییان اسلام است.نواب دعوت اورا پذیرفته بود و وی سفره ی زیبایی آراسته،انواع غذاها بر آن خوان نعمت چیده بود.میزبان به احترام سیادت نواب از او خواست که نخست دست به غذا ببرد و او از خورش بادمجان آغاز کرد و آنگاه بلافاصله گفت:«دوستان!ممکن است کسی پست به خورشت بادمجان نبرد و آن را دربست برای من بگذارید؟!»سید وسالارشان بود،احترامش کردند و احدی از آن خورش نخورد.بعد ها دوستان از اصل ماجرا پرسیدند.چیزی نگفت.او را قسم دادند.لب به سخن گشوده،گفت:«اولین لقمه را که برداشتم،دیدم مثل زهر مار تلخ است.چه باید می کردم؟پای آبروی میزبان در کار بود!».............................................................یک اتفاق فرهنگی خجسته؛بازدید معلمان مدارس ایرانی از مدرسه ی ژاپنی در دوبی!ابهاماتی رخ می نمایند که هریک پاسخی جداگانه می طلبند.ابهاماتی که از تفاوت های فرهنگی ما و آنان ریشه می‌گیرند.معلمان ایرانی می پرسند و مدیرژاپنی با خوشرویی پاسخ تک تک آنان را می دهد.یکی‌می خندد و می گوید:«ببخشید؛ماجرای این ویلچرخالی که کنار اتاق مدیراست،چیست؟دکور است؟»مدیر مدرسه با تعجب می گوید:« دکور؟نه هرگز!هر روز یکی از بچه ها از صبح تا عصر روی این ویلچر‌می نشیند.می دانید چرا؟تا این که تنگناهای زندگی یک معلول را بفهمد و هنگامی که در جامعه با چنین فردی مواجه شد از یاری اش دریغ نکند،و اگر روزی بزرگ شد و پست مدیریتی گرفت،درصدد تسهیل کار آنان بر آید.»دوستان!ما اساساً به این چیزها فکر میکنیم؟.................................................................عزل و نصب یک روزه،هیچ دیده یا شنیده اید؟علی ابن ابی طالب؛که جرج جرداق از او به صدای عدالت انسانی تعبیر می کند،ابوالسود دوئلی،عالم بزرگ بصره را به عنوان قاضی کوفه منصوب کرد.وی به مسجد رفت و به امر قضا مشغول شد.ساعتی بعد حضرت کسی را روانه ی مسجد کرد و اورا فراخواند.ابوالاسود،متحیر از این فراخوان پرشتاب،از جا برخاست و به دارالحکومه رفت.حضرت به محض دیدن او فرمود از این پس تو دیگر قاضی شهر کوفه نیستی!او که مات و مبهوت مانده بود،گفت خیانت کرده ام یا جنایت؛که هنوز ساعتی نگذشته،این سمت را از من پس می گیری؟حضرت فرمود هیچ کدام؛از کنار مسجد می گذشتم،دیدم با متهم خویش در حالی که صدای تو بلند تر از صدای او بود،گفتگو می کردی!تمام!قلم اینجا رسید و سر بشکست...علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیThu, 02 Oct 2025 20:18:14 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/چرا-اسرائیل-راحت-جنایت-میکنه-id2algvvrsjvیه‌جا بود… پشت سیم‌خاردارهایی بلند،شهری ساخته شده بود با برج‌هایی از طلا، نگهبان‌هایی با چشم‌های سرد،و مدرسه‌هایی که از کلاس اول، یه جمله رو تو گوش بچه‌ها می‌خوندن:"تو برگزیده‌ای… بقیه، فقط برای خدمت به تو آفریده شدن!"هر روز صبح، بچه‌ها با همین جمله از خواب پا می‌شدن.باور کرده بودن که خون‌شون فرق داره.که وجدان، فقط یه چیزیه مخصوص «خودی‌ها»؛و اگه یه "غریبه" پشت دیوار بمیره؟مهم نیست… چون اصلاً انسان حساب نمی‌شه!یکی از معلم‌ها، نقشه‌ی شهر رو نشون می‌داد و می‌گفت:"ما باید همه‌ی این سرزمینو پس بگیریم…از این سگ‌های بی‌ریشه."و بچه‌ها، بزرگ می‌شدن…با مغزی که پُر بود از شعارهای مقدس‌شده،و دلی که خالی از رحم بود.یه روز، یکی از بچه‌ها پرسید:"اگه اون بیرونیا هم درد دارن چی؟ اگه بچه‌هاشون مثل ما دل دارن چی؟"معلم، اخم کرد و گفت:"رحم؟ اینجا رحم نقطه‌ضعفه.اونا آدم نیستن… فقط شبیه آدم حرف می‌زنن!"و همون شب،بمب افتاد روی یه مدرسه‌ی اون‌طرف دیوار.اینجا دیگه قصه نیست…واقعیته.اسم اون شهر توی نقشه هست:تل‌آویو، حیفا، و مناطق اشغالی.و اون بچه‌ها، امروز سرباز شدن… با تفنگ‌هایی که مستقیم سمت کودکان غزه نشونه می‌رن.اونا به خودشون حق می‌دن چون باورشون اینه:"قوم برگزیده‌ایم"و بقیه؟یا باید برن… یا بمیرن.توی کتاب مقدس تحریف‌شده‌شون نوشتن:"غیریهود، روح نداره.""کشتن غیریهود، گناه نیست."اینا جملاتی نیست که من بسازم.اینا متن تلمود، ریشه‌ی فکری صهیونیسمه.ریشه‌ی جنایت‌هایی که امروز جلوی چشم من و تو اتفاق می‌افته.اونا راحت جنایت می‌کنن…چون سال‌هاست یاد گرفتن که وجدان، فقط یه ابزار تبلیغاتی‌ـه.چون رسانه‌هاشون، صدای مظلومو حذف می‌کننو صدای بمب رو توجیه می‌کنن.ولی سؤال اینه:ما چی؟ما که بیرون این سیم‌خاردار زندگی می‌کنیم،ما که هنوز بوی خون رو از صفحه‌ی گوشی‌هامون می‌شنویم،آیا سکوت ما، مثل اون معلمه نیست که گفت:"رحم، نقطه‌ضعفه!"؟تو صدای عدالت باش.سکوتت، مهر تأییده یا فریاد بیداری؟دنیا به صداهای تازه نیاز داره…به قلب‌هایی که هنوز باور دارن:هر کودکی، فارغ از دین و نژاد،حق داره زندگی کنه.علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیMon, 18 Aug 2025 18:45:16 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/ترفند-جالب-آیت-الله-خامنه-ای-در-لبنان-oefm7rzfx6re"طارق متری»وزیرسابق فرهنگ لبنان پیرامون دیدار مارس ۲۰۱۰«سعدالحریری»و هیئت همراه با رهبر ایران چنین می گوید:آیت الله خامنه ای پس از شنیدن سخنان سعدالحریری درباره سلاح حزب الله از وی پرسید آیا رمان گوژپشت نتردام را خوانده ای؟داستان زنی بسیار زیبا و شاید زیباترینِ زن های پاریس که همه ی اشخاص بانفوذ و ثروتمند خواهان او بودند.اسم آن زن چه بود؟من جواب دادم:«اسمرالدا.»رهبر ایران گفت این زن خنجری تیز و زیبا همراه داشت تا در برابر آن اشخاص از خود دفاع کند.جناب نخست وزیر!لبنان شما شبیه آن زن زیباست.عروس مدیترانه است.تمامی کشور ها خواهان او و اسرائیل تهدیدی برای آن است؛اما سلاح حزب الله همچون خنجر اسمرالدا است!📚آیا ما ملتی متمدن هستیمعلیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیThu, 14 Aug 2025 17:16:00 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/دیندوپینگِ-مغز-در-بحران-xlctejhsth0kخیلی‌ها فکر میکنن دین فقط برای آدم‌های «ضعیف» یا «نادان» ساخته شده. ولی واقعیت اینه که مغز انسان یه دستگاه هیجانیِ پیچیده‌ست. ما حتی با وجود علم پیشرفته، وقتی با ترسِ مرگ، شکست عشقی، بیماری یا تنهایی روبرو میشیم، مغزِ منطقی‌مون فلج میشه و به دنبال یه «تکیه‌گاه عاطفی» می‌گرده. دین دقیقاً همون تکیه‌گاهه! فرض کن یه شب، یه خبر وحشتناک می‌شنوی: «عزیزترین آدم زندگیت سرطان گرفته». - علم میگه: «شیمی‌درمانی کن، امار بقا چهل درصده ...» - منطق میگه: «باید قوی باشی! گریه فایده نداره...» اما در عمل: دلت می‌خواد زمین رو بکوبی، فریاد بزنی، با خدا چانه بزنی، دعا کنی، اشک بریزی... دین اینجا مثل «آغوش گرم» میمونه! نه فقط با «امید» دلت رو آروم میکنه، بلکه با مناسک (مثل نماز، مراسم شمع‌افروزی، زیارت) بهت کمک میکنه این هیولاهای درونت رو رام کنی.علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیSun, 20 Jul 2025 12:06:40 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/نذار-ناپدید-شی-r8jjtjzrefms🚨 الان که دزدی و سرقت داره همه‌جا زیاد میشه،ارسال لایو لوکیشن تو واتساپ یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ امنیت خودت و خانواده‌ته!تصورش کن:تو تنها تو خیابون یا مسیر هستی، یا شب دیر وقت داری میری خونه،دوستات و خانواده‌ات دقیق می‌دونن کجایی و هر لحظه می‌تونن مراقبت باشن.این یعنی یه سپر امنیتی قوی که جلوی هر مشکل احتمالی رو می‌گیره و خیالت راحت می‌مونه.چرا لایو لوکیشن واتساپ انقدر خوب و مهمه؟مکان دقیق و لحظه‌ایت دیده میشه، بدون نیاز به تماس یا پیام.تو شرایط حساس یا نگران‌کننده، خیلی سریع و راحت قابل پیدایی.برای خانواده‌هایی که نگران بچه‌ها، مخصوصاً دختراشون هستن، یه آرامش واقعی میاره.قابلیت رایگان و در دسترس همست، فقط کافیه بلد باشی چطور استفاده کنی.🔧 چطور تو واتساپ لایو لوکیشن رو فعال کنیم؟✔️ قبل از هرچیز، مطمئن شو که:اینترنت گوشی (داده یا وای‌فای) روشنهمکان (Location / GPS) گوشی فعالهبدون این دوتا، لایو لوکیشن کار نمی‌کنه.✳️ حالا مراحلش:وارد چت شخص یا گروهی شو که می‌خوای موقعیتت رو براش بفرستی.روی آیکون 📎 گیره کاغذ (پیوست) پایین صفحه بزن.گزینه موقعیت مکانی (Location) رو انتخاب کن.بعد بزن روی اشتراک‌گذاری موقعیت زنده (Share live location).یکی از زمان‌ها رو انتخاب کن:⏱️ 15 دقیقه | 1 ساعت | 8 ساعت(پیشنهاد می‌کنیم زمان کم‌تر رو انتخاب کنی)در آخر، روی ارسال بزن و تمام!از حالا کسی که براش فرستادی می‌تونه لحظه به لحظه ببینه کجایی.این یه ابزار ساده ولی خیلی مؤثره برای داشتن آرامش، مخصوصاً تو این روزها که شرایط کمی ناامنه.وقتی از این روش استفاده می‌کنی، انگار یه همراه نامرئی داری که همیشه کنارته.🙏 لطفاً این آموزش رو برای تمام خانواده‌های ایرانی که فرزند دارن بفرستین؛ شاید همین کار ساده باعث بشه یه دل نگران، آروم بگیره.علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیSat, 07 Jun 2025 16:29:14 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/حسین-را-هر-روز-می-کشند-y3yuc2dfpjepروزی در بازار کوفه دیدم مردی را که از شتر پایین آمد، عبایش را مرتب کرد، کفش نو پوشید، و گفت: "خدا را شکر که در واقعه کربلا نبودم."گفتم: "اگر بودی چه می‌کردی؟"گفت: "کنار امام می‌جنگیدم، تا جانم را فدای او کنم."خندیدم. گفت: "چرا می‌خندی ای دیوانه؟"گفتم: "اگر راست می‌گویی، همین حالا با ظلم بجنگ. امام را آن روز کشتند، اما یزید هنوز زنده است، در دلت، در کیسه‌ات، در سجاده‌ات."مرد خشمگین شد و رفت.آری، حسین را در کربلا نکشتند. او را هزار سال است هر روز می‌کشند، با بی‌حسی، با عافیت‌طلبی، با زر و زور. و عجب آن‌که قاتلانش هنوز نماز می‌خوانند.و من، بهلولِ دیوانه، بر درِ مسجد نشستم و گفتم:"ای مردم! حسین را کشتند، اما نترسید؛ هنوز وقت توبه است… اگر جرئت نگاه در آینه دارید!علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیThu, 29 May 2025 11:20:56 +0330https://virgool.ir/karisma/عتیقه-های-جیبی-rbj1li87cu4g*خوب است که بی پناه باشی یوسفزندانی بی گناه باشی یوسفوقتی که زمین قلمروی نامردیستبهتر که درون چاه باشی یوسف*آن آینه زنگ می خورد می دانماین رابطه رنگ می خورد می دانممژگان تو تیر است و دل من هم سنگتیر تو به سنگ می خورد می دانم*بگذار ملال عالمی را خوش باشبا باده ی خیام دمی را خوش باشبا حرف نمی شود بسازی آدمبابرف بساز آدمی را خوش باش*چیزی نشد از حاصل عشقم حاصلبهتر که از این به بعد باشم عاقلمن روی دل تو کار کردم یک عمراما نشدم سنگ تراشی قابل*چون می نگرم به کار عالم بهترهر مسأله چند وجه دارد در براز منظر شعر آه بی چاره درختاز منظر جبر آه بی چاره تبر*هرچند که تحقیر شوم باتحقیریک ثانیه خو نمی کنم با تزویرآیینه اگر که واژگون هم بشودتصویر در آن نمی پذیرد تغییر*یک دست تازیانه یک دست گلکاش تازیانه ای از گل داشتی*دریغ آن کهمقصد نیمه ی راه بودو من راه راتا انتها پیموده بودم*جهان چه برای رو کردن داردتو اگر عشق را پشت کرده باشی؟*کسی نیمه ی گم شده نمی خواهد؟*عشق به همین سادگی بوداو به من گفت شرورگوش من شعر شنید*دره به من آموخت همیشه کوهفرجام سنگ نیست*هزار اتیوپی در راه استتا اتوپیا*تو را نباید گفتباید اعتراف کرد*برای آتش چه فرقی می کندباد از چه سمت می وزد؟*گناه دارم خدایا بروم بهشت؟*چگونه در منِ هیچبی نهایتی از خود ساخته ای؟*انصاف بدهکدام ابله تریممن که سنگ هایم را به آسمان پاشیدنیا تو که آن هارا ستاره پنداشتی؟*رودخانه طغیان کردقایق شکستقایقران با چوب قایق پل ساختبه آن سوی رودخانه رفت*آنقدر دورخیزکردیمکه پریدن از یادمان رفت *همیشه روزنی هستحتی در طناب دار!شاعر:احسان افشاریعلیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیTue, 06 May 2025 17:36:45 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/پول-یعنی-همه-چیز-zbauxgifhtitخیلی دوست داشتم این حرفها رو تو چنین فضایی بنویسم، جایی که کاربرها کم هستن و اهل قضاوتِ بی دلیل نیستن... فضایی که میشه راحتتر واقعیت ها رو گفت، بدون ترس از برچسب خوردن! خب، بریم سراغ اصل مطلب: پول قفلِ درهای بسته رو باز میکنه… قفلِ درمان، قفلِ آرزوها، حتی قفلِ آبرو! نمی یخوام بگم زندگی فقط پوله، ولی تو دنیایی که نفسها به عددِ حساب بانکی گره خورده، نداشتنش یعنی دست وپا زدن تو باتلاقِ بنبست ها. مثلاً همین درمان رو نگاه کن! وقتی آدم مجبوره ماهها تو صفِ عمل بمونه، یا خونه اش رو بفروشه تا تو بیمارستانِ خصوصی جا بگیره، پول دیگه یه انتخابِ لوکس نیست… یه ضرورته! یا بچه ای که استعدادش تو هنرِ نقاشیه، ولی بهخاطر هزینه های کلاس، مجبوره آرزوهاش رو خاک بگیره… پول اینجا یعنی فرصتِ تبدیلِ استعداد به واقعیت. ازدواجم که دیگه خودش یه دنیاییه… وقتی هزینه های تالار، مهریه و اجاره از عشق هم سبقت میگیره، پول تبدیل میشه به شرطِ اولِ تشکیلِ خانواده. نه بخاطرِ تجمل، بلکه بخاطرِ امنیتِ روانی که میتونه بیاره. حتی نیازهای ساده تر، مثلِ یه خونه ی کوچیک یا یه شغلِ شرافتمندانه، گاهی فقط با پول ممکن میشن. پول حتی تو نگاهِ جامعه هم تأثیر داره. آدمِ بی پول رو شاید تحقیر نکنن، ولی بی اعتنایی کنن… پولدارم شاید پشتش غیبت بشه، ولی حداقل تو جمعیت بهش فضا میدن. این ناعدالتی رو نمیشه انکار کرد، ولی تقصیرِ پول نیست… تقصیرِ نگاهیه که پول رو معیارِ ارزشگذاریِ آدمها کرده. حتی تو جلوگیری از ناهنجاریهاپول تأثیرداره… آدمی که پول داره، کمتر مجبور میشه دست به کارهای خطرناک بزنه. پول میتونه امنیت بخره… هم جسمی، هم روانی. ولی این به معنای تأییدِ بی عدالتی نیست. مشکل اینجاست که تو یه جامعهی ایده آل، پول نباید تنها راهِ نجات باشه… ولی تا وقتی تحصیلِ باکیفیت، درمانِ سریع و شغلِ مناسب برای همه فراهم نیست، پول تنها راهِ موندن تو بازیِ زندگیه. پ.ن: درسته که باید تلاش کنیم پول دربیاریم، ولی نه از راههای خلاف! انسان پول رو میخواد تا آرامش بگیره… قرار نیست تو این مسیر، آرامشش رو بده تا پولدار بشه. پولِ حرام، مثل بارانِ سمی میمونه… ظاهراً نجاتت میده، ولی تو باطن، ریشهِ وجودت رو میسوزونه.علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیFri, 02 May 2025 18:46:41 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/اعتماد-به-نفس-مذهبی-uwyxsj3mmqnvانسان مذهبی عقده حقارت ندارد و تنها اوست که دارای چنین خصوصیتی می باشد،زیرا او هرگز خود را با دیگری مقایسه نمی کند،و بدون مقایسه،هیچ کس نمی تواند برتر یا پست تر باشد.او فقط خودش است وآن چه را که خداوند برای او مقرر کرده پذیرفته است و کاملا راضی و خشنود است.او در هر لحظه تنها برای این که وجود دارد و زندگی می کند،سپاس گزار است.او نمی خواهد به جای هیچ کس دیگری باشد و از وضع خود کاملا راضی است.او می داند که نه برتر و نه پست تر است و از منحصر به فرد بودن خود آگاه است،زیرا حتی دو انسان هم به یکدیگر شبیه نیستند.منبع:کتاب خودت باش،نه نخود هر آش!علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیThu, 24 Apr 2025 12:03:22 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/عجایب-بدن-انسان-ltoaihrsmsndبدن انسان را در نظر بگیرید.عجایب بسیاری در بدن انسان وجود دارد!به عنوان نمونه به آب هایی که در سر وجود دارد توجه کنید!آب گوش تلخ استآب چشم شور استآب دهان شیرین است.آب گوش تلخ است،تا اگر حشره ای وارد گوش شود،انسان را نکشد!آب چشم شوراست،چرا که جنس چشم چربی بوده و اگر آب شور نباشد،چربی ها می گندد!آب دهان شیرین است،تا غذا خوشمزه باشد و انسان،مزه هارا تشخیص بدهد!راستی چه کسی این آب هارا در بدن ما قرار داده است؟!آیا این شوری،شیرینی وتلخی به صورت اتفاقی در بدن ما قرار گرفته اند؟واقعا چه کسی ما را آفریده است؟!منبع:کتاب اصول دین نوجوانعلیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیSun, 20 Apr 2025 14:02:42 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/معرفی-کتاب-درگاه-این-خانه-بوسیدنیست-ckmy37cod3dcبرخی ها می گویند کتابی تأثیرگذار است که شوق داشته باشی هرچه زودتر به پایانش برسی تا آتش کنجاوی ات خاموش شود.اما در نگر من اگر کتابی با روح و روانمان عجین شده باشد هیچ وقت دوست نداریم به پایانش برسیم.بسان صحبت با دوستی که به هر ریسمانی چنگ می‌زنیم تا گفتگو ادامه دار باشد.کتاب هم مانند یک دوست اگر به عمق جانمان نفوذ کند دست به هرکاری می‌زنیم تا کنارمان باقی بماند!می خواهم درباره دوستی صحبت کنم که به شدت من را گریاند!نه آن گریه ای که افسردگی بیاورد بلکه ماتمی که انسان را به خود بیاورد و بداند که برای آسوده زندگی کردنش چه جوان هایی فدا و چه مادرهایی‌ داوطلبانه قلب خود را به آتش کشیدند!کتاب درگاه این خانه بوسیدنیست درباره مادر جوانی است که در یک دو راهی اخلاقی گیر کرده است.از یک طرف دوری از فرزندانش قلب اورا به چنگ می اندازد و از طرف دیگر نیک می داند که نگهداری پرنده در قفس چه ظلم بزرگی است!خواندن این کتاب را به کسانی پیشنهاد میکنم که مدت هاست از خودشان دور شده اند و می خواهند سیاهی های قلب خود را با گریه هایی شیرین پاک کنند!شما را دعوت میکنم به رمانی دراماتیک،شهدایی و تاریخی!علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیSun, 09 Feb 2025 15:52:06 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/مهربانی-امام-حسین-mieca4vy4sr1امام حسین غلام سیاه و لاغر اندامی داشت. یک روز آن غلام گناهی نابخشودنی مرتکب شد. وقتی امام حسین این موضوع را فهمید خیلی ناراحت شد. امام حسین بارها به آن غلام وبقيه غلامهایش گفته بود که مواظب باشند کارهای زشت انجام ندهند اما این غلام حرف اربابش را پشت گوش انداخته بود و کاربد و ناپسندی را انجام داده بود. امام حسین در حالی که تا حدی عصبانی بود دستور داد تا آن غلام را نزدش بیاورند. بعد نگاه تندی به او کرد و به یکی از اطرافیانش دستور داد تا آن غلام سیاه را تنبیهكند.امام حسین میخواست با این کار آن غلام متوجه کاربد و اشتباهش شود و دیگر سمت اینجور کارها نرود. غلام تا فهمید که قرار است تنبیه شود،ترسید ورنگ صورتش تغییر کرد وقلبش تند تند زد. او به امام حسین حق میداد که چنین دستوری را بدهد با این وجود خیلی دلش میخواست کاری کند که امام حسین او را تنبیه نکند و از خطای بزرگش بگذرد اما نمی دانست چگونه؟ غلام در حالی که رو به روی امام حسین ایستاده بود یک لحظه توی فکر رفت. ناگهان فکری به ذهنش رسید. نگاهی به امام حسین کرد، لبانش را تکان داد و این آیه از قرآن را خواند: «وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ» یعنی: مؤمنان خشم خود را کنترل می‌کنند.امام حسین (ع) تا این آیه را از غلام شنید، خشمش را فرو برد. با آرامش به غلامش گفت: «خشم را فرو بردم.» غلام لبخند کم‌رنگی زد، نَفَسی تازه کشید و خوشحال شد که اربابش دیگر از او خشمناک نیست. غلام دوباره لب باز کرد و ادامه آیه را خواند: «وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ» یعنی: مؤمنان کسانی را که اشتباه کرده باشند، می‌بخشند. امام حسین (ع) لبخند زد. فهمید که غلامش قرآن را خوب بلد است. با مهربانی گفت: «باشد، تو را بخشیدم.» غلام خوشحال شد. برق شادی در چشمانش نشست. او توانسته بود با خواندن جملاتی از قرآن از تنبیه شدن نجات پیدا کند. غلام کمی دیگر به فکر فرو رفت. انگار بلد بودن قرآن خوب به کارش می‌آمد. دوباره لب باز کرد و ادامه آیه را برای امام حسین (ع) خواند: «وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» یعنی: خداوند انسان‌های نیکوکار را دوست دارد. امام حسین (ع) با لبخندی پررنگ‌تر به غلام گفت: «تو را در راه خدا آزاد کردم.» غلام از خوشحالی داشت بال در می‌آورد. باورنمیکرد امام حسین به‌ اوچه گفته باشد.او ابتدا قرار بود به خاطر کار اشتباهش تنبیه شود،اما حالا امام حسین،نه تنها اورا تنبیه نکرد،بلکه اورا بخشید و میخواست آزادش کند.اشک شوق خوشحالی در چشمان غلام حلقه زد.این زیباترین لحظه ای بود که در تمام عمرش تجربه کرده بود:لحظه ی آزادی.غلام خم شد و دستان امام حسین را بوسید.امام حسین غلام را درآغوش گرفت واو را بوسید.بعدصورتش رانوازش کرد.درست مثل پدری که فرزندش را نوازش میکند.غلام از امام حسین خداحافظی کرد وخواست برود.امام حسین دستش را گرفت؛کیسه ای پر از سکه از میان شال کمرش درآورد و آن را به غلام داد و گفت:«این کیسه ی سکه راهم بگیر وبا آن به زندگی ات ادامه بده.»غلام دیگر نمی دانست چگونه از محبت و مهربانی امام حسین تشکر کند.زبانش بندآمده بود.اشک هایش پی در پی از چشمانش سرازیر بود روی صورت سیاهش لیز میخورد.غلام از امام حسین خداحافظی کرد و رفت و درحالی که از امام و دیگران دور میشد،با خود میگفت:«درست است که امام حسین من را آزاد کرد،اما من تا همیشه اسیر مهر و محبت او هستم.او بهترین ارباب عالم است.»علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیTue, 31 Dec 2024 15:51:11 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/معرفی-فیلم-سه-احمق-h2bri0a3znfoبعضی فیلم ها چهار فصل هستند.در پاییزشان برگ های ناامیدی وجودت را فرو می‌ریزند و در بهار بذر امید را درونت می‌کارند. تابستان گرمای وجودشان پذیرای زخم های عمیقت هست و زمستانشان نویدی است بر آمدن بهار و شروعی جدید!میخواهم از فیلمی بگویم که به اندازه کافی به اصطلاح (ترند)شده است اما مطمئنم که هیچ کسی نمی‌تواند صرفا با نوشتن نقد یا معرفی حق این فیلم را ادا کند.فیلم سه احمق دوستی است که هم تورا می خنداند و هم باعث گریه ات میشود.مشاوری است که تو را برای طی نمودن راه علاقه ات ترغیب می‌کند و نتیجه ی انتخاب هایت را با زبانی ساده به تو نشان می دهد!سه احمق فیلمی است برای تمامی ژانر ها!درام،کمدی،هیجانی و اجتماعی و شاید سیاسی!در لحظاتی به صورتی عیان ایراد های نظام آموزشی نوین را نشان می دهد و در لحظاتی ارزش رفاقت عمیق را به ما نشان می دهد.من تماشای این فیلم را به همه پیشنهاد میکنم.به خصوص معلمین و استادان دانشگاهکسانی که میخواهند انتخاب رشته کنندکسانی که نمی دانند با ترس به دنبال رسالت رفتنشان باید چه کنندکسانی که میخواهند خدارا پیدا کنندو کسانی که می خواهند به مدت بیشتر از دو ساعت از زندگی لذت ببرند و برای خود خاطره سازی کنند!علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیThu, 07 Nov 2024 21:35:26 +0330https://virgool.ir/@m_88927400/رز-سفید-yxfmwd3ogjt1رز سفیدکوچک‌و‌زیبایی را در دست گرفته بود.این آخرین دیدار بود.قرار بود بعد از سال ها از همدیگر خداحافظی کنند و هر کدام پی سرنوشت خود بروند.تلاش های زیادی برای فرار از حقیقت داشتند اما در آخر مانند زهری تلخ آن را پذیرفتند.پسر تی شرت مشکی یقه هفت و شلوار کتان مشکی پوشیده بود.نه به خاطر این که تلخ ترین روز زندگی اش بود.به خاطر این که آن دختر به چنین رنگی علاقه داشت.از چنین رنگی خوشش نمی آمد زیرا مشکی را نشانه نحسی می دانست ولی در قرار آخر سرانجام تسلیم شد.آن جا بود که به قطعیت نحس بودن مشکی پی برد.ساعتش را نگاه کرد.هنوز پانزده دقیقه مانده بود.او زودتر آمده بود.مثل همیشه.اما این بار زود آمدنش نه از سر شوق که از سر غم و اضطراب و تشویش بود.نمی‌دانست در قرار آخر باید چه بگوید.دیگر هیچ گونه حرفی فایده ای نداشت.فقط میخواست برای بار آخر رز سفید را به او بدهد و خود را در چشمان مشکی رنگ او غرق کند.در کنار فواره ی آب رو به رو پسربچه هایی را دید که آزادانه از هر فکر و خیالی مشغول بازی بودند.به آن ها حسرت میخورد.نه به خاطر سنشان بلکه به خاطر این که هنوز طاعون عشق آن هارا دچار نکرده بود.هرچقدر زمان به هفت نزدیک میشد اضطرابش بیشتر میشد.تصمیم گرفت برود در کنار فواره و به صورت خود آب بزند.دستش را در آب فرو برد و تا توانست به صورت خود پاشید.سرمای آب را احساس نکرد.باز هم دست و فواره و صورت ولی ذره ای از آتش وجودش التیام نیافت.صورت گندمگون خودش را به آب نزدیک کرد که ناگهان لرزش گوشی اورا به خود آورد.دستش را در جیب راست شلوار خود برد و گوشی را بیرون آورد.خودش بود.همان همدم چندساله ای که شب ها با رؤیای او می‌خوابید.صبح ها با آرزوی او از خواب بیدار می‌شد و ظهر ها با تمنای او اذان ظهر را گوش میداد.به سختی پیام را نگاه کرد.«من دوست دارم ولی طاقت دوباره دیدنت رو نداشتم.مسیر زندگیمون یکی نبود اما ازت ممنونم که بخشی از داستان من بودی.»گوشی از دست لرزانش افتاد.باچشمانی تار به رز سفید روی نیمکت چوبی نگاه کرد‌.پژمرده شده بود.علیرضاسرمستیعلیرضاسرمستیTue, 10 Sep 2024 09:22:48 +0330