https://virgool.ir/feed/@m_88800639fa2026-11-11 18:49:24https://files.virgool.ir/upload/users/488008/avatar/R1lRoL.jpeghttps://virgool.ir/@m_88800639https://virgool.ir/@m_88800639/من-و-چالش-هایی-که-کرونا-برایم-ساخت-emdf7xmkd35qسلام بقیه را نمی دانم ولی خودم در این روز های کرونایی اصلا حال و روز خوشی ندارم و دنیا برایم پوچ و توخالی شده . کلی مشکلات کوچک و بزرگ پشت سر گذاشتم و کلی هم پیش رو دارم . در ابتدا میخواهم از اتفاقاتی که در کلاس های انلاین برایم رخ داد صحبت کنم . من یک دانش آموز عادی با یک خانواده عادی هستم که در یک شهر کوچک زندگی کرده و زیاد اهل معاشرت نیستم . تا قبل از اینکه کلاس ها آنلاین شوند من شیطنت های زیادی میکردم و معلم ها و دوستانم را خیلی اذیت میکردم ، هرچند این تعطیلی ها چیزی از شیطنت های من کم نکرد ، با همه ی این بازیگوشی ها غم های بسیار بزرگ و زخم های زیادی دارم و با این کار ها کمی آنها را تسکین میدهم . در روز های اول کلاس های انلاین بیشترین فعالیت من زدن حضور و در آخر گفتن (خانم خسته نباشید ) بود و وسط های کلاس هم خواب . من با یک گوشی سامسونگ قدیمی وارد این کلاس ها شدم (خانواده من طرفدار پروپاقرص سامسونگ هستند ) که کارم را خیلی سخت کرده. گاهی وقت ها دلم میخواهد آن را به دیوار بکوبم تا خورد شود . اولین بار تصادفی من با برنامه ویرگول آشنا شدم و وقتی این تصویر را دیدم ?چشم هایم از خوشحالی برق زدند و با خودم گفتم ( ایول اینم برگه برنده من ) ولی من به جز این پست که برای مسابقه هست پست های دیگری هم نوشتم که میتوانید آنها را بخوانید . من مجبور هستم که در کلاس های انلاین از هدفون استفاده کنم که سیم های بلند این هدفون واقعا من را دست پاچه میکند ، ای کاش از همان اول تمام هدفون ها را بدون سیم میکردند چون مادرم اجازه نمیدهد که از هدفون مدل جدید بخرم . من از وقتی برنامه شاد را نصب کردم موبایلم تند تند هنگ میکند و من مجبورم روزی ده بار آن را خاموش ، روشن بکنم . خلاصه زندگی بدون ارتباط با انسان های دیگر بسیار سخت است ، مخصوصا کسانی که تدریس میکنند یا مثل من دانش آموز و دانشجو هستند . در این روز های سخت قرنطینه که مجبوریم 24 ساعته در خانه بمانیم مادر ها خیلی عصبی شدند و مادر من اصلا من را درک نمیکند و اعصابم را کلی خورد میکند . من فقط گاهی وقت ها برای خرید لوازم ضروری و یا تعمیر کردن موبایلم از خانه بیرون میروم ، در بازار نزدیک خانه ما یک موبایل فروشی است که همیشه موبایل من را او تعمیر میکند و چون آشنا هست پولی از ما نمیگیرد و من هربار که گوشی ام را پیش او میبرم کلی خجالت میکشم . همانطور که گفتم شهری که من در آن زندگی میکنم بسیار کوچک است و محدودیت های کرونایی ،زیاد آن را شامل نمیشود ، بعضی از مردم هنوز این ویروس را جدی نگرفتند و بدون ماسک بیرون میروند .حکایت راه رفتن در خیابان های امروزی دوری از عزیزان آن هم در این روز های سخت که عزیزانمان بیشتر از همیشه به ما احتیاج دارند بسیار سخت و طاقت فرسا ست . من حتی نمیتوانم به دوستان صمیمی ام سر بزنم ولی گه گاهی با آنها چت میکنم . بخاطر محدودیت های کرونایی عروسی بسیاری از فامیل های من به تاخیر افتاد و برخی هم بدون گرفتن مراسم عروسی ازدواج کردند ، هرچند این شرایط برای بعضی ها مهم نیست و همچنان کسانی هستند که مراسم ها و جشن های بزرگ برگزار میکنند ، ولی در نهایت این لباس مشکی هست که برایشان باقی میماند و غم و اندوه سرتاسر خودشان را فرا میگیرد . بگذریم ، من در پایه تحصیلی قرار دارم که نیاز است با لبتاب و کامپیوتر هم کار کنم برای همین از لبتاب دختر خاله ام استفاده میکنم ، مثلا کارهایی مثل ساختن کلیپ و ویدیو ، من خیلی دوست داشتم که خودم این لوازم را داشتم برای همین تصمیم گرفتم تا تمام تمرکز ام را روی درس هایم بگذارم . امیدوارم حتی اگر از این مسابقه هم گوشی نبردم بتوانم از جای دیگری یک گوشی خوب تهیه کرده و پیشرفت کنم . اما کلاس های انلاین برای من خوبی هایی هم داشته چون که توانستم چیز های بیشتری در اینترنت را یاد بگیرم ?در حال حاضر بزرگترین آرزویم این است که تا موقعی که من به دانشگاه میروم کرونا ویروس از بین برود و من بتوانم وارد دانشگاه تهران بشوم (البته نه از گوشی ?) و به آرزو های بزرگم دست پیدا کنم . من برای نوشتن این پست زمان زیادی را صرف کردم با اینکه امتحان داشتم ( ولی نمیدونم چرا زمان خوندن رو کم میزنه ?) و امیدوارم که خوشتآن امده باشد . گاهی وقت ها حرف هایی در سینه آدم میماند که نمیتوانیم آن ها را به زبان بیاوریم و این برنامه یا هر برنامه دیگری که اینگونه باشد به شما اجازه میدهد که حرف های دلتان را بدون ترس بنویسید و یا روزهای خوش و بدتان را مرور کنید ، مخصوصا در این ایام کرونایی که غصه و اندوه در دلمان مانده و کسی اطرافمان نیست که به زبان بیاوریم و خودمان را آرام کنیم . اگر این پست را دوست داشتید لایک کنید و در کامنت ها بنویسید که پست ام خوب بود یا نه ؟؟تقدیم به تمام هم وطنان عزیزم ????Aysan MahmoodiAysan MahmoodiSun, 27 Dec 2020 22:34:23 +0330https://virgool.ir/@m_88800639/همدم-روزهای-کرونایی-موبایل-sspfjtnluetyبنام خالق زیبایی ها در این روز های سخت و طاقت فرسا که از عزیزانمان و کسانی که دوستشان داریم دوریم و دلتنگ شان هستیم به اینترنت و موبایل و ..... پناه برده ایم تا کمی از مشکلات و سختی های زندگی را فراموش کنیم . خودمان را در زندان حبس کردیم تا جانشان را نجات دهیم ولی در طول این یک سال و حتی پیش تر چرا های زیادی ذهن ما را به خود مشغول کرده که جوابش را حتی در گوگل هم نمیتوانیم بیابیم چه برسد به انسان ها . چرا این بیماری بوجود آمده ؟ چرا زندگی برای من سخت شده ؟ چرا باید کارهایی که دوست ندارم را انجام دهم ؟ و هزاران چرا ی دیگر. ولی یک چرا وجود دارد که ذهن خیلی هارامشغول کرده ، چرا بعضی از انسان ها هنوز اخلاق های گذشته را کنار نگذاشتند ؟ چه اتفاق یا نشانه ای باید بوجود بیاید تا دست از این همه غرور و تکبر بردارند ؟ از کجا معلوم فردایی وجود داشته باشد ، از کجا معلوم زندگی با این وضعیت کرونایی ادامه داشته باشد ، تویی که وقتی بیرون میروی دکمه های لباس ات را خودت میبندی از کجا میدانی که مرده شور آنها را باز نکند . پس چرا باهم مهربان نیستیم؟ چرا به یکدیگر عشق نمی ورزیم ؟ و چرا محبت نمیکنیم که خار های اطرافمان گل بشود . اما این راهم فراموش نکنیم که هر انسانی ارزش و لیاقت محبت کردن را ندارد .قدر آدم های خوبه دور و برت رو بدون زندگی انسان ها بسیار متفاوت است ، خیلی ها از همدیگر خوششان نمیاید ولی کنار هم اند و خیلی ها هم برای یکدیگر جان میدهند ولی حسرت یک صحبت دونفره اند . گاهی وقت ها دوست داری عزیزانت را در آغوش گرمت جای دهی ، طوری که نفس های گرمش به صورتت بخورد ولی چون دوستشان داری این کار را نمیکنی . وقتی از جلوت رد میشود خودت را نگه میداری که دنبالش نروی چون باز هم دوستش داری و با خودت میگی اگه از او دور باشم و او سلامت بهتر ا اونه که کنارش باشم ولی جانش در خطر . مجبور میشوی از پشت شیشه موبایل ساعت ها بنشینی و محو تماشای صورت قشنگ اش بشوی و حتی گاهی هم انگشت ات را روی دوربین تلفن فشار دهی تا نبیند اشک میریزی و گوشی را بغل کرده و میبوسی ، هرگز از این لحظات سیر نمیشی . خیلی قشنگه عشقت موقع سختی ها کنارت باشه ?دلت تنگ لبخند هایش ، ذهنت درگیر افکار زیبایش،دستانت مشغول نوشتن برای چشمانش. کاش میشد این لوازم ارتباطی( موبایل ، کامپیوتر و...) پیشرفته این دلتنگی هارا برطرف میکردند ، کاش میشد از پشت مانیتور بویش را استشمام کنی و غرق آغوش دریایی از محبت اش شوی . در این دنیای بزرگ زیبایی ها و شگفتی های بسیاری وجود دارد ولی بهترین آنها یک همدم است که در لحظه های خوب و بد زندگی ات کنارت باشد ، و در اوج سختی ها با کلمات سحرآميز اش زندگی را برایت شیرین کند . ولی روزی فکر میکردید که همچین بیماری خطرناکی دنیا را به خود مشغول کند و شما از عزیزانتان چون آنها را دوست دارید دوری کنید ؟ من که اگر در خواب هم میدیم باور نمیکردم دنیا همین است همین قدر غیر قابل پیش بینی ، همین قدر پر مشغله و همین قدر گیج کننده هیچ چیز آن طور که انسان ها پیش بینی میکنند و دقیقا شما حدس میزنید اتفاق نمی افتد . قدرت خدا وسیع تر از آن است که بتوانید حدس بزنید ، آنقدر وسیع که میتواند این وضعیت را سامان دهد ولی صبر میکند ، امتحان میکند و فرصت میدهد ، فرصت هایی که به ذهنتان خطور نمیکند که روزی داشته بودید ولی از دست دادید . گاهی وقت ها ریسک کنید شاید یه فرصت باشه پس عشق رو تجربه کنید و برید ، لذت بردن رو تجربه کنید و برید ، پس کی قراره برید روی کوه وایسید و فریاد بزنید ؟ پس کی قراره به مسخره ترین چیز ها بخندید ؟ پس کی قراره دیوونه گی کنید دیوونه گی ؟ به هر حال جوری باشه که در این مدت کوتاه زندگیتون عشق رو تجربه کنید ، از ته دل خندیدن رو تجربه کنید ، اگه قرار باشه همش استرس کرونا گرفتن داشته باشید پس دارید عمرتون رو تلف میکنید . اینقدر هم به گوشی زل نزنید دوستان من ??این روز هم بالاخره میرسه تقدیم به تمام مردم ایران ????Aysan MahmoodiAysan MahmoodiWed, 23 Dec 2020 21:23:55 +0330https://virgool.ir/@m_88800639/زندگی-انسان-های-باشرف-hvzzkaujycliبنام خدا در این روز های جدید که ابرهای سیاه جلوی خورشید را گرفتند و انسان از لطف و محبت الهی محروم شده زندگی کردن با آرامش بسیار سخت شده . انگار خداوند از کارهای بشر خسته شده و صبر اش سر آمده ، به آسمان گفته نفس بکش ، به پرندگان گفته آزادانه پرواز کن ، به گیاهان گفته رشد کن و بزرگ شو دیگر انسان هایی که من آفریده بودم به شماها آسیب نمی زنند . آزادی حق همه موجودات زنده است انگار کم کم دنیا دارد به آخر میرسد ، انگار دوران زورگویی به پایان میرسد ، انگار نوبت ضعیف ها است که آزادانه زندگی کنند . وضعیت بشر در این روز های تلخ چنگی به دل نمیزند، همان انسان هایی که تا دیروز با غرور راه میرفتند در حال حاضر روی تخت بیمارستان با مرگ دست و پنجه نرم میکنند . ولی در این میان انسان های پاک و بی گناه هم گرفتار شدند همان پرستار هایی که یک سال تمام خدمت کردند و از خانه و زندگی یشان دست کشیدند و به مردم خدمت کردند . کارشمااز اول سخت بود ولی ما بی خبر بودیم این ها حاضر شدند از پشت شیشه تلفن همراه همسر و فرزندانشان را ببینند تا ما در آرامش باشیم . مایی که حاضر نیستیم یک ماسک را تحمل کنیم تا کار آنها راحت شود . در آن لحظه آنها آرزو میکنند که ای کاش موبایل شان انقدر پیشرفته بود که بتوانند بوی عزیزان شان را استشمام کنند . از پرستار ها که بگذریم به دومین قهرمان های این جنگ جهانی یعنی معلم ها میرسیم .معلم هایی که تا دیروز در آرامش بودند حال مجبورند سختی های غیر قابل توصیفی را تحمل کنند . به نظر شما کنترل کردن بچه های امروزی از تلفن همراه کار آسانی است ؟ به هر حال او مجبور است ادامه بدهد . کلاس آنلاین مانند بچه ای است که از یک انسان کثیف داری نه میتوانی آن را سقط کنی و نه میتوانی نگه اش داری . دانش آموزان میگوید نت ضعیف است یا صدا ندارم یا تصویر ندارم ، آیا او راست میگوید یا همه این ها بهانه گیری است ؟ معلم بیچاره که بخاطر این کلاس ها فرصت پختن غذا برای فرزند و همسرش را ندارد قلب انسان های زحمت کش پاک است و اما به وضعیت خودم که میرسم متوجه میشم که از همه بدحال تر ام . دانش آموزی دبیرستانی با وضع مالی نه چندان خوب. نمیخاهم بگویم که از همه بدبخت تر ام ولی از همه خوشبخت تر هم نیستم . تنها دلخوشی ام دوستانی است که در مدرسه دارم و گه گاهی با آنها از طریق تلگرام صحبت میکنم . چند روز پیش برای امتحانات به مدرسه رفتم و باهم کلی حرف زدیم و عکس یادگاری انداختیم من و دوستان صمیمی ام از آن روز هزار بار این عکس هارا مرور کرده و یاد خاطراتی که قبل از کرونا باهم داشتیم فکر کردم ، کاش میشد برگردیم به آن روز ها و بدون واهمه یکدیگر را در آغوش بگیریم ولی افسوس که موبایل ها توانایی فراهم کردن این شرایط راندارند. کاش میشد بدون ترس سرفه کنیم و مردم از ما فرار نمیکردند ، کاش میشد دوباره شب یلدا را دور هم جمع میشدیم و بگو بخند میکردیم و تخمه میشکستیم و موزیک گوش میدادیم و سپس پدربزرگ می نشست و برایمان فال حافظ میگرفت ولی فکر میکنم این ها جزء خاطره ها شدند ، رفتن به مراسم عروسی و تولد گرفتن ، فکر میکنید آیا دوباره این اتفاق ها تکرار شوند ؟ البته که تکرار میشوند بالاخره روزی کرونا هم لای دفتر خاطرات میماند و وقتی نوه هایمان دست درازی کردند به آن دوران برمیخورند و ما هم با شوق مینشینیم و برایش تعریف میکنیم ?.راستی دیشب شب یلدا بود چه احساسی داشتید؟ من که احساس میکردم یک سنگ بیست تنی را روی سینه ام گذاشتن ، حس خیلی بدی داشتم که بعد از این همه یلدایی که در کنار عزیزانم داشتم امشب تنهام و حتی اینترنت درست و حسابی ندارم که صورت قشنگ شان را ببینم و محکم موبایل را بغل کنم و ببوسم . افسوس که حرف های زیادی در دلم دارم که انقدر دل شکننده اند که راضی نیستم با مادرم در میان بگذارم و او را دل آزرده کنم ، تنها جایی که توانستم بخش کوچکی از حرف های دلم را بگویم اینجا بود و خیلی دوست داشتم بیشتر بگویم ولی افسوس که دستانم خسته ، ذهنم پر مشغله و چشمانم در تاریکی و تاری اند .به امید این روز تحمل کنیم تقدیم به تمام هم وطنان عزیزم ??Aysan MahmoodiAysan MahmoodiMon, 21 Dec 2020 23:38:26 +0330https://virgool.ir/@m_88800639/شیطونی-های-من-در-کلاس-آنلاین-etdlrzkmjh0fسلام وضعیت من در کلاس آنلاین تا قبل از اینکه کلاس ها آنلاین بشه من در کلاس شیطنت های زیادی میکردم و معلم هامو خیلی اذیت میکردم ولی الان که کلاس ها انلاین شده دیگه کمتر میتونم سرب سر معلم هام بزارم اما من زرنگ تر از این حرف هام و راه های جدیدی برای این کار دارم . آخرین کاری که قبل از کلاس های انلاین کردم این بود که با آدامس چند تا پونیس رو صندلی معلم دینی مون چسبوندم تا وقتی اومد بشینه روشون وقتی اومد نشست دو ثانیه بعد عین کانگورو پرید بالا ما هم ترکیدیم از خنده . بعد من گفتم چیکار کنم چیکار نکنم وقتی میخاست فرار کنه از کلاس بیرون پامو گذاشتم جلو پاش بعد با کله رفت تو سطل آشغال هیچی دیگه بیچاره دو هفته نشست تو خونه . از وقتی هم که کلاس ها انلاین شده کار های دیگه ای برا سرگرمی میکنم مثلا اون روز معلم ادبیاتم که خیلی هم مظلومه وقتی داشت ویس میگرفت براش هارمانم نه ده چاچاپیم و فرستادم اونم تو ویس خوندش بعد اهنگ اصلیه رو گذاشتم روش فرستادم برا یکی از یوتیوبرها?ولی در کل خیلی داره بهمون خوش میگذره قشنگ رو تخت لم میدیم مامان برامون سر امتحان چایی میاره موقع امتحان کتاب هم که بغل دستمون (جوووون چه حالی دارم میکنم?)میدونم الان دهه شصت ، هفتادی ها دارن بهم فحش میدن البته حق هم دارن زمان اونا یکی درس نمیخوند چوب میکردن تو .........شون . مامان من میگه زمانی که من مدرسه میرفتم ناظم دم در سبیل دختر هارو میشمرد یدونه کم بود میگفت برو مامان تو بیار حالا باید ثابت میکرد دیشب با غذا لای دندونش گیر کرده افتاده ??ولی ناموسن همه چی قدیمیش خوبه حتی بیسکویت مادر دیروز بیسکویت مادر خریدم مزه عمه میداد. والا من حتی یه روز تو خواب هم نمیدیدم با معلم زبانمون برم توالت بعد بابام بیاد بگه اون زمان که با کتک به شما درس میدادن درس نمیخوندین وای به حال الان که با شورت دراز کشیدین رو مبل بعد وسط هاش ام پامیشید میرید دستشویی ?ولی تورو خدا معلم های عزیز یکم برید از یه نفر یاد بگیرید کار کردن با گوشی رو اون روز معلم عربی ما داشت ویس میگرفت بعد یادش رفت میکروفن رو ببنده ما یه صدای ناهنجار خیلی بلندی شنیدیم یعنی فک کنم صبحونه لوبیایی نخودی چیزی خورده بودن آره دیگه .و اما قیافه من وقتی امتحان داریم و امتحان هم تو اسکای رومه و من هم هیچی درس نخوندم و معلممون میگه امروز نمیتونم بیام سر کلاس کار دارم راستی امشب شب یلداست ?امیدوارم بهتون خوش بگذره و یه گله آدم دعوت نکرده باشید خب دیگه چه کنیم امسال هم اینجوری شد دیگه اونوقت رئیس جمهور سوئیس میگه مردم سوئیس خیلی سختی کشیدن این یا نمیدونه سختی یعنی چی یا بازم نمیدونه سختی کشیدن یعنی چی والا . ببینم شما ها چند سالتون بود که فهمیدید شب یلدا 30 آذر هستش ولی بلندترین شب سال 1 دی هست؟؟؟این شب یلدا هم اینجوری گذشت ولی حیف که من این شب یلدا رو با مامانم قهر بودم و طبق معمول وقتی من با مامان بابام دعوام میشه کل تلوزيون درباره احترام گذاشتن به خانواده حرف میزنه حتی مستند ?راستی یکی از منطق های بابای من اینکه وقتی من تازه از کلاس انلاین تموم شدم و خوابیدم با تمام قوا در رو باز میکنه و بعد میگه عه خوابیده بودی ؟؟ بخواب بخواب و بعد هم در رو آروم میبنده ?دیروز بعد از مدت ها بخاطر امتحانات ترم رفتیم مدرسه دلم خیلی برا دوستام تنگ شده بود حتی اون خنگ هایی که همیشه اذیتشون میکردم اینم یه عکس دوستانه بعد از مدت ها دوری ولی خداییش مدرسه خوب چیزی بود ها میگفتیم میخندیدیم با دوستامون گاهی هم یه شیطونی های ریز میکردیم دیگه خلاصه خوش بودیم . والا حالا من این حرف های مربوط به تعطیلی مدارس رو به شوخی گفتم تو این شرایط درس خوندن با موبایل خیلی سخت تره ، اینو فقط دانش آموز ها و دانشجو ها درک میکنن . تو این تعطیلی ها هیچ کس حال روز خوبی نداره مخصوصا اونایی که سر راه وایساده بودن و به مردم متلک میگفتن ?.تو این روز های تعطیلی دیگه تلوزيون هم حال نمیده ببینم فقط منم که از وقتی کلاس ها آنلاین شده روزی ده تا پروفایل عوض میکنم اونم با انواع و اقسام لباس ها و.... آخه خیلی حال میده قشنگ میتونی به دوستات پز بدی مثلا من اون روز که رفته بودیم لب آب خاستم یه عکس بندازم بزارم تو پروفایل ام بعد یه ساعت دیدم 63 تا مسیج برام اومده بود بعد دیدم تو عکس یه سگ پشت سرم داره جیش میکنه ................ولی وقتی ویس های خودمو گوش میدم این شکلی میشم ?هیچی دیگه ممنون که تا اینجا داستان منو خوندید. خیلی دوستون دارم انشا الله زود تر همه مریض ها شفا پیدا میکنن و ما هم برمیگردیم مدرسه و دوباره روز از نو روزی از نو ?عاشقتونم ???Aysan MahmoodiAysan MahmoodiMon, 21 Dec 2020 19:57:07 +0330