<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ربکا شکیبا</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_88788141</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:12:12</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2240649/avatar/Cbc08S.jpg</url><title>ربکا شکیبا</title><link>https://virgool.ir/@m_88788141</link></image><item><title>دل نوشته</title><link>https://virgool.ir/@m_88788141/دل-نوشته-lgcdxlvn44b2</link><description>? آن معشوق ما را به سوی خانه فرا می‌خواندما به دنبال نوعی بقا و ماندگاری می‌گردیم، چیزی که به آن بیاویزیم یک شخص، یک احساس، یک فلسفه، یک حالت، یک داستان و حتی یک هویت معنوی. اما تجربه نشان داده است که هر چیزی که به آن چنگ می‌زنیم، سر انجام از میان انگشتانمان سُر خواهد خورد، حتی تلاشمان برای چنگ نزدن به چیزی! تا جایی که بفهمیم که «ناپایداری» در واقع یک دوست عزیز است و «شکنندگی» به زندگی‌ زیبایی می‌بخشد...،و این روزهای به ظاهر عادیِ زندگی، با بیدار شدن‌ها و نفس کشیدن‌هایش با شادی‌ها و غم‌هایش در واقع دوست عزیزی است که همیشه به دنبالش بوده‌ایم، آن معشوق (خدا) به هر طریقی ما را به سوی خانه فرا می‌خواند و این زندگی «معمولی» در واقع دعوتِ مبتکرانهٔ اوست. شما در رحمت و زیبایی زندانی هستید دوست من، و هیچ کلیدی برای این زندان ساخته نشده است !?‍♀?</description><category>ربکا شکیبا</category><author>ربکا شکیبا</author><pubDate>Sun, 26 Feb 2023 18:17:27 +0330</pubDate></item></channel></rss>