https://virgool.ir/feed/@m_88750765ماما بودم، بعدش ادیان خوندم؛ الانم در مورد مناسک مذهبی درمان در ایران باستان و میانرودان تحقیق می کنم.fa2026-11-12 06:13:05https://files.virgool.ir/upload/users/797429/avatar/0fMHdl.jpeghttps://virgool.ir/@m_88750765https://virgool.ir/@m_88750765/طلسمی-ضد-جگرت-را-بخورم-jnddppa6ztexطلسم پازوزواون قدیم ندیما اگه زنی انقده خوش شانس می بود که به موقع حامله بشه، نازایی نداشته باشه، به تعداد کافی جنس ذکور و اناث داشته باشه؛ ولیکن همیشه در معرض این خطر بزرگ بود که بعد زایمان یعنی درست در همون ده روز اول، آل بیاد سر وقتش و حسابش رو برسه. البته اون قدیم ندیما یعنی حدود دو سه هزار سال قبل میلاد اسم باحال تری روی این موجود سرخ موی ناخن دراز گذاشته بودند: لمشتو! اعتقاد بر این بود که لمشتو در ده روز اول بعد زایمان می اد که نوزاد رو بدزده و با خودش ببره و اگه زورش زیاد باشه می تونه جگر مادر رو در بیاره و بخوره. پس در نتیجه باید چهار چشمی مواظب زن زائو باشن، هی مهمون رد به رد نیاد بره تو اتاقش چون ممکنه لمشتو خودش رو به شکل زنی در آورده باشه و یواشکی بره سر وقت مادر. خوب حالا راهکار چیه؟ اون موقعا هم لابد وزارتخونه بهداشت و درمانی بوده که پروتکل های ضد "جگرت را بخورم" صادر کنه و آشیپوهای محترم و محترمه خط مشی های درمانی شون رو یک کاسه کنند و حالا که ما در سایه لطف کتابخانه بی نظیر آشوربانیپال جانمان دسترسی به نسخه های سفالی گایدلاین های درمانی اون روزگار داریم و ترجمه شون می کنیم، می تونیم از ماهیت اونا باخبر بشیم. مثلا یکی از پروتکل های درمانی ضد لمشتویی این بود که تشریف می برین سر گذر از آقای عطار باشی محل یک عدد طلسم "پازازو" ابتیاع می کردین و می آوردین می کوبیدین بالا سر تخت مامان و بچه که چش لمشتو در بیاد و کور بشه و نتونه شر وارد کنه. باز اگه خواستین از سد دفاعی قوی تری استفاده کنید راه بعدی این بود که مامان و بچه رو بزارن مرکز یک دایره تخیلی و یک نفر فوق تخصص لمشتولوژی یک دایره با مختصات قطر و شعاع حساب شده بکشه دور این دو موجود نازنین تا از شر موجودات آسیب رسان در امان بمونن. حالا ممکن بود این مامانه خیلی دیگه تخم طلا گذاشته باشه مثلا سر ده دوازده تا دختر ، پسری آورده باشه یا دختر وکیلی، وزیری، حاکمی باشه که تازه مامان شده و خیلی ناز داره مسلما نقشه "جگرت را بخورم" احتمال بیشتری برای اجرا پیدا می کنه پس پلن بعدی و دیوار دفاعی رو باید برد بالاتر! مثلا تو گایدلاین میانرودانی گفته شده که زیر سر مادر یا نوزاد یک شی آهنین بزارن مثلا مثه شمشیر یا چاقو چون طبیعت فلز ضد اهریمنی و تا اشعه های فلز در هوا متصاعد می شه خانم لمشتو دمش رو می زاره رو کولش و در می ره. خوب اینهم از یک درمان باستانی ویژه مادر زائو و نوزاد عزیزش!مریم ناویمریم ناویFri, 23 Apr 2021 23:24:28 +0430https://virgool.ir/@m_88750765/سر-کتاب-باز-می-کنم-mfpy5smsogptیک دیالوگی تو سریال جان دایی ناپلئون هست که می گه : "یک روز گرم تابستان، ساعت سه و ربع کم عاشق شدم!" البتن که داستان من حکایت عاشقی از اون مدل استاندارد دختری پسری نیست، حتی ربطی هم به ساعت نداره و ایضا تابستون! فقط و فقط وجه مشترک داستان من با دیالوگ بالا در "نهایت اتفاقی رخ دادن داستان یک حادثه" است. همین و بس! کدوم حادثه؟ می گم براتون. حادثه پیوند خوردن دانش مامایی من با مناسک مذهبی درمان در میانرودان و ایران باستان. خیلی سخت شد نه؟ اول داستان این مدلی بود که من رفته بودم موزه هفت تپه و بعد چشمم افتاد به یک شی باستانی و یک نگاه شد ممتد و بعد شد از اون نگاه ها که حواسش نیست و بعد یهووو شد عاشقی! عاشق کی؟ "پیکرک الهه خانوم عریان عیلامی". به همین آسونی! پیکرک خانوم یا در واقع الی جون البته که چهره مقبولی داشت و صد البته پیکر مقبول تر و شد اونی که نباید بشه. خلاصه جونم بگه براتون که روز و شب من شده بود لا به لای ورق به ورق کتاب های باستان شناسی و صفحه به صفحه پی دی اف کتاب های ادیان بگردم دنبال اون کینگ و کویینی که ننه بابای پیکرک خانوم بودن. اما هی دست از پا دراز تر برمی گشتم که هیچ سرنخ معتبری از شجره نومچه پیکرک خانوم نبود. و جالب تر از همه یهوو دیدم لا به لای این گشت و گذار افتاده بودم تو دنیای طب باستانی که واسه هر بیماری و ناخوشی و دل درد و کمر دردی یک نسخه بلند بالا از مناجات و عجز و لابه داشت خدمت خدایان مرتبط از یک طرف ، قربانی و فدیه و زیارت های موکد و مخصوص و مستحب و واجب از معبدهای مرتبط با بیماری از یک ور دیگه، بعد دوا و درمون های گیاهی و ساختنی و فلان و بیسار از دست فلان آشیپو و طبیب از ور سوم و بعدش سفارش طلسم و چشم زخم و گره و منجوق و قفل و از این حرفا از ور چهارم. یعنی قشنگ برام مجسم می شد حال مریضای بیمارستانمون رو که همراهی های غرغر کنان بیمار در حالی که کشون کشون ویلچر مریض بدحال رو هی می کشوندن تو آسانسور که برن رادیولوژی، آزمایشگاه، سی تی، فیزیوتراپی، داروخونه! یعنی قشنگ معادل همون هزار جاهایی که مریض پاسکاری می شه تو قرن بیست و یکم اون چهار هزار سال قبل میلاد مسیح هم همین داستان ها بوده. تا اینجای داستان رو داشته باشید تا باز برگردم... مریم ناویمریم ناویFri, 16 Apr 2021 22:29:47 +0430