https://virgool.ir/feed/@m_88637595«آنقدر قوے باش؛ که هر روز با زندگی رو‌به‌رو شوے.»fa2026-11-12 12:51:42https://files.virgool.ir/upload/users/1698549/avatar/BWjv9q.jpeghttps://virgool.ir/@m_88637595https://virgool.ir/@m_88637595/آخرین-راه-نجات-یا-بزرگ-ترین-رنج-dq6q6kcnhiasیونان؛ کشوری که توی دنیا بدلیل المپیک معروفه. ولی به نظر من افسانه‌های که از دل این کشور بیرون اومدن؛ بشدت جالب‌تر و جذاب‌ترن. یکی ازین افسانه‌ها که احتمالا خیلیاتون شنیدین؛ افسانه جعبه پاندورا هستش. زیاد وارد جزئیات این داستان نمیشم و فقط در همین حد میگم که پاندورا اولین زن میرای تاریخ بشریت از نگاه یونان باستانه. اون از نفس خدای آتش متولد شد. از آفرودیت(خدای عشق)؛ احساسات عمیق رو یاد گرفت. به کمک هرمس؛ استاد زبان شد و آتنا بهش هنر و صنایع دستی و دقت و ظرافت رو یاد گرفت. در نهایت و بعد از آموزشش توسط این خدایان؛ به پیش زئوس(خدای خدایان) رفت تا اونو به این دنیا بفرسته. زئوس بهش دوتا هدیه داد. یکی صفت کنجکاوی و یکی دیگه یه جعبه بزرگ و سنگین با نقشا و طرحای زیاد و ظریف که بعدها به جعبه پاندورا معروف شد. زئوس به پاندورا گفت در این جعبه رو هیچوقت باز نکنه چون محتویات این جعبه اصلا برای چشم افراد میرا مناسب و قابل درک نیست. خلاصه زیاد نمیخوام کشش بدم در نهایت اینکه پاندورا از همون روز اول بدلیل صفت کنجکاویش؛ همیشه دوست داشت در جعبه رو باز کنه. روز و شب این فکر ولش نمیکرد که چی میتونه داخل اون جعبه باشه. بالاخره یه شب تصمیمشو گرفت که در اون جعبه رو باز کنه و به عذاب فکریش پایان بده. پاندورا در اون جعبه رو کمی باز کرد تا بتونه ببینه داخلش چیه ولی به محضی که این کارو کرد؛ در جعبه به طور کامل باز شد و صداها و موجودات ترسناک زیادی ازش بیرون اومدن. پاندورا بشدت ترسیده بود و با چنگ زدن به هوا داشت تقلا میکرد که اون موجوداتو به جای اول و زندانشون یعنی داخل جعبه برگردونه. در نهایت نتونست این کارو کنه و اون موجودات به سراسر جهان هستی نفوذ کردن. پاندورا که بشدت ترسیده بود و ناامید شده بود؛ صدایی از داخل جعبه شنید. آخرین چیز موجود در اون جعبه. به نظرش این صدا برخلاف صداهای قبلی؛ ترسناک نبودن. صدای گرم و نور روشنی از داخل جعبه بیرون اومد و مثل بقیه صداها به بیرون رفت. پاندورا بعد از دیدن اون چیز و شنیدن صداش؛ دیگه نترسیده بود؛ دیگه ناامید نبود و امیدوار بود بتونه همه اون موجودات بدو به جای اولشون برگردونه. اون آخرین چیز؛ همون امید بود. خیلیا معتقدن که امید؛ تنها نقطه روشن بشریت با وجود همه اون بدیایی هست که تو کل دنیا آزاد شدن و تنها راهیه که میشه با وجود همه اون بدیا ادامه داد و روزای بهترو دید. ولی خیلیای دیگه هم معتقدن امید؛ بزرگ‌ترین پلیدی توی اون جعبه بود و وادارمون میکنه تا ادامه بدیم و زجر و سختی بیشتری بکشیم. خیلیا اولیو باور کردن؛ خیلیا هم دومیو که سرنوشت دو گروه رو؛ میتونید با یه سرچ ساده توی گوگل متوجه بشید. میخوام اینو بهتون بگم که کل این دنیا؛ توی نوع نگاه شما خلاصه میشه. اینجوریه که شما میتونید به بزرگ‌ترین خوبیای این جهان به چشم بزرگ‌ترین پلیدیا نگاه کنید و همینطور برعکس. حالا شما چی فکر میکنید؟ به نظرتون امید آخرین نقطه روشن بشریت برای ادامه دادن و ساختن روزای بهتره؛ یا بزرگ‌ترین رنجی که میشد بهشون تحمیل کرد؟ MehdiMehdiTue, 05 Jul 2022 13:23:59 +0430https://virgool.ir/@m_88637595/امید-به-زندگی-یا-مرگ-xnscfo5gjhr3اینجا نیستم تا از کتاب های روانشناسی مختلف جملات انگیزشی که حتی خودشونم خیلیاشو باور ندارن و فقط برای عوض کردن نظرت در مدت خیلی کوتاهی مثلا در حد چند دقیقه نوشته میشن بگم. اینجا اومدم تجربه شخصی خودمو بگم در مورد چیزایی که دیدم. هرکس توی زندگیش فارق از پول و مکان زندگی و حتی سنش؛ قطعا یه سری درگیری ذهنی داره. که به نظر من نمیشه به هیچکدومش گف کوچیک. چون هرکی در حد خودش مشکلاتش حداقل برای خودش و تو اون مقطع زمانی خیلی بزرگه. این یچیز ثابته و واسه همه هست. از بزرگ تا کوچیک و توی هر مقطع زمانی. چیزی که برام خیلی جالب بود نحوه برخورد متفاوت افراد با این قضیه بود. واقعا جالبه که مثلا دو شخص با شرایط مالی و کلا شرایط یکسان؛ از یه اتفاق مشابه دو دیدگاه مختلف دارن. مثلا یکی میره دنبال راه حل؛ یکی حتی جرات رو به رو شدن باهاشم نداره و به فکر مرگ و خودکشیه. یه مقطع زمانی خیلی به این قضیه فک میکردم. برام جالب شده بود. دنبال آدمای مختلف از هر دو تیپ میگشتم که دلیل اصلی این تفاوتو بفهمم. توی سایتا و برنامه های مختلف با آدمایی حرف زدم که قصد خودکشی داشتن و همونجاها با کسایی حرف زدم که بهشون امید به ادامه میدادن. با چند نفرشون دوست شدم از هر دو دسته و بیشتر باهاشون در ارتباط بودم. به جایی رسید که مثلا هر صبح میپرسیدم ازشون تا الان چیکار کردی کی بیدار شدی صبحونه چی خوردی و این حرفا. اوایل این سوال که چرا امید دارن یا ندارن برام یه سوال خیلی کلی بود و فک میکردم جوابشم باید همونقد کلی باشه. بعدا متوجه شدم جواب سوالی که انقد کلیه؛ واقعا توی کلیات نیست و توی جزئیات خیلی کوچیکه. مثلا یکی شب ساعت ۱۱ میخوابید صبحم ساعت ۶ بیدار میشد. میرف بیرون یکم ورزش میکرد؛ بعدم یه صبحونه مختصر و آماده میشد برای برنامه اون روزش. یکی شب حداقل ساعت ۳ میخوابید و گاهی اوقاتم کلا نمیخوابید و معمولا تا ساعت ۲ خواب بود. اینو فهمیدم تفاوت بزرگ این دو گروه که توی اکثر آدمایی که باهم مقایسه کردم توی این دو دسته؛ برمیگرده به جزئیات زندگیشون و چیزایی که برای ما شاید بشدت بی اهمیت و پیش پا افتاده باشه. اینا مثال بود ولی اینو فهمیدم دورنمای آینده خیلی تاریکه. خیلی مبهمه و مهمم نیست چقدر امید به زندگی داشته باشید. اکر به آینده فک‌ کنید بدون استثنا افسرده میشید. شما نمیتونید ببینید مثلا ۱۰ سال دیگه یا حتی ۱۰ روز دیگه کجایید یا دارید چیکار میکنید. هیچکس نمیتونه و اگر به مبهم بودن این ماجرا فک‌ کنه افسرده میشه. ولی میتونید ببینید قدم بعدیتون چیه. همه میتونن ببینن قدم بعدیشون چیه. قدم بعدیت میتونه خوندن یه کتاب باشه که خیلی وقت تصمیم خوندنشو داشتی؛ یا میتونه خوردن یه لیوان چای یا قهوه باشه. میتونه زنگ زدن به دوست صمیمیت باشه؛ میتونه دیدن فیلمی که همیشه دوس داشتی ببینی و عقبش مینداختی. یه مطلب معتبر توی مجله Science در مورد خودکشی خوندم که ۹۵ درصد افرادی که خودکشی میکنن بلافاصله وقتی این کارو انجام میدن؛ زنگ میزنن به اورژانس که بیاد نجاتشون بده. برام جالب بود که بفهمم توی عرض چند ثانیه چطور چیزی تغییر کرد که توی عرض مثلا چند سال نتونست تغییر کنه. شاید وقتی بفهمی زندگیت واقعا قراره تموم شه؛ و واقعا میبینی که هیچ راه برگشتی نیست؛ اون موقس که بخوای با تموم وجودت برای زندگیت بجنگی. اون موقع مهم نیست چقد مشکل داری یا داشتی فقط مهم اینه میخوای یه صبح دیگه رو ببینی. همه ما یه تلنگر میخوایم. یچی که بهمون بگه زندگی تو این جزئیات کوچیکه. خیلی آدمای موفق رو به چشم دیدم که سال ها تلاش میکنن و به بالاترین درجات مالی و جایگاهی میرسن ولی تهش هنوز میبینن چیزی که میخواستن پیدا نکردن. واقعا مسئله اینجاست که شما پول و موقعیت میخوای یا زندگی کردن؟ این دوتا در نگاه اول خیلی بهم وابستن ظاهرا. ولی هرچی بیشتر ببینی میبینی که اینجوریم نیست. زیادتر از حد انتظارم شد یکم ولی فقط اینو میگم؛ بزرگ‌ترین جنگت توی زندگیت با خودته؛ بزرگ‌ترین جنگ اون بیرون با بقیه مردم نیست. تو ذهنت با خودته. اگه اون جنگو ببازی همشو میبازی و اگه اونو ببری همشو میبری. خیلیامون از جمله خود من تا همین چن سال پیش توانایی مقابله با خودمو نداشتم. و زندگیم روز به روز بی معنی تر میشد. مثلا میگفتم برم بیرون که چی بشه تهش همینه که هست. با آدمای دیگه آشنا شم که چی بشه تهش همه آدما موجودات چرتین. دوست جدید پیدا کنم که چی بشه تهش قراره ضربه بخورم دیگه. تلاش کنم که چی بشه اینجا که نمیشه موفق شد. و خیلی ازین حرفا.یکم به جزئیات زندگیتون بیشتر توجه کنید اگر نشد وقت واسه خودکشی خیلی زیاده. یکم با خودتون رو به رو شید ببینید اصلا حرفش چیه. خواستش چیه. توقعش چیه از شما. و آخرین جمله اینکه: جنگ به خودتونو نبازید.MehdiMehdiThu, 30 Jun 2022 12:10:15 +0430