https://virgool.ir/feed/@m_88248300یک دست جام باده و یک دست زلف یار رقصی چنین میانه میدانم آرزوستfa2026-11-12 07:03:27https://files.virgool.ir/upload/users/1344626/avatar/aL9WWs.jpghttps://virgool.ir/@m_88248300https://virgool.ir/@m_88248300/من-اینجا-ریشه-در-خاکم-lrcd3kielnvxتو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کردو اشک من ترا بدرود خواهد گفت.نگاهت تلخ و افسرده است.دلت را خارخار نا امیدی سخت آزرده است.غم این نابسامانی همه توش و توانت را زتن برده است.تو با خون و عرق این جنگل پژمرده را رنگ و رمق دادی.تو با دست تهی با آن همه طوفان بنیان‌کن در افتادی.تو را کوچیدن از این خاک، دل بر کندن از جان است.تو را با برگ‌برگ این چمن پیوند پنهان است.تو را این ابر ظلمت گستر بی‌رحم بی بارانتو را این خشکسالی های پی در پیتو را از نیمه ره بر گشتن یارانتو را تزویر غمخواران ز پا افکندتو را هنگامه شوم شغالانبانگ بی تعطیل زاغاندر ستوه آورد.تو با پیشانی پاک نجیب خویشکه از آن سوی گندمزارطلوع با شکوهش خوشتر از صد تاج خورشید استتو با آن گونه‌های سوخته از آفتاب دشتتو با آن چهره افروخته از آتش غیرتکه در چشمان من والاتر از صد جام جمشید استتو با چشمان غمباریکه روزی چشمه جوشان شادی بودو اینک حسرت و افسوس بر آن سایه افکنده‌ستخواهی رفت.و اشک من ترا بدرورد خواهد گفتمن اینجا ریشه در خاکممن اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکممن اینجا تا نفس باقیست می‌مانممن از اینجا چه می‌خواهم، نمی‌دانمامید روشنائی گر چه در این تیره‌گی‌ها نیستمن اینجا باز در این دشت خشک تشنه می‌رانممن اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهیگل بر می‌افشانممن اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشیدسرود فتح می‌خوانمو می‌دانمتو روزی باز خواهی گشت#فریدون_مشیریشرقی غمگینشرقی غمگینFri, 28 Apr 2023 21:02:16 +0330