https://virgool.ir/feed/@m_88242922نویسنده و منتقد ادبیfa2026-11-12 13:07:08https://files.virgool.ir/upload/users/4857644/avatar/phye89.pnghttps://virgool.ir/@m_88242922https://virgool.ir/@m_88242922/دیوارها-wzhrzhfmmcoqخودم و انار و انیشتین قرار بود بشویم دیوارنگاره‌های جدید اتاقم. اما نورچچچچ...دلم نخواست این سری چیزی روی دیوار باشد.دیوارها باید خالی باشند.یک نقطه روی دیوار، مثل مته، مغزم را سوراخ می‌کند و جلو می‌رود.دیوارها همیشه ساکت نیستند.اشتیاق دارند.دیوارها دست دارند.آن‌ها بیشتر از خانواده‌ام با من وقت گذرانده‌اند.گاهی شلوغش می‌کنند.مثلاً وقت‌هایی که از راه می‌رسم، دست می‌دهند و می‌گویند:«دلمان برایت تنگ شده بود.»دیوارهای اتاقم زیادند.✍🏼 آذردخت 🪷🌿🫧@azardokhthamidi_mindآذردخت حمیدیآذردخت حمیدیSat, 05 Sep 2026 23:43:06 +0330https://virgool.ir/@m_88242922/چراغ-های-نامرئی-admhkmsstmdvباز کاوکیدم و بعد از آن، خودم را به ایستگاه اتوبوس رساندم.اتوبوس سردِ سرد بود. گفتم سردم است و خانم کناری هم تأیید کرد و گفت: «نمی‌دونم از کجا باد میاد.»بالای سرم را نگاه کردم. چشمم سفیدی رفت. برودت به صورتم شلاق می‌زد. از لابه‌لای شیارهای دریچهٔ کولر، آستینِ خرسِ قطبی بیرون آمد و مردابِ ذهنی‌ام را چنگ می‌زد. می‌خواست ماهی بگیرد. به کاهدان زده بود.پردهٔ آبیِ نوی اتوبوس را لوله کردم به دور سرم و تکیه دادم به شیشه.اینجوری بهتر بود.از پنجرهٔ اتوبوس به هر چیزی که نگاه می‌کردم، غمم می‌گرفت؛ تابلوی پیتزا‌فروشی، پت‌شاپ، نوشتهٔ نئونِ فلافل.داشت شب می‌شد، اما عینک آفتابی را از روی چشمم برنمی‌داشتم. برش که می‌داشتم، نور چشمم را می‌زد و حالا هم که بود، غم و سیاهی می‌خوردتم.از کی به بعد شد که من از سیاهی بترسم؟املاک کوهستان با تابلوی نئونِ ستاره‌ای.از این چرا بدم می‌آمد؟اتوبوس نگه داشته بود و اگر نمی‌نوشتم؟اگر نمی‌نوشتم...موقع پیاده‌شدن فهمیدم:اتوبوس امروز رایگان بود...✍آذردخت🫧🪷🌿@azardokhthamidi_mindآذردخت حمیدیآذردخت حمیدیThu, 20 Aug 2026 16:19:52 +0330https://virgool.ir/@m_88242922/داستان-کوتاه-غروب-کاخ-سلیمانیه-kfnfkfq241cpداستان "غروب کاخ سلیمانیه " _ندیمه !ندیمه !بند را از روی صورتش کنار زد و مثل باد خود را به پنج دری رساند .نفس نفس می زد و دامن چند لایه و پر چین آبی فیروه ای اش در اضطراب می رقصید . _بله خانم ؟_فی الفور این گور به گور شده را از روی دامنمان بردار ._چشم خانوم.نورهای رنگی از پشت اُرُسی ها ، روی گربه و دامن قمر الملوک افتاده بودند. ندیمه دست برد و گربه را از پهلویش به بغل گرفت . قمر خانم ناخن های گربه را که از دامن خود جدا می کرد، غر می زد :گربه ی وامانده ، تمام دامنمان را نخ کش کرد .بگذارش روی تخت ._چشم خانوم .ندیمه گربه ی سفید و چاق بانو را روی تخت اشرافی اش کنار در دوم ، که رو به اتاق خواب خود خانم باز می شد ، گذاشت . قمر الملوک یکسر ادامه داد :خیره سرمان لباس مهمانی دوخته ایم و به تن کرده ایم . خیره سرمان نور چشمی برادرمان به دنیا آمده است و مارا دعوت نگرفته اند .اجاقمان که کور است ، لابد چشممان هم شور شده و خبر نداریم . شوهر جان که علی الطلوع رفته اند آتشگاه ، پی شکار . حوصله مان دارد سر می رود. بایستی در سی سالگی خود گربه به بغل بگیریم و در این ماتم سرای سلیمانیه بنشینیم. یک هفته است که در اصفهان و منزل خان داداشمان جشن و سور به پا شده که چه شده و چه شده ؟ سوگلی بهار خانوم پسر زاییده اند . دلمان خوش است که شوهر کرده ایم . به کرج آمدیم تا شوهرمان سلیمان میرزا ،شاهزاده ی قاجار بشوند شاه مملکت . دست روی دست خود کوبید ، لبش را گزید و گفت : خواستگار داشتیم از فرنگ ...ندیمه همینطور ایستاده بود و بدون اینکه چشم در چشم خانم شود ، با ضرب آهنگ منظمی تایید می کرد: بله خانم . _ندیمه با توام بله خانم ؟_ بند انداختی ؟صورت ندیمه از خجالت سرخ تر شد ، بله خانم آمنه ...قمر الملوک انگشتی به گوشه های لب خود کشید و حرف ندیمه را قطع کرد : به آمنه بگو بعد از چای بیاید و صورت ما راهم صفا بدهد .بعد هم ابروهایش را بالا اندخت که ندیمه مرخص است و می تواند برود .داوودیار با یک سینی زرین وارد شد : چای عصر گاهی بانو ._خوب است . بگذارش روی میز ._این دیگر چیست ؟ به جام شیشه ای سبز رنگ داخل سینی اشاره کرد ._گل گاو زبان است بانو . برای تمدد اعصاب.قمر قیافه اش را در هم کشید :حالا چه شده که گمان بردید اعصابمان ناآرام است؟ لازم نکرده شما خدمه برایمان دمنوش و آرام بخش توصیه بفرمایید . ببریدش . داوود یار ، جام را برداشت ، تعظیم کرد ، جلیقه ی آبی فیروزه ای براق او در نور ضعیف اتاق پنج دری انعکاس خاصی داشت ، از همان در مخصوص خدمه ی مردانه خارج شد ‌.حوصله مان دارد سر می رود ، نگاهی به آن عروسک فرنگی انداخت که برای تولد نوگلیِ بهار خانم خریده بود که اگر دعوت شده باشند ، همراه سکه ها پیشکش کند. عروسک با لباس قرمز و موهای طلایی و چشم های آبی به او دهان کجی می کرد . آن را برداشت و کنار گربه که حالا دیگر در تختخواب مخصوص خود آرام گرفته بود ، گذاشت . کسی در باغ نبود .چشمش را از پنجره که تمام محوطه ی کاخ سلیمانیه از آن پیدا بود ، برگرفت ._خبر آورده ام بانو در بزرگ مقابل نشیمنگاه سلطنتی باز شد ._مرده شورت را ببرن ، مگر سر آورده ای؟_سلیمان میرزا پیغام فرستاده اند . امر فرموده اند که آهو شکار کرده اند و به تفرجگاه چالوس علیا حضرت آورده اند . بساط کباب و چای و قلیان به راه است .پیکنامه فرستاده اند که بی حضور منور قمرالملوک کباب آهو از گلویمان پایین نخواهد رفت . درشکه ی پر طَمطراق بُراق شده و درشکه چی دم در کاخ منتظر شماست بانو . _خیلخب . ندیمه را هم خبر کنید . او را هم با خود می بریم . قمر الملوک سوار بر درشکه ی مخصوص سورمه ای ، منقوش به گل ها و تزئینات طلایی رنگ خود ،مشغول تماشای مناظرزیبای اطراف جاده بود . لبخند رضابت بر گوشه لبش و باد بهاری جاده چالوس را در غبغب انداخته بود. گربه ی همایونی در بغل ندیمه که از سر وظیفه باد بزن فاخر صورتی رنگ را به آرامی مقابل صورت خانم تاب می داد ، آرام گرفته بود و درشکه در پیچ جاده ، با نوازش سم اسب ها بر روی خاک ، به سمت باغ تفریحی سلیمان میرزا ، از غروب خورشید فاصله می گرفت .‌ 🪶آذر دخت حمیدی #کاخ سلداستان "غروب کاخ سلیمانیه " _ندیمه !ندیمه !بند را از روی صورتش کنار زد و مثل باد خود را به پنج دری رساند .نفس نفس می زد و دامن چند لایه و پر چین آبی فیروه ای اش در اضطراب می رقصید . _بله خانم ؟_فی الفور این گور به گور شده را از روی دامنمان بردار ._چشم خانوم.نورهای رنگی از پشت اُرُسی ها ، روی گربه و دامن قمر الملوک افتاده بودند. ندیمه دست برد و گربه را از پهلویش به بغل گرفت . قمر خانم ناخن های گربه را که از دامن خود جدا می کرد، غر می زد :گربه ی وامانده ، تمام دامنمان را نخ کش کرد .بگذارش روی تخت ._چشم خانوم .ندیمه گربه ی سفید و چاق بانو را روی تخت اشرافی اش کنار در دوم ، که رو به اتاق خواب خود خانم باز می شد ، گذاشت . قمر الملوک یکسر ادامه داد :خیره سرمان لباس مهمانی دوخته ایم و به تن کرده ایم . خیره سرمان نور چشمی برادرمان به دنیا آمده است و مارا دعوت نگرفته اند .اجاقمان که کور است ، لابد چشممان هم شور شده و خبر نداریم . شوهر جان که علی الطلوع رفته اند آتشگاه ، پی شکار . حوصله مان دارد سر می رود. بایستی در سی سالگی خود گربه به بغل بگیریم و در این ماتم سرای سلیمانیه بنشینیم. یک هفته است که در اصفهان و منزل خان داداشمان جشن و سور به پا شده که چه شده و چه شده ؟ سوگلی بهار خانوم پسر زاییده اند . دلمان خوش است که شوهر کرده ایم . به کرج آمدیم تا شوهرمان سلیمان میرزا ،شاهزاده ی قاجار بشوند شاه مملکت . دست روی دست خود کوبید ، لبش را گزید و گفت : خواستگار داشتیم از فرنگ ...ندیمه همینطور ایستاده بود و بدون اینکه چشم در چشم خانم شود ، با ضرب آهنگ منظمی تایید می کرد: بله خانم . _ندیمه با توام بله خانم ؟_ بند انداختی ؟صورت ندیمه از خجالت سرخ تر شد ، بله خانم آمنه ...قمر الملوک انگشتی به گوشه های لب خود کشید و حرف ندیمه را قطع کرد : به آمنه بگو بعد از چای بیاید و صورت ما راهم صفا بدهد .بعد هم ابروهایش را بالا اندخت که ندیمه مرخص است و می تواند برود .داوودیار با یک سینی زرین وارد شد : چای عصر گاهی بانو ._خوب است . بگذارش روی میز ._این دیگر چیست ؟ به جام شیشه ای سبز رنگ داخل سینی اشاره کرد ._گل گاو زبان است بانو . برای تمدد اعصاب.قمر قیافه اش را در هم کشید :حالا چه شده که گمان بردید اعصابمان ناآرام است؟ لازم نکرده شما خدمه برایمان دمنوش و آرام بخش توصیه بفرمایید . ببریدش . داوود یار ، جام را برداشت ، تعظیم کرد ، جلیقه ی آبی فیروزه ای براق او در نور ضعیف اتاق پنج دری انعکاس خاصی داشت ، از همان در مخصوص خدمه ی مردانه خارج شد ‌.حوصله مان دارد سر می رود ، نگاهی به آن عروسک فرنگی انداخت که برای تولد نوگلیِ بهار خانم خریده بود که اگر دعوت شده باشند ، همراه سکه ها پیشکش کند. عروسک با لباس قرمز و موهای طلایی و چشم های آبی به او دهان کجی می کرد . آن را برداشت و کنار گربه که حالا دیگر در تختخواب مخصوص خود آرام گرفته بود ، گذاشت . کسی در باغ نبود .چشمش را از پنجره که تمام محوطه ی کاخ سلیمانیه از آن پیدا بود ، برگرفت ._خبر آورده ام بانو در بزرگ مقابل نشیمنگاه سلطنتی باز شد ._مرده شورت را ببرن ، مگر سر آورده ای؟_سلیمان میرزا پیغام فرستاده اند . امر فرموده اند که آهو شکار کرده اند و به تفرجگاه چالوس علیا حضرت آورده اند . بساط کباب و چای و قلیان به راه است .پیکنامه فرستاده اند که بی حضور منور قمرالملوک کباب آهو از گلویمان پایین نخواهد رفت . درشکه ی پر طَمطراق بُراق شده و درشکه چی دم در کاخ منتظر شماست بانو . _خیلخب . ندیمه را هم خبر کنید . او را هم با خود می بریم . قمر الملوک سوار بر درشکه ی مخصوص سورمه ای ، منقوش به گل ها و تزئینات طلایی رنگ خود ،مشغول تماشای مناظرزیبای اطراف جاده بود . لبخند رضابت بر گوشه لبش و باد بهاری جاده چالوس را در غبغب انداخته بود. گربه ی همایونی در بغل ندیمه که از سر وظیفه باد بزن فاخر صورتی رنگ را به آرامی مقابل صورت خانم تاب می داد ، آرام گرفته بود و درشکه در پیچ جاده ، با نوازش سم اسب ها بر روی خاک ، به سمت باغ تفریحی سلیمان میرزا ، از غروب خورشید فاصله می گرفت .‌ 🪶آذر دخت حمیدی #کاخ سلداستان "غروب کاخ سلیمانیه " _ندیمه !ندیمه !بند را از روی صورتش کنار زد و مثل باد خود را به پنج دری رساند .نفس نفس می زد و دامن چند لایه و پر چین آبی فیروه ای اش در اضطراب می رقصید . _بله خانم ؟_فی الفور این گور به گور شده را از روی دامنمان بردار ._چشم خانوم.نورهای رنگی از پشت اُرُسی ها ، روی گربه و دامن قمر الملوک افتاده بودند. ندیمه دست برد و گربه را از پهلویش به بغل گرفت . قمر خانم ناخن های گربه را که از دامن خود جدا می کرد، غر می زد :گربه ی وامانده ، تمام دامنمان را نخ کش کرد .بگذارش روی تخت ._چشم خانوم .ندیمه گربه ی سفید و چاق بانو را روی تخت اشرافی اش کنار در دوم ، که رو به اتاق خواب خود خانم باز می شد ، گذاشت . قمر الملوک یکسر ادامه داد :خیره سرمان لباس مهمانی دوخته ایم و به تن کرده ایم . خیره سرمان نور چشمی برادرمان به دنیا آمده است و مارا دعوت نگرفته اند .اجاقمان که کور است ، لابد چشممان هم شور شده و خبر نداریم . شوهر جان که علی الطلوع رفته اند آتشگاه ، پی شکار . حوصله مان دارد سر می رود. بایستی در سی سالگی خود گربه به بغل بگیریم و در این ماتم سرای سلیمانیه بنشینیم. یک هفته است که در اصفهان و منزل خان داداشمان جشن و سور به پا شده که چه شده و چه شده ؟ سوگلی بهار خانوم پسر زاییده اند . دلمان خوش است که شوهر کرده ایم . به کرج آمدیم تا شوهرمان سلیمان میرزا ،شاهزاده ی قاجار بشوند شاه مملکت . دست روی دست خود کوبید ، لبش را گزید و گفت : خواستگار داشتیم از فرنگ ...ندیمه همینطور ایستاده بود و بدون اینکه چشم در چشم خانم شود ، با ضرب آهنگ منظمی تایید می کرد: بله خانم . _ندیمه با توام بله خانم ؟_ بند انداختی ؟صورت ندیمه از خجالت سرخ تر شد ، بله خانم آمنه ...قمر الملوک انگشتی به گوشه های لب خود کشید و حرف ندیمه را قطع کرد : به آمنه بگو بعد از چای بیاید و صورت ما راهم صفا بدهد .بعد هم ابروهایش را بالا اندخت که ندیمه مرخص است و می تواند برود .داوودیار با یک سینی زرین وارد شد : چای عصر گاهی بانو ._خوب است . بگذارش روی میز ._این دیگر چیست ؟ به جام شیشه ای سبز رنگ داخل سینی اشاره کرد ._گل گاو زبان است بانو . برای تمدد اعصاب.قمر قیافه اش را در هم کشید :حالا چه شده که گمان بردید اعصابمان ناآرام است؟ لازم نکرده شما خدمه برایمان دمنوش و آرام بخش توصیه بفرمایید . ببریدش . داوود یار ، جام را برداشت ، تعظیم کرد ، جلیقه ی آبی فیروزه ای براق او در نور ضعیف اتاق پنج دری انعکاس خاصی داشت ، از همان در مخصوص خدمه ی مردانه خارج شد ‌.حوصله مان دارد سر می رود ، نگاهی به آن عروسک فرنگی انداخت که برای تولد نوگلیِ بهار خانم خریده بود که اگر دعوت شده باشند ، همراه سکه ها پیشکش کند. عروسک با لباس قرمز و موهای طلایی و چشم های آبی به او دهان کجی می کرد . آن را برداشت و کنار گربه که حالا دیگر در تختخواب مخصوص خود آرام گرفته بود ، گذاشت . کسی در باغ نبود .چشمش را از پنجره که تمام محوطه ی کاخ سلیمانیه از آن پیدا بود ، برگرفت ._خبر آورده ام بانو در بزرگ مقابل نشیمنگاه سلطنتی باز شد ._مرده شورت را ببرن ، مگر سر آورده ای؟_سلیمان میرزا پیغام فرستاده اند . امر فرموده اند که آهو شکار کرده اند و به تفرجگاه چالوس علیا حضرت آورده اند . بساط کباب و چای و قلیان به راه است .پیکنامه فرستاده اند که بی حضور منور قمرالملوک کباب آهو از گلویمان پایین نخواهد رفت . درشکه ی پر طَمطراق بُراق شده و درشکه چی دم در کاخ منتظر شماست بانو . _خیلخب . ندیمه را هم خبر کنید . او را هم با خود می بریم . قمر الملوک سوار بر درشکه ی مخصوص سورمه ای ، منقوش به گل ها و تزئینات طلایی رنگ خود ،مشغول تماشای مناظرزیبای اطراف جاده بود . لبخند رضابت بر گوشه لبش و باد بهاری جاده چالوس را در غبغب انداخته بود. گربه ی همایونی در بغل ندیمه که از سر وظیفه باد بزن فاخر صورتی رنگ را به آرامی مقابل صورت خانم تاب می داد ، آرام گرفته بود و درشکه در پیچ جاده ، با نوازش سم اسب ها بر روی خاک ، به سمت باغ تفریحی سلیمان میرزا ، از غروب خورشید فاصله می گرفت .‌ 🪶آذر دخت حمیدی #کاخ سلیمانیه کرج 🫧🪷☘@azardokhthamidi_mindیمانیه کرج 🫧🪷☘@azardokhthamidi_mindیمانیه کرج 🫧🪷☘@azardokhthamidi_mindآذردخت حمیدیآذردخت حمیدیMon, 08 Jun 2026 21:48:47 +0330