<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zynb</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_88204945</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:56:40</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Zynb</title><link>https://virgool.ir/@m_88204945</link></image><item><title>کرونا همیشه یه ویروس نیست</title><link>https://virgool.ir/@m_88204945/کرونا-همیشه-یه-ویروس-نیست-gorixhnzgypj</link><description>روایتگر باشم؟کسی هست ک ۴سال عمرشو تو اتاقش و با گوشیش و یه فرد مجازی سپری کرده باشه؟...چقدر احمقانه؟...مثله اینه ک بایه شبح دوست باشی باهاش دردودل کنی و عاشقش بشی همینقدرررر احمقانه ... چقدر این حس برات ملموسه؟بعداز یه شکست بزرگ توی زندگیت کل اعتماد به فستو از دست میدی تمام اطرافیانتو تو یاون شکست دخیل میدونی در دید بقیه یه ادم بی عرضه ای ک هیچی از خودت نداری هیچ احترامی نداری خسته ای .،خسته میشی کم کم از ادما از این همه دویدن و نرسیدن ازاینهمه بی عدالتی با خودت و دیگران بازمین وزمان و حتی با خدا سر جنگ داری همه رو مقصر میدونی احساس میکنی در حقت ظلم شده از خدا طلبکاری..‌چرا من؟مگه من چه گناهی کردم ؟چرا بقیه با کمترین سعی و تلاش به پول و خوشبختی و موقعیتای عالی میرسن ولی من با اینهمه سگ دو بازم ترقی معکوس میکنم؟اصلا چرا منو دختر افریدی؟چرا من تو این خونواده به دنیا اومدم ؟چرا این کشور؟اصلا من نمیخوام زندگی کنم یالا جونمو بگیر ،من خستم خدایا این زندگیو نمیخوام ازمن بگیرش بده به اون هزاران ادمی ک تو تختای بیمارستان واسه چن روز بیشتر زندگی کردن دارن التماست میکنن،از ادما و کاراشون از رفتاراشون به تنهایی و خلوت و انزوا پناه ببری،از ۲۴ساعت شبانه روز ۱۸ساعتشو تو تنهایی بگذرونی با کلی افکار به هم ریخته و چندین بار تا خودکشی بری و برگردی،دنیا برات تموم شده باشه از یه طرف دلت بخواد به زندگیت خاتمه بدی از طرف دیگه ته دلت بخواد یه معجزه اتفاق بیوفته و همه چی درست بشه توی خونه باشی بدون کمترین ارتباطی با دنیای بیرون و افراد دیگه ...یدفه باورود یه پسر از قاب گوشیت به زندگیت فک کنی ک دوباره همه چی داره درست میشه ،فک کنی دوباره خدا تو زندگیت ظهور کرده به واسطه ی این فرد و بعد ازاینکه ۴سالو باهمین طرز فکر میگذرونی بعد از۴سال میبینی ک همون چیزای اندکی ک قبل از ورود این ادم تو زندگیت داشتی ام از دست دادی وحالا تو موندی و یه زندگی پوچ...پوچ پوچ... اونقدر ک هیچی نداری تو زندگیت به هر طرف ک نگاه میکنی فقط ویرونه ست ویرونه ی عمر و زندگی ای ک خودت تباهش کردی ...زندگی ای ک همش انتظار میکشیدی معجزه ای اتفاق بیوفته ک همه چی درست بشه ولی در حقیقت هرروز اوضاع بدتر و بدتر از قبل میشه تا اینکه یه شب ...وقتی دیگه از عالم و ادم بریدی،وقتی نه راه پیش داری نه راه پس وقتی به پوچی مطلق رسیدی و چیزی واسه ازدست دادن نداری ،وقتی به هر طرف نگاه میکنی بن بسته وفقط راه اسمون بازه سرتو بالا میکنی با بغضی ک احساس میکنی اندازش از اندازه ی گلوت بزرگتره اونقدر ک داره گلوتو  پاره میکنه ،وقتی ک واقعا هیچ امیدی نداری جز خدا ،وقتی ازته دل صداش میزنی ...جواب میده ،معجزه ای ک ۴سال منتظرش بودیو از طریق همون گوشی توی دستت بهت نشون میده، یه مسیر برات باز میکنه یه مسیر ک وقتی پاتو توش گذاشتی حتی حاظر نیستی یک قدمم به عقب برگردی یه معجزه به معنای واقعی کلمه ک میتونی درست کنی زندگیتو خودت بادستای خودت ،چقدرشیرین ولذت بخش؟...   اونوقت بود ک فهمیدم اگه واقعا فقط یه امید داشته باشی و اون خدا باشه اجابتت میکنه حتی شده با گوشی توی دستت باهات حرف میزنه ...همینقدر زیباماجرای قرنطینه من مربوط به اومدن کرونا نبود من ۴ساله ک تو اتاقم قرنطینم ولی کرونا میتونه یه ادم اشتباهی باشه تو زندگیمون کرونا شاید جون ادمو ازش بگیره شایدنگیره   ولی یه ادمایی هستن به مراتب خطرناک تر از کرونا ک جونتو نمیگیرن دارویی واسه تسکین دردی ک به قلب و زخمی ک به روحت میزنن وجود نداره وازت یه مرده ی متحرک میسازن نفس میکشی ریه هات سالمن ولی فقط نفس میکشی زندگی نمیکنی مراقب کروناهای ازنوع ادمش باشین .</description><category>Zynb</category><author>Zynb</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 19:27:14 +0330</pubDate></item></channel></rss>