<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سارا حسنوند</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_87970754</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:39:05</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>سارا حسنوند</title><link>https://virgool.ir/@m_87970754</link></image><item><title>عنوانی نمیتونم انتخاب کنم</title><link>https://virgool.ir/@m_87970754/عنوانی-نمیتونم-انتخاب-کنم-txkkngnud7k5</link><description>#جرقهاز کجا شروع کنم تا جای که یادمه همیشه از خوردن لذت میبردم  ولی این لذت تبدیل به افراط شد و به خودم خیلی ضرر زدم یه جوری پناهم شده بود ،استرس داشتم ،ناراحت بودم،پوچ بودم فقط میخوردم کم کم بی هدف شدم،خودمو گم کردم ،نسبت به هیچ چیز انگیزه نداشتم علاقه به هیچ چیز نداشتم،اعتماد به نفسم به کف زمین چسبیده بود،یه حس کرخ بودن ،از تلاشهای متعدد برای لاغری و سالم بودن نگم برات،۵ سال همش رژیم میگرفتم بعد دوباره ول میکردم تکرار و درجا زدن،دیگه خسته و افسرده شده بودم بعد یهو نفهمیدم از کجا علاقمند به یه ادم اشتباه شدم اولش که ابراز علاقه کردم حالم یکم بهتر شد با خودم گفتم عشق سازندس،البته که هست اما دو طرفه باشه و ادم درستی سر راهت قرار بگیره،اما برای من رنج داشت  و سازنده نبود سعی کردم تمومش کنم با خودم تا حدودی هم موفق شدم ،در حال همون کار افراطی خوردن بودم که خبر اومد ویروس کرونا به ایران رسید دیگه با خودم گفتم بدتر از این نمیشه خوردنم دو برابر میشه و اصلا دیگه نمیشه کسی رو دید اینم بگم ما شاید ۱۰ سالی بشه که سفر نمیریم یعنی خانواده هیچ وقت برنامه ریزی برای سفر عید و تابستون نداشتن،همش ته خونه بودیم کلا حوصله و ذوقی برای سفر ندارن و همه چی رو سخت میگیرن، خب حالا بریم سر بحث قرنطینه،برادرم پلاستیک پلاستيک مواد غذایی ، شستشو برای خونه میخرید ماهم خدایی رعایت کردم و همش خونه بودیم فقط یک نفر برای خرید های ضروری بیرون رفت دیگه توی خونه فیلم و سریال و کتاب خوندن  و شبکه های مجازی مشغول بودم قرنطینه خیلی سخت نبود چون قبلشم اینجوری زندگی میکردم خونه بودم میخوردم رژیم میگرفتم چند ماه یکبار هم با دوستا رفت و آمد میکردم باز همین چرخه . تویه روز قرنطینه ای که مثل همیشه داشتم اینستاگرام دکتر تغذیم رو چک میکردم،عکس  خانومی رو دیدم که چقد لاغر و سالم شده بود،با خودم کاش منم بتونم اما انگیزه و انرژی نداشتم دوباره به دکتر تغذیم،پیام دادم که خیلی بی انگیزم نمیدونم چیکار کنم اما میخوام لاغر بشم دکتر عزیزم، خیلی خیلی انسان شریف و مهربون و دلسوزیه بهم انگیزه داد و گفت میدونم الان شرایط خوب نیست هر چی بگم حالت شعار مانند داره وضعی که هست اما چیزی که داری از دست میدی زمانته که خیلی مهم اگه الان تصمیم درست نگیری بعدا با خودت میگی کاشکی اون زمان با همه ی اون مشکلات و سختی ها تصمیم درست میگرفتم چون واقعا لاغری در سن کم خیلی راحت تر نسبت به زمانی که سن بره بالا،منم با خودم عهد بستم و درsamsung note نوشتم   که باید توی این دوران وزن کم کنم. و دکتر مهربونم بهم کمک کردن،منم با خودم گفتم  الان که یه جورای روند زندگی خیلی کند شد  بهترین تصمیم همینه!شروع کردم و تونستم کاهش وزن چشمگیری داشته باشم هر روز با Samsung health روزی ۳۰ یا ۴۰ دقیقه ورزش میکردم . اون شکست های متعدد در رژیم الان به دردم خورد که ارادم الان قوی بشه و حالم خیلی بهتره نمیشه یک شبه انتظار معجزه داشت اما کم کم همه چی بهتر میشه،من واقعا به این دید در زندگی رسیدم در اتفاق های بد زندگی، اتفاقای خوب هست بدون اقرار میگم ،اگه چاق نمیشدم هیچ وقت با دکتر مهربون و دوستی عزیز آشنا نمیشدم،اگه کرونا نبود شاید هیچ وقت نمیتونستم لاغر بشم حالت تلنگر برام داشت شاید اگه کرونا نبود من اون روز وقتی نگاه به اون پست میکردم بدون توجه رد میشم،ولی چون اون روز از همه ی روزای دیگه حالم بدتر بود دیدن یک عکس توی اینستاگرام جرقه رو توی سرم زد،همیشه ته نا امیدی ،امید میاد و باید یاد بگیریم تنها خودمون، قدرت تغییر زندگی داریم#روایتگرباش #امید #کرونا #قرنطینه #لاغری#حال خوب</description><category>سارا حسنوند</category><author>سارا حسنوند</author><pubDate>Thu, 31 Dec 2020 18:41:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>