<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ریحان پسند</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_87460420</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:58:16</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>ریحان پسند</title><link>https://virgool.ir/@m_87460420</link></image><item><title>روزهایمان</title><link>https://virgool.ir/@m_87460420/روزهایمان-uso4rcj4u8cz</link><description>این روزها مینویسم از دردی که درمانش جز به دست خالق نیست از دردی که نزدیک به یک سال است با زندگیمان عجین شده ، مثل یک مهمان ناخوانده هرجا میرویم ردمان را میگیرد و پشتِ سرمان میاید که مبادا گاهی شیطان گولمان بزند و ادابِ مهمانداریش را رعایت نکنیم اوایل وجود این مهمان ناخوانده برایمان عجیب و غریب بود ، به سطوح امده بودیم  که چرا انقدر راحت جا خوش کرده و ما را از زندگی انداخته اما رفته رفته با زندگیهایمان یکی شد البته باید خدمتتان عرض کنم علاوه برناخوشیهایش ، خوشهایی نیزداشت مثلا همین خودِ من تا قبل از ورود این مهمان ناخوانده قدر زندگی ، نفس های اسوده را نمیدانستم اما تا این دوستِ عجیب امد متوجه شدم که چقدر دوستانم، اقوامم را دوست دارم چقدر در آغوش کشیدنشان لذت بخش بود ، شاید قبل اینها هیچ نشده بود که عمیق بیاندیشم ولی این مهمان ناخوانده بد قدم بود و خیلیها در راهِ مهمانداریش جان را در کفِ دست گذاشتند و جانبازی کردند ،کاش این روزها تمام شود  ،  کاش دوباره مهمانیهای خانه ی پرنور مادربزرگ برپا شود ، کاش دیگر وقتی اخبار را روشن میکنیم نشونیم از خبرِ مرگِ عزیزانمان در این دنیایِ خاکی که جانمان از ازل تا ابد به جانشان بسته شده استکاش دوباره بتوانیم بی دغدغه در آغوش بگیریم کسانی را وجودشان امیدبخش روزهای سخت است</description><category>ریحان پسند</category><author>ریحان پسند</author><pubDate>Mon, 21 Dec 2020 00:53:57 +0330</pubDate></item></channel></rss>