<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های صـآد</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_87271878</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-13 00:05:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4873375/avatar/StvUzW.jpg</url><title>صـآد</title><link>https://virgool.ir/@m_87271878</link></image><item><title>زخم..</title><link>https://virgool.ir/@m_87271878/زخم-qlrowj08hgrj</link><description>زخم زیباست. زخم یادگاری‌ست از گذشته. فقط نشانی نیست که بر دست یا صورت ما نشسته باشد. با خود خاطراتی دارد. ادامه‌دار است. زخم‌ها دو وجه دارند، و هر چه می‌گذرد و هر چه زمان می‌خورند، وجه مثبت‌شان بر وجه منفی غالب و غالب‌تر می‌شود.| کتاب جمعه را گذاشتم برای خودکشی-پیمان هوشمندزادهشبیه بودن بی‌شخصیتی‌ست. کسرشأن است. قابل‌پیش‌بینی یا دم‌دستی بودن هنر نیست. نباید هر بی‌سروپایی بتواند تحلیل‌مان کند. کمی پیچیدگی به درد می‌خورد. حقیقت این است که ما پیچیده شده‌ایم و دیگر اتفاقات ساده ما را نه به فکر فرومی‌برد و نه می‌خنداند.| جمعه را گذاشتم برای خودکشی-پیمان هوشمندزاده</description><category>صـآد</category><author>صـآد</author><pubDate>Sat, 23 May 2026 19:00:33 +0330</pubDate></item></channel></rss>