<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Psychologist</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_87225383</link><description>دارنده مجوز وپروانه اشتغال ازنظام روانشناسی ووزارت ورزش وجوانان...خدمات مشاوره خانواده وفرزندان و....به صورت حضوری وآنلاین انجام می گیرد</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:26:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4921484/avatar/pGG7Qa.jpg</url><title>Psychologist</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383</link></image><item><title>پلک هایم ...سروده نوروز انصاری</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383/پلک-هایم-سروده-نوروز-انصاری-yljdf9ge8ngy</link><description>---پلک‌هایم. سروده نوروز انصاری..........از آن مسیرِ دراز که می‌آیم،برای رهگذری که عاشقِ توست،کلامت را تیری نکن در قلبم...خدا، بگو چه کنم در این مسیرِ بی‌بازگشت؟و این رویایِ ساده در خیالم،و ستاره‌ی رخشانی که،در وسعتِ آسمان،می‌درخشد اما،دور از دستِ من، در جاده‌هایِ دراز.گم‌شده‌ای دارم،که در ناخودآگاهم،مثل رودی زیرِ پوستِ زمین، جاری‌ست،مثل بادی در کوچه‌هایِ خواب، ساری‌ست.جاده،پیچ‌درپیچ و طولانی،نمی‌دانم به کجا خواهد رسید،به کدام خانه، کدام آستانه؟شاید به هیچ، شاید به خوابی عمیق و طولانی.چشمانم،خیره بر سقفِ خاموش،اراده‌ام را بسته‌اند،رهایم نکن از روی لجبازی،ای کاش کسی می‌شنید آهِ خاموشِ من را.بدنم،خیس از گرمای جنوب،با خودم زمزمه می‌کنم:خدا...تو بگو،با این دلِ سرگشته چه کنم؟با این دلِ سرگشته، چه کنم؟ تو بگو...که راهی جز پلک‌هایم و خواب نمی‌شناسم.---· نامِ شعر: پلک‌هایم· نامِ شاعر: نوروز انصاری</description><category>Psychologist</category><author>Psychologist</author><pubDate>Thu, 03 Sep 2026 15:21:04 +0330</pubDate></item><item><title>پرنیان خیال</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383/پرنیان-خیال-pw4fjwea6f81</link><description>«پرنیان خیال»پرنیانِ خیالسروده‌ی نوروز انصاریشاخه خمید و آب، لبِ باران بوسیدباد از پس دیوار، نفس‌ها را فرستادپدر، تختِ سفیدِ بیمارستان را پس می‌زندیادم هست بر سیمای رنجورش، خنده‌ای نقش نبستما بی‌مادر، در آینه‌ی زمان گم شدیمدلم آشوبی است بی‌ساحلآرزویم ابری که می‌بارد، اما نه بر منخداوندا، بگو با این دلِ طوفانی چه کنم؟چشم‌هایش را که می‌بندم، «شهلا» می‌شوندرنگی میانِ خواب و بیداریاگر بویِ وصلش به من برسد،لبخندش به لب‌هایش برگردد،جان ما به چرخِ تقدیر چه بند است؟من از این خیال سرخوشم،از سکوتی که دیوارها را بارانی کردهاز وصالِ کسی که خود، حیرانِ خودش استدامنش را که می‌گیرم،نه گل که ردِّ انگشتانِ باران است بر شیشهلاله‌ای وحشی در این گلستانِ تنهانامِ زیبایش را بپرسم؟نه، «شهلا» را؛شهلا یعنی موجی که پرنیان نمی‌پوشد،دریایی که همنشین ساحل‌هاستاما آرام‌تر...او مرغِ وحشیِ خیالِ من است،نه قصرِ الماس،که کوچه‌ای خلوت، باران‌خوردهمن سال‌هاست بی‌چتر، از آن می‌گذرماسمش را؟نه، هرگز...اسم که عاشقانه نیست،اسم که عریان‌تر از این حرف‌هاست.---عنوان: پرنیانِ خیالسراینده: نوروز انصاری</description><category>Psychologist</category><author>Psychologist</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 23:53:47 +0330</pubDate></item><item><title>پرنیان خیال</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383/پرنیان-خیال-ci4crehjt4hk</link><description>«پرنیان خیال»پرنیانِ خیالسروده‌ی نوروز انصاریشاخه خمید و آب، لبِ باران بوسیدباد از پس دیوار، نفس‌ها را فرستادپدر، تختِ سفیدِ بیمارستان را پس می‌زندیادم هست بر سیمای رنجورش، خنده‌ای نقش نبستما بی‌مادر، در آینه‌ی زمان گم شدیمدلم آشوبی است بی‌ساحلآرزویم ابری که می‌بارد، اما نه بر منخداوندا، بگو با این دلِ طوفانی چه کنم؟چشم‌هایش را که می‌بندم، «شهلا» می‌شوندرنگی میانِ خواب و بیداریاگر بویِ وصلش به من برسد،لبخندش به لب‌هایش برگردد،جان ما به چرخِ تقدیر چه بند است؟من از این خیال سرخوشم،از سکوتی که دیوارها را بارانی کردهاز وصالِ کسی که خود، حیرانِ خودش استدامنش را که می‌گیرم،نه گل که ردِّ انگشتانِ باران است بر شیشهلاله‌ای وحشی در این گلستانِ تنهانامِ زیبایش را بپرسم؟نه، «شهلا» را؛شهلا یعنی موجی که پرنیان نمی‌پوشد،دریایی که همنشین ساحل‌هاستاما آرام‌تر...او مرغِ وحشیِ خیالِ من است،نه قصرِ الماس،که کوچه‌ای خلوت، باران‌خوردهمن سال‌هاست بی‌چتر، از آن می‌گذرماسمش را؟نه، هرگز...اسم که عاشقانه نیست،اسم که عریان‌تر از این حرف‌هاست.---عنوان: پرنیانِ خیالسراینده: نوروز انصاری</description><category>Psychologist</category><author>Psychologist</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 23:22:58 +0330</pubDate></item><item><title>مرکز همسرگزینی جوانه امید</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383/مرکز-همسرگزینی-جوانه-امید-iypg0dnthm1k</link><description>مرکز همسان گزینی مرکز تخصصی مشاوره ازدواج جوانه امیددارای مجوزازنظام روانشناسی ووزارت ورزش وجوانان....متقاضیان ازدواج فرم زیر راتکمیل نمایید....پس ازبررسی باشماهماهنگی به عمل خواهدآمد👇https://digiform.ir/javanehomidجهت تکمیل فرم وی پی ان راخاموش نمایید.....شماره تماس موسس 09171480788(آقای انصاری)</description><category>Psychologist</category><author>Psychologist</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2026 18:55:16 +0330</pubDate></item><item><title>مرکزمشاوره ازدواج وتحکیم خانواده جوانه امید</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383/مرکزمشاوره-ازدواج-وتحکیم-خانواده-جوانه-امید-aay6b1dfptcy</link><description>مرکزتخصصی مشاوره ازدواج.وخانواده جوانه امید.....موسس. ودارنده مجوز مذکوراینجانب نوروز انصاری می باشد...شماره پروانه تخصصی اینجانب 2945می باشدکه ازنظام روانشناسی ووزارت ورزش کسب نموده ام...مشاوره فردی وخانوادگی وخدمات مشاوره خانواده وفرزندپروری واجرای تست های شخصیت و دراین مرکزبه صورت آنلاین وحضورینجام می گیرد </description><category>Psychologist</category><author>Psychologist</author><pubDate>Sun, 23 Aug 2026 14:42:30 +0330</pubDate></item><item><title>جان تازه سروده نوروز انصاری</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383/جان-تازه-سروده-نوروز-انصاری-jpcwhdnqa1pr</link><description>«جان تازه»نسیمم، امانه آن نسیمِ تکراریِ باغچه‌هاکه نسیمِ کوچه‌پس‌کوچه‌هایِ این شهرم،جایی که پرنده‌هابه جایِ پرواز، قدم می‌زنندروی پشت‌بامِ خانه‌هایِ بی‌آسمان.اینجا آدم‌هابه چترِ ابرهایی پناه برده‌اندکه خودشان،باران را پشتِ دیوارِ پنجره‌ها جا گذاشته‌اند.و من؟من در گلدانِ سینه‌ام،نه شاخه‌ی نور،که یک دانه‌ی کوچکِ پُر از فردا می‌کارم؛با هر نگاهِ حیرت‌زده،لبخند را بی‌صدا تقسیم می‌کنممثل بغضی که در گلو جا می‌ماند،نه مثل بارانِ همیشگی.---آدم‌هایِ امروز،در پیچِ راهروهایِ سکوت،رازِ نفس‌کشیدنِ دو نفره را گم کرده‌اند.من اما،می‌خواهم پلی باشمنه از جنسِ سنگ و سیمان،که از جنسِ نگاهِ کسیکه هنوز رنگِ چشمِ دیگری را در آینه حفظ کرده.---پس اگر روزیدر گودیِ چشمانِ غریبه‌ای،خستگی را دیدی که ریشه دوانده،به یاد بیاور:هر ایستگاه،قطاری برای رفتن دارد،و هر رفتن،دلیلی برای شروعِ دوباره‌یراهِ نفس‌کشیدن.---من همین‌جا،در میانِ همین نفسِ سردِ این خیابان،عشق را نه واژه،که یک سکونِ میانِ دو ضربان می‌دانم،و امید را،نه بال،که صبرِ یک پرنده‌ی بی‌لانهبرای دیدنِ بهارِ دوباره‌.وشروع یک جان تازه---</description><category>Psychologist</category><author>Psychologist</author><pubDate>Fri, 21 Aug 2026 20:38:50 +0330</pubDate></item><item><title>جان تازه سروده نوروز انصاری</title><link>https://virgool.ir/@m_87225383/جان-تازه-سروده-نوروز-انصاری-ce4vlm2fpfen</link><description>جان تازه سروده نوروز انصاریچونان نسیمم، که دل هیچ پرنده ای را نشکستم،چون خود بال پروازم،در هیاهوی این شهر زندانی.اینجا آدم ها،به  ابرهای بی باران  پناه برده اند،و پرنده ها،با روانی خسته،راه میروند،بردرختان منتظرنه برای رسیدن،که برای ماندن.اما من،باامید،شاخه ای از نور در دلم میکارم،و به هر نگاهِ مبهوت،لبخندی هدیه میدهم،بی چشمداشت،بیصدا،چون بارانی که بیخبر میبارد.آدم ها امروز،در پیچ و خمِ سکوتشان،پیامِ عشق را گم کرده اند،و من،می خواخم ،پلی شوممیانِ دلهایی کهیادشان رفتهچگونه با هم نفس بکشند.پس اگر روزی،در چشمانِ کسی،ناامیدی را دیدی،به یاد آر،که هر پایان،آغازیست برایرویش جان تازه.و من،همینجا،در همین نفس،عشق راساده ترین واژه جهان میدانم،و امید را،سبکترین بالِ پرواز.</description><category>Psychologist</category><author>Psychologist</author><pubDate>Fri, 21 Aug 2026 20:24:22 +0330</pubDate></item></channel></rss>