https://virgool.ir/feed/@m_87145317fa2026-11-11 11:15:37https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_87145317https://virgool.ir/@m_87145317/منفی-صفر-qiexjbadudr4اردیبهشت سال ۹۸بود، نگاهم به تقویم گره خورده بود که با خودکار قرمز دور بیستمین روزش را برای اتمام سربازی همسرم یک قلب بزرگ کشیده بودم؛همیشه به این فکر می‌کردم با آمدن محمد از خدمت همه چیز به ختم به خیر می‌شوَد. به همان زندگی گل و بلبل و وصال عاشقانه‌ای که دوسال تمام منتظرش بودم و شب تا سحر رویایش را در سر می‌پروراندم فقط چند روز مانده بود، اما خدامی‌دانست دلم آشوب بود بیست میلیون وام ازدواجی که توی حساب داشتیم دیگر اُبهت دوسال پیش را نداشت. همه‌ی این دوسال را با حقوق سربازی و یارانه گذارنده بودیم، با سازگاری و قناعت روزهای سخت را پشت سر گذاشته بودیم که در نهایت به اینجا برسیم، جایی شبیه منفی صفر، نه راه پس داشتیم نه راه پیش، اصلا برای شروع یک زندگی معمولی و ساده باید از کجا شروع می‌کردیم؟ همسرم بلاخره از خدمت سربازی برگشت بود با گذشت دوسال باز هردو بی تجربه و شوکه درمقابل کوهی از مسئولیت که روبه روی ما نهاده شده بود‌. حالا نه سقفی بالای سر داشتیم نه وسیله نقلیه‌ای حتی در حد یک دوچرخه، از همه بدتر نامزدی طولانی که صدای خانواده‌ها را در آورده بود و غم انگیز تر از همه خبری از حمایت پدر همسرم که از قبل قولش را داده بود هم نبود، دلیلش هم موجه بود مرد بیچاره همه‌ی پس اندازی که برای شروع زندگی مشترک ما کنار گذاشته بود هزینه بیماری شوم و منحوسی به نام سرطان پانکراس کرده بود، در اصل این ما بودیم که باید حمایتش می‌کردیم و نه او مارا هزینه این بیماری بی انصاف کمر شکن بودو مرد می‌خواست که پسش بر بیاید، باید کاری می‌کردیم تا از این بلاتکلیفی در می‌امدیم هم دست دیگری را می‌گرفتیم قبل از این‌که توی مرداب فرو می‌رفتیم، بادست روی دست گذاشتن هیچ معجزه‌ای اتفاق نمی‌افتاد و با گذشت چندین روز خوب فهمیدیم که این ماییم باید معجزه را رقم بزنیم. زیر قلب‌های ناامید و ذهن های مشوش و آشفته بلاخره جرقه‌‌ای به نام ریسک زده شد، روی بیست میلیون وام ازدواجی که هنوز پرداخت قسطش تمام نشده بود تنها دارایی ما حساب می‌شد. همسرم قبل از این‌که به سربازی برود چند سالی توی فست فود کار می‌کرد تنها تجربه و مهارتی که داشت همین بود، خودمان را آماده کرده بودیم برای همه چیز پای صفر تا صدش بودیم. به هم قول داده بودیم که حتی اگر شکست هم خوردیم بازهم از تلاش دست برنداریم. از این پول بایدنهایت استفاده را می‌کردیم همه چیز باید به صرفه تمام می‌شد، پس جستجو توی دیوار شروع کردیم، اولین قدم بزرگ ما و بزرگترین هدیه دیوار به ما مغازه نوساخت بیست متری بود که درعرض چند ساعت توی شهرک پیدا کرده بودیم، قیمت مناسبی رهن و اجاره و موقعیت مکانی‌اش باعث شد کمتر از بیست و چهارساعت قراردادش را ببندیم، ذوق زده و خوشحال جوری که خدا برای ما خواسته بود، دیوار ثابت کرده بود که می‌تواند کمک حال ما باشد، بعداز آن بازهم شروع به جستجوی دوباره برای خرید یک فرکوچک و یک یخچال ویترینی و یکی دو دست میز صندلی و کمی لوازم جانبی در حدی که کار راه بی‌اندازد بدون هیچ چیز تجملاتی یا اضافه‌ای، اعتمادبه دیوار بازهم جواب داد، مارا شرمنده اندک پولی که داشتیم نکرد و شبیه جورچین همه چیز را کنار هم چید تا بتوانیم شروع کنیم.دیوار در اصل دیوار نوپای زندگی یک زوج ناامید و درمانده را چید، مغازه‌ی کوچک ساندویچی ما بلاخره راه افتاد، فِر داغ شد. بوی فلال و بندری محله را برداشت. رازق روزی دهنده دخل ماراهم پر از پول کرد‌‌، اینبار با خیال آسوده سر روی بالش می‌گذاشتیم نه از ترس فردا، هنوزم که هنوزاست باور دارم اگر آن روز شخصا توی بنگاه یا توی بازار برای یافتن مغازه و وسایل کار می‌رفتیم با دیدن قیمت‌ها دست از پا درازتر برمی‌گشتیم و برای همیشه قید صاحب شغل شدن را می‌زدیم، دیوار دست دلال‌ها را کوتاه کرد تا دست ما به آرزوهامان برسد، تولدت مبارک رفیق روزهای سخت، محکم و با استقامت و بهتر از هر روز برای ما بمان..زهرازرجامزهرازرجامSun, 11 Jul 2021 03:08:19 +0430