<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دایار</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_86968379</link><description>می‌نویسم ، چه بد ، چه خوب،چه بلند،چه کوتاه،چه زشت،چه زیبا. &#xA;می‌نويسم  که نوشته ام پر از احساسه،احساسی ازاد.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:50:22</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>دایار</title><link>https://virgool.ir/@m_86968379</link></image><item><title>غریبه</title><link>https://virgool.ir/@m_86968379/غریبه-pme5kcfflspm</link><description>خواب‌ دیدم:سایه‌ای درون الماس خونین گیر افتاده. لمسش کردم. ترک خورد،شکست و بانویی زیبا با حاله ای پر از احساسی که به گمانم نامش عشق بود آزاد شد. مرا در آغوش گرفت و قلبم را چنگ زد.         آن زن تَش سوزان مرا خاموش کرد غم مواج مرا آرام کرد دل تاریک مرا روشن کرد ذهن هوشیار مرا بی هوش کرد یخ سرد مرا آن آب کردخار های تیز را آن گل کرداو مرا در یاد خود زندان کرد</description><category>دایار</category><author>دایار</author><pubDate>Thu, 12 Jun 2025 16:35:17 +0330</pubDate></item><item><title>او کیست</title><link>https://virgool.ir/@m_86968379/او-کیست-vypb6t0psvst</link><description>جدید فکرم مشغول چیزیه که. نمیدونم شاید مشغول فردیه که: صبر داره،،،بیشتر از صبر عیوب. دل داره،،،بزرگتر از دریا. زیباست،،،زیباتر از ماه تو آسمون. گرم،،،گرم‌تر از ستاره خورشید. قوی،،،قوی‌تر از هر چیز دیگه ای.   اما با اینحال ساده‌ست،،،ساده تر از یه ماهی. با خنده من خنده‌اش میگیره و با ناراحتی من قلبش. فکر میکنه که فقط خودشه که نگران و مراقب ماست. حاظره جونشو برام فدا کنه ولی تا حالا فکر نگرده که چجوری بدون اون زندگی کنم،چجوری بخندم و چجوری آروم بشم.   مادر مهربان، ای نگاه روشنت‌‌‌ ‌ ‌                          چون آفتاب صبح،بخشنده‌نَتدر هر نفس، عطر محبت می‌دمی ‌ ‌ ‌                          آیینه صبر و وفا، ای جان منخنده هایت سبزه‌زار از زندگی‌ست                           گریه هایت ابر باران دل استدست هایت کوچه های امید را             با نور مهرت، روشن و گلباران است...................(دوستت دارم مادر)...........................(امیدوارم حالا همه ی مادراتون‌ خوب باشه)......</description><category>دایار</category><author>دایار</author><pubDate>Mon, 12 May 2025 22:24:37 +0330</pubDate></item><item><title>سفر قطره</title><link>https://virgool.ir/@m_86968379/سفر-قطره-cnicq5xotvxe</link><description>از ابر ها بیرون زدم و چشمانم را باز کردن. آنگاه بود که ذهنم از آفرینش جهان باز ماند. جهان پیش رویم را می‌بینم، زیباست. باورم نمی‌شود که چشمانم را به سوی این جهان بسته بودم. هرچه پایین‌تر می‌روم عظمت دو جهان را بیشتر و واضح‌تر می‌بینم. حالا،،حالا،،من میان این دو جهان شناورم. زادگاهم فریاد ها و نعره های یزدان را به خود جای داده و قطرات اشکش را به سوی زمین می‌فرستد و آرامگاهم این اشک هارا در خود میغلتاند و آنهارا در سرتاسر خود جای می‌دهد،زیرا که این اشک ها عصاره حیات این دنیا است. در بین این غوغا کیست که به من نگاه کند. انگار که این مجازاتی است از سوی یزدان که به من نشان دهد قطره ای بیش نیستم و با اینکه آینده را می‌بینم کاری از دستم بر نمی‌آید جز نگاه کردن و ستایش قدرت هستی. همینطور که به پایین می‌روم و به مرگم نزدیکتر میشوم همنوع های خودم را می‌بینم که به سنگها و سخره ها می‌خورند و به هزاران قطره کوچکتر و کوچکتر و کوچکتر تبدیل می‌شوند. بعضی ها کنار یکدیگر می‌جنگند و سخره ها و کوه هارا در هم میکوبند و آرام می‌گیرند. کم‌کم وقت منم فرا می‌رسد.      از روی درختان لیز خوردم و بر روی گلی نشستم تا کمی آرام شوم و با خود فکر وبه آینده ام نگاه کنم.     زمان گذشت و با رنگ های جدیدی آشنا شدم؛کسی نزدیکم می‌شود!.قطره :(آهای تو کیستی؟)کفش‌دوزک:(من کفش‌دوزک هستم)قطره:(چرا به من نزدیک می‌شوی)کفش‌دوزک:(تشنه ام آمدم تا جانی تازه کنم)قطره:(این چه ربطی به من دارد)کفش‌دوزک:(با نوشیدن آب، عصاره حیات جانی تازه میگیرم و شاداب میشوم ولی اگر آب نخورم از تشنگی میمیرم )قطره:(مگر می‌شود.قطره ای به این کوچکی بتواند جانی تازه به تو ببخشد)کفش دوزک:(من کوچک هستم و نمی‌توانم به نهر ها و رودخانه ها بروم برای همین از قطرات روی برگ ها استفاده می‌کنم. بدان که هیچ چیز در این دنیا بی ارزش نیست)قطره:(حتی من)کفش‌دوزک:(حتی تو!)</description><category>دایار</category><author>دایار</author><pubDate>Mon, 12 May 2025 11:07:44 +0330</pubDate></item><item><title>ماهی سیاه</title><link>https://virgool.ir/@m_86968379/ماهی-سیاه-ntwrrsi2nwpu</link><description>چشمام رو باز کردم و دیدم گیر افتادم،تو دل یک ماهی بزرگ سیاه. بدنش حرف هایست که هرگز نگفتم.صدایش،فریاد هایست که هرگز نزدم. چیست که مرا خورده،حرف هام یا فریاد هام. شاید صدام. نه این خیلی بزرگتره،خیلی سردتره،خیلی سنگین‌تره. اون(منه)اون قسمت از من که فراموش شده، به دست خودش و تنها راه نجاتش فریادی بلندتر از خاموشیکه این خلع رو بشکنه </description><category>دایار</category><author>دایار</author><pubDate>Mon, 12 May 2025 01:45:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>