https://virgool.ir/feed/@m_86523789fa2026-11-12 09:29:59https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_86523789https://virgool.ir/@m_86523789/آبگوشت-wz6rb1dxahb3وارد خانه که شد جریانی از بوی خوش آبگوشت و پُلو او را بغل کرد، آب دهانش به راه افتاد. مادر غذا درست کرده بود. سریع دست و رویش را شست و سر میز نشست، مادر خوشحال تر از همیشه قابلمه را روی میز گذاشت، در قابلمه گوشت زیادی وجود داشت.غذا کشیدند و باهم شروع کردند.کمی بعد گفت : مامان این گوشت فوق العادس !.مادر با لبخند جواب داد : واقعا ؟ دوست داری ؟_اره بی نظیره ، زیر زبونم چَرب و چیلی و خوشمزست ... راستی پدر کجاست ؟.مادر جواب داد : زیر زبونت !.سارا بصیرزادهسارا بصیرزادهWed, 11 Aug 2021 01:21:56 +0430https://virgool.ir/@m_86523789/ته-چین-tr2cqfzxvqsaآن روز ها مدام خانه ما می‌آمد و می‌رفت، آن روز از قضا من نبودم، من به عنوان تنها کسی که در این خانه رعایت می‌کرد نبودم که گوشش را بگیرم، بپیچانم و با الکل نابودش کنم، دیده بود من خانه نیستم و از فرصت استفاده کرد. با آن لبخند گشاد و بدن زشت سبز کوچولویش که با چشم غیر مسلح قابل دیدن نبود، از روی دست های همیشه نَشُسته برادرم پرید روی زمین، طول حیاط را مثل یک قورباغه بپر بپر کنان طی کرد و به آشپزخانه رسید و درست پرید وسط سینی ته چین، مامان سینی را با دستان لرزان بلند کرد و روی سفره گذاشت.خواست بعد از غذا موضوع را بگوید اما تصمیم گرفت خودش را راحت کند، اول مقداری اِهِم اِهِم کرد و بعد تعریف کرد، تعریف کرد که امروز وقتی دستبند طلایش را بدون گفتن به خانواده اش فروخت و با پول نقد داشت از خیابان رد می‌شد یک موتوری بی‌‌وجدان کیفش را زد، مامان می‌گفت و قیافه ی بابا سرخ و سرخ تر می‌شد درست مثل یه گوجه، ناگهان نگاه بابا برزخی شد، و همانطور که مامان اضطراب و اشک از چشمانش می‌چکید، عربده‌ای کشید و از جا بلند شد، و همانطور که تن و بدنش به لرزه افتاده بود سینی باشکوه ته چین را پرت کرد به سمت دیوار، ته چین خوشمزه‌ی بی‌چاره هم آرام آرام مثل یک آبشار برنجی جلوی چشمان ناامید وگرسنه برادرم پایین آمد.مخلص کلام، آن روز که آن ویروس به خانه ما آمد از قضا من نبودم که با الکل نابودش کنم، اما خوشبختانه همانطور که ته چین به دیوار کوبیده شد، او هم به دیوار چسبید و دل و روده اش ریخت بیرون.ما هم کرونا نگرفتم.سارا بصیرزادهسارا بصیرزادهMon, 09 Aug 2021 01:41:30 +0430https://virgool.ir/@m_86523789/تاب-yma0iu8ezp6nمداد را بر می‌دارم.نشسته‌ام روی تابی که از تخیلات ساخته‌ام،طناب های محکم خیال در دو طرف به آسمان گره خورده‌اند، و من، میان زمین و آسمان، میان درخت ها و برگ ها و میان آواز بلبل ها تاب می‌خورم.این گونه است: روی تاب می‌نشینم، چشمانم را می‌بندم، طناب ها را محکم می‌گیرم، و بعد با یک هُل به پرواز در می‌آیم.بالا، به سمت آسمان، باد موهایم را به عقب می‌برد، توقف ناپذیر به نظر می‌رسم، حتی ممکن است ماه را در آغوش بگیرم، یا حتی همانطور که دهانم باز است و جیغ می‌کشم، ستاره ای را ببلعم؛ رسیدن به اوج، یک لحظه توقف، نفس در سینه حبس می‌شود، چشمانم را می‌گشایم، زمان از کار می‌افتد، دنیا در برابرم کوچک است و من بزرگ. همه پایین هستند و من بالا.و بعد، رها می‌شوم، به پایین پرتاب می‌شوم، تاب به عقب برمی‌گردد، با تمام وجود، جیغ می‌کشم.مداد را بر می‌دارم، می‌نویسم .سارا بصیرزادهسارا بصیرزادهSat, 07 Aug 2021 01:48:34 +0430https://virgool.ir/@m_86523789/فندوق-کوشولو-bcmk9bxxb87v_سلام نوه‌ی قشنگم !در بغل نرمش فرو رفتم، سنجاق سینه‌ی بزرگ و نقره‌ای اش هم در چشمم فرو رفت.تنش بوی نعنا می‌داد.من را از خودش جدا کرد، نگاهی به قیافه ام انداخت، سعی کردم تا جایی که می‌توانم خوشحال بنظر برسم، لب های پَت و پهن و کلفتش را غنچه کرد و سرش را نزدیک آورد، با فرود آمدن دهانش روی گونه‌ام چشمانم را محکم بستم، دو بوسه‌ی آب‌دار روی گونه راستم و دوتای دیگر روی گونه چپم،گونه هایم خیس شدند. دوباره محکم بغلم کرد._ چقدر دلم برات تنگ شده بود ملوسک.دهانم را باز کردم بزور گفتم : منم همینطور مامانبزرگ‌نزدیک به یک سال بود که ندیده بودمش.بالاخره ولم کرد.دستپاچه گفتم : حتما خیلی خسته این میخواین براتون تختو اماده، کنم؟.خسته بودم، بدجور خوابم می‌آمد، از صبح که خبر داد دارد می‌آید، بعد از مدرسه کل خانه را تمیز کردم.همانطور که پالتوی قهوه ای اش را در می‌اورد با ذوق گفت: نه فدات شم فندوق کوشولویِ من !! فندوق کوشولوی منفندوق کوشولوی من صدایش در سرم اکو می‌شد، و خدا می‌داند آن لحظه چه سخت عضلات صورتم را کنترل کردم تا مچاله نشوند! آخر من فندوق کوشولو بودم؟ادامه داد : نگران من نباش من کل راه از همون اول که سوار قطار شدم تا همین ده دقیقه پیش خواب بودم حالا حالا ها خوابم نمیاد.لرزه بر اندامم افتاد، گفت: می‌تونیم تا صبح خوش بگذرونیم! و بعد مشتش را به هوا پرتاب کرد و صدایی غرش مانند از خودش درآورد.من هم با چند ثانیه مکث دست لرزانم را مشت کردم و به هوا پرتاب کردم.یک فلاسک بزرگ چایی درست کردم و همانطور که او از عشق های ناکام دوران جوانی اش می‌گفت من هم قلپ قلپ چای می‌نوشیدم.کمی بعد یک قابلمه بزرگ از چمدانش درآورد، قابلمه را با سلفون مومیایی کرده بود، بعد از تلاش های بسیار درش را باز کرد، حمیص بود.یک غذای اصیل شوشتری، چیزی که حتی بیشتر از سیر از آن بیزار بودم، اما جوری اشتیاق داشت تا دستپختش را بچشم که مجبور شدم یک کاسه بزرگ را زیر نگاه خیره‌ی مشتاقش تمام کنم.زمان کش می‌آمد، مثل یک تکه پیتزای پر از پنیر، نمی‌دانستم چند ساعت بود که داشتیم به قول خودش گپ دخترانه می‌زدیم، اما این را می‌دانستم که ممکن است از خستگی بیهوش شوم.و درست زمانی که قرار بود فیلم رستگاری در شاوشنگ را ببینیم، در خانه با تَقی باز شد.مادرم بود و از شیفت شب برگشته بود، فرشته‌ی نجاتم آمده بود، آن لحظه به جای چشم هایم با دو قلب قرمز تپنده به در خیره شدم و در ذهنم اشک شوق ریختم.مامانبزرگ تا مامان را دید با خوشحالی او را بغل کرد. من هم آرام آرام از بین سیل ماچ و بوسه ها و حال و احوال پرسی ها به اتاق رفتم و فرار کردم، در را بستم و زیر باد بهشتی کولر در پتوی عزیزم مچاله شدم، لحظه‌ی قبل از آنکه به خواب بروم و روحم از بدنم جدا شود، صدای مامانبزرگ را شنیدم :پس این فندوق کوشولوی من کجا رفت؟سارا بصیرزادهسارا بصیرزادهWed, 04 Aug 2021 22:57:40 +0430https://virgool.ir/@m_86523789/مهمان-های-مزاحم-nlvzkh3wslqhعکس ربطی به داستان نداره ولی قشنگه?یک روز خبر آمد که اقای اسدیِ محله ی ما وقتی برای سرماخوردگی به دکتر رفته از پله های ساختمان سر خورده و هفت پله را سقوط آزاد کرده است .بابام که خبر را شنید دستی به ریش بورش کشید و گفت : باید برویم عیادتش ناسلامتی معتمد محل است .خلاصه من و خواهرم و برادر کوچکِ فضولم با بابا و مامانم راهی خانه آقای اسدی شدیم و در راه چند کامپوت میوه هم گرفتیم .وقتی داخل خانه شدیم آقای اسدی با پای گچ گرفته گوشه ای از خانه‌ی پر از کتابش دراز کشیده بود و با چشم های نیمه باز به سقف خیره بود ، پاهای بلندش از زیر پتو بیرون زده بود و من متوجه شدم انگشت های شصتش ناخن ندارند !جلو رفتیم و سلام کردیم و همه کنار هم نشستیم ، آقای اسدی که انگار خیلی از دیدنمان خوشحال نشده بود لبخندی زورکی روی صورت زردش نشاند و با صدایی خش دار گفت : خوش آمدیدگردن کشید و سعی کرد از پشت خواهرم که قد بلندی داشت برادر کوچکم را که به کتاب هایش دست میزد ببیند ،بابا شروع کرد به حرف زدن و ماهم کمپوت ها را باز کردیم و از خودمان و از آقای اسدی پذیرایی کردیم .بابا از هر دری حرف میزد از گرانی پراید و مرغ و موز تا اینکه چرا جوان های امروز انقدر بی اراده شده‌اند . و بعد هم داستانی از پرهیزکاری امام صادق تعریف کرد که فردا ولادتش بود .بابا حرف میزد و حرف میزد و من روی گچ سفید پای اقای اسدی نقاشی میکشیدم و برادرم هم با انگشت شصت پای آقای اسدی بازی می‌کرد . چشم های خسته آقای اسدی درمانده تر از قبل شد ، تا جایی که بابا شروع کرد به تعریف کردن خاطرات بی پایان سربازی اش و درست همانجا که داشت میگفت :چشمتان روز بد نبیند آقای اسدی فرمانده مچمان را گرفت و برایمان اضافه خدمت رد کرد اما من و رفیقم ..درست همینجا بود بود که ناله ای دردناک از ته گلوی آقای اسدی درآمد و ناامید به برگه های پاره ی کتاب بوف کور که دست برادرم بود نگاه کرد .بابا سریع گفت : چه شده آقای اسدی حالتان خوب است ؟ اورژانس خبر کنم ؟ناگهان چهره ی همیشه مهربان آقای اسدی مثل یک ببر درنده شد ، ابروهایش را در هم کشید و با فریاد گفت :نخیر آقا حالم خوب است اما اگر کمی دیگر هم بشینید سرسام میگیرم ، پسر دست گلتان هم همه کتاب هایم را پاره میکند.خلاصه ماهم با چهره ای نادم و پشیمان راهی خانه شدیم و لحظه ی آخر هم من و برادرم قوطی های نصفه ی کامپوت را زدیم زیر بغلمان و رفتیم ...سارا بصیرزادهسارا بصیرزادهTue, 03 Aug 2021 01:55:42 +0430https://virgool.ir/@m_86523789/پنکه-trrtoempttgtپنکه‌‌ی قدیمی آشپزخانه با سرعتی بسیار زیاد، تقلا کنان دور خودش می‌چرخد، سه پَره اش هزار تا به نظر می‌رسند، از سرعت بالا تن و بدنش به لرزه افتاده است و هر چند ثانیه صدایی از خود می دهد، انگار هر لحظه ممکن است از سقف جدا شود. وقتی نگاهش می‌کنم یاد پدربزرگ می افتم، خمیده و لق زنان، کهنه و پیر، انگار که از قبر درش آورده اند.بادی که با تمام توان تولید می کند آرام آرام پایین می‌آید، و روی شلیل ها و هلو‌های میکس شد‌‌ه‌‌‌‌‌ی درون سینی می نشیند. مقدار خیلی کمی از خیسی مایع کم می‌شود.دو سه روز بعد بعد تلاش های بی‌وقفه‌ی پنکه جواب می‌دهد، مایع شیرین شلیل ها و هلو ها حالا به لایه ای نازک از لواشک تبدیل شده است.به آشپزخانه می‌روم یک باره نصف لواشک را در دهانم می‌چپانم، شیرینی و ترشی در دهانم پخش می‌شود، تکه ای از لواشک در دندان خرابم گیر می‌کند، دندان ناله ای سر می‌دهد، به پنکه خیره می‌شوم، همچنان سخت می چرخد.سارا بصیرزادهسارا بصیرزادهSun, 01 Aug 2021 02:57:32 +0430