<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های یاسین سلیمانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_86505146</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 18:01:39</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>یاسین سلیمانی</title><link>https://virgool.ir/@m_86505146</link></image><item><title>مطالعه امری ضروری نه فضیلت اضافی</title><link>https://virgool.ir/@m_86505146/مطالعه-امری-ضروری-نه-اضافی-gj8dmfeoryql</link><description>آیا مطالعه امری ضروری است یا امری اضافی و یک فضیلت اضافی است که نداشتنش ضرر خاصی به فرد یا جامعه وارد نمی کند؟دید خیلی ها به مطالعه نشان دهنده ی این نیست که آن را ضروری می دانیم. افراد اهل مطالعه افرادی هستن که می تونن جلوی ما ژست روشنفکری و متمایز بودن بگیرن همین نشان می ده که ما مطالعه کردن رو امری ضروری نمی دانیم. اگر ضروری می دانستیم کسی نمی توانست با مطالعه ادای روشنفکر ها رو در بیاره. هیچ کس نمی تواند به خاطر تنفس اکسیژن خودش رو در نظر دیگران آدم خاصی نشان بده.اما چرا مطالعه ضروری است و در صورت نداشتنش ضرر جدی می بینیم؟هدف از مطالعه تفکره و چون بهترین راه (و یا یکی از بهترین راه ها برای تفکر مطالعه داشتنه) چنین سوالی رو مطرح می کنیم. و سوال اصلی اینه که چرا باید تفکر کرد؟ البته باید این رو هم بدانیم که اگه به این صورت سوال رو مطرح کنیم که آیا تفکر ضروری است همه پاسخ بله می دهند چون اقرار صریح به غیرضروری بودن تفکر خیلی سخته. ما پیچیده تر از اونی هستیم که صریحا مفاهیم انسانی رو زیر سوال ببریم. برای اینکه نظر واقعی افراد رو بدونیم نباید از واژه های ساده و صریح استفاده کنیم چون ما همه سلطان پیچش و دور دادن در پاسخگویی هستیم. ضرورت مطالعه همان ضرورت تفکر است ولی مطالعه مثل تفکر واژه ای صریح نیست که کسی جرئت نکنه به سادگی نفی اش کنه.برای همین خیلی ها تفکر رو نفی نمی کنند در حالی که هیچ ارزشی برای مطالعه قائل نیستن.ما افراد رو با صحبت هاشون و ادعاهاشون نمی سنجیم و با عملشون می سنجیم و یک راه خوب برای اینکه ببینیم آیا واقعا افراد برای تفکر ارزش قائل هستن اینه که ببنیم مطالعه می کنن یا نه.اما یک دلیل عامیانه برای ضروری نبودن مطالعه. ممکنه بعضی ها بگن که خیلی از مردم مطالعه نمی کنند ولی ۷۰ سال هم زندگی می کنند و هیچ اتفاق خاصی نمی افته‌.مگه ما چی از زندگی می خوایم؟یک سوال واقعا مردم در این ۷۰ سال که زندگی میکنند و اتفاق خاصی واسشون نمی افته؟ کجای زندگی ما هست که خالی از اشکالات کودکانه نیست که بعضی هاشون با خواندن نه یک کتاب بلکه ۲۰ صفحه از بین می رفت؟ این همه اختلافات ما با پدر و مادر، فرزند، برادر،خواهر، دوست ، همسایه، مردم توی خیابان، همکار هاو... آیا واقعا این ها مشکل نیستن؟ما ۷۰ سال زندگی می کنیم ولی چطور زندگی می کنیم؟ با چه کیفیتی زندگی می کنیم؟ چقدر چالش بیخود داریم؟ چثدر رنج بیهوده و بی فایده می کشیم؟اخرش هم نمی فهمیم چی شد؟ خب زندگی همه ما این طوره. واقعا چنین زندگی می تونه مثال نقض خوبی برای ضروری نبودن مطالعه باشه؟چون به چنین زندگی عادت کردیم و همه مون این طور زندگی می کنیم گویا درست زندگی کردن این طور زندگی کردنه و اگه کسی خواست مطالعه کنه داره کار خاصی انجام میده. در صورتی که ما مثل شهری هستیم که همه به یک بیماری کشنده مبتلا شدن. همه گیر شدن چنین بیماری از کشنده بودنش کم نمی کنه.</description><category>یاسین سلیمانی</category><author>یاسین سلیمانی</author><pubDate>Thu, 07 Aug 2025 22:11:54 +0330</pubDate></item><item><title>نکاتی درباره کتاب خواندن</title><link>https://virgool.ir/@m_86505146/نکاتی-درباره-کتاب-خواندن-umt74rxrayls</link><description>نکاتی درباره کتاب خواندنهر کتابی مقدار ارزشی داره. همان قدر که ارزش داره باید واسش وقت گذاشت. وقت خودمون رو صرف کتاب های اساسی و مبنایی کنیم.آن قدری روی هر کتاب وقت بذاریم و فکر کنیم که ارزشش رو داره.کتاب ها مثل دارو ها هستن. بعضی دارو ها بیماری رو ریشه ای درمان میکنن بعضی دارو ها صرفا عوارض بیماری رو حل میکنند ولی درمان صورت نمی گیره.کتاب هایی بخونیم که مشکلاتمون رو ریشه ای حل کنن نه ظاهر کار رو درست کنن.برای کتابخوانی اولویت سنجی کنیم. اولویتمون حل مشکلات شخصیمون که داریم باشه. وقتمون رو واسه کتابی بذاریم که مشکلمون رو حل کنه. گاهی یک کتاب مبنایی هست ولی مشکل فعلی من رو حل نمی کنه پس من سمتش نمی رم. گاهی هم کتابی هست صرفا سرگرم کننده است.نباید بیشتر وقت مطالعه ی خودمون رو به خوندن کتاب های سرگرم کننده بگذرونیم مگه اینکه مشکل خاصی در خودمون نبینیم که این خودش یک مشکل خیلی خاصه.یکی دیگه از مواردی که مشخص میکنه من واسه کتابی چقدر وقت بذارم اینه که آیا به اون زمینه علاقه دارم و دوست دارم زمینه ی تخصصیم بشه یا نه. من بیشترین وقتم رو باید صرف زمینه ی تخصصی خودم کنم.معروف بودن کتاب بین مردم نشان دهنده ی خوب بودن کتاب نیست.چنانچه مشهور بودن هیچ مسئله ای بین مردم نشان دهنده ی خوب بودن اون نیست. در هر زمینه باید به اهل دقت و نظر در اون زمینه رجوع کرد و نظر اون ها رو شنید.کتاب های اساسی رو چند بار بخونم.فایده ی چند بار خوندن اینه که عمیق تر می فهمم. از طرفی ما به شدت فراموشکار هستیم و دائم لازمه که اصولی رو که یاد گرفتیم مرور کنیم تا فراموش نکنیم و بتونیم بیشترین فایده رو از کتابخوانی برده باشیم.</description><category>یاسین سلیمانی</category><author>یاسین سلیمانی</author><pubDate>Wed, 06 Aug 2025 11:30:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>