https://virgool.ir/feed/@m_86211252پای بگذار در آن راهی که فقط فکر کنی بهتریfa2026-11-11 13:50:17https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_86211252https://virgool.ir/@m_86211252/بلاک-طعمِ-هذیان-gxaoczusyxfqپیام روی‌ گوشی‌ام از طرف مامان است . به او گفته‌ام در مسیر خانه‌ام و پیامش را می‌خوانم که گفته : « خیر پیش عزیزدلم » جوابش را با استیکر قلب می‌دهم .مقابل درب قطار می‌ایستم .واگن تقریباً کیپ تا کیپ پر است اما خسته تر از آنم که منتظر بمانم .پس خودم را در میان جماعت می‌چپانم .سرم را تکیه می‌دهم به درب . ایستگاه بعد قطار می‌ایستد اما همین که درب ها می‌خواهند بسته شوند زنی به سرعت خود را جای می‌دهد .مقابل من می‌ایستد . خشمگین است و گوشی‌اش را فوراً در می‌آورد . آنقدر به من نزدیک است که ناخواسته صفحه ی گوشی‌اش را می‌بینم . دایرکت شخص خاصی را باز می‌کند و تک‌تک پیام هایش را پاک می‌کند . بدون درنگ صفحه را اسکرول می‌کند و هر از گاهی تند تند نفس می‌کشد . آهنگی که در گوش هایم پخش است می‌خواند : “I'm trying so hard to forget you”ایستگاه بعدی خیلی ها پیاده می‌شوند اما همچنان پاک کردن پیام ها ادامه دارد . دختر کناری گوشی‌اش زنگ می‌خورد : جانم ؟ صدایت قطع و وصل می‌شود . حتماً رسیدم بهت زنگ می‌زنم . منم دوستت دارم . مواظب خودت باش.زن که انگار دیالوگ ها را از بر باشد و از آن ها عاصی ، بی اعتنا به آن حرف ها هندزفری‌اش را می‌گذارد و ادامه ی کار خودش را در پی‌ می‌گیرد .چشم هایم را می‌بندم . به آن لحظه هایی از زندگی‌ فکر می‌کنم که سعی کردم چیزی را فراموش کنم ، پاک کنم اما “ حافظه “ نگذاشته .یاد آن لحظه ها می‌افتم که آدمی در حال خانه تکونی اسفند است و بعد جعبه ای ، دفتری پیدا می‌کند که فردایش بگوید : یک روزم هدر رفت چون حواسم پرت آن خاطره ها شد و تا خود شب با آن ها ور رفتم.چشم هایم را باز می‌کنم ، آن زن آخرین پیامش را پاک می‌کند که نوشته بود : سلام و بعد دکمه ی بلاک را فشرد . گوشی‌اش را خاموش کرد چشم هایش را بست و پس از چندی باز کرد و خودش را جمع و جور کرد.به خودم می‌آیم و می‌بینم زندگی یعنی یک جایی میان هزاران نفر آدم ، هزاران هزار پیام را پاک کردن ، بی‌ آنکه بدانی کدام ایستگاه قرار است بروی و اکنون کجایی .و رسیدن به نقطه ی سلام که شروع یک خداحافظی‌است . سلام را پاک می‌کنی . خودت را جمع و جور می‌کنی و پیاده می‌شوی و می‌روی دنبال حافظه‌ات .پایان .روژینا کرمی زمستان هزار و چهارصد و سه.روژینا کرمیروژینا کرمیTue, 22 Apr 2025 01:11:25 +0330