https://virgool.ir/feed/@m_85710897من مهتابم، فعلا 25 سالمه. اومدم اینجا که بنویسم، یاد بگیرم، دوست پیدا کنم و با نوشته‌هاتون دلم باز شه...منو همراهی کنید.fa2026-11-11 15:59:17https://files.virgool.ir/upload/users/938962/avatar/VLYiug.jpeghttps://virgool.ir/@m_85710897https://virgool.ir/@m_85710897/چالش-دوره-ی-کارآموزی-phlxhukqtorbچی شد که برای کارآموزی شرکت دلفین رو انتخاب کردم؟روز سومسلام به همه‌ی کسانی که منتظر قسمت سوم چالش دوره‌‌ی کارآموزی مهتاب بودن.امروز می‌خوام بیام سر خط، واستون بنویسم که چی شد اصلا من بین این همه شرکت، شرکت دلفین رو انتخاب کردم.خیلی دلم می‌خوام مطالبی که اینجا می‌نویسم به درد شما بخوره و کسانی که می‌خوان دوره کارآموزی رو شروع کنن، بتونن از این مطالب استفاده کنن.من قصد دارم امروز بیشتر درباره‌ی اینکه چه طور وارد دلفین شدم و بخش تولید محتوا رو انتخاب کردم، بنویسم. اگر یادتون باشه توی قسمت اول گفتم که رشته‌ی دانشگاهی من مترجمی زبان انگلیسیه. خانواده‌ی من، همیشه من و خواهرم رو به یادگیری زبان انگلیسی تشویق می‌کردن.از وقتی یادم میاد کلاس زبان میتم اما کلاس زبان رفتن من هیچ‌وقت ادامه‌دار و پشت سر هم نبود. انقدر همیشه استرس درس و مشق مدرسه رو داشتم که احساس می‌کردم هر چیزی غیر از مدرسه، ممکنه برام مثل یه مانع بشه و منو از هدف اصلیم، یعنی دانشگاه رفتن دور کنه. اما به شما پیشنهاد می‌کنم مثل من فکر نکنید و بیش از حد مسائل رو جدی نگیرید. خلاصه اینکه، داشتن مدرک کارشناسی زبان به من این جرات رو داد که برای بخش تولید محتوای شرکت دلفین رزومه بفرستم. البته اینو هم بگم ، دوست داشتم تابستون دوره کارآموزیم رو جایی شروع کنم که مرتبط با رشته‌ام باشه تا اینکه آگهی شرکت دلفین رو دیدم و کاملا نظرم تغییر کرد. شرکت دلفین درخواست کارآموز توی حوزه تولید محتوا کرده بود ولی من شناختی نسبت به این حوزه نداشتم. پس نشستم پشت لپ‌تاپم و شروع کردم به سرچ کردن. در مورد تولید محتوا و کار کردن توی این حوزه خوندم و اونجا بود که فهمیدم، چیزی که من دنبالشم کارشناسی تولید محتواست، علی‌رغم اینکه اسمش رو نمی‌دونستم. می‌خواستم خودم رو بسنجم ببینم من استعداد این کار رو دارم یا نه. البته نا‌گفته نماند کم و بیش شرایط و توانایی‌های لازم برای ورود به بخش تولید محتوا رو داشتم و فکر می‌کردم که برام مناسبه. خوب دیگه براتون میگم از اینکه یه کارشناس تولید محتوا باید چه چیزایی بلد باشه و چه مهارتایی داشته باشه. پس اگر قصد داری وارد این کار بشی، این متن رو به دقت بخون. اول به طور خلاصه و تیروار بگم که باید زبانتون خوب باشه چون نیاز هست که به صورت حرفه‌ای سرچ کنید و از منابع روز دنیا استفاده کنید. شما باید بلد باشید با موتورهای جست‌وجو کار کنید، اصلا کار شما با این موتورای جست‌وجوئه. یادتون باشه که علاوه بر تولید کردن محتوا چیزی که خیلی مهمه اینه که بلد باشید محتوا را مدیریت و منتشر کنید پس باید با نرم‌افزارهای مدیریت محتوا هم آشنا باشید که مهمترینش وردپرسه. یه نکته خیلی مهم دیگه هم بگم علاوه بر word نرم‌افزار excel هم یکی از نرم‌افزارای اساسی واسه تولید کننده‌های محتواست. باید با قوانین نکات کپی‌رایتینگ آشنایی داشته باشید. ولی یه پارامتر خیلی مهم قبل از همه اینا وجود داره که اونم ذوق و خلاقیت داشتنه. خلاصه من تصمیم گرفتم رزومه آماده کنم و براشون بفرسم. کنجکاو بودم بدونم کاربرد رشته من توی این حوزه چیه. آخه من همیشه فکر می‌کردم جایگاه رشته من، توی واحدای بازرگانی به عنوان مترجم باشه. پروسه پذیرش کارآموز خیلی سریع و توی سه روز پیش رفت. من دوشنبه آگهی رو دیدم، سه شنبه رزومه ارسال کردم و چهارشنبه از طرف شرکت با من تماس گرفته شد و قرار شد یک مصاحبه ی مجازی داشته باشیم. قبل از اینکه باهام تماس بگیرن هزار تا فکر اومد توی سرم که نکنه قبول نکنن، نکنه بگن در حال تحصیل هستی و نمیشه، نکنه رشته‌ام واسشون کاربردی نداشته باشه. از طرفی خیلی دلم می‌خواست که این دوره رو برم، ولی همه چیز به اون تماس تصویری و مصاحبه بستگی داشت. تماس تصویری با واتس‌اپ برقرار شد، اولین چیزی که خیلی توجهم رو جلب کرد، سن کم مدیر بود. آقای مصدق که مدیر اون واحد بود، شرایط کار رو برام توضیح دادن. من هم از دانشجو بودنم گفتم که ممکنه بخاطر کلاس‌های دانشگاه بیشتر از چهارروز نتونم شرکت بیام. به حرفام گوش دادن و قرارشد با شرکت مشورت کنن و اگر مورد قبول واقع بشم، برای مصاحبه‌ی حضوری تماس بگیرن. چند روز گذشت. سر کلاس مجازی دانشگاه بودم که دیدم موبایلم داره زنگ می‌خوره. از دلفین بود! دل تو دلم نبود بدونم چه خبره، یعنی امروز باید برم؟! خواستن برای پر کردن فرم کارآموزی به شرکت مراجعه کنم. هیچوقت انقدر هیجان نداشتم. دوست داشتم سریعا در مورد این موضوع با یکی صحبت کنم و هیجانم رو تخلیه کنم ولی مامان خونه نبود و من باید تا برگشتنش منتظر می‌موندم اما نتونستم طاقت بیارم بهش زنگ زدم و جریانو براش تعریف کردم. مثل همیشه برام خوشحال شد و بهم دلگرمی داد. با عجله غذا خوردم و خیلی سریع آماده شدم. تصمیم گرفتم ریسک نکنم و منتظر اتوبوس و اسنپ نمونم واسه همین ماشین بابا رو سوار شدم و رفتم شرکت یکم سخت جای پارک گیرم اومد و مجبور شدم تا شرکت کمی پیاده برم اما به اینجاش دیگه فکر نکرده بودم. هوا خیلی گرم بود خصوصا برای من که سراسر اضطراب و هیجان بودم گرم ترهم می‌شد. سرتون رو درد نیارم، با رسیدن به شرکت و پر کردن فرم، قرار شد صبح روز بعد راس ساعت هشت و نیم درشرکت حاضرباشم.برگردیم به روال خودمون و روز سومروزسوم کارآموزی من با بی حوصلگی شروع شد. علت دقیقش رو نمی دونم اما از همون لحظه‌ای که چشمامو باز کردم بی‌انرژی‌ترین آدم روی زمین بودم. با هر سختی که بود، آماده شدم و راه افتادم. می‌خواستم همه چیزعادی باشه و کسی متوجه بی‌حوصلگی من نشه. فکر کنم این رو بهتون نگفته بودم که کارشناس تولید محتوا خانم جهانگرد از روز اول برنامه کاملی از آموزش یک ماهه من تهیه کردند و این چند روز طبق برنامه‌ریزی پیش رفتیم. موضوع امروز، آشنایی با محصولات شرکت دلفین بود. پیش زمینه ذهنی که تا اون موقع از دلفین داشتم، فقط ساخت ردیاب خودرو بود اما در حین آموزش فهمیدم محصولات این شرکت محدود به ساخت ردیاب نیست بلکه انواع سنسور وزن، شیب، دما و غیره رو هم تولید می‌کنه. آموزش این قسمت برام جذاب بود و هر جایی که متوجه نمی‌شدم سوال می‌کردم. برای تکمیل شدن اطلاعاتم نیاز بود که سایت دلفین رو از سیر تا پیاز بخونم و از بخش‌های مختلف این مجموعه آگاه بشم. از هر چیزی که روی تخته وایت برد نوشته شده بود عکس گرفتم تا چیزی از قلم نیوفته. قرار شد چند روز بعد، از همین مطالبی که امروز یاد گرفتم، امتحانی ازم بگیرن. جدی‌ترشدن کار و کارآموزی هر روز برام روشن‌تر میشد. با خودم زمزمهمی‌کردم هر چی بیشتر تلاش کنی موفق تر می‌شی. مهتاب سعی کن الکی سختش نکنی. آموزش من تموم شده. ساعتم بهم می‌گفت الان وقت ناهار و استراحته. از بس نشسته بودم پاهام درد گرفته بود. ناهار ساندویچ کوکوسبزی برده بود. خیلی گرسنم بود و دلم می‌خواست هر چه زودتر برم سراغش. حس می‌کنم تو محیط کار با غذاهای ساندویچی راحت‌ترم تا غذا های برنجی. مثل همیشه موقع ناهار خیلی خوش گذشت هرچند من اون روز خیلی انرژی نداشتم و احساس سرحال بودن نمی‌کردم اما چون نمی‌خواستم کسی متوجه کسل بودنم بشه مثل همیشه به حرف‌ها و شوخیای بچه ها واکنش نشون می‌دادم. بعد از خوردن ناهار یادم اومد که امروز سه‌شنبه‌اس و من از ساعت یک تا پنج کلاس آنلاین دارم. اول می‌خواستم فقط به کلاس وصل شم که غیبت نخورم. خانم جهانگرد به من اجازه داد که اون روز زودتر برم خونه و حواسم به کلاس و درسم باشه. قرار شد برم خونه و بعد از کلاس، آموزش اکسل رو ادامه بدم و بیام ویرگول خاطره امروز رو بنویسم. وسایلمو جمع کردم و از شرکت خارج شدم. ساعت دو ظهر بود و اوج گرما. درمسیر برگشت به خونه، به کلاس وصل شده بودم و مثلا خیلی حواسم به حرفای استاد بود. به محض رسیدن به خونه، کتاب رو برداشتم و از دوستم پرسیدم که استاد الان چه صفحه‌ای رو درس میده ؟ دلم می‌خواست با کلاس پیش برم . باید ازاین فرصتی که شرکت بهم داده بود که به درسام رسیدگی کنم، نهایت استفاده رو می‌کردم. حالا این وسط به فکر ویرگول و اکسل هم بودم که باید تا آخر شب انجامشون می‌دادم.خوشبختانه اون روز همه‌ی کارهام طبق برنامه‌ریزی که کرده بودم، انجام شد و به این ترتیب، روز سوم هم تموم شد و من دیگه باید خودم برای یه روز جدید آماده می‌کردم…من یک مهتاب شب‌تاب هستم...من یک مهتاب شب‌تاب هستم...Sat, 05 Jun 2021 20:43:49 +0430https://virgool.ir/@m_85710897/چالش-دوره-ی-کارآموزی-k9yyxiesaoj7صدای خنده پیچیده در شرکتحالا بریم سراغ روز دوم...قسمت قبلی کارآموزیم رو همین جا کامل واستون نوشتم اگه نخونید حتما یه سر بزنید. روز اول کارآموزی من به خوبی تموم شد و تجربه متفاوتی برام رقم زد. اولین چیزی که مدیرم ازم خواست این بود که برای ارتقا سطح دانش نویسندگیم شروع کنم به نوشتن روزمرگیم. نکته‌ای هم که باید بهش دقت کنم اینه که جزئیات رو بنویسم و حواسم باشه چیزی از قلم نیفته. اگه از قسمت اول منو همراهی کرده باشین و احیانا از داستانم خوشتون اومده باشه، می‌تونید تا یک ماهی که قراره هر شب خاطره‌نویسی کنم، منو دنبال کنید. چیزی که از ته قلب می‌خوام اینه که همتون داستان این 30 روز من رو دنبال کنید، خوشتون بیاد، برای دوستاتون بفرستید و از این به بعد بشید همراه همیشگی من. خوبیه سایت ویرگول اینه که همه می‌تونن هر چیزی که نوشته میشه رو بخونن، خوششون اومد لایکت کنن و واست کامنت بذارن. برای کسی مثل من که تازه اومده توی این راه و می‌خواد بدونه که داره راهش رو درست میره یا نه، بهترین جا انجاست که با کامنتایی که واسم گذاشته میشه حداقل بفهمم مشکلات کارم کجاست. راستش از شما که پنهون نیست روز اولی که بهم گفتن تکلیف هر شبم نوشتن داستان روزمره‌هام و تجربه کارآموزی تو شرکته دلفینه، بنظرم کار عجیبی بود، خصوصا برای من که اهل خاطره نوشتن نیستم و معمولا دفترچه خاطراتم تو قفسه کتابام خاک می‌خوره. اما همه چیز با اولین تجربه نوشتن عوض شد. تازه فهمیدم درون من یک مهتاب پنهان شده بود که علاقه داشت به نوشتن. مهتابی که فقط نیاز داشت یه نفر هلش بده تا بفهمه باید کجای مسیر وایسه. همه اینارو گفتم که بگم من از امروز یک مهتاب متفاوتم و می‌خوام خودم رو به چالش بکشم و یه روزی با افتخار صفحه لینکدینم رو اینجا به اشتراک بذارم و شما پروفایل یه کارشناس تولید محتوای حرفه‌ای رو ببینید که از صفر شروع کرد.کارآموزی و دغدغه‌های من...من از بچگی عادت داشتم که همیشه از شب قبل وسایلم رو برای مدرسه آماده کنم. این کار باعث می‌شد شب راحت‌تر بخوابم و فردا با ذوق آماده بودن کیفم از خواب بیدار شم. این روزا حضور من توی شرکت دلفین سر ساعت 8 دوباره داره لذت شیرین مدرسه رفتن رو برام زنده می‌کنه و من دوباره با ذوق از شب قبل کیفم رو می‌چینم و می‌ذارم کنار تخت. این آخرین کاریه که بعد از مسواک زدن انجام میدم. دیشب طبق روال، لپ تاپ و هر چیزی که نیاز داشتم رو گذاشتم تو کوله‌پشتیم. مامانم زحمت درست کردن ناهارمو کشیده بود. مرغ و آلوچه خوشمزه‌ای که طعم بهشت می‌داد رو هم گذاشتم توی ظرف دردار صورتیم و چیدم تو قفسه یخچال. یه چیزی که حتما باید یادم بمونه اینه که اول صبح به محض رسیدن مثل همه بچه‌ها ظرف غذام رو بذارم توی یخچال...مهتاب خواهشا امروز دیگه یادت بمونه. سرانجام بعد از کلی فکر و خیال درباره فردا، کارامو سر و سامون دادم و آماده‌ی خوابیدن شدم، ساعت کوکی رو برای بیدار شدنم تنظیم کردم و خیلی زود به خواب عمیقی رفتم. ساعت صداش در اومد و من با انرژی از خواب بیدار شدم. از مامان خواستم برام نیمرو درست کنه تا قبل از نهار احساس گرسنگی نداشته باشه. بعد از خوردن صبحونه رفتم سره کمد امروز تصمیم گرفتم یه مانتوی جدید انتخاب کنم. یه نگاه کلی به اتاقم انداختم و مطمئن شدم که چیزی رو جا نذاشتم. آخرین نگاه رو به اتاقم انداختم و مطمئن شدم همه چیز سر جاشه و همه وسایلی که باید با خودم می‌بردم رو برداشتم. از خونه زدم بیرون. شاد و خرم راه افتادم. ولی یه لحظه دیدم اتوبوس درست مثل وقتی که شیرین جلوی چشمای فرهاد از دستش رفت، ایستگاه رو ترک کرد و مهتاب موند و یه ایستگاه خالی. اما نذاشتم حس منفی بر من غلبه کنه، فاصله شرکت تا خونه زیاد نبود و می‌تونستم برای اتوبوس بعدی منتظر بمونم. موبایلم رو دستم گرفتم و اینستاگرام رو باز کردم، تنها چیزی که می‌تونست این مدت زمان انتظار رو کمی لذت‌بخش کنه. زودتر از چیزی که انتظارشو داشتم اتوبوس بعدی به ایستگاه رسید. بیست دقیقه طول کشید و من به شرکت رسیدم. در ورودی باز بود رفتم داخل. امروز شرکت نسبتا شلوغ‌تر بود و میشد بقیه افراد روهم دید. وارد اتاق واحد دیجیتال مارکتینگ شدم که دیدم به جز آقای خاکزاد کسی توی اتاق نیست. آقای خاکزاد طراح وب‌سایت‌های این شرکته. یه پسر خون‌گرم و شوخ‌طبع که از برخورد اطرافیان می‌تونم بفهمم حسابی خودش رو توی دل همه جا کرده. کم کم بقیه بچه‌ها هم اومدن و مشغول کار شدن و به نظر می‌رسید دیگه خبری از صبحانه و نون تازه نیست. چند دقیقه بعد آقای خاکزاد با یه کیک وارد اتاق شد. همزمان داشت اهنگ تولد تولد تولدت مبارک رو هم می‌خوند. من اون لحظه خیلی تعجب کرده بودم که خدایا دوباره کیک؟! یعنی امروز چه خبره و تولد کیه؟! بلافاصله بقیه هم باهاش همراهی کردن و شعر تولدت مبارک رو برای دختر خانمی که اسمش منصوره بود خوندن. منصوره رستمیان کارشناس بخش گرافیک شرکت دلفینه. من تو همین دو روزی که دیدمش خیلی بنظرم دختر خوب و مهربونی اومد. البته نا‌گفته نماند همه‌ی اعضاء شرکت دلفین آدمای خوب و با انرژی هستن و اگه غیر از این باشه باید تعجب کرد. خلاصه اینکه منصوره زیبا حسابی سورپرایز شد و بچه‌ها این دفعه به جای صبحانه، کیک تولد خوردن. بعد نوبت کادو شد، انگار از قبل هماهنگ کرده بودن که براش چیزی که دوست داره رو بخرن. چیزی که دوباره باعث شد من به وجد بیام، دیدن رفاقت عمیق بینشون بود که چه راحت انقدر همه چیز رو خوب برنامه‌ریزی کرده بودن. اینکه چقدر دلفین و کارمنداش به فکر هم دیگه هستن و می‌خوان از هر طریقی هم دیگرو خوشحال کنن. بچه‌ها کلی عکس گرفتن و خندیدن. تولد سر ساعت 9:30 تمام شد. همه دوباره رفتن پشت میزهاشون نشستن و سکوت اتاق رو فرا گرفت. لپ‌تاپ رو روشن کردم و منتظر موندم ببینم قراره امروز چی یاد بگیرم. یه فلش بهم دادن که از صفر تا صد آموزش اکسل توی اون بود. ازم خواستن توی این یک ماه نهایت تلاشم رو بکنم و روی نرم‌افزار اکسل مسلط بشم. همون موقع اولین ویدیو آموزشی رو پلی کردم. خوبی یاد گرفتن تو محیط کار این بود که هر جا به مشکل بر‌می‌خوردم، می‌تونستم از بچه ها سوال کنم. تقریبا یک جلسه و نصفی از دوره‌های آموزشی رو دیدم و بعد شروع کردم به تمرین کردن چیزایی که یاد گرفته بودم. ساعت مثل برق گذشت و وقت ناهار شد. از اون جایی که منم مثل بقیه ناهارمو تو یخچال طبقه پایین گذاشته بودم، با بچه‌ها رفتیم آشپزخونه تا غذاهامون رو گرم کنیم. مشغول حرف زدن شدیم. همون لحظه یه مرد قد بلند اومد تو آشپزخونه. به شوخی گفت که ای وای از دست شما! چرا حرفای شما زنا هیچوقت تمومی نداره؟ خنده‌م گرفته بود ولی واکنشی نشون ندادم .این آقا رو روز قبل توی جشن دیده بودمش و همون موقع فهمیدم که این آقای شوخ طبع راهبر بخش فنیه. بعد از گرم کردن غذامون برگشتیم اتاقمون و ناهار خوردیم. زمان استراحت رو دوست دارم چون باعث میشه نسبت به جایی که هستم و با آدمایی که کار می‌کنم، بیشتر شناخت پیدا کنم. بعد از استراحت و صرف ناهار، قرار بود خانم جهانگرد که کارشناس بخش تولید محتوا هستن، به من آموزش آشنایی با محصولات شرکت دلفین رو بدن. اما بهم اطلاع دادن که جلسه‌ای دارن و این آموزش به فردا موکول میشه. یه وقت خالی پیدا کرده بودم. دوست داشتم دوباره دوره‌های آموزشی اکسل رو شروع کنم ولی انقدر گرمم شده بود که فکر می‌کردم حتی چیزایی که از صبح خونده بودم و دیده بودم هم فراموش کردم. تصمیم گرفتم همه مطالبی که صبح یاد گرفته بودم رو یه بار دیگه تمرین کنم اینجوری می‌تونستم سرعتم رو افزایش بدم. اما انگار یه نیرویی از درونم می‌گفت نه برا امروز بسه. تجربه بهم ثابت کرده به چیزی زیادی گیر دادنم خوب نیست و بدتر آدمو خسته و دل زده می‌کنه. رفتم سراغ سایت دلفین و خوندن مطالب داشتم تو سایت می‌چرخیدم،توی سایتشون شروع کردم به چرخیدن دلم می‌خواست قبل از اینکه چیزی بهم بگن هر چیزی که لازمه از شرکت یاد بگیرم تا بتونم بعدا دربارش بنویسم و محتوا تولید کنم. مشغول مطالعه شدم و انگار حواسم به اطرافم نبود چون یه آن دیدم وقت اداری تموم شده و اصلا متوجه گذر زمان نشده بودم. فقط دیدم بچه‌ها دارن وسایلاشونو جمع می‌کنن و منم تند تند کارامو کردم تا همزمان با بچه ها خارج بشیم. ساعت 5 از شرکت خارج شدم. هوا حسابی گرم بود. اصلا نمی‌خواستم منتظر اتوبوس وایسم. اسنپ رو باز کردم و درخواست زدم. کمتر از 5 دقیقه ماشین رسید. سریع رسیدم خونه. یه راست رفتم تو تخت‌خوابوقتی که دراز کشیدم به جای سه سوت خوابیدن، دوباره فکرکردن شروع شد، فردا قراره چی بشه، قراره چ اتفاقی بیفته، قراره چی یاد بگیرم…که خوابم برد.یادتون باشه که این داستان ادامه داره...من یک مهتاب شب‌تاب هستم...من یک مهتاب شب‌تاب هستم...Wed, 02 Jun 2021 14:08:18 +0430https://virgool.ir/@m_85710897/اولین-روز-کارآموزی-xtafazihkkb5مهتاب و یک دنیا استرساسترس شب با یه دلهره عجیبی خوابم برد. این اولین باری بود که تصمیم گرفتم از لاک خودم بیرون بیام و شروع به کار کنم. رشته دانشگاهی من مترجمی زبان انگلیسیه. من با بخش تولید محتوای شرکت مصاحبه ای کرده بودم و بهم گفتن که بیام آموزش و کارآموزی. امروز اولین روز کارآموزی من بود و از شب قبلش دل تو دلم نبود که قرار چه اتفاقی بیوفته. صبح زودتر از اینکه ساعتم زنگ بخوره پاشدم و قبل اینکه چیزی بخورم لباسام رو پوشیدم که نکنه روز اول یه وقت دیر برسم بعدش هول‌هولی یکم صبحونه خوردم و آماده رفتن به شرکت شدم. تو راه برای اینکه استرسم کم بشه یه آهنگ شاد و شیش هشت پلی کردم که مثلا بزنم به در بیخیالی و انرژی مثبت بگیرم ولی انگار اینم زیاد کارساز نبود و من تا نمیرسیدم به شرکت آروم نمی‌گرفتم. همش تو ذهنم هرچیزی که قرار بود اتفاق بیوفته رو پیش بینی می‌کردم. مدام نفس عمیق می‌کشیدم و به ساعتم نگاه می‌کردم که چه موقع می رسم. بالاخره بعد از چند دقیقه رسیدم. از قبل جای شرکت رو بلد بودم و راحت پیداش کردم. از پایین یه نگاه به ساختمونش انداختم. از قبل بهم گفته بودن که طبقه پنجم باید برم.در باز بود و با آسانسور رفتم بالا. منتظر بودم ببینم کی تو شرکته. وقتی وارد سالن شدم به خانومی که فکر کنم منشی بود سلام کردم و بلا فاصله رفتم تو اتاق کار. به جز من کسی نبود. به در و دیوار خیره شدم و این به من فرصتی داد که با دقت به جزییات توجه کنم . وقتی رسیدم و اتاق رو خالی دیدم یکم استرسم کم شد، نگاهم به در بود که ببینم همکارام چه موقع می رسن .محیط صمیمیسعی کرده بودم خودم رو با محیط کار جدید وفق بدم و به استرسم غلبه کنم، همینجور که نشسته بودم تو اتاق دیدم یه دختر سفید و بوری اومد و بهم سلام کرد. بهم گفت که صبحونه خوردم یا نه و بلافاصله خودش کتری رو برداشت و آب جوش گذاشت. یکمی بعد بقیه بچه ها اومدن و من با همشون آشنا شدم. بهم صبحونه تعارف کردن و از اونجایی که من سیر بودم، نخوردم. اما برخورد همشون خیلی برام جدید و جذاب بود، حقم داشتم چون اولین تجربم بود و شانسم گفته بود که بچه های خیلی خوبی بودن و احساس بدی نداشتم و همون استرسی هم که ازش گفته بودم تقریبا دیگه محو شده بود. تو همون مدت کم رابطه گرم و صمیمی بین همکارا منو به خودش جذب کرد که چقدر اینا باحالن و چقدر خوبه که انقدر باهم راحت و نزدیکن. حالا از حرفام تعجب نکنین و نگین که چرا این‌قدر صمیمیت تو کار برام عجیب بوده راستش چون من تصورم از کار یه محیط خشک بود اما شرکت دلفین کاملا فرق داشت و دید من رو عوض کرد . این برای منی که روز اول کارآموزی رو می‌گذروندم خیلی موثر بود و حداقل باعث شد که من خودم باشم و بتونم با بقیه بچه ها رابطه‌ی دوستی برقرار کنم و ازشون تو کار کمک بخوام و راهنماییم کنن. این جو صمیمی تو ساعت استراحت خودش رو بیشتر نشون داد به این شکل که همه باهم رفتیم طبقه پایین شرکت که آشپزخونه اونجا بود. غذاهامون رو گرم کردیم و برگشتیم اتاق و مشغول گپ زدن شدیم.آموزش منبعد از کلی تعریف و تمجید از محیط با نشاط دلفین، حالا وقتشه از نحوه‌ی آموزش و فعالیت و نوع کاری که قرار بکنم بگم. ساعتای اول مدیر بخش دیجیتال مارکتینگ من رو با دنیای بازاریابی آشنا کرد و روی تخته وایت برد نمای کلی از اینکه هدف شرکت تو این بخش چیه رو به من گفت. بعد نوبت به یادگیری یه سری از این اصطلاحات شد که سایتی رو معرفی کردن که با این اصول و مفاهیم بیشتر آشنا بشم. برای من که روز اول کارآموزی رو می‌گذروندم این مطالب جذاب بود و حس می‌کردم خیلی زود می‌فهمم. اما این اول راه بود و هنوز خیلی چیزای جدیدی باید یاد بگیرم و چیزی که برای من مهم بود تولید محتوا بود. عصر که شد کارشناس بخش تولید محتوا شروع به آموزش من کرد. کنجکاو بودم ببینم چی در انتظارمه. چون من کارآموزی رو نقطه عطفی توی زندگیم می‌دیدم که قراره چیزهایی که بلد نیستم رو یاد بگیرم و با کاری آشنا شم که قرار در آینده شغل من باشه . اصول کلی تولید محتوا رو با دقت گوش دادم و موضوع برام جذاب بود. بهم برنامه و نرم افزارهایی که مورد نیاز این کار هست رو معرفی کردن و گفتن باید به همشون مسلط بشم. وقتی فهمیدم که نرم افزار این کار رو بلد نیستم ناخودآگاه استرس بدی گرفتم. هول کردم و گفتم حالا چیکار باید کنم، خداروشکر مدیرای من بهم انگیزه دادن که میتونم تو مدت کم این آموزش هایی که لازم دارم رو ببینم و حتی سایت معرفی کردن که به صورت آنلاین نرم افزارهای مورد نیاز رو یاد بگیرم. سعی کردم به خودم دلگرمی بدم که تو یه کارآموزی و باید خودت رو موظف کنی و سخت تلاش کنی که چیزایی که بلد نیستی رو یاد بگیری. از اونجایی که من تو یادگیری چیزای جدید ذوق و مهارت دارم به این دوره به دید یه شانس نگاه می‌کنم و می‌دونم که نباید به راحتی از دستش بدم. جشن شرکتبرام خیلی جالبه که توی اولین روزی که وارد محیط کاری شدم، جشنی تو شرکت برگزار بشه و من تو همون روز اول همه کسایی که اونجا کار می‌کنن رو ببینم و با جاهای مختلف شرکت آشنا شم. بعد از ظهر بود که اطلاع دادن همگی بیاید طبقه پایین. یادم رفت بگم که شرکت دو طبقس و طبقه پایین یعنی چهارم جشن بود و من بی خبر از همه جا اولین چیزی که تعجبم رو جلب کرد تعداد زیاد آدمای شرکت بود آخه واقعا فکر نمی‌کردم انقدر زیاد باشن. از بچه هایی که همکار خودم بودن پرسیدم جریان چیه که همه جمع شدن و اونا گفتن که بخش فنی یه مجوز مهمی گرفته و جشن بخاطر همون بود . مدیر بخش فنی گفت که همگی صبر کنیم که به خاطر این افتخاری که کسب کردن پذیرایی بشیم و جاتون خالی کیک خوشمزه‌ای خوردیم. خلاصه مراسم تموم شد و ما برگشتیم تو اتاق کارمون. بچه ها بهم به شوخی میگفتن شانست خوب بود که امروز اومدی جشن بود کمتر از این برنامه ها داریم. این جشن برای منم تجربه خیلی خوبی بود و تو روز اول کارآموزی برام خاطره قشنگی ساخت. امروز برای من روز خوبی بود . منتظرم ببینم روزای دیگه برام چجوریه.ادامه دارد…من یک مهتاب شب‌تاب هستم...من یک مهتاب شب‌تاب هستم...Mon, 31 May 2021 00:46:26 +0430