https://virgool.ir/feed/@m_85590598I didn't know , i don't know and i wont't knowfa2026-11-10 21:56:16https://files.virgool.ir/upload/users/4712929/avatar/dK9JAl.jpghttps://virgool.ir/@m_85590598https://virgool.ir/@m_85590598/٫-qkoco90hgf0aو لاعشق‌ زیستنمبه مرگی تدریجی گماشته میشود در تن خسته و بی جانم ندایی سر داده میشودمی‌شنوماز درون قلبمروحم را که جار میزندلاعشق‌ لاحیات رابدین سان استبی یحتمل لاعشق راگلیم بی نقشیکتاب بی حرفیجسم بی روحی ، درخت بی برگیکجاست آن یارِ رنگین نگار**اولین تجربه من از شعر نو یا نیمایی آزاد ،شاعری نوپا هستم لطفاً سخت نگیرید🐬HivaHivaTue, 20 Oct 2026 14:30:15 +0330https://virgool.ir/@m_85590598/see-oj8usfmp9wnuدر زیر باد زن درختاندر کنار شعله آفتاببا نگریستن به تعامل مورچه و سوسک با پی بردن به عظمت هرچه از اوست به نغمه خوش زندگی یه دزدی جوجه‌ها از مرغ از گردش پروانه در باغچه از هجوم قاصدک‌ها در طاقچه به از لمس بزینه در آغل به از نفس کشیدن در بابل با تماشای نوک سرو از آن سو با سرک کشیدن گربه ماهناز به هر سو به تق و توق سیب‌ها روی شیروانی به جیغ شعله از رها کجایی لذت وجود در همین است بیایی و ببینی و بعدش یه اذانیHivaHivaMon, 12 Oct 2026 14:26:25 +0330https://virgool.ir/@m_85590598/غیبت-حضور-ها-owilhczzztnqانگار که هیچوقت در این خانه کسی نبودههمیشه من بوده ام و پرده ای که باد تا نیم متر به داخل خانه میکشاندش‌ و صدای سکوت و جیک جیک پرنده های روی درخت‌انگار که خانه ما سالهاست خالی شدهاما همه حضور داریموقت هایی که مادرم خانه نیست انگار که سالهاست رفته ، تماما او را فراموش میکنم ، صورتش از یادم می‌رود و دلم برای بغل هایش در زمان کودکی ام تنگ میشودپدر و برادرم که خانه نیستند انگار ویتامین صلح به خون هایم تزریق میشود ، اما نبود حضورشان هم دردیستانگار که یک خاطره ای دردآور و صورت غمگینشان دائم در جلوی چشمانم هستما در یک خانه با هم زندگی می‌کنیم اما حافظه‌ی هم را پاک می‌کنیم تا زنده بمانیم‌چند هفته ای یک بار فقط مامور برق سری به این خانه میزندحضور خودمان نیز دارد از بین می‌رود و جایش را به تار عنکبوت ها میدهدگاها صدای آماده شدن همسایه ها برای مسافرت و عروسی را از پشت دیوار گوش میگیرم و نیمه شب ها صدای وارد شدن ماشینشان به کوچه را می‌شنومپیرزنی در همسایگی مان هست که آسم دارد و در روزهای گرم تابستان شبیه به حیوانی مریض یا شاید هم گوسفندی آبستن سرفه و ناله میکند و در شب های سرد پاییز صدای موتور خراب کولرش رعشه سرما را به جان آدم می اندازدساعت ها می‌گذرند ، آنقدر همه جا خالیست که می‌شود مانند یک مرتاض هندی روزها ها یکجا نشستپدر که سالهاست بود و نبودش یکی شده ، او ساعت ها می‌نشیند و به شیشه شکسته ی پنجره خیره می‌شودشیشه ای که سالهاست عوض نشدهسیگار هارا پشت به پشت روشن میکند و مثل یک کوهنورد گالن گالن عرق می‌ریزد ، کنار او نشستن به مانند نگاه کردن به یخچال های طبیعی و امید داشتن به آب شدنشان هستدر روز فقط برای نان ظهر و وصل کردن فیلتر شکن صدایی می‌کندزندگی ام به مانند روزهای آخر عمر آیدین در سمفونی مردگان شدهبه سرعت درحال یادگیری امحافظ میخرم ، نقاشی میکشم ، شعر می‌نویسم ، زبان جدید شروع میکنمآیا زمان کمی برای من باقی مانده؟هیچوقت این خانه و اهل خانه حد اعتدال را یاد نگرفتند ، همیشه آدم های افراط و تفریط بوده ایمهیچوقت کافی نبودیمهمگی منزوی و گریزان از اجتماعیممادر در آشپزخانه کار میکند و روزها در همان جا میخوابدپدر شب نشینی می‌کند و روزها را تماما خواب است ، گاها می‌شود همگی در خانه حضور داریم و روزها همدیگر را نمی‌بینیمسالهاست دیگر اهل خانه دور سفره جمع نشدندانگار ارواح این خانه را تسخیر کردنددروازه های جهنم بسته شده و شیاطین برای اقامت به یک خانه دنج ، دل مرده ، متروکه ، و انسان های ریزی برای سرگرمی نیاز دارندسال پیش پدر پنج درخت سرو در حیاط کاشت و به اوج و بلندی و سر سبزی خود که رسیدند همگی آنها باهم خشک شدنددر اوج نابود کردن هم یکی دیگر از تفریحات این شیاطینی است که سالها پیش به اینجا آمدندبارها شنیده ام که خاله هایم حرف هایی درمورد من میزنند ، چندی پیش شنیدم که یکی از آنها گفته بود چرا منِ بیست ساله به کارخانه برای کارگری نمی‌روموقتی متوجه این حرف شدم فقط یک چیز در ذهنم تداعی شد : هرچیزی را که برای خودت نمیپسندی برای دیگران هم نپسنداو را پول شوهرش مست کرده و من را غصه آن کودک آفریقاییِ گرسنه که در زیر باران به همراه ظرف خالی غذایش در حال لرزیدن بود از خود بی خود کردهما در لاتی کار شاهان میکنیم و به تنها کسانی که اهمیت نمی‌دهیم خودمان استاما مامانم همیشه میگه : خدای ماهم کریمه بَرَم.HivaHivaThu, 24 Sep 2026 16:45:06 +0330https://virgool.ir/@m_85590598/نمیدانم-kveggvzckufeچشم های سرمه کشیده ام به دریای سرخی بدل شده بود که گردبادی را در اعماق آن دیده ندا می‌داداز شدت خشم قتلی را گوا می‌دادم و از شدت درماندگی یحتمل خودم مقتول می‌شدمچنین گفت حافظ شب تاریک و بیم موج و گردبادی چنین هائل کجا دانند حال ما سبکباران ساحلهامغزم با خودش حرف می‌زد و پشت سر هم تکرار می‌کرد خشم خشم خشماینک که من بهارم چون خوش ندارم ز خشمگین پرواز کردنبه راستی مرگ سقوط است یا پرواز؟!شاید بگویی بستگی به اعمالت دارد لیکن من می‌گویم هیچکدام ، مرگ آگاهیست ، مرگ کمال است ، مرگ پر شدن ز خالی بودن است مرگ همانند کتابی سفید است که تا به اوج تمامیت رسیدن سراسر صفحه‌هایش از دانش سیاه می‌شودچشم‌ها، چشمچشم‌هایم برایم ناآشناستنمیدانم کجا انتهاستمگر انتهاست ؟! علل غایی وجود مازین تفکر بی انتها و پاسخ به این همه اهتمامخالیست دلم پروردگاراچشم ها گواه میدهندHivaHivaWed, 23 Sep 2026 21:04:03 +0330https://virgool.ir/@m_85590598/نابرد-رنج-آیا-گنج-میسر-نمیشود-opdqamw8ellfبه دیوار که تکیه می‌داد کوپه‌ای از گچ کنده می‌شد و روی قالی می‌ریختهیچگاه کمدهای چوبی قدیمی‌اش برای یک ساعت تمیز نمی‌ماند و بارش خاکی از لابه‌لای چوب‌های سقف بر زمین می‌نشستهمیشه سعی می‌کرد ترک‌های بزرگ دیوار را با آویز کردن کیف یا لباسی بر میخ پنهان کنداتاق او گاهی امن‌ترین پناهگاه جهان بود جایی بود که ایده‌هایش شکل می‌گرفت جایی بود که شروع می‌کرد و خودش می‌خواست جایی باشد که از آنجا شروع کرده چون در این همه سال حداقل باید نقطه شروعش از این اتاق می‌بودتصور بر این دارم که این رنج ها آنقدر زیاد بوده اند‌ که لیاقت گنج قارون را دارند ، اما آیا رنج باید دستمزد داشته باشد و رنج دیده لیاقت گنج را دارد؟اما به قول معروف تمام رنج های مان بیهوده بوده اگر به جایی نرسدو گاهی این مکان جایی بود که تمام نداشته‌هایش را یادآوری می‌کرد ، چیزی که هم زهر بود و هم پادزهرتنها دارایی او به اسم موسی و به شکم عیسی بوداون دختر اسم نداشت و دائم در حال هویت بخشی به خودش بود ، او نزد خودش نیز یک غریبه بود و توانایی ساعت ها با این غریبه نشستن را داشت و این غریبه جالب ترین فردی بود که تابحال در تمام زندگی اش شناخته بوداو دوستی نداشت و هر چیز مربوط به اویی بیهوده بوداما خودش چنین فکر نمی‌کرد و از تنهایی اش بسی خوشحال بوداون دختر من بودم19 سپتامبرHivaHivaTue, 22 Sep 2026 21:13:32 +0330https://virgool.ir/@m_85590598/گذری-از-شب-lc5j23pozsmqاگر فردا روز من بمیرم ، گل هایی از من در تاقچه خانه قدیمیمان میماند که میخواستم خشک کنم برای زمستان ، و با هر بار دیدنشان بگویم چه بهاری بوددر پشت تاقچه اتاق من یک مزرعه یک در بیست کوچک هست که در آن یک لاله گوجه ، یک هسته ی نهال شده هلو ، چندین آلوئه ورا ، مُشتی گیاه عجیب و 4 تا تخم آفتاب گردان هست که منتظریم رشد کننددر کنار پنجره بزرگ و دلباز اتاق من محوطه نسبتا متوسطی برای مرغ ها و یک بز هستدر پشت این محوطه یک جای سر پوشیده برای زمستان هست که درِ خرابِ قدیمی ای دارد و وقتی واردش میشوی انگار مزاحمتی برای این جای ساکن و آرام ایجاد کرده ای این پستو درونش یک بشکه بریده شده هست که مرغ ها در آن تخم هایی اندازه یک پشکل می اندازند و گاهی مار ها هم درونش می‌خوابند ، از کجا معلوم که ما تخم مار نخورده ایم ، شوخی کردمدلم میخواست یک اردک داشته باشم اما نشددر پشت اتاقم یک انباری هست که درش به اتاق من راه دارد و هر لحظه ممکن است جانوری از آن سر در کند و بگوید hello, it's me و شروع به دنس کندیک کمد چوبی بزرگ در اتاق من هست که یک آینه دارد ، دوتا کشو و کلی جزعیات نوستالژیکی که در هر کمد قدیمی پیدا میکنیدیک کارتون بزرگ به دیوار اتاقم میخ کوبیدم برای جذب خواسته ها که پنج ساله هی دارم تغییرش میدم‌پنجره من یک لنگه اش خراب است و اگر قلقش‌ را بلد نباشی از جا کنده میشود روی سرت‌صندوقچه قدیمی‌ ای دارم که برای جای خشاب بوده و درونش لباس هایم را می‌گذارمو یک تشک همیشه پهن شده در اتاقم هست که روی آن میشینم چون هیچ جای این قالی قدیمی نرم نیست و ماتحتت‌ تا فیها خالدون درد می‌گیردو در نهایت یک قالی خودمانی سنتی که دست بافته ننم هست و چندی پیش آب بهش رسیده و نیمه خراب شدهاما همین قشنگش کرده ، این قالی یک تجربه را زیسته و زندگی کرده ، او روح داردHivaHivaSun, 13 Sep 2026 08:44:59 +0330https://virgool.ir/@m_85590598/کمی-توله-شعر-gctpxmmhmpzeپریشانم به درد بی ثباتی‌از آهنگ بدِ بی اختیاری‌به کج گشتن ز اقبال‌به درد موزون اسفباردر این قلب پریشاندر این سرد تابستان‌که بود در خدمت درد‌ تو نتوانی سپر در سر در غم‌بِشد تلخی وارد بر نباتت‌نشد سالَت به رنگیِ نباتاتبه امید دیدار رو در روHivaHivaSat, 05 Sep 2026 19:17:45 +0330