<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نسترن ایلداری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_84715336</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:24:29</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/717374/avatar/kH9pDQ.jpeg</url><title>نسترن ایلداری</title><link>https://virgool.ir/@m_84715336</link></image><item><title>از بذر تا نهال،از نهال تا حیات</title><link>https://virgool.ir/@m_84715336/از-بذر-تا-نهالاز-نهال-تا-حیات-sk64ze8pknu1</link><description>عصر یک روز آفتابی...در گوشه ای از زمین که غرق بود در آرامش و مزیّن بود از صدای بلبلان... به ناگهان صدایی گوش خراش بلند شد!پرندگان به پرواز در آمدند و فضا پر شد از این صدای عجیب!جوان ترین نهالِ منطقه هراسان رو به زمینِ پیر و خسته کرد و گفت:دوستانم را به کجا میبرند مادر؟تو که روزهاست به آنها آب و غذا داده ای و بزرگشان کرده ای باید بدانی مقصد بعدی شان کجاست!زمینِ مادر آهی کشید و گفت:من سالهاست شاهد چنین جَبری بوده ام فرزندم،این موجودات که انسان نام دارند به ناگهان می آیند و تیشه به ریشه ی دوستانت و فرزندانم که با جان و دلم پرورش شان داده ام می زنند و به غارت میبرند شان... نهال با ناراحتی توأم با ترس پرسید:چطور میتوانی تحمل کنی مادر؟زمین تلخندی زد و گفت :با هر ضربه ای که به فرزندانم می‌زنند تا عمق قلبم ترک برمیدارد و یک قدم به کهنسالی نزدیکتر میشوم،از قدرت ریه هایم کم می‌شود و نفس کشیدن برای زنده ماندن برایم سخت!سپس ادامه داد:اما خوشبختانه در مقابل اینان،گروهی دیگر هستند که بذرهای محبت و هم دلی می کارند و در من می پرورانند.نهال پرسید:بذرهای محبت و هم دلی چیست؟!زمین:بذرهایی هستند که با دستانِ مهربان این افراد در دلِ خاکم سپرده میشوند و ریشه می‌دوانند،این بذرهای پربار با گذشت زمان دست هایشان را به سمت آسمانِ آبی بلند و بلندتر می‌کنند و امیدی دوباره می شوند برای زندگی ای بهتر و با دوام تر؛ همینطور لبخند می‌شوند بر لبان همه ی شما فرزندانم،چه بسا تاوان شکوفا شدن گاهی سر خم کردن است و این رسمِ زمانه است!نهال:اما مادر،ما همراه با سبز شدنمان،به تک تکِ فرزندانت هوای پاک،غذای سالم و طبیعتی زیبا را هدیه می دهیم،چرا این گروه در ازای این نعمات،نابودی را برایمان در پیش می گیرند؟!زمین:من هم درست نمی‌دانم،شاید بعضا مجبور به انجام این کار شونداما شاید نمی‌دانند که در ازای انجام این اعمال،چه ضربه ای به ما می زنند!نهال:الحق که تو مادری هستی با بزرگترین قلب در کائنات،چه بسا من اگر به جایت بودم غرشی از روی خشم سر میدادم و می بلعیدم شان!زمین:فرزندم همان گونه که تو فرزندم هستی آنان نیز فرزندانم هستند و پناهی بجز من ندارند...زمین ادامه داد:در بین اینان افرادی هم هستند که در ازای محبت ما نه تنها بذر می کارند بلکه به پاک شدن مان از آلودگی های مختلف و زباله های همنوعانشان کمک می کنند،اینان بفکر سرنوشتمان هستند،چون می دانند زندگی فرزندان خودشان وابسته به ادامه ی حیات ماست...آری فرزندم این گونه است که تعادل و به همراهش عدالت برقرار می‌شود،بنابراین تو هم بدون ترس و تردید تا جاییکه می توانی سبز باش و سربلند...??????✌️قطعه ی پیانو در نسخه ی صوتی:{Ludovico Einaudi - Divenire}https://youtu.be/TCGvZCbcE0Qتصویر استفاده شده در متنم:{Momo Art}https://www.artstation.com/anitadoll</description><category>نسترن ایلداری</category><author>نسترن ایلداری</author><pubDate>Tue, 20 Apr 2021 22:41:58 +0430</pubDate></item></channel></rss>