https://virgool.ir/feed/@m_84709848fa2026-11-11 22:48:39https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_84709848https://virgool.ir/@m_84709848/ایران-xcrqhbts5sjf از اذان صبح گاهی اش تا شام گاهش به سوی اعدام میرویم ! به سوی صدای خروشان ظلم میرویم . به سوی بدتر از بدتران ، یه سوی گردش تاریخ ؛ تاریخی که سنگ نگاره هایش سخن میگوید ، از نگاه های ظالمانه مردمان اطراف می گوید ، از صدای بی صدای فرزندانش ، از غارت غارت گران و سکوت کردن آنان که نباید سکوت میکردند .چرا و به چه عنوان ، تاریخ میگذرد ، نوشته میشود، خوانده میشود و برمیگردد ؟ چندین و چند هزار نفر نفس ها را از دست دادند ؟ چندین و چند هزار نفر آرزو را باختند برای ریشه در اعتقاد ؟ تاریخ گنجینه ای پر از تجارب بزرگان و کوچترآن ک همه و همه باز میگردد باز به سوی آغوشمان ؛ اکنون چندین و چند هزار نفر آینده را باختند از برای اشتباهات ، اشتباهاتی ک نفس میبرد ، کودک دو ساله را با گلوله ای آهنین از دل آهنین هموطنش به سوی بهشت خیالی یا حقیقی می بَرَد ، چگونه وبه چه علت میزنند ؟ چرا میکشند ؟ چنیدن درهم ها صرف پرده های عزایشان شد ؟ چندین درهم ها صرف آدم هایی شد که شب ها با اذان مغربش بزنند و بگیرند و تجاوز کنند و با اذان صبحش بُکُشند و آب هم از آب تکان نخورد ؟ کدام یک از آن لشکرها که از آنها سخن میگویید پاسخگو هستند ؟ پاسخ ؟ هیچکدام ؛ مهم است ؟ خیر . تاریخی که سال هاست در تمام نواحی آموزش میدهید چه میگوید ؟ چند بار افتخار کردید ؛ به چنین سخن هایی که نتوانست جان کسی را پس بگیرد؟ حال چندین بار به دلاور مردانی همچون ، مثال هایی که گر زد نگاهتان را از سوی نگاهان مردمانتان میبرید افتخار کردید ؟ سوال بس است ؛ سخن کافیست ، ما میگوییم 《آمدند و کندند و سوختند و کشتند و بردند و خواهند رفت 》NaZaNiNNaZaNiNTue, 14 Mar 2023 02:41:16 +0330https://virgool.ir/@m_84709848/انتظار-gtxp4zr1vvhm《انتظار ، واژه ای نه رنگین و زیبا، بلکه سیاه و مبهم که از دل تاریکی ، سر به فلک کشیده است ؛چونان که آدم ها و آدم ها سخن گفتند از وصف این واژه ، کلمه ای که در اعماقش غم لانه کرده ، صدای سکوت شهر در چشمان انتظار نقش بسته است ؛ به طوری که هرگاه موجودی از این طبیعت در سیاه چال انتظار غرق شود ، تنها و تنها صدای سکوت میشنود ، صدای گریه های بی وقفهء منتظر در پستو دلش ، چونان که برق نگاهش از برای رسیدن یار خموش شده است ، گرد بادی که رها کردنش دشوار تر از دشوار است ، گردبادی که منتظر یک حرکت است تا در خودش آدمیزاد هایی را حبس کند که تنها گناهشان دل بستن به آنی بود که نبود ، نمی آید و نخواد آمد ؛ اما دل است ، صدایش کوتاه است اما تک تک خاطره های بودنش را به یاد دارد از برای همین دست کشیدن از انتظار ساده نیست ، رها شدن از گردباد انتظار دلی همچو سنگ میخواهد ، آن که از آمدن آنکه نمی آید دل کنده باشد . از دور نه تنها هر چیز زیباست بلکه انتظار زیبا تر ، اما نزدیک که میشوی صدای غم از دور برای حبس تو در زندان انتظار دست و پنجه نرم میکند .هر چه بیشتر در سیاه چال انتظار غرق شوی ، صدایت مبهم تر میشود از برای مردمان این شهر و دیار 》 NaZaNiNNaZaNiNTue, 14 Mar 2023 02:37:38 +0330