https://virgool.ir/feed/@m_84666532fa2026-11-11 07:16:31https://files.virgool.ir/upload/users/3303569/avatar/YFgTQc.jpghttps://virgool.ir/@m_84666532https://virgool.ir/@m_84666532/اشک-ساز-ueebxcfsjhx8من همیشه آدم گریه کُنی بوده اَم. همیشه در هر حال میتوانستم برایِ خودم،برایِ تو،برایِ او،برایِ زنده اَش،برایِ مُرده اَش،گریه کنم.برایِ کسی که عاشق بود،از ذوق.برایِ کسی که عاشق نبود،از غَم.برایِ عشقی که مالِ من بود،از تهِ دل.برایِ شخصیتِ مورد علاقه اَم در فیلم.برایِ شخصیت مورد علاقه ام در داستان.این یک رویداد همیشگی بود در من و خیلی از دخترانِ سرزمینم،که اشکال ندارد اگر گریه کنی!گاهی گَمان میکردم آدم ها نیاز دارند برایِشان گریه کنی.برایِ ناراحتیشان،برایِ زیباییشان که کسی نمیگفت،برایِ قصه دَست ها،برایِ شورِ بوسه ها،برایِ شدت حصار کشیدن ها،برایِ نوع نگاه ها،برایِ قلم نویسنده ها،حتی بزغاله هایی که به حصار میکشیدم،حتی حیواناتی که در کودکی از دست دادم..همیشه آدمی بودم که حاضر بودم هم برایِ خود،هم برایِ دیگران و هر موجودِ زنده ی دیگری گریه کنم.اما نمیدانم چرا در هیچ کتابی،توصیفی برایِ گریه کن ها نبود!؟خُنیانگر.خُنیانگر.Tue, 04 Jun 2024 18:00:53 +0330