<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های یک نویسنده عاشق کتاب</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_84640831</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 04:20:39</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>یک نویسنده عاشق کتاب</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831</link></image><item><title>ویرگول را فراموش نکنیم</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/ویرگول-را-فراموش-نکنیم-xcleijmnnigx</link><description>خب سلام من حرف خاصی نداشتم ولی خواستم چند نکته ای بگوییمیکی این که ظاهرا افراد در ویرگول کمی کم شدن اینجا یکی از بهترین محفل هایی بود که شناختم دوباره بنویسید لطفا درسته خیلی باگ داره و خیلی اذیت میکنه ولی شیرنی نوشته هاتون به سختیش می ارزهدوم این که من نمیخوام در ویرگول کم رنگ شوم فقط کمی نبودم و در روز های آتی بازمیگردم سوم این که میدونم داره روز ها سخت میگذره ولی بیاین کنار هم با کمک هم این روز ها رو بگذرونیم</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Wed, 24 Jun 2026 16:09:33 +0330</pubDate></item><item><title>جهان در یک تکه شعر</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/جهان-در-یک-تکه-شعر-bc2l6tylvt5n</link><description>....من شعر همه ی آدمیان و عالمیان رادوست دارم و عشق میورزم برایشانولی شعر آن حضرت که  میگوید دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچدانی که از آدمی چه ماند پس مرگعشق است محبت است و باقی همه هیچرا میپرستم همه روز به راستی چرا انسان نمیفهمد؟زندگی یک بار است  ، عشق یک بار است ، مرگ یک بار هست، شیون بعد مرگ معشوق هم یک بار است؟چرا انسان نمیفهمد؟نه قارون با گنجش بهشت را خرید ، نه فرعون نجات یافت از دریای نیلچرا انسان نمیفهمددل پاکو خالص مانده و میماندنش در یاد ها عاشق آن را میپرستد ، شاعر از آن مینویسد واین گونه میماند در یاد هاچرا انسان نمیفهمد چرا انسان نمیفهمد؟</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Sat, 06 Jun 2026 14:34:39 +0330</pubDate></item><item><title>تا به حال شده نوشته هایت را پاره کنی</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/تا-به-حال-شده-نوشته-هایت-را-پاره-کنی-wxmgo5yszfvu</link><description>اکنون من روی زمین نشسته ام ومنتظر آغاز کلاس های آنلاینم و از سر بیکاری نوشته های روزانه ام را زیر ورو میکنم . یک سوالی برایم پیش آمده که دوست دارم جواب دهید . این که تابه حال شده نوشته هایت را پاره کنید ؟ برای من هزاران بار این اتفاق افتاده، تقریبا عادتم شده ،عادت همیشگی ! من به نوشتن علاقه دارم. هر گاه که قلم در دستم را میچرخانم و مینویسم تمام روحم را روی قلم می آورم و با جان و دل روی کاغد چیزی ثبت میکنم و وقتی که میخوانم هم خیلی آن را دوست دارم و گاهی به دیگران هم نشان میدهم اما بعد خیلی یهو از آن زده میشوم و بعد از ان بدم میاید و دیگر تعریف های دیگران از آن نوشته را باور نمیکنم و بد جایی که آن نوشته را پیدا می شود در سطل زباله است عجیب است مگر نه ؟ میدانید میخواهم یک اعتراف کنم . من از خودم بدم میاید ، از زندگی بدم نمیاید ها ، اتفاقا عاشق زندگی کردنم ، عاشق لحظاتی که همه چیز بد است ولی باز خورشید غروب و طلوع میکند هستم ولی من از خودم متنفرم .چون فکر میکنم آدم بسیار کوچک و ناچیزی هستم که نمیتوانم به کسی کمک کنم و به همین دلیل از خودم بدم می آید و برای این که از خودم انتقام بگیریم ، نوشته هایم را پاره میکنم حتی اگر بهترین نوشته در جهان باشد . من آدم بدی ام ؟ نه بخاطر این که به جای انتقام گرفتن از خودم گریبان نوشته ها را میگیرم بخاطر این که هیچ کس به من اهمیت نمی دهد و گاهی عقایدم را مسخره میکنند آیا آدم بدی ام ؟ شاید من زود خودم را قضاوت میکنم شاید یک روزی در یک جای دنیا دست یک نفر را بگیرم خاک های روی لباسش را بتکانم و بگویم همه چیز درست میشود و بعد یه دل سیر برایش حرف بزنم و او حتی یک بار هم که شده مسخره ام نکند و به من و عقایدم اهمیت دهد و من بدون هیچ ترسی حرف بزنم ، شاید تا آن روز سعی کنم دیگر نوشته هایم را پاره نکنم میدانم که میتوانم و اگر شما هم پاره کنید دوست دارم کمی از قضاوت کردن خودتان بردارید .(لطفا این متن را منتشر کنید من فقط کمی درد و دل کردم حتی ما نمیتوانیم کمی درد و دل کنیم لطفا منتشر کنید)</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Mon, 11 May 2026 13:42:14 +0330</pubDate></item><item><title>دیاری آشنا ، مردمی آشنا ، تاریخی آشنا</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/دیاری-آشنا-مردمی-آشنا-تاریخی-آشنا-rounhdrgvzdd-rounhdrgvzdd</link><description>من دختری هستم از دیاری آشنا با مردمی آشنا و تاریخی آشنا! مینویسم تا این روز ها هرگز از ذهن مردمان نا اشنا پاک نشودمن از دیار پاک و آشنایی مینویسم دیاری به نام ایران .من از میان مردمی مینویسم که جدشان آریایی بوده اند و به قدمت بسیار در این سرزمین نفس کشیده اند .من از تاریخی مینویسم که جهان در میان پیشرفت بسیار است ، و در میان این پیشرفت ها کسانی بوده اند که سوختند و ساختندمن از مکانی می نویسم که تاریخ هر لحظه تکرار می شد چون که مردمانش تاریخ را فراموش کرده بودندمن جایی نفس میکشم که برای فراموشی غم از دست دادن فرزند مادران میرقصند .من از مردمی حرف می زنم که حاضرند تکه تکه شوند ولی سختی های زمانه شان بر دوش آیندگان نیافتد .من از غیرتی حرف میزنم که اگر جوی خونی هم ساخته شود غیرت و مردانگی نمی لرزد .من در زمانی صحبت میکنم که مردمان دیارم برای زنده ماندن کار میکنند نه برای زندگی کردن .من ثروتی در این دیار دیده ام که با بی فکری سوخت و از بین رفت .من از جوانانی می نویسم که برای آرزو های کوچک خود به دنبال آزادی بیان بوده اند .من در تاریخی زندگی می کنم که صدای مردم خاموش شده و نا امنی در کشورم موج میزندای مردم سرزمین های دور و نزدیک ، ای مردم دیار آشنا و ناآشنا ، من این ها را نگفتم که تاریخ فراموش کند ها ! من این ها را گفتم که صد ها سال بعد ما را با اسمی دیگر نخوانید و ننویسید و هرگز از خون جوانان ما نگذرید.(این نوشته را قبلا نوشته بودم و حیفم آمد فقط در میان پیش نویس هایم بماند پس به همین دلیل ثبت کردم)</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Sun, 03 May 2026 18:11:33 +0330</pubDate></item><item><title>زندگی</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/زندگی-pzrnltmgyt7o</link><description>زندگی زیباستزندگی تکه ای قلب استتکه ای جان استزندگی دعوای آخر کیک استخواندن فارسی اول مهر استزندگی بوی غذای مادر استزندگی یک خواب شیرینلا به لای دفتر املا استاصلا میدانی اصل کلامم چیست ؟اصل حرف ما این استکه زندگی یعنی عشقورزی بر لحظه لحظه زندگی ❤</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Fri, 10 Apr 2026 23:12:17 +0330</pubDate></item><item><title>جنگ آغاز شد جنگی میان کشور ها و میان احساسات</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/جنگ-آغاز-شد-جنگی-میان-کشور-ها-و-میان-احساسات-ovpuh6pz0gsz-ovpuh6pz0gsz</link><description>سلام خوب هستید ؟ الان نمیتوانم امیدوار باشم آنقدر خوب باشیدکه لبخند هیچ گاه از صورتتان پاک نشود ولی خب... انسان به امید زنده است . در این شرایط خیلی دلم میخواست چیزی بنویسم ولی ذهنم یاری نمی داد و دستانم جانی برای نوشتن نداشت و در ضمن اینترنتم بالا نمی آمد . نمیدانم از کجا شروع کنم از فکر هایم یا حسم از شروع جنگ نمیدانم ! از شروع جنگ میگویم از شنبه ، شنبه روزی است که هیچ گاه به جنگ در آن زمان فکر نمی کنیم زیرا شنبه آواری از مشکلات را بر سرمان می ریزد و دیگر وقتی برای تحلیل سیاسی نداریم . زنگ اول ریاضی داشتیم معلم ریاضی در حالی که غر میزد که چقد سر و صدا می کنیم و عقبیم درس میداد که یک صدا آمد مثل بمب ولی دور بود ، ،کسی از عقب کلاس گفت :&#34; بالاخره ترامپ زد .&#34; معلم ریاضی با اخم کردن او را ساکت کرد اما چیزی درونم شکست چیزی مثل امید و چیزی روشن شدچیزی مثل بلاتکلیفی . زنگ دوم فارسی داشتیم و از قضا معلم فارسی از هفته پیش با ما در لج افتاده و گیر میداد. دوباره همان صدای زنگ پیش در گوشم پیچید و این بار زود تر از دانش آموزان معلم گفت&#34; جنگ دوباره شروع شد . ولی من نمی ترسم و حوصله ترس شما را ندارم &#34; بچه ها بلاتکلیف مانده بودند نمیدانستند که واقعا آمریکا زد یا از روی لج، معلم فارسی این گونه گفت تا این که یک ربع بعد صدای ناظممان را از توی بلندگو شنیدیم که میگفت :&#34; خونسرد باشید . حمله ها از کشور های دیگر آغاز شده پس بدون عجله به خانه هایتان بروید .&#34; ولی چگونه خونسزد باشیم زمانی که میدانیم قرار است چند جوان این میان دوباره کشته شوند و در آخر هیچ ظلمی به پایان نرسد ،نه نمیشود خونسرد ماند. من و دختر خاله ام و دختر دایی ام در یک مدرسه هستیم شنبه دختر دایی ام غایب بود و دختر خاله ام مرا به حالت شوک شده و متعجب در راهرو دید و دستم را سفت گرفت و مرا باخود کشید تا با هم از آن مدرسه نجات پیدا کنیم. او دست مرا ول نمیکرد و مدام زیر لب چیز هایی میگفت . او مرا تا خانه خودشان کشید . داخل خانه شدیم و او وقتی پایش به خانه رسید شروع به فریاد کشیدن و گریه کردن کرد و به زمین و زمان فحاشی کرد ومن باخودم گفتم چرا ؟چرا زندگی ما این گونه شد ؟چرا ما این همه اتفاق در عمر کوتاهمان افتاد و چگونه از همه ی این اتفاق ها جان سالم به در بردیم ؟ خاله ام شروع به زنگ زدن به دیگران کرد تا شاید از نگرانی هایش کمی کاسته شود . وقتی به مادرم زنگ زد تا از او را آرامش خاطر سازد مادرم به او گفت که به خانه مادربزرگم میرویم و الان او کمی وسیله جمع می کند دختر خاله ام که با گریه کردن کمی آرام شده بود و آرام فکر می کرد ، من هم فکر میکردم چون که کاری جز فکر کردن نداشتم باخودم گفتم چرا ایران این گونه شد ؟آیا مردمش خطایی کرده اند که این اتفاق ها تاوان اشتباهشان است یا همه ی این ها امتحان الهی است که ما را بیازماید . شانه هایم می لرزید پاهایم بی قرار بودند و تکان تکان می خوردند و اشکی گرم بر صورتم جاری بود . مادرم به هزار بدبختی رسید و ما با هم با هزار بدبختی دیگر به خانه مادربزرگم رسیدیم . آن جا همه از کوچک و بزرگ به انتظار اتفاقی نشستیم . حس انتظار بدون هیچ اثری بدترین چیز است ،تو منتظری که اتفاقات بد تمام شود در حالی که نمیتوانی برای از بین بردن ذره ای بدی اقدام کنی و باید در آن بدی بسوزی و بسازی . میدانم که میدانید که بعد چه شد پس چیزی نمیگویم از سیاستی که اعتقاد دارم ونمیپرسم از سیاستی که شما اعتقاد دارید تا زمانی که آزادی بیان داشته باشم . می خواستم کمی بنویسم از سیل احساسات بدی که با یک اتفاق یاد آور اتفاق های گذشته بود سبک شدم و از خواندن شما هم متشکرم .۱۴۰۵/۱/۲۱: این نوشته را اوایل جنگ نوشتم و اکنون درخواست ثبتش را توانستم بدهمماشدگریه</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Fri, 10 Apr 2026 23:11:44 +0330</pubDate></item><item><title>نا امید نباش زندگی دو روز است❤</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/نا-امید-نباش-زندگی-دو-روز-است❤-jva74odufsnz</link><description>سلام سلام خوب هستید ؟ امیدوارم آنقدر خوب باشید که لبخند از لبانتان پاک نشود . نمیخواهم درباره ۴۰ روز جنگ و آتش بس حرف بزنم  نمیخواهم درباره سیاست حرف بزنم ، نمیخواهم درباره نا امیدی حرف بزنم . اتفاقا میخواهم درباره امید و قدم به جلو برداشتن حرف بزنم . ۴۰ روز بدون هیچ امیدی  فقط نفس کشیدیم ولی حالا وقت آن رسیده دوباره تلاش کنیم .  من تغییر کرده ام ، دیدم به دنیا عوض شده ،شما را نمیدانم . میخواهم از این به بعد بیشتر لبخند بزنم ، میخواهم بیشتر تلاش کنم ، میخواهم بیشتر فکر کنم، میخواهم بیشتر لذت ببرم . ما در زمانی از تاریخ زندگی میکنیم  که معلوم  نیست فردا چه میشود . پس چرا بیشتر لذت نبریم ؟ پس چرا بیشتر تلاش نکنیم ؟ بهتر نیست زود تر به آرزو هایمان برسیم تا زمانی که زنده ایم ؟ بهتر نیست  دل افراد را  بدست بیاوریم  تا دلشان را بشکنیم ؟ من تغییر کرده ام . امیدوارم با این نوشته ام کسی از ناامیدی در بیاید و او هم تغییر کند تا من در زمان زندگی ام به یک فرد کمکی کرده باشم.ناامید نباشیم ، دل نشکانیم ، تلاش کنیم   شاید دیگر نشود.❤🌱</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Fri, 10 Apr 2026 23:09:07 +0330</pubDate></item><item><title>ویرگولی در زندگی</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/ویرگولی-در-زندگی-b7qe33qkvcaq</link><description> سلام سلام خوب هستید ؟ امیدوارم انقدر خوب باشید که  هیچ وقت خنده از لبانتان پاک نشود. خواستم در مورد  چیزی بنویسم، نمیدانستم چه فکر کردم ودرنگ، تا به یاد آوردم.ویرگول .جایی است که تازه با آن آشنا شده ام اما  بسیار از آن آموختم جایی است که می شود پاتوق کتاب خوان ها شود در زمان های کم آن ها .بعد از آشنایی با ویرگول بسیار در موردش فکر کردم ،فکر کردم ،فکر کردم . تا به حال از زمانی که با این علامت نگارشی در فارشی آشنا شده بودم در موردش این قدر فکر نکرده بودم حتی در آن زمان که کوچک بودم و با معنی اش باید آشنا میشدم . ما یاد گرفته بودیم که هر جا ویرگول دیدیم صبر کنیم ،مکث کنیم  ، بعد جمله را ادامه دهیم اما چرا جای دیگر از آن استفاده نکردیم چرا ؟ چرا وقتی که  برای مدرسه شعر حفظ میکردیم صبر نکردیم و به معنایش فکر نکردیم و گذشتیم ؟ چرا در خواندن بعضی از کتاب ها صبر نکردیم و دوباره نخواندیم و گذشتیم؟ چرا هنگام رد شدن از خیابان ها صبر نکردیم و نگاه نکردیم و گذشتیم؟ چرا هنگام عصبانیت صبر نکردیم وفریاد کشیدیم و گذشتیم؟ چرا ؟ خواستم بگویم اندکی صبر کن ای دوست و از مسیر لذت ببر ، خواستم بگویم  هر چرا دیدی چه خوب و چه بد سریع رد نشو  و کمی صبر کن. مگر کسی ما را دنبال کرده است که میخواهیم روز را به شب برسانیم و شب را به روز ؟ مگر به ما جایزه دادند برای این همه عجله کردن ؟ بیایید قرای بگذاریم که کمی صبر کنیم و ویرگولی بین زندگی مان بیاندازیم و فکر کنیم. من یول میدهم به قرارمان عمل کنم و شما هم قول بده و کمی صبر کن .</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Thu, 26 Feb 2026 17:20:41 +0330</pubDate></item><item><title>نوشته های یهویی از آخر هفته</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/نوشته-های-یهویی-از-آخر-هفته-rkigsivudm0x</link><description>سلام سلام خوب هستید ؟ امیدوارم انقدر خوب باشد که یک لحظه هم خنده تون از لباتون پاک نشه . امروز آخر هفته است و من خوشحالم ، من همیشه از آخر هفته خوشم میاد از چهارشنبه ها خوشم میاد . آخر هفته ها این جوری است که لباس مدرسه ات را توی کمد می گذاری و نفس راحت می کشی . کتاب های درسی ات را میگذاری کنار و از توی کشو کتاب داستانی مورد علاقه ات را بیرون می آوری . من خوشحالم چون امروز چهارشنبه است ،درس هایم سبک است ، میتوانم روی داستانم کار کنم ودر ویرگول متن های جالب بخوانم ، این همه دلیل برای خوشحالی چرا ناراحت باشم . گفتم حالا که خوشحالم بنویسم از زندگی، از درس و مشق ، از بوی خوب آخر هفته این همه دلیل برای نوشته های یهویی دارم آن وقت ننویسم . من عاشق نوشته های یهویی ام . اکنون دفتر های نویسندگی ام کنارم گذاشتم و لپتابم را روشن کردم تا روی داستانم کار کنم . کتابی هم برای خواندن از کتابخانه گرفته ام ، زیاد جالب نیست ولی خب.... برای من که خوره کتاب دارم بهترین چیز است . وسایل دستبند سازی هم گوشه ای گذاشتم تا برای عزیزانم دستبند درست کنم . دلم یک خوراکی خوشمزه می خواهد ولی نمی دانم چه . یک عالمه درس دارم ولی خواستم از حس خوب آخر هفته ام لذت ببرم از کتاب، از داستان و شعر نویسی ، از دستبند سازی ، از فیلم دیدن و خوردن غذای خوشمزه ، از مهمانی های شبانه و خنده ها ی زیاد و صد البته از نوشته های یهویی در ویرگول !</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Wed, 25 Feb 2026 18:28:41 +0330</pubDate></item><item><title>امید رسیدن</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/امید-رسیدن-vpnaoexrdmg3-vpnaoexrdmg3</link><description>درختان سر به فلک کشیده اند وآفتاب آسمان را شکافته استمن امید رسیدن دارمشاید آن سوی تپه هاخانه ای باشد با آدم های خوبزمین را شخم زده باشند با امیدو کاشته باشند بذر هدفشاید آن سوی جاده بهتر باشدبیا نا امید نشویماین غروب و شب می گذردتو در گرگ و میشمی رسی به آرزو هایت❤</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Fri, 13 Feb 2026 17:00:24 +0330</pubDate></item><item><title>من</title><link>https://virgool.ir/@m_84640831/من-ltpz9llqcq7q</link><description> سلام  من یک نوجوانی هستم که متفاوت فکر میکنم . به جای  ترند و مد و این جور چیز ها دنبال کتاب و ورزش  هستم . من به جای سیگار کشیدن و چت کردن و  اکسپلور گردی  غرق کتاب خواندن و  ورزش کردن و تلاش برای زندگی ام بودم . من متفاوت فکر میکنم . وقتی که همه بهم میگن خرخون ، من برای نمره ۲۰ تلاش میکنم ، وقتی همه بهم میگن  چرا انقدر کتاب میخونی مگه توی اون  کتاب چخبره ، من توی  داستان کتاب هدم غرق میشم ، وقتی همه میگن چرا انقدر ورزش میکنی ، من در حالی که خیس عرقم  رویای قهرمانی می پرورانم . این منم من را عقب مونده و بچه مثبت صدا نزنید . من ذهنم را برای  موفقیت باز میکنم و سعی میکنم از لحظات زندگی ام به خوبی استفاده کنممن هیمنم که هستم!</description><category>یک نویسنده عاشق کتاب</category><author>یک نویسنده عاشق کتاب</author><pubDate>Thu, 12 Feb 2026 23:12:54 +0330</pubDate></item></channel></rss>