https://virgool.ir/feed/@m_84289468fa2026-11-12 06:28:59https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_84289468https://virgool.ir/@m_84289468/با-کرونا-دوست-باشیم-pg0tfue6tucfروشنایی امید در شبهای تاریک کرونا 19بهمن98ساعت 7:30 صبح به یاد دارم که شتابزده و تند تند با حالتی میان راه رفتن و دویدن راه خانه تا مدرسه را طی میکردم،در واقع '7:30 ساعتی بود که من میباستی در مدرسه حضور داشته باشم ولی چه عجب که طبق معمول تمام 11 سال گذشته دوباره و دوباره در رسیدن به مدرسه تأخیر داشتم و فقط چند دقیقه ای قبل از معلم به کلاس میرسیدم که این هم خالی از لطف نیست حداقل به تدریس معلم که میرسیدم:) و ذهنم که این شرایط هیچ برایش تازگی نداشت و خیلی هم عادی جلوه میکرد مدام دور و بر خبرهایی که آن روزهای اخیر شنیده بودم پرسه میزد یک بیماری...یک بیماری نشأت گرفته از چین...بیماری که نامش را هنوز نشنیده بودم یا شاید هم شنیده بودم و یادم رفته بود.همزمان با شدت گرفتن این افکار نمیتوانستم بر فایل صوتی کتابی که از هدفون بی سیمم پخش میشد متمرکز شوم بهتر بگویم اصلا حواسم به روایت گوینده از کتاب نبود انگار که یکی از آثار داستایوفسکی بود.کمی بعد رطوبت قطرات ریز بارانی که در شرف شدت گرفتن بود را روی صورتم احساس کردم،چترم را برنداشته بودم چاره ای نبود،کلاه کتم را روی سرم کشیدم و در حین دویدن گفتم :ای کاش هدفونم ضدآب بود!.در کلاس را بازکردم و با هوای گرم و مانده اش مواجه شدم،بچه ها از سر تا ته کلاس صندلی ها را دایره وار چیده و نشسته و سخت مشغول بحث و گفتوگو بودند،سوژه مورد بحث هم صد البته بیماری بی نام و نشان بود. یکی میگفت:"میدونستین این بیماری اصلا و ابدا هیچ علائمی نداره یعنی آدم همینجوری که تو خیابون راه میره یه دفعه از هوش میره و دیگه بای بای"دیگری جواب میداد:"اتفاقا تو بعضی از موارد خودشو نشون میده شبیه همین آنفولانزاست دیگه" یکی از نظرمندان:"این یه ویروس حیوانیه نشأت گرفته از خفاش هاست و دلیل انتقالشم به انسان مصرف سوپی در چینه که مواد اولیه اش خفاشه!!!"یکی دیگر از صاحبنظران با تکبر:"نخیر تو خیلی از رستورانهای اونجا مار سرو میشه و گفتن که خفاش ها طعمه مار ها شدن و اینطوری به انسانها رسیدن"یکی از مدعیان:"منظورت جغده دیگه نه؟چون مارهام توسط جغدا و پرنده های بزرگ دیگه شکار میشن...و"من هم بالاخره به حرف آمدم و اظهارکردم که:"بچه این همش به چرخه طبیعت و از این دست مربوطه فکر کنم همشون ممکن باشن تازه.."دوستم به میان حرفم دوید و داد زد:"ول کنین شمام حالا کدومتون مار و خفاش و پرنده و چرنده میخوره که قراره مریض شه به ما چه اصن،تا بخواد به ایران برسه..!" بعد از این هم که بحث مسری بودن و...پیش آمد و با سررسیدن معلم آرام پیش صندلی ام که در گوشه ته کلاس بود خزیدم و ساعت های پیش رو را به امید اتمامشان در سکوت و با آرامش انتظار کشیدم.چیزی که بالاتر وقت گزاشتید و خواندید(چنانچه فکر نکرده باشید که وقت هدردادن است)چکیده ای از خاطرات و روزمرگی های زندگی یکنواخت و کمتر هیجان انگیز نویسنده میباشد.شاید هم متوجه شده باشید که شخص روایتگر که من باشم، دلبستگی خاصی به درس و مدرسه اش ندارد یا دست کم نداشت و مدرسه را به امید برگشت میرفتم.ویروس بی نام و نشان به زودی همان قدر نام و نشان یافت که تئوری بیگ بنگ در پیدایش هستی.بالاخره اوایل اواخر اسفند ماه قبل از اینکه با بچه ها کمر به تخته کردن مدرسه ببندیم، کرونا جان زحمتمان را کم کرد و این کار را خود به عهده گرفت. بله ویروس کرونا بال درآورده!!!چین و کشورهای همسایه که هیچ به ایران و کل جهان کروی شکل مان رسیده. برای ما سال آخری ها که کل ترس و دلهره و کابوس و دلمشغولیمان کنکور بود،فکر اینکه کرونا این طور در برابرمان قد علم کند بعید به نظر میرسید مگر چه شده بود یک هفته تعطیلی مدارس که به جایی بر نمیخورد میخورد؟؟به این ترتیب تعطیلی ها به دنبال هم آمدند و اگر آن ها را به هم گره بزنیم به پای طویل ترین خط راه آهن دنیا که از هشت کشور میگذرد، خواهد رسید.از این توضیحات اغراق آمیز که بگذریم، بعد از گذشت چند هفته تا چند ماه که خبر رسید کل درسها و امتحانات و آزمونهایمان مجازی شده و میبایست از طریق چندین اپلیکیشن درس بخوانیم، تازه به عمق فاجعه پی بردیم:من که ابدا با تدریس آنلاین و مجازی موافق نبودم و تا چندی پیش هم به آن خو نگرفته بودم. به این منظور که:"ما به زور سر کلاس میشینیم و با این وجود هیچیم بارمون نیست الان روبروی گوشی و تبلت و لپ تاب...بشینیم درس بخونیم نه...!پیشتر خیلی پیش آمده بود که برای درک و تحلیل و بررسی نکات درسی به اینترنت مراجعه میکردم ولی انتقال و تدریس این حجم از دروس فقط توسط اپ هایی نظیر تلگرام و واتس اپ سنگین تمام شد. با توجه به سختی و قطع و وصل شدن vpn های مختلف، امکانات کمتر واتس اپ و دو دستگی دانش آموزان برای طرفداری و انتخاب بین تلگرام و واتس اپ من تصمیم گرفتم که آنها را رها کنم و خودم به تنهایی درس بخوانم.موضوع تدریس آنلاین نبود،عدم آمادگی ما در این زمینه بود.قضیه تا جایی مطلوب پیش رفت که نمرات امتحانات نهایی ام از حد انتظارم بالاتر بودند؛ از این بابت خوشحال بودم ولی دقیقا بعد از کنکور بود که پی بردم چه لطمه ای به خودم وارد کردم و پشیمانی...مرور روزهای کسالت بار قرنطینه هیچ جالب نیست، اما مجبورم اعتراف کنم که این کرونا که به تدریج کوید19 شد چگونه سرنوشت معلق مان را در هوا قاپید و چنان در مشت فشرد که آرزو ها و اوقات خوشی که هیچ زندگی را در هم شکست.افسرده شدم. افسرده و کسل و بی حوصله اگر پیشتر گوشه گیر بودم، الان دلم میخواست گوشه دیوار را بتراشم و داخل آن محبوس شوم.روزهایم با بطالت و بیهودگی سپری میشد. خبری از بیرون رفتن با دوستان،کافه،رستوران،کتابخانه،مهمانی و سفر و این جور چیزهای سرگرم کننده نبود. فقط من بودم و تنهایی و خیره نگریستن به دیوار های بی حال و البته گوشی ام!!!دیگر از گوشی ام خسته شده بودم.خسته از موسیقی، از فیلم و سریالهایم و از هر چیزی که به فکرم میرسید.بسی جای تاسف است که حتی از خواندن کتابهای نخوانده و خوانده درون کتابخانه کوچکم بیزار بودم.برای من خستگی از کتابها یعنی ناامیدی مطلق، یعنی کشتن تنها چراغ راه تاریک و ناملایم زندگی، یعنی آنسوی دلسردی...اگر بخواهم از چیزهایی که مرا با امید آشتی دادند بگویم، باید به دنیای علایق و اندیشه های کوچک و بزرگم که این روزها اغلب اوقاتم را به خود اختصاص میدهند، پا بگزارم. من که دیگر به باشگاه و سالن های ورزشی که قبلا به طور مرتب مراجعه میکردم، نمیرفتم تصمیم گرفتم با استفاده از اپلیکیشن های سلامتی و ورزش فعالیت خودم را ادامه دهم و بعد از اندکی جستجو توانستم اپ ها و برنامه های کاربردی قابل اعتماد و مفیدی را پیدا کنم. الان هم که از پیشرفتم راضی ام و توانسته ام طبق این اپلیکیشن ها برنامه تغذیه مناسب و دلخواهم را تنظیم کنم. یکی دیگر از علایقم که مایلم به حرفه ام تبدیل شود، مترجمی است. من مترجمی را از چند سال پیش و همراه یکی از دوستانم شروع کردم، در آغاز فقط مایل به ترجمه اشعار و آثار محدود و دلخواهم بودم اما با تا به الان موفق به ترجمه چندین جلد از آثار موردنظرم شده ام. با وجود اپیدمی کرونا دیگر امکان رفتن به کتابخانه به همراه دوستانم برایم فراهم نبود و مدتی از این کار دست کشیدم. درست است قبلا از هم دیکشنری های مختلف به منظور ترجمه نوشته ها استفاده میکردم اما امروز با وجود کرونا توانسته ام مترجم مسقتلی باشم، که کار ترجمه را با زمانبندی مناسب و کیفیت بالاتر و البته به کمک گوشی ام دلبندترین دوست و همراهم در طول این چند ماه و با کمک اپ های مختلف به انجام برسانم. دودستگی زمان باعث میشود بگویم قبل از کرونا و بعد از کرونا قبل از کرونا مرجع من برای دیدن مستند ها یوتیوب بود و هنوز هم هست. این برنامه از خیلی وقت پیش مورد علاقه ام بود و بخش بزرگی از آموزه هایم به همین اپ مربوط میشود.از ایرادات یوتیوب:●وقتی به بخش watch later میروم،باید چند صد ویدیوی را که قبلا ذخیره کردم رد کنم تا به ویدئو مورد نظر برسم که زمانبر است.کاش ویدئو های جدید در صدر جدول نمایان میشدند نه ته لیست.●یوتیوب با اضافه کردن بخش دانلود ویدئو ها امکان دانلود و ذخیره شان فقط به مدت دو روز و با کیفیت 720و نه بالاتر در اختیار کاربران میگذارد بهتر بود ذخیره سازی ویدئو ها دائمی و با کیفیت بالاتر انجام میگرفت.●برخی از مستند ها از کیفیت خوبی برخوردار نیستند که این هم به زمان ساختشان برمیگردد ولی به دلیل محتوای خوب و مفید کم بیننده ندارند.خیلی عالی میشد اگر امکان بالا بردن کیفیت این سری ویدئو ها (به طور واقعی نه انتخابی که فقط برای دسته ای از ویدئو ها کاربرد دارد)وجود داشت؛ چرا که ارزشش را دارند و لذت تماشا کردنشان هم به وفور افزایش می یابد.یکی دیگر از برنامه های کاربردی که از آن خیلی بهره میبرم good reads است. من با استفاده از این اپ امکان شناخت کتابهای بی شماری درباره موضوعات مورد علاقه ام داشته ام و تا حدی توانسته ام چندین کتاب را به فارسی برگردانم،اما این اپ فقط جهت معرفی کتاب ها و افزودن به کتابخانه و لیست خوانده یا ناخوانده طراحی شده و امکان دسترسی به متن کتاب وجود ندارد. همیشه دلم میخواست بعضی از کتاب ها را بتوانم دریافت کنم؛چرا که به دلیل نایابی پیدا کردنشان بسیار سخت است و اغلب به فارسی برگردانده نشده اند.●درباره طرح موزه های مجازی که در دوران قرنطینه مورد استقبال قرار گرفت باید بگویم که برای من جدا از خوشحالی، اطلاعات گسترده ای که قبلا از آن اصلاع چندانی نداشتم به ارمغان آورد.به راستی که کیفیت بالا ی تصاویر و قابل رؤیت بودن جزئیات ریز و درشت آثار و سازه های کهن و باستانی طبع هنری_تاریخی ام را بیش از پیش رونق بخشید.و سرانجام این نوشته ها باید اضافه کنم که عادت،رمز زندگی انسان در تمامی دوران ها در هر منطقه جغرافیایی با آب و هوای متنوع ،با هر ملیت و فرهنگ و زبان و تغییرات اقلیمی و حوادث طبیعی و انواع بیماری هاست.این بشر جوری خلق شده که بدون اینکه خودش هم بداند چنان به همه شرایط زندگی خو میگیرد که خودش هم در تعجب است؛چاره ای هم ندارد باید عادت کند باید بتواند فرادیش را بسازد و باید به پایش بسوزد. اپیدمی کرونا برای خیلی ها مرگ و درد و تاریکی،برای بعضی ها فضای پیشرفت در حوزه های پزشکی و درمانی، برای برخی آغاز دیدگاهی جدید به زندگی و برای من هم فرصتی برای کسب تجربیات جدید به کمک گوشی همراهم و فضای مجازی و گجت های مختلف است(هر چند گوشی بیچاره من دیگر قدیمی شده و نمیتوانم از امکانات جدید استفاده کنمシ)فراموش نکنیم که نبض زندگی قبل از ما با ما و بعد از ما هم با قدرت چشمگیرش ادامه دارد پس سعی کنیم نقشی به یاد ماندنی بعد از خودمان به جای بگذاریم:):#با_کرونا_دوست_باشیمTarra.ghTarra.ghTue, 29 Dec 2020 04:38:09 +0330