<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های لونا</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_84022205</link><description>دچارِ ناچاری که جز قلم و کلمات پناهی ندارد؛ درحال تلاش برای بهترشدن?</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:48:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2749139/avatar/0ixyCK.jpg</url><title>لونا</title><link>https://virgool.ir/@m_84022205</link></image><item><title>اتمامِ خود</title><link>https://virgool.ir/@m_84022205/اتمامِ-خود-ssywlyd2rvyb</link><description>وقتی که زنگ زد که تست بگیره ازم پرسید هدفت از نوشتن چیه؟گفتم اینکه یه روزی یه نفر توی یه کتاب‌فروشی با ورق زدن صفحه‌های کتابم لبخند بزنه، حتی شده با خوندن یه جمله‌ش.سه سال گذشته و من الان اینجاماز جایی که الان هستم و با آگاهی‌ای که الان دارم اون کتاب هیچ‌وقت چاپ نمی‌شهحتی اگه بعد من بمونن و یکی چاپشون کنه انقد سیاهن که هیچکس رو نمی‌خندونن، حتی برای یه ثانیهآرهقرار نبود اینطوری شهو آدم امیدواری بودمولی هجوم همه‌چیز باهم اونم توی کمتر از یک هفته می‌تونه از پا درم بیارهدوست داشتم قوی‌تر باشم؟!آره، خیلی دوست‌داشتم ولی به احتمال خیلی زیاد اینم قرار نیست اتفاق بی‌افتهاگه می‌تونستم قبلش باهاشون حرف بزنم احتمالا ساعت ها طول می‌کشید و شاید حتی بهتر می‌شدمولی کلمه‌هام گم شدنگوشاشون هم گم شدنقلب هاشون هم گم شدنفکرنکنی نگشتما!انقد گشتم که بدونم به این راحتیا پیدا نمی‌شه و توان دست کشیدن و تسلیم شدن داشته باشمدلم می‌خواست برای بار آخر بهشون بگم چقد دوسشون دارم ولی همونطور که گفتم کلمه‌هام گم شدن، همینکه پیدا می‌شن و می‌رم دنبال گوشاشون یادم میاد که اوناهم گم شدنگفته بودم قول می‌دم از این سیاهی در بیامفکر می‌کردم راهش خیلی مهمه، که قشنگ باشه، که ترسناک و سیاه نباشهداشتم پیش می‌رفتماااولی خب نشدآره اون فکرای سیاه و ترسناک برنده شدنولی حق نداری حتی یه لحظه فکر کنی که تلاش نکردم و ضعیف بودم، هیچ ایده‌ای نداری که چقد سختم بود و هیچ‌وقت هم نمی‌فهمیآره قرار بود از سیاهی دربیام و آبی شمالان اما حس می‌کنم همینکه سیاه نباشم کافیه، حتی اگه آبیِ قشنگم رو به اون قرمزِ ترسناک بفروشم.خلاصه که نشد دیگهصدام بالا نمیاد، کلمه‌هام گم شدن و گوشات هم دیگه نیستنولی حداقل برای بار آخر می‌تونم اینجا بگمشدوست دارم:).</description><category>لونا</category><author>لونا</author><pubDate>Fri, 28 Jul 2023 08:50:41 +0330</pubDate></item><item><title>آبی.</title><link>https://virgool.ir/@m_84022205/آبی-l5bbbdbxdcus</link><description>اگه شاهین متنا و داستانایی که این روزا می‌نویسم رو بخونه با تاسف نگام می‌کنه و می‌گه:” مگه نگفتم انقد خاکستری ننویس؟”ولی خب چاره‌ای ندارم استادرنگام تموم شدن.آبیم رو قرض دادم به اون و وقتی برش گردوند ته قوطی فقط یکم قهوه‌ای تیره مونده بود، بهش گفتم پس آبی من کو؟ ولی رفته بود و اصلا نشنید که بخواد جواب بده.منم جز آبی و سفید و مشکی هیچ رنگ دیگه‌ای نداشتم خب…تازه استاد یکی پیدا شد، با خودم گفتم آخ‌جوننن یکم از سبزِ پررنگش بهم قرض می‌ده و از سیاهی درمیام:)ولی بعد که یکم گذشت دیدم نه بابا، از این خبرا نیست!تازه استاد، یادتونه گفته بودم یکی پیدا شده که مثل خودم آبیِ آبیه؟یه سال پیش فهمیدم که کوررنگی دارم، طیف آبی و سبز رو درست تشخیص نمی‌دم.ولی خب اون اصلا آبی و سبز نبود که بخوام اشتباه تشخیص داده باشمش، سیاه بود اصلا؛ نه از اون سیاه قشنگا که شب و مداد مشکیام و رنگ چشاش بودن، یه سیاهِ زشت و پلید با لکه‌های کوچیکِ سفید که اون اولا فقط لکه‌های سفیدش به چشمم می‌اومدن و آخرش پدرم دراومد تا خودمو از غرق شدن تو سیاهیش نجات دادم.خلاصه که سخت‌نگیر بهم استاد:)رنگام تموم شدن، رنگای اطرافمم اشتباه انتخاب کردم ولی خب از این به بعد حواسم هست، قول می‌دم از این تیرگی دربیامارادتمند، لونا.</description><category>لونا</category><author>لونا</author><pubDate>Thu, 27 Jul 2023 22:29:04 +0330</pubDate></item></channel></rss>