https://virgool.ir/feed/@m_83977948معلمی که با تمام تحقیرها و ازارهای وارد شده به معلم هنوز به شغلم افتخار میکنم و عاشق کارم هستمfa2026-11-12 13:50:12https://files.virgool.ir/upload/users/2934029/avatar/7CXs8k.jpghttps://virgool.ir/@m_83977948https://virgool.ir/@m_83977948/مرضی-به-نام-فراموشی-ریشه-ها-drjeiknf80rl✍️مهرداد یاسمیبه تاریخ۱۴۰۵/۰۶/۰۹«مرضی به نام فراموشی ریشه‌ها»تراژدی شیفتگان مدیریت در خرم‌آبادحیرت انگیز و عجیب است حکایت میزها و صندلی‌های ریاست؛ گویی جنس چوبشان را از درختی بریده‌اند که ثمره ی عجیبش به نام «فراموشی» است. حکایت تلخ مدیریت در شهر ما، قصه پرغصه مدیرانی است که نافشان را با خاک کوچه‌ پس‌کوچه‌های جنوب شهر و روستاهای اطراف بریده‌اند،کودکیشان در زمین های خاکی جنوب شهر بوده اما به محض آنکه جوهر حکم ریاستشان خشک می‌شود، گویی ریه‌هایشان به هوای جنوب شهر حساسیت پیدا می‌کند و مدام سرفه می‌کنند و دستگاه تنفسی‌شان تنها با اکسیژن کوچه باغ‌ها و خیابان‌های شمال شهر خرم‌آباد سازگار است!این یک «استحاله‌ی جغرافیایی-طبقاتی» است. مسئولی که روزگاری تمام کودکی و جوانی‌اش در میان مردمان خون‌گرم، پرپتانسیل اما دردمند جنوب شهر و روستاهای پرجمعیت که ریشه در استواری بالاگریوه و کوکلا دارند در حاشیه‌ی شهر گذشته است، ناگهان دچار نوعی «نوکیسگی مدیریتی» می‌شود. او می‌خواهد با تزریق بودجه، امکانات و توجهات به شمال شهر، و تضییع و له کردن حق و حقوق جنوب شهر برای خودش یک «اصالت عاریتی» دست و پا کند. و با خرید این اصالت امانتی و با توهم سنگ‌فرش کردن فلان خیابان بالاشهر، قرار است شناسنامه و گذشته‌ی خود را تغییر و این بار نه با تغییر نام و نام خانوادگی که با تغییر محل تولد و سکونت برای خود در میان ژن‌های خوب، اعتباری بخرد.جنوب شهر و روستاهای پرجمعیتی که روزگاری در فصل انتخابات، نردبان ترقی و در راس اتفاقات انتخاباتی و صندوق رأی همین آقایان بودند، به محض پایان شمارش آرا، به بایگانی فراموشی سپرده می‌شوند و «حاجی حاجی مکه.»استعدادهای نابی که در این مناطق و روستاها نهفته است، جوانان پرشوری که کوه استعدادند، و زمینه‌ها و پتانسیل‌های بی‌نظیر توسعه، همه و همه زیر سایه‌ی سنگین تبعیض، قربانی «عینک دودی و کت و شلوار سرمه ی» آقایان مسئول می‌شوند. عینکی که تنها زرق و برق شمال شهر را می‌بیند و در برابر تاریکی کوچه‌های جنوب شهر، کور است.و کت شلواری که اگر در معرض جنوبشهر قرار گیرد رویش گرد و خاک مظلومیت می نشیند و سر آستینش رنگ فقر میگیرد.آن‌ها در عمل نشان می‌دهند که میل به شمال شهر، نه از سر یک برنامه‌ریزی توسعه‌محور شهری، بلکه ناشی از یک «عقده‌ی حقارتِ پنهان» است. می‌خواهند در چشم کسانی بزرگ جلوه کنند که هرگز آن‌ها را از خود ندانسته‌اند، و هیچ گاه انها را خودی نمی انگارند و در این مسیر، هم‌تباران و هم‌محله‌ای‌های دیروز خود را که سرمایه‌های واقعی این شهرند، وجه‌المصالحه قرار می‌دهند.و در صبحگاه روزی جمعه با تخفیفی ۹۰ درصدی آنها را به حراج می گذارد.اما تاریخ و مردمِ آگاهِ این دیار، حافظه‌ی ضعیف این میزهای چوبی را ندارند. آقایان فراموش کرده‌اند که درخت، هر چقدر هم که شاخ و برگش را به تمنای نور به سمت آسمان شمال شهر دراز کند، باز هم ریشه‌هایش در همان خاک اصیل جنوب و روستاهای این دیار است. و درختی که به دست خود ریشه‌هایش را بخشکاند و آب را از آن‌ها دریغ کند، با اولین طوفان بیداری مردم، چنان سقوط خواهد کرد که هیچ خیابان عریضی در شمال شهر حتی بیشتر از ۶۰ متر ، توان پنهان کردن قامت فروافتاده‌اش را نخواهد داشت.✍️مهرداد یاسمینهم شهریور ۱۴۰۵مهرداد یاسمیمهرداد یاسمیMon, 31 Aug 2026 17:36:24 +0330https://virgool.ir/@m_83977948/دل-uvq10r4eklpg✍️مهرداد یاسمیدل ...بغض مرد، کوهی است که در سکوت فرو می‌ریزد. مردها، وقتی گریه می‌کنند، نه فقط اشک، که بخشی از جانشان را می‌بارند؛ آنجا که غرور در برابر دلتنگی زانو می‌زند و کلمات، پشت سدهای ناگشودنی گلو، به سنگ سرد حسرت بدل می‌شوند. گریه‌ی مرد، صدایی ندارد؛ زخمی است که از درون باز می‌شود، بی‌آنکه کسی بداند چه طوفانی پشت آن نگاه آرام و خاموش، در حال ویران کردن قلبش است. گاهی، یک قطره اشک مرد، تمامِ آن چیزی است که از یک دنیای فرو ریخته باقی مانده.مهرداد یاسمیمهرداد یاسمیSun, 30 Aug 2026 15:07:07 +0330