<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های N.Hezar</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_83227370</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 18:44:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1489152/avatar/JHmcln.jpeg</url><title>N.Hezar</title><link>https://virgool.ir/@m_83227370</link></image><item><title>سفرباژیان انگوری</title><link>https://virgool.ir/@m_83227370/سفرباژیان-انگوری-fkcgeuyp8yre</link><description>اواخربهارسال ۶۶بود، هوا گرم شده بودوماهوس یه مسافرت شمال کرده بودیم، خانواده ما شامل من وهمسر ودوتا پسرمون، برادرهمسرم و دوتا پسرشون. که همگی اهواز توی یه خونه ی کوچیک زندگی میکردیم. ما خودروشخصی نداشتیم اما برادر شوهرم خدا روشکر، خودروشخصی داشت، یه ژیان سبز انگوری  .! تاچندروز برادر شوهرم هرروز دنبال روبراه کردن ژیان انگوری بود، لاستیکاشو عوض کرد، لنت نو گذاشت، روغن موتور عوض کرد وکلی ریزه کاریای دیگه. بالاخره با همفکری و روی هم گذاشتن عقل چهارنفرمون، تصمیم گرفتیم بریم ساری خونه خواهر شوهرم ویه تاریخی رو تعیین کردیم برای حرکت وشروع سفر. ازدوسه روز قبل از حرکت همگی در جنب وجوش وتکاپوی آماده شدن برای سفر بودیم. بالاخره روز موعود رسید، کلی ذوق داشتیم، سعی کردیم تاحد امکان وسیله ی غیر ضروری وسنگین با خودمون نبریم، باتوجه به تعداد مون ماشین باندازه کافی سنگین میشد پس باید رعایت میکردیم. سحرگاه یه روز جمعه بیدارشدیم و وسایلو توی اتومومبیل گذاشتیم و چک کردیم ببینیم چیزی یادمون نرفته باشه، ماشین جلو درحیاط پارک بود، بچه ها رو همونطور که خواب بودن توی ماشین بردیم وروی صندلیها خوابوندیم، ای داد... دیگه جا برا نشستن خودمون نبود، بازحمت جابجایی رو انجام دادیم واول خودمون نشستیم بعد بچه ها رو روی پاهامون وبین خودمون قراردادیم، برای خانواده دست تکان دادیم وباسلام وصلوات راه افتادیم، هنوز ده متر توی کوچه نرفته بودیم که یهو صدای گوشخراشی از ماشین درومد و برادر همسرم که راننده بود سریع ترمز گرفت وپیاده شد تا ماشین رو بازدید کنه،بله،اگزوز ماشین کنده شده بود، من وجاریم شدیدأ توی ذوقمون خوردچون فکرمیکردیم:سالی که نکوست ازبهارش پیداست!! اما خیلی خندیدیم، واقعأ خنده داربود، گفتیم عمرأ پیاده نمیشیم.. شوهرم برگشت ازخونه یه سیم آورد واگزوز رو موقتأ وصل کرد وانصافأجوری وصلش کرد که تا مقصد هم جدا نشد. مجددأ راه افتادیم واین بار بدون مشکل ماشین سرعت گرفت و دوباره راه افتادیم. هنوز هوا تاریک بود، بچه ها خیس ازعرق، هرچهارتایشان خواب بودندمن وجاریم تا اندیمشک که هوا داشت روشن میشد بیداربودیم بعدبخاطر حالت گهواره ای که ماشین ژیان ایجادمیکرد کم کم پلکهامون سنگین شد وخوابیدیم. حوالی ساعت ۹صبح برای صرف صبحونه همزمان باتوقف ماشین بیدارشدیم، خرم آباد بودیم، بچه ها هم بیدارشدن وپیاده شدیم، زیرانداز جمع وجوری که داشتیم روی چمن های پارک انداختیم، بچه ها ذوق کردن هواخنک بودبعداز صبحونه ورفع خستگی راه افتادیم، بچه ها توی همدیگه لول میخوردن و بهونه میگرفتن، دیگه حسابی خوابیده بودن وحالا وقت بازیشون بود، من وجاریم دوسداشتیم باز چرتی بزنیم اما مگه بچه ها میزاشتن!؟ حدودای ساعت سه ابتدای جاده فیروزکوه زیرسایه سار چند درخت که نهرآبی هم کنارشون جاری بود زیراندازمونو پهن کردیم، ناهار ازشب قبل مختصری آماده کرده بودیم، یه هندونه کوچیک هم گرفته بودیم توی آب انداختیم که خنک بشه، جاریم پاهاش خیلی ورم کرده بود، بیخوابی و تنگی جا عصبیش کرده بود، گهگاه غرولندی میکرد، بعداز نهار میخواستم یه کم توی آب نهر راه برم، صندل های نو جاریم که برای مسافرت خریده بود والآن براش تنگ شده بود پوشیدم ورفتم توی آب که یکهو صدای فریاد جاریم بلند شد، میگفت اون صندل ها صاحبشون پاهاش ورم کرده اما هنوزنمرده که تو پوشیدی بردیشون توی آب، باعجله دویدم بیرون وبا غیظ صندلها رو کنارش گذاشتم. رفتم هندونه رو برداشتم قاچ کردیم و خوردیم، بعداز ساعتی استراحت راه افتادیم،درسربالائیها ژیان ناله میکرد وهن هن کنان بالا میرفت وصدای بوق ممتد ماشین ها پشت سرمان به نشانه اعتراض درمیومد ولی موقع رفتن توی سرازیری انگاری ماشین رقص میکرد وبشکن میزد ومیرفت. توی طول راه منو جاریم اخم کرده بودیم، من بخاطر فریاد جاریم که صندلهاشو میخواست وجاریم بخاطر خستگی و تنگی جا و شیطنت بچه ها، تا رسیدن به ساری یکی دوبار برای بنزین زدن و دستشویی رفتن توقف کردیم، غروب جاده فیروزکوه واقعأ زیبا و تماشایی بود، دیدن پل زیبای ورسک، شالیزارهای «زیرآب» و روستاهای مسیربسیار چشم نواز وجالب بود، هوا باوجود رطوبت زیاد، خنک ودلچسب بود، کم کم با حس خوبی که بخاطر تماشای مناظر دیدنی بما دست داده بود اخلاقمون خوب شده بود وفکراینکه بزودی به مقصد میرسیم و از فشاروتنگی جا راحت میشیم به ما انرژی دوباره داد. حوالی ساعت ده شب رسیدیم ساری. بدون اینکه ژیان انگوری دچار مشکلی یاحتی پنچری بشه. ما ومیزبان مهربانمون خدا روشکرکردیم که صحیح وسالم به مقصد رسیدیم. طی حدود ده روز اقامت در ساری با ژیان به جاهای تفریحی نظیر جنگل ودریا و بازار روز میرفتیم واینچنین بود سفر پرخاطره ما با ژیان انگوری. </description><category>N.Hezar</category><author>N.Hezar</author><pubDate>Sun, 23 Nov 2025 16:24:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>