<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ƤƛƦӇƛM</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_83064352</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:15:42</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>ƤƛƦӇƛM</title><link>https://virgool.ir/@m_83064352</link></image><item><title>ویکتور : سکوت مرگ</title><link>https://virgool.ir/@m_83064352/ویکتور-سکوت-مرگ-sljx3lhl15yw</link><description>قسمت دوم: تأیید انتقالپنج صبح – کافه‌ای متروکه در حاشیه‌ی شهر.مه هنوز روی سنگ‌فرش‌های خیابون خوابیده بود. ویکتور، با همون کاپشن چرمی خیس، پشت میز کنار پنجره نشسته بود. نور موبایل، تنها چیزیه که صورتش رو روشن می‌کرد.سایت رو باز کرد:صفحه‌ای تار، با طراحی ابتدایی و متن سفید.&#34;Welcome back, Victor.&#34;زیرش: یه گزینه روشن شد.&gt; Verify kill – Target ID #C48-PLویکتور بدون مکث دکمه رو لمس کرد.سه عکس از قربانی که خودش گرفته بود، آپلود شد. یکی با چاقو در سینه، یکی از چهره، یکی هم از صحنه‌ی اتاق.نرم‌افزار برای چند ثانیه ساکت موند…بعد، پیامی در صفحه ظاهر شد:&gt; Kill confirmed. Transfer in progress...چشم‌های ویکتور بی‌احساس بود. حتی پلک نزد.نرم‌افزار رمزگذاری دو مرحله‌ای رو فعال کرد.دستگاه کوچیکی از جیب داخلی کاپشنش درآورد. یه Cold Wallet مخصوص تراکنش‌های محرمانه.چند ثانیه بعد:Transfer Complete: 25,000 EUR – Wallet ID: VX-944-H2نصف دوم قرارداد همون لحظه نشست تو کیف پول دیجیتال.بی‌سروصدا. بی‌رد. بدون نام.ویکتور گوشی رو خاموش کرد، دستگاه رو درآورد و به‌سادگی از در کافه خارج شد.---در همون لحظه، یه ایمیل رمزگذاری‌شده وارد صندوق پستی رمزیش شد. بدون متن. فقط یه فایل ضمیمه با اسم:&#34;Prague_07.pdf&#34;او بدون باز کردنش، فقط نگاهی انداخت و لبخند کجی زد.هدف بعدی مشخص شده بود.</description><category>ƤƛƦӇƛM</category><author>ƤƛƦӇƛM</author><pubDate>Tue, 03 Jun 2025 22:39:22 +0330</pubDate></item><item><title>ویکتور : سکوت مرگ</title><link>https://virgool.ir/@m_83064352/ویکتور-سکوت-مرگ-rtaeg2swzdph</link><description>قسمت اول: دوشنبه شب، وروتسوافساعت ۲:۴۷ نیمه‌شب.مه سنگینی روی خیابون‌های خیس لهستان نشسته بود. چراغ‌های کم‌نور خیابون مثل نفس آخر قربانی بودن؛ لرزون و بی‌رمق. مردی با کت چرمی بلند، روی بوم ساختمون نیمه‌کاره‌ای در خیابون &#34;پیاسکوا&#34; ایستاده بود. نفسش آرام، نگاهش قفل روی پنجره‌ی آپارتمانی در آن‌سوی خیابان.چارز... یا همون کسی که در دنیای سیاه قراردادهای مرگ با اسم رمز ویکتور شناخته می‌شد.تک‌تیرانداز نبود. خودش می‌گفت کشتن از فاصله دور فقط برای ترسواداست.امشب، باید وارد خونه می‌شد. باید کاری می‌کرد که انگار مرگ، از پشت سایه‌ها قدم زده باشه و هدف رو در سکوت کشته باشه.پنجره طبقه سوم باز بود.او قبلاً بررسی کرده بود:مردی چهل‌ساله، تاجر سابق اسلحه، الان مأمور انتقال پول برای یک باند اوکراینی. برای ویکتور مهم نبود کیه. فقط این مهم بود:پنجاه هزار یورو. نصفش قبل، نصفش بعد.---سه دقیقه بعد، ویکتور داخل ساختمان بود. با کارت تقلبی از در اصلی وارد شد. دوربین‌ها از کار افتاده بودن، آسانسور خاموش، برق طبقه سوم از قبل قطع شده بود.در آپارتمان قفل نبود. با یه فشار آروم باز شد. تاریکی کامل. سکوت. فقط صدای یخچال و تیک‌تاک ساعت دیواری.قدم‌هاش نرم بود. مثل سایه.هدفش روی مبل خوابیده بود. یه بطری خالی کنارش.ویکتور جلو رفت. چاقوی مخصوصش رو بیرون کشید.یک ضربه، دقیق... ساکت... بی‌هیچ صدا.چند ثانیه سکوت.بعد، صدای زنگ در بلند شد.ویکتور توی چشم‌به‌هم‌زدنی به بالکن رفت، از لوله فاضلاب پایین اومد. توی کوچه، بارون شروع شده بود. پلیس هنوز خبر نداشت. دوربین‌ها هنوز خاموش بودن. او با کاپشن خیسش، در سایه‌ها ناپدید شد...فقط ۹ دقیقه طول کشید.و شب، دوباره ساکت شد.</description><category>ƤƛƦӇƛM</category><author>ƤƛƦӇƛM</author><pubDate>Tue, 03 Jun 2025 22:38:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>