https://virgool.ir/feed/@m_82770164داستانی عاشقانه و هیجانی که در فضای مدرسه جریان داره و دو شخصیت اصلی، یکی مرموز و محبوب و دیگری نادیده گرفته‌شده، مسیر پیچیده‌ای از ارتباطات و احساسات رو طی می‌کنن.»fa2026-11-11 12:43:04https://files.virgool.ir/upload/users/3949193/avatar/N5zfRg.jpghttps://virgool.ir/@m_82770164https://virgool.ir/@m_82770164/𝐏𝐚𝐫𝐭𝟏شروع-مدرسه-و-کشف-گلخونه-l65npdwiytgv-شروع مدرسه و کشف گلخونهابرهای تیره‌تر از همیشه آسمون رو پوشونده بودن. صدای قطره‌های ریز بارون که گاه‌به‌گاه به پنجره می‌زد، حس خواب‌آلودی توی هوا پخش کرده بود.اولین روز مدرسه بود... و من، در بی‌حوصله‌ترین حالت ممکن، خودمو به زور از تخت کندم.حیاط مدرسه از هر روز دیگه‌ای شلوغ‌تر به نظر می‌رسید. ساعت بزرگ روی ساختمان مدرسه، ۷:۵۰ صبح رو نشون می‌داد و من فقط به یه چیز فکر می‌کردم:"چطوری قراره تا ۱۲:۳۰ اینجا رو تحمل کنم؟"بی‌صبرانه منتظر بودم روز تموم شه تا برم خونه و یه دل سیر بخوابم.از راهرو رد شدم، در حال رفتن به اولین کلاس امسال... که یه‌دفعه نگاهم به دختری تو کلاس روبه‌رو خورد.ظاهرش با بقیه فرق داشت. یه فرق عجیب که باعث شد یه لحظه مکث کنم.یه اکیپ پر از دخترایی که همیشه تو زندگیم ازشون دوری میکردم دورش جمع بودن.قیافم و مچاله کردم.من از اون آدمام که سمت کسی که همه دوسش دارن نمی‌رم. یه جور غرور؟ شاید.با بی‌تفاوتی وارد کلاس خودم شدم.ساعت اول با عطسه‌های پی‌در‌پی گذشت. آلرژیم دوباره با شروع فصل برگشته بود و نگاه‌های شاکی اطرافم حس می‌کردم.ولی خب... چیکار می‌تونستم بکنم؟زنگ تفریح، لقمه‌م رو از کیفم درآوردم و برخلاف همیشه که ته کلاس لم می‌دادم، تصمیم گرفتم یه قدمی به حیاط بزرگ مدرسمون بزنم.یه کم استرس داشتم، از نگاه‌های تکراری به پیرسینگم، ولی دیگه عادت کرده بودم.فقط نمی‌خواستم روز اول دوباره موضوع بحث کسی بشم.حیاط مدرسه مثل همیشه یه گوشه‌ی خلوت داشت، همون گوشه‌ای که انگار برای من ساخته شده بود.یه جای سبز، پر از خزه‌های ریز و سکوهایی که انگار سال‌ها اونجا بودن.روی یکی از پله‌ها نشستم، تکیه دادم به دیوار پشت سرم... که یهو با شتاب به عقب پرت شدم.متعجب برگشتم و اطرافم رو نگاه کردم.کسی حواسش به من نبود، پس سریع از جا بلند شدم و چشمم افتاد به شکافی که پشت اون دیوار بود.وارد یه دنیای تازه شدم...یه گلخونه.یه گلخونه‌ی حیرت‌انگیز با سقف شیشه‌ای که نور آفتاب ابریِ امروز، با ناز می‌تابید روش.دور تا دورش، پر از درختچه‌های لطیف و گل‌هایی بود که تو عمرم ندیده بودم.یه نیمکت اون وسط بود. برعکس بقیه، خزه‌ها هنوز بهش نرسیده بودن.رفتم طرفش. نشستم.و نفس عمیق کشیدم.دنیای من، حالا یه گوشه‌ی پنهان‌تر داشت. درست وسط همین مدرسه‌ی شلوغ و بی‌روح.با حیرت دستی به گل بنفش عجیب غریب کنار نمیکت زدم.مثل ابریشم بود.وایب یه شب تاریک پر از ستاره رو میداد و همین باعث لبخندم شدم.مثل اینکه این مدرسه اونقدرها که فکر میکردم نحس نیست.زنگ کلاس خورد و من خودم رو برای یه کلاس مسخره ی دیگه اماده کردم!از گلخونه ی امن و پنهانم بیرون اومدم و قدم زنون وارد سالن شدم کهیادم افتاد لقمه ی نصفه و نیمه ام رو نگرفتم پسقبل از اینکه گیر ناظما بیفتم دوییدم به سمت حیاط کهبه طرز فجیع و محکمی به یکی برخورد کردم.بازوم به شدت درد اومد، اما سعی کردم نادیده بگیرمش.پس برگشتم تا از کسی که بهش برخوردم معذرت بخوام کهفکر میکنین چی دیدم؟!بله، همون کسی که ظاهر عجیب غریبی داشت.با اخم مزخرفش نگام کرد ومنم بهش یه چشم غره ی درست حسابی رفتم و دوییدم تا لقمه‌ام رو بگیرم.Notice_novelNotice_novelFri, 11 Apr 2025 04:40:50 +0330