<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های اشکان عقیلی‌پور</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_82368813</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 20:55:24</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>اشکان عقیلی‌پور</title><link>https://virgool.ir/@m_82368813</link></image><item><title>بیمه عمر (#بسپرش_به_ازکی)</title><link>https://virgool.ir/@m_82368813/بیمه-عمر-بسپرشبهازکی-hpiglmdi3zzu</link><description>#بسپرش_به_ازکیرفقا راستش رو بخواین من فکر می کنم آدم خیلی مهربونی هستم ولی در بعضی موارد یه خورده به سمت ابله بودن، متمایل میشم... از این موارد خاص، می تونم به مواقعی اشاره کنم که این عزیزان بازاریاب تماس می گیرن... معرف حضورتون که هستن؟ خب... شکل درست و صحیحش اینه که اگر کالا یا خدماتی که این دوستان ارائه می دن به دردِ انسان نمی خوره، آدمیزاد بلافاصله عذر خواهی کنه تا اون بنده خدا هم تکلیفش روشن بشه و وقتش تلف نشه وبره پی زندگیش...ولی نمی دونم چرا من هیچوقت با این حس کنار نیومدم و توانایی این عذر خواهی رو ندارم و معمولا داستان به این شکل میشه که در آن دقایقی که بازاریابِ عزیز صحبت می کنه، حتی اگر سوژه صحبت، کاشت مو هم باشه، با عنایت به انبوه مویی که بر سر و صورتم دارم، تا انتهای صحبت رو گوش داده و خودم رو خیلی هم مشتاق نشان میدهم و در انتها هم یه امیدی می دهم که تماس می گیرم... بعد هم فکر می کنم که کار خیلی خوبی کرده ام. البته موضوع معمولا همین جا تموم نمی شه و از اونجایی که اصل و شرط اولِ فعالیت این دوستان بر پیله بودنه، ماجرا ادامه دار میشه. اگر یک سری به گوشی من بزنین، با لیستی از شماره های مسدود شده مواجه میشید که همگی، همین عزیزان بازاریابی هستند که من کمال ادب رو در موردشون به جا آورده ام و بعد هم مجور شده ام که بلاکشون کنم...حالا با این پیشینه درخشانی که خدمتتون عرض کردم، شما رو با شخصی آشنا می کنم که هفته قبل، کله سحر با روحیه ای شاد، قصد فروش بیمه عمر به من کرده بود و تعریف جدیدی از رو نرفتن رو به جامعه جهانی ارائه داد. اون روز من هنوز خواب بودم که موبایلم زنگ خورد. طرف با یه صدای کشداری که معلوم بود به نادرستی بهش آموزش داده اند و فقط یک چیزی از جادوی صدا پشت تلفن شنیده گفت:- « سلاااام... خوووبین؟...»به کمک چند سرفه موفق به تکلم شدم:- « ممنون... بفرمایین...» / « شما تا حالا فکر کردین بعد از 120 سال که از دنیا رفتین، چه پول هنگفتی می تونین برای ورثه تون به جا بذارین؟...»اول این که بنده تمایلی به شنیدن خبر مرگم، اون هم سر صبح، ندارم. خیلی برام جذاب نیست... دوم این که اون صدا و اون جمله، کلا با هم همخوانی نداشتن. ولی به همون دلیلی که عرض کردم، موفق نشدم توضیح بدم که در حال حاضرعلاقه ای به تفکر درباره ورثه ام ندارم ولذا ایشون هم ادامه دادند: - « با پرداخت مبلغی بسیار اندک در هر ماه، بعد از 120 سال که فوت کردین، شرکت ما متعهد به پرداخت مبلغی چشمگیر به ورثه شما خواهد بود.»سکوت کرده بودم و ایشون هم سکوت من رو بر رضایت برداشت کرد نه بر خواب بودن. از نفس که افتاد پرسید:- « خب... نظرتون چیه؟» / « اگر اجازه بدین فکرهامو بکنم، تماس می گیرم خدمتتون...» / « شما زحمت نکشین...من خودم تماس می گیرم.» / « خیلی هم لطف می کنین...»در همان حالِ خواب و بیداری، شماره طرف رو بلاک کردم و خواب رو ادامه دادم. طرف های ظهر، موبایلم زنگ زد:- « سلاااام... خوووبین؟» / « ممنون... بفرمایین...» / « منم...» / « به جا نیاوردم...» / « بیمه عمر...صبح حرف زدیم...»از یک شماره دیگه حمله کرده بود. سر و ته حرف رو هم آوردم و شماره دوم رو هم مسدود کردم. ولی بعد از ظهر، شماره ناشناس دیگه ای زنگ زد: « سلاااام... خوووبین؟...»... این شماره هم، بلاک.معلوم نیست اون شرکت لعنتی بیمه، چند خط در اختیار پرسنل زحمت کشش گذاشته ولی آنچه که مسلمه، کاملا دستشون پره. تا به این لحظه این بلاک کردن و تماس از یه خط دیگه ادامه داره و « سلاااام. خوووبین؟» بدون این که ککش بگزه و یا بهش بربخوره، با پشتکار در حال تماسه.دوستان... اگر این مطلب رو میخونین، توروخدا ولم کنین. من بیمه عمر نمیخوام. فقط روم نمیشه مستقیم بهتون بگم. راحتم بذارین.#بسپرش_به_ازکی</description><category>اشکان عقیلی‌پور</category><author>اشکان عقیلی‌پور</author><pubDate>Sat, 02 Dec 2023 23:58:30 +0330</pubDate></item></channel></rss>